ฮูหยินแม่ทัพผู้โง่เขลา

อ่านด้วยนะคะ ตรงนี้หน่ะค่ะ --->คำผิดต้องขออภัยเดี่ยวค่อยมาแก้นะคะ "คำผิดค่อยมาแก้นะคะ"!!!!!

-----------------------

ฟ่านเว่ยเดินเข้าห้องอย่างทุลักทุเลหลังของเขาปวดและตรงก้นนั้นมันเจ็บไปหมดเขารีบพุ่งไปที่เตียงนอนคว่ำยกก้นขึ้นหลับตาลง กัดฟันอย่างเจ็บใจ ถึงมันจะรู้สึกดีแต่มันก็เจ็บเกินไปให้ทำอีกครั้งเขาจะทิ่มเจ้าบ้านั้นซะ อี้หลงเข้ามาเห็นสภาพฟ่านเว่ยที่นอนคว่ำยกก้นขึ้นมาก็ใจเปล่งปลั่ง รู้สึกดีใจจนเนื้อตัวสั่นที่ได้ฟ่านเว่ยมาเป็นของตน

อี้หลงจ้องฟ่านเว่ยที่นอนหลับเขม็ง ก่อนยื่นมือออกไปลูบหัวมือที่สัมผัสกับผมที่ดำยาวมันนุ่มลื่นมือเขา ยื่นหน้าเข้าไป ดมกลิ่นหอมนั้นอย่างหลงใหล ฟ่านเว่ยที่แกล้งนอนหลับได้แต่ด่าในใจ ถ้าที่นี้มีตำรวจ เขาจะเรียกมาจับไอโรคจิตนี้ซะ ก่อนขยับตัวละเมอยื่นมือออกไปชกใส่หน้าอี้หลงอย่างแรง อี้หลงที่โดนชกก็ล้มลงมือจับใบหน้าที่โดนชกก่อนกระพริบตาปริบๆ อย่างมึนงง ฟ่านเว่ยหรี่ตาขึ้นมามองก็อยากหัวเราะให้สำลักตาย บังอาจทำก้นเหล่าจื๊อเจ็บ

"ฟ่านเว่ยเจ้ายังไม่หลับรึ ข้ารู้นะ ฟ่านเว่ย"อี้หลงรีบดีดตัวขึ้น ไปใกล้ฟ่านเว่ยที่ยังหลับตาอยู่ เมื่อเห็นว่าฟ่านเว่ยไม่ยอมลืมตา เขาก็หรี่ตาลงก่อนขยับไปใกล้อีกไปนั่งข้างเตียงแล้วล้มตัวลงยื่นแขนไปกอดแน่น

"ฟ่านเว่ย รัก รัก รัก รักที่สุด รักฟ่านเว่ย"อี้หลงกอดฟ่านเว่ยแน่นแล้วหลับตาลงพร้อมยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ฟ่านเว่ยก็ลืมตาขึ้นเห็นท่าทางน่าหมั่นไส้นั้นเขาก็ดิ้นไปมาหันหลังไป อี้หลงก็ยิ่งกอดแน่นขึ้น

ฟ่านเว่ยที่โดนกอดก็รู้สึกร้อน เขาอยากถีบหมาตัวใหญ่ลงไปซะ แต่อี้หลงดันกอดแน่น กะจะฆ่าเขาให้ขาดอากาศหายใจ ฟ่านเว่ยกัดฟันไปมาอย่างหงุดหงิด แต่เขายังไม่ได้ทันทำอะไรอี้หลงก็ผละอ้อมกอดออกก่อนจะจากไป ฟ่านเว่ยที่แอบมองก็มึนงงลืมตาเบิกกว้างโตก่อนซบหัวลงหมอนอีกครั้ง ทันใดนั้นก็มีเสียงเปิดประตูอีกครั้งเขาแอบหรี่ตามอง เจออี้หลงเดินเข้ามา อะไรของเจ้านั้น เดี๋ยวออกเดี๋ยวเข้า อี้หลงเดินไปจุดเทียน แสงเทียนในห้องก็สว่างขึ้น

