ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

        บทที่124

        เหมืองทอง

        “ เหมืองทองงั้นรึขอรับ? ” จางหยวนแสดงใบหน้าตื่นตระหนกตกใจเมื่อได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้

        อีกฝ่ายพยักหน้าตอบรับกลับมาอย่างรวดเร็วดื่มสุราอย่างใจเย็น

        “ ไม่ใช่เพียงแค่เหมืองทองเท่านั้นแต่ภายใต้สถานที่แห่งนั้นมันยังมีอีกมากมายที่เป็นทรัพยากรที่สามารถทำกำไรได้”  

        “ จริงอยู่ว่าในครั้งนี้ข้าจำเป็นต้องใช้เงินเก็บแทบจะตลอดทั้งชีวิตในการทำการซื้อที่ดินผืนนี้มา”

        “ แต่ในขณะเดียวกันมันเองก็เป็นการลงทุนที่คุ้มค่าเพราะว่าหลังจากที่ทำการซื้อมาข้ามั่นใจว่าข้าคงจะได้ผลตอบรับหรือว่าผลตอบแทนอันมากมายมหาศาล” โม่เยี่ยนพูดออกมาด้วยใบหน้าผ่อนคลาย

        ในตอนนี้สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขาไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อยเกี่ยวกับเงินจำนวนมากที่ตนเองนั้นสูญเสียไปในการซื้อขาย

        โดยทั่วไปแล้วเงินสองแสนตำลึงถ้ามีผู้ใดสูญเสียไปในการซื้อขายเลยสักอย่างบางทีก็อาจจะเสียใจไปเป็นเวลานาน

        แต่คนผู้นี้รู้ดีว่าตัวเองจะได้รับทรัพย์สินตอบแทนที่มากกว่าเดิมจึงไม่มีความรู้สึกแบบนั้นบังเกิดเลยแม้แต่นิด

        บนใบหน้าของมันยังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม  

        จางหยวนหลังจากที่ได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนั้นเขาก็ใบหน้าของตนเองแล้วก็คิดอย่างจริงจังเกี่ยวกับเรื่องที่ตนเองได้ยิน“ถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆแน่นอนว่าการลงทุนสองแสนตำลึงมันเองก็ถือว่าเป็นการลงทุนที่คุ้มค่า”

        “ ถ้าภายในใต้ดินผืนนั้นมีเหมืองทองหรือว่าเหมืองแร่ขนาดใหญ่อยู่มันคงจะสามารถทำกำไรก้อนโตให้ได้” 

        “ มูลค่าของมันคงจะไม่สามารถประเมินค่าได้ ”

        จางหยวนเริ่มรู้แล้วว่าเหตุใดคนผู้นั้นถึงมั่นใจนักในขณะที่ตนเองนั้นทำการประมูลที่ดินผืนนั้นไป

        แต่ว่ามันเองก็ยังมีบางเรื่องที่ยังคงติดอยู่ภายในใจของเขาจึงเอ่ยถามขึ้นมา“ ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะขอรับแต่ว่ามันเองก็มีเรื่องที่ข้าสงสัยเช่นเดียวกัน ”  

        “ ท่านแน่ใจแล้วอย่างนั้นหรือขอรับว่าดินของที่ดินผืนนั้นมันจะมีจริงๆ ”

        “ แล้วท่านรู้ได้อย่างไรรวมไปถึงเศรษฐีคนอื่นๆถ้าพวกเศรษฐีคนอื่นๆพวกมันรู้ว่ามีทรัพย์สินที่มีค่ามากมายอยู่ภายในนั้นเหตุใดมันจึงไม่นำเงินจำนวนมากมาประมูลสู้กับท่าน”

        จางหยวนยังคงติดใจเกี่ยวกับเรื่องนี้

        เขายังสงสัยว่าถ้าสมมุติมันมีทรัพย์สินมากมายขนาดนั้นอยู่ภายในสถานที่แห่งนั้นจริงๆพวกเศรษฐีจำนวนมากที่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้เหตุใดจึงไม่ประมูลสู้

        รู้ว่าด้านหน้ามันเป็นเงินจำนวนมากหรือว่าเป็นกองทองจำนวนมากที่กำลังรอพวกมันอยู่

        ถึงแม้ว่าจะสูญเสียเงินทองมากมายขนาดไหนพวกมันเองก็ควรจะยอมเสีย

        แต่นี่เศรษฐีสองแห่งเมืองหลวงพวกมันจับยอมถอยเมื่อราคานั้นพุ่งสูงขึ้นเกินสองแสนตำลึง