“ฟ่านเว่ย เจ้าเจ็บหรือ” เสียงทุ้มเย็นๆ เอ่ยอย่างเบาๆ แต่มันกลับได้ยินไปทั่วห้อง อี้หลงมานั่งข้างเตียงก่อนหยิบบางอย่างออกมา มันเป็นกล่องเล็กๆ ขนาดพอดีมือ อี้หลงเปิดฝาออกกลิ่นของยามันไปแตะเข้าจมูกฟ่านเว่ยที่แอบหรี่ตามองอยู่

“หึ หึ เจ้าเจ็บข้าจะช่วยเจ้าเอง” อี้หลงแตะนิ้วลงบนในตลับยา ก่อนที่จะยื่นตัวมาทางฟ่านเว่ยที่นอนโก่งตูดชี้ฟ้าอยู่ ฟ่านเว่ยในใจเริ่มรู้สึกแปลกๆ เขาแอบขมวดคิ้วแต่ก็แทบสะดุ้งเมื่อมือเย็นๆ ของอี้หลงมาเลิกชุดของเขาออก

“จะ..เจ้าคิดจะทำอะไรอีก อ๊ะ” ฟ่านเว่ยรีบเด้งตัวอย่างเร็วแต่เมื่อเขาลุกตัวก็ปวดไปทั่วร่าง อี้หลงที่เห็นแบบนั้นก็กระพริบตามองฟ่านเว่ยก่อนที่จะจับตัวฟ่านเว่ยไว้ เลิกชุดออกอย่างไวเผยให้เห็นก้นเนียนขาวมีรอยแดงชมพู

“ข้าจะช่วยทายาให้เจ้า” อี้หลงที่จับจ้องก้นนั้นก่อนเลื่อนลงมาเห็นรูที่แดงบวม เขายกยิ้มเบาๆ ก่อนหันไปสบตากับฟ่านเว่ยถือตลับยาขึ้นมา ฟ่านเว่ยหนังตากระตุก

“เรื่องนั้นไม่ต้อง ข้าไม่เจ็บสักนิด” ฟ่านเว่ยเชิดหน้าพ่นลมหายใจร้อนนั้นอย่างแรง อี้หลงหรี่ตาคมลงก่อนยกยิ้มริมฝีปากเคลื่อนมือไปอย่างรวดเร็วนิ้วเย็นๆ นั้นไปลูบร่องที่บวมแดง จนฟ่านเว่ยสะดุ้ง

“อ๊ะ” ฟ่านเว่ยที่โดนอี้หลงเอานิ้วเย็นๆ ผสมกับยามาทาตรงที่บวมแดงก็สะดุ้งเผลอร้องออกมา อี้หลงยิ้มเยาะเย้ยหัวเราะออกมาเบาๆ เขารู้ว่าฟ่านเว่ยโกหก แต่ก็ยังทำเป็นปากแข็ง

“เฮอะ มังกรน้อยของเจ้ามันเล็กอย่างนั้นทำข้าสะทบสะท้านไม่ได้หรอก” ฟ่านเว่ยกัดฟันพูด ก่อนจะเยาะเย้ยคนตรงหน้า อี้หลงหรี่ตาคมนั้นลงมันดูเย็นชาก่อนที่แหย่นิ้วนั้นเข้าไปอย่างเร็ว ฟ่านเว่ยกัดปากไม่ยอมร้องออกมา จ้องดวงตาคมที่สะท้อนภาพตัวเขาอยู่

“ในเมื่อเจ้าไม่เจ็บ งั้นก็ดีสิพวกเรามาทำกันต่อเถอะ” อี้หลงถอนนิ้วออกพุ่งตัวเข้ามาอย่างเร็ว ฟ่านเว่ยแทบไม่ทันตั้งตัวโดนอี้หลงจับรวบ ฟ่านเว่ยอยากถีบอี้หลงไปซะแต่อี้หลงก็แรงเยอะกว่าจับกดฟ่านเว่ยกดลงแนบกับเตียง

“ปล่อยข้า อี้หลง” ฟ่านเว่ยดิ้นไปมา ทำไมไอสารเลวนี่ถึงมีแรงเยอะขนาดนี้กัน อี้หลงไม่ปล่อยแต่กลับออกแรงมากกว่าเดิมขยับบดขยี้ ในกายของเขาที่พึ่งได้ปลดปล่อยมันก็จุดขึ้นมาอีกครั้ง

“ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่ามังกรน้อยของข้าทำให้เจ้าร้องครวญครางปานขาดใจเป็นอย่างไร” อี้หลงจับขาเรียวสวยทั้งสองแยกออกจากกัน ฟ่านเว่ยที่เจ็บก้นอยู่แล้วโดนแบบนั้นก็แทบอยากร้องออกมา

“อ๊ะ” อี้หลงยกขาทั้งสองขึ้นโดยที่หัวและตัวของฟ่านเว่ยยังนอนแนบกับเตียงอยู่ แยกขาออกมันเผยให้เห็นรูบวมแดงอย่างชัดเจน อี้หลงจับขานั้นฟาดไว้บนไหล่ใช้มือทั้งสองข้างจับบีบก้นนุ่มนิ่ม ฟ่านเว่ยแทบวิญญาณหลุดออกจากร่างก่อนที่จะรู้สึกนิ้วเย็นมาแหวกว่ายร่องรูสวยของเขาออก อี้หลงทำอย่างนุ่มนวลก่อนที่จะทายาลงไปฟ่านเว่ยตอนแรกที่รู้สึกเจ็บแต่ตอนนี้มันก็รู้สึกคันเย็นสบาย มันหายเจ็บแล้ว

“หึหึ เจ้าชอบใช่ไหมฟ่านเว่ย..” ฟ่านเว่ยที่รู้สึกเคลิ้มก็หลับตาลงแทบอยากนอนมันไปซะ แต่ก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นขาของเขาโดนอี้หลงยกออกจากไหล่ยกขามาข้างด้านตัวของงอ อี้หลงคุกเข่าลงข้างหนึ่งก่อนที่จะถือมังกรน้อยสอดใส่เข้าไปมันร้อนแน่นไปหมด

“อ๊า เจ้าชอบใช่ไหม หืม” อี้หลงกระแทกจุดที่ฟ่านเว่ยมีความสุข มังกรน้อยของเขาจำได้ว่าตรงไหนฟ่านเว่ยชอบ มังกรน้อยคึกคักวันนี้เขาได้มีโอกาสได้ปลดปล่อยหลายครั้งกับคนที่ตนรัก

“อ๊ะ อ๊ะ” ฟ่านเว่ยสติแทบห่างหาย น้ำลายไหลออกมาจากปากเล็กน้อย อี้หลงก้มลงไปเลีย เอวก็กระแทกอย่างเร็วฟ่านเว่ยร้องออกมาอย่างไม่เป็นภาษา สมองโล่งไปหมด ทั้งๆ ที่เขาถึงบอกกับตัวเองว่า ครั้งต่อไปจะเผด็จศึกอี้หลงแต่ไม่ทันขาดคำตนกับโดนเสียเอง

“อ๊ะ อ๊า อ๊ะ” ฟ่านเว่ยสุขสมสุดน้ำหวานพุ่งออกมาจนมันกระเดนโดนหน้าท้องอี้หลง อี้หลงที่เห็นแบบนั้นก็ยกยิ้มมือเลื่อนไปเช็ดคราบที่รดตัว ก่อนบดขยี้คราบน้ำ ฟ่านเว่ยที่ได้ปลดปล่อยก็เหมือนสติที่หายไปจะกลับมา เขารู้สึกอับอายอย่างที่สุด