        โม่เยี่ยนแสยะยิ้มที่มุมปากจากนั้นก็กล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว“ ถ้าจะให้พูดตามตรงก็คงจะบอกได้ว่าพวกมันนั้นจิตใจอ่อนแอ ”

        “ จิตใจอ่อนแออย่างนั้นหรือขอรับ? ”

        “ ใช่แล้วพวกมันเกรงกลัวว่าภายใต้ที่ดินผืนนั้นมันจะไม่มีของที่พวกมันต้องการอยู่และจะสูญเสียเงินไปโดยไร้ประโยชน์”

        “ เรียกง่ายๆว่าถ้าพวกมันสูญเสียเงินจำนวนนั้นไปและภายใต้ที่ดินคืนนั้นมันไม่มีเหมืองของแร่ทรัพยากรอันมีค่าอยู่ก็เทียบเท่ากับว่าพวกมันจะสูญเสียเงินไปเปล่าๆ” 

        “ ไม่ว่าผู้ใดก็ต้องกังวลอยู่แล้วเพราะแบบนั้นพวกมันจึงไม่กล้ายอมแรกเกี่ยวกับเงินจำนวนมากในครั้งนี้”

        “ สุดท้ายมันเองก็ยอมถอยให้กับข้า ”

        จางหยวนเห็นอีกฝ่ายพูดออกมาแบบนั้นเขาจึงถามกลับไปอย่างรวดเร็ว“แล้วตัวของท่านไม่เกรงกลัวเหมือนเศรษฐีเหล่านั้นอย่างนั้นหรือขอรับเงินสองแสนตำลึงเองก็ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ”

        “ ถ้าจะสูญเสียเงินไปจริงๆมันเองก็คงจะไม่คุ้มกับที่ดินห้าร้อยหมู่ที่ได้มาอย่างแน่นอน”

        โม่เยี่ยนหันกลับไปมองแล้วก็พูดขึ้นมา“ ข้าคือพ่อค้านะ ”

        “ ได้ทุนบ้างขาดทุนบ้างจะเป็นอะไรไป ”  

        “ การเป็นพ่อค้ามิใช่เพียงแค่แสวงหากำไรเพียงอย่างเดียวบางทีอาชีพพ่อค้ามันเองก็เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เรียกว่าดวงด้วยเช่นเดียวกันแล้วก็ความใจถึง”

        “ เงินทองสองแสนตำลึงถ้าจะให้ใช้จ่ายจริงๆชีวิตนี้หรือว่าชีวิตไหนๆก็คงจะใช้ไม่หมดหรอก”

        “ ข้าพูดถูกหรือไม่เงินทองมีมากมายขนาดนั้นจะใช้หมดได้อย่างไรและเพราะแบบนั้นตัวของข้าเองก็ไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อยที่จะนำเอาเงินทองพวกนั้นที่ไม่ได้ใช้อยู่แล้วมาลงทุนเกี่ยวกับเรื่องนี้”

        “ พวกพ่อค้าพวกนั้นน่ะหวงแหนในสมบัติของตนเองมากเกินไปมากจนพวกมันนั้นกลัวไปเสียทุกอย่าง”

        “ ข่าวลือเกี่ยวกับเรื่องที่ดินผืนนี้มันมีมานานแล้วข้าเองก็สืบหามูลความจริงมามากพอสมควรและคิดว่ามันน่าจะมีอยู่อย่างแน่นอน”

        “ ในขณะเดียวกันพวกพ่อค้าพวกนั้นมันเองก็มีข้อมูลเท้าข้าแต่สิ่งที่มันไม่มีเท่ากับฆ่ามันก็คือจิตใจ”

        โม่เยี่ยนแสดงท่าทางห้าวหาญออกมาแสดงรอยยิ้มพูดขึ้นอย่างไม่อายปาก

        คนผู้นี้คิดว่าอาชีพพ่อค้าบางทีเองก็จำเป็นจะต้องพึ่งดวงและความใจกล้า

        จางหยวนที่ได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้เขารู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมากคิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว “ คนผู้นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ”

        “ พวกพ่อค้าธรรมดาทั่วไปมุ่งเน้นหากำไรแต่ว่าพวกมันไม่คิดจะขาดทุน ”

        “ เพราะแบบนั้นพวกมันเลยหวงแหนทรัพย์สมบัติของตนเองเป็นอย่างมากแต่ต่างจากคนผู้นี้คนผู้นี้กล้าแรกเพื่อให้ตนเองนั้นมั่งมีและร่ำรวยมากขึ้นไปอีก ”

        “ ถือว่าเป็นคนที่มีทั้งจิตใจที่แข็งแกร่งและมีความคิดที่แตกต่างจากคนธรรมดาทั่วไปจริงๆ”