“เฮ ภรรยาดูนี้สิเจ้าบอกว่ามันเล็กจนทำให้เจ้าสะทบสะท้านไม่ได้ แต่เจ้ากลับไปก่อนข้าเสียได้” อี้หลงหลับถอนหายใจ ฟ่านเว่ยเห็นแบบนั้นเขาก็อยากยกขาขึ้นมาถีบมันซะ แต่ยังไม่ได้ทำอะไรอี้หลงมันก็ขยับตัวเสียก่อนจนฟ่านเว่ยตัวสั่น กัดฟันอย่างเจ็บใจที่เสียท่าอักแล้ว อี้หลงขยับเร็วมากจนฟ่านเว่ยแทบตัวลอย

“ฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ย ข้าจะถึงแล้ว เจ้าพร้อมไหม” อี้หลงกระตุกตัวอย่างแรง ฟ่านเว่ยกัดฟันอยากอ้าปากตระโกนใส่หูนั้นว่า เหล่าจื๊อไม่พร้อมโว๊ย อี้หลงรีบถอนตัวออกก่อนมีน้ำร้อนราดใส่หน้าฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ยที่โดนแบบนั้นหนังตากระตุกถี่ๆ กะ..กล้าปล่อยใส่หน้าเหล่าจื๊อหรือ

“อ๊ะ” ฟ่านเว่ยเผลอร้องออกมาเมื่ออี้หลงสอดมังกรน้อยเข้ามาอีกทีในก้นของฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ยใจเต้นรัวนี้มันคิดจะทำอีกหรือ แต่อี้หลงล้มตัวมาลงทับฟ่านเว่ย

“ออกไป!!!” ฟ่านเว่ยที่โดนอี้หลงทับตัวใส่ เขารู้สึกหนัก ไอสารเลวนี้ตัวหนักจริงๆ อี้หลงทำหูทวนลมก่อนที่จะมีลมหายใจร้อยๆ มารดลำคอสวยของฟ่านเว่ย ฟ่านเว่ยกระพริบตาปริบๆ ก่อนที่จะมีเส้นเลือดนูนปรากฏขึ้นบนหน้าผาก ไอสารเลวนี้หลับไปเสียแล้ว ไอมังกรน้อยนั้นยังคาก้นเขาอยู่เลย

ฟ่านเว่ยหันหน้าไป เขาว่าจะหันไปถีบมันลงตกเตียงซะ แต่เมื่อหันไปก็เจอใบหน้าที่งดงามดูไร้พิษสง หลับตาไปเหมือนเด็กๆ ฟ่านเว่ยอึ้งจับจ้องใบหน้านั้นเหม่อลอย น้ำลายไหลออกมา คนงามมันทำอะไรก็งามจริงๆ มันคงจะดีกว่านี้ถ้าคนงามมาเป็นภรรยาเขาฟ่านเว่ยรีบตั้งสติก่อน ผลักอี้หลงลงนอนข้างๆ

“อ๊ะ” เมื่อมังกรน้อยนั้นออกจากรูของเขา รูมันก็สั่นโหว่งๆ เหมือนขาดบางอย่าง ฟ่านเว่ยตาเบิกโพล่ง

“นะ...นี้มันอะไรกัน” ฟ่านเว่ยแทบตระโกนออกมาดังๆ นี้เขารู้สึกดีเมื่อโดนผู้ชายด้วยกันเสียบก้นหรือ ไม่ ไม่ ไม่มีทาง เขาเริ่มกลัวตัวเองแล้วตอนนี้ หันไปเจอมังกรน้อยที่คึกคักของอี้หลง เขาก็รู้สึกเส้นเลือดบนหน้าผากจะเต้นอย่างแรงจัดการดีดมันอย่างแรงจนมังกรน้อยร้องไห้อย่างเจ็บปวด ฟ่านเว่ยไม่สนใจแล้วเขากัดฟันดังกรอดนอนคว่ำหน้ายกก้นขึ้นอย่างเจ็บใจ

ณ เมืองหลวงจวนสกุลเฉียว เสียงของที่ตกลงกระทบกับพื้นมันเสียงดังไปทั่วจวนสนั่น ชายผู้หนึ่งเขากำลังยกแขนของตนขึ้นขว้างของในห้อง กวาดลงพื้นจนตกแตก เขากรีดร้องอย่างเจ็บปวดกระชากชุดของตัวเองออก เนื้อตรงอกมันเริ่มเน่าเปื่อยส่งกลิ่นเหม็นไปทั่วเรือน บ่าวไหร่ที่ได้กลิ่นต่างกุมหน้าลงพยายามหลบไม่ให้ใบหน้าที่แสดงความรังเกียจออกมา

“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้” เฉียวหลิงจ้องมองเนื้อเน่าที่กำลังลุกลามบนร่างกายของตน เขาทั้งเจ็บ ทั้งแสบ และเหม็น เขาเริ่มนึกคิดถึงวันที่ได้เจอกับชายปริศนาที่ใส่หน้ากาก ชายคนนั้นต้องการร่างกายของเขา เขาก็ขนลุกจนต้องกอดตัวเอง แต่ว่าพอเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งเขากลับอยู่ที่เตียงของตน ไม่มีบาดแผล ไม่มีรอยชกช้ำต่างๆ เขามึนงงจนเริ่มคิดว่าทั้งหมดมันคือความฝัน ถ้ามันไม่ใช่ความฝันถ้าอย่างนั้น แผลรอยยาวลึกที่คอก็ต้องยังคงอยู่ หรือพรหมจรรย์ด้านหลังของเขาคงขาดสะบั้น

“ถ้างั่น” เฉียวหลิงหรี่ตาลงกัดฟันอย่างเกลียดชัง หวนนึกไปถึงคืนนั้นที่เขาไปร่วมงานเลี้ยง เขาได้มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับ... เมื่อเฉียวหลิงได้คิดถึงคืนนั้นของเขากับอี้เหลียนใบหน้าของเขาก็ดำทะมึนบิดเบี้ยว เขารีบเดินออกจากเรือนไปอย่างรวดเร็วพุ่งตรงไปที่เรือนของอี้เหลียน เขาบุกเข้าไปอย่างกะทันหันโดยที่อี้เหลียนไม่รู้ตัวเขาพุ่งตรงไปยกมือขึ้นตบหน้านางลงอย่างแรง จนหน้าของนางหันตัวล้มลงพื้นอย่างแรง อี้เหลียนจับใบหน้าของตนที่บวมแดงก่อนหันหน้ามามองทางเฉียวหลิงที่จ้องมองนางอย่างเกลียดแค้น หัวใจนางก็กระตุกก่อนที่สายตาจะไปเห็นบนอกของเฉียวหลิงที่เน่าเปื่อย นางหน้าซีดลง ปากสั่นก่อนที่จะกรีดร้องออกมาเสียงดัง

“กรี๊ด!!!” นางกรีดร้องเสียงดังจนบ่าวที่อยู่ทำงานอยู่ต่างหยุดลงก่อนหันไปมองเห็นว่าคุณชายเฉียวหลิงเป็นผู้กระทำลงมือกับอี้เหลียน พวกเขาก็ไม่สนใจลงมือทำงานต่อ

อี้เหลียนที่เห็นว่าไม่มีใครมาช่วยนางนางก็รีบคลานหนีไป แต่เฉียวหลิงที่โกรธจัดจับตัวนางไว้ตบหน้าอีกครั้งจนอีกด้านใบหน้าของนางมีรอยแดงบวมเช่นกัน นางสั่นหัวร้องไห้จ้องมองเฉียวหลิงอย่างไม่เข้าใจ

“เพราะเจ้า เพราะเจ้านางผู้หญิงชั่ว” เฉียวหลิงชี้หน้าอี้เหลียนอย่างเกลียดชังจ้องมองนางอย่างโกรธแค้น อี้เหลียนไม่รู้เรื่องนางส่ายหัวไปมา ทันใดนั้นก็มีเสียงใสดังขึ้นมาพวกนางหันไปมอง