        จางหยวนหลังจากที่ได้ยินคำอธิบายทั้งหมดเขาพยักหน้าตอบรับกลับไปพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“ ขอบคุณนายท่านโม่ที่ทำการชี้แนะเกี่ยวกับเรื่องนี้ ”

        “ เล็กน้อยเล็กน้อยมันเองก็เป็นเพียงแค่ความคิดของข้าคนเดียวเท่านั้น ”

        “ ถึงอย่างไรก็เถอะในตอนนี้ตัวของข้าได้รับที่ดินที่ตนเองต้องการมาแล้วการประมูลในครั้งนี้ถือว่าข้าได้กำไร”

        “ ในวันนี้ก็ดื่มกินให้เต็มที่ข้าจะเลี้ยงเจ้าทุกอย่าง ”

        “ ว่าแต่ตัวของเจ้าเถอะแผนการต่อจากนี้จะทำอันใดเจ้าเองก็น่าจะมีแผนการที่เตรียมการเอาไว้ไม่ใช่หรือ”

        “ มองดูจากที่ดินที่ซื้อมาในตอนนี้คงจะเตรียมขยับขยายสวนผักวิญญาณของตนเองสินะ” อีกฝ่ายมองออกได้ในทันทีหลังจากที่มันเห็นเข้าประมูลที่ดินไป

        จางหยวนพยักหน้าไม่ปกปิด “ เข้าใจถูกต้องแล้วขอรับข้ามีเจตนาจะขยับขยายสวนผักของตนเอง ”

        “ ถ้าเช่นนั้นก็ดีข้ามองดูคนรุ่นใหม่อย่างเจ้าอยู่นะข้าเป็นเพียงแค่พวกคลื่นล้าสมัยที่กำลังจะหมดไฟแล้ว”

        “ ในตอนนี้คลื่นลูกใหม่อย่างเจ้าที่เติบโตมาภายในยุคสมัยราชวงศ์ที่กำลังมีการค้าขายอย่างมั่งคั่งถือว่าเป็นสิ่งที่น่าจับตามองเป็นอย่างมาก”

        “ แต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่ข้านั้นอยากจะเตือนเอาไว้ ” 

        จางหยวนหันไปมองอีกฝ่ายแสดงใบหน้าสงสัยเขาเอียงคอเล็กน้อยแล้วถามขึ้นมา “ไม่ทราบว่านายท่านมีอะไรจะเตือนข้าอย่างนั้นหรือขอรับ? ”

        “ ในตอนนี้ทั้งราชวงศ์กำลังมีการเปลี่ยนแปลง ”

        “ ราชสำนักเริ่มมองเห็นพวกพ่อค้าอย่างพวกเราเป็นตัวตนที่เติบโตรวดเร็วเกินไป”

        “ เพราะแบบนั้นในตอนนี้ทางด้านราชสำนักกำลังอยากจะลดบทบาทพ่อค้าอย่างพวกเราและให้พวกขุนนางเริ่มมีอำนาจมากขึ้นเหมือนเมื่อก่อน ”  

        “ ในช่วงหลายปีหลังพ่อค้าอย่างพวกเราเติบโตได้อย่างรวดเร็วมีอำนาจที่ใหญ่โตมากขึ้นในขณะเดียวกันพวกขุนนางเองอำนาจก็ลดลงเช่นเดียวกัน”

        “ เพราะแบบนั้นในตอนนี้พวกมันกำลังหาวิธีในการลดบทบาทพ่อค้าอย่างพวกเราลงเจ้าเองก็ควรเตรียมตัวเอาไว้กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น”

        “ นี่ถือว่าเป็นของขวัญที่ข้ามอบให้กับเจ้าในฐานะที่วันนี้ข้าอารมณ์ดีที่สามารถประมูลที่ดินได้ก็แล้วกัน” โม่เยี่ยนพูดออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะ

        จางหยวนหลังจากที่ได้ยินเรื่องแบบนั้นเขาก้มหน้าแล้วก็คิดเล็กน้อย“ เป็นอย่างที่ตัวของเราคิดจริงๆ ”

        “ สถานการณ์ขนาดใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในรอบถัดไปถือว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่มันก็คือการที่ราชสำนักจะลดทอนอำนาจของพ่อค้า”

        “ โดยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้มันจะต้องเป็นเรื่องใหญ่โตอย่างแน่นอน ”  

        “ พวกพ่อค้าทั่วทั้งดินแดนคงจะได้รับผลกระทบกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตัวของเราเองก็จำเป็นต้องเตรียมรับมือกับสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้เช่นเดียวกัน” 

        จบบท