“ตายจริง พี่อี้เหลียนเหตุใดท่านจึงเป็นเช่นนั้นได้” เซียงหลี่เดินเข้ามาอย่างตกใจ นางทำท่ากรีดร้องก่อนตีหน้าเศร้าปิดปากของตนยกยิ้มอย่างสะใจ อี้เหลียนที่ไปเห็นเซียงหลี่ที่แต่งตัวสวยงามนางก็รู้สึกเกลียดชัง

“นี่มันเรื่องของเจ้ารึ” อี้เหลียนเหลือบตามองเซียงหลี่อย่างเย็นชา แค่นี้นางก็โดนสามีเกลียดชังอยู่แล้ว พอมาโดนเซียงหลี่ที่เป็นสาวใช้ของตนทรยศนางก็ยิ่งโดนห่างเหินหนักกว่าเดิม เซียงหลี่เห็นท่าทางนั้นของอี้เหลียนนางก็บีบน้ำตาออกมา สะอื้นไปทางเฉียวหลิงซับใบหน้าลงไหล่นั้น เซียงหลี่ได้กลิ่นเหม็นบนหน้าอกนั้นก็ปกปิดความรังเกียจก่อนแสร้งร้องไห้อีกครั้ง เฉียวหลิงขมวดคิ้ว

“เจ้า เจ้า กล้าดีนิกล้ารังแกหลี่เออร์” เฉียวหลิงชี้หน้าอี้เหลียน อี้เหลียนตกตะลึงสักพักก่อนจะจ้องเซียงหลี่เขม็ง เหตุใดก่อนหน้านี้นางถึงไม่รู้นิสัยเจ้าคอของเซียงหลี่เลย ทั้งๆ ที่พวกนางก็เติบโตมาด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก เซียงหลี่นางเป็นเด็กกำพร้าที่นางเคยช่วยไว้ คอยเอาอกเอาใจนาง แต่ตอนนี้นางกลับหักหลังนางปีนขึ้นเตียงของสามีนาง ถูกแต่งให้เป็นอนุแถมเฉียวหลิงยังโปรดปรานมันมากกว่านางเสียอีก หรือทั้งหมดตลอดมานั้นนางเสแสร้งมาตลอดเลยหรือ

“ทำไม ทำไมข้าจะไม่กล้า ข้าตอนนี้เป็นฮูหยินรองของท่านแล้วเป็นภรรยาของท่าน ไม่ใช่อนุชั้นต่ำอย่างมัน” อี้เหลียนเอ่ยอย่างเกรี้ยวกราดนางชี้นิ้วไปที่เซียงหลี่ที่ยังคงร้องไห้สะอื้นซบบนไหล่ของเฉียวหลิง เซียงหลี่ยิ่งร่ำไห้มากกว่าเดิมกอดแขนของเฉียวหลิงแน่นจนเฉียวหลิงรู้สึกได้หันไปปลอบหลังนางอย่างอ่อนโยน ถึงแม้ตัวเขาจะไม่ได้ชมชอบนางแต่ตอนนี้เขาโปรดปรานนางยิ่งอี้เหลียนเสียอีก ตัวนางที่เหมือนไร้เดียงสาแต่พอเวลาอยู่บนเตียงกลับเร่าร้อนอย่างกลับนางจิ้งจอกจนเขาหลงใหลอารมณ์กำหนัดมันพลุ่งพล่านให้ไปหานางทุกคืน

เซียงหลี่หันมาจ้องอี้เหลียนเขม็งอย่างเกลียดชัง นางเกิดมากำพร้า ได้อี้เหลียนช่วยไว้ก็นับว่ายังมีโชคชะตาที่ดีเหลืออยู่ แต่เมื่ออยู่ไปนานๆ นางกลับรู้สึกอิจฉาและริษยาในตัวอี้เหลียนที่มีชะตากรรมเกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย ไม่ต้องอดอยากเหมือนนาง ใส่เสื้อผ้าสวยๆ นางเองก็อยากใส่บ้าง และตอนนี้นางก็มีชีวิตกำลังไปได้สวยได้แต่งเป็นอนุกับคุณชายที่ร่ำรวยแถมยังมีอนาคตอันรุ่งโรจน์ไม่นานนางก็จะคลอดบุตรชายออกมาและทรัพย์สมบัติทั้งหมดก็จะเป็นของนาง นางหวังไว้แบบนั่นค่อยๆ เอามือลูบท้องเบาๆ อี้เหลียนที่จ้องเซียงหลี่อยู่สายตาก็ไปจับจ้องมือนั้นที่กำลังลูบไล่บนท้องของตนอย่างช้าๆ อี้เหลียนตาเปิกโพล่งสติของนางก็ขาดหาย ถึงแม้ตัวนางจะไม่ได้รักเฉียวหลิงแต่ว่าชีวิตต่อจากนี้ไปจะเป็นของเฉียวหลิง

“กรี๊ด นังสารเลว” อี้เหลียนรีบพุ่งตัวไปหาเซียงหลี่ เซียงหลี่ที่เห็นแบบนั้นก็กอดเฉียวหลิงแน่น เฉียวหลิงเห็นอี้เหลียนพุ่งมาจะทำร้ายตนและเซียงหลี่ก็ท้องนางจนล้มลง อี้เหลียนล้มลงนางเจ็บปวดสุดแสนทรมาน ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งสองมือยังคงกุมท้องอยู่นางเจ็บ เจ็บไปหมด

“อ๊ะ เจ็บ เจ็บเหลือ ช่วยด้วย” นางกุมท้องร้องไปมาจ้องมองเฉียวหลิงอย่างอ้อนวอนก่อนที่จะภาพนั่นจะเลือนหายไป อี้เหลียนหมดสติไป เฉียวหลิงที่เห็นว่านางแปลกๆ ไปก็ตั้งสติก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นเลือดที่ไหลลงตามขานาง เขาตกใจ

“ตามหมอ ตามหมอ เร็วเข้า” เฉียวหลิงรีบตระโกนออกไป พวกบ่าวที่ได้ยินก็รีบโยนของที่ทำรีบวิ่งออกไป เฉียวหลิงรีบวิ่งไปดูอี้เหลียนที่ล้มลงอุ้มตัวนางขึ้น ทิ้งเซียงหลี่ที่ยืนมองอย่างงงๆ เฉียวหลิงที่อุ้มอี้เหลียนผ่านนางไปนางก็ได้สติ

“ท่านพี่!!!” เซียงหลี่ร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร แต่เฉียวหลิงก็เดินผ่านนางไปโดยไม่สนใจ นางก็กัดฟันใบหน้าที่ดูไร้เดียงสาก็เปลี่ยนเป็นใบหน้าบิดเบี้ยวน่าเกลียด นังอี้เหลียน!แกอีกแล้ว ทำไมแกไม่ตายไปซะ ขัดขวางนางอีกแล้ว

-----------------

ขอบคุณแอปเปิ้ลจากคุณ ....(ไม่ประสงค์ออกนาม)

------------------

ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้ใครหลายคนต้องผิดหวัง เนื้อเรื่องมันอาจจะไม่ถูกใจใครหลายๆคนเพราะเนื้อหามันคงโหดเกินไปหรือรุนแรงเกินไป ซึ่งเราได้มีการบอกไปแล้วว่า เราชอบอ่านนิยายจากจีนค่ะ จีนเลยค่ะแล้วไปดำน้ำเอา(กูเกิ้ลแปล)ในคลังนั้นเนื้อหานิยายมันรุนแรงมากๆ คือมันโหดยิ่งกว่านี้ สำหรับเราว่าการแต่งนิยายค่อนข้างยากสำหรับเรา เพราะเราไม่เก่งเรื่องการใช้ภาษาหรือการผูกปมตัวละคร ลำดับเนื้อเรื่องก็ยาก คือมันยากไปทั้งหมดอ่ะไม่ได้เก่งขนาดนั้นอ่ะค่ะคือเราแค่อยากลองแต่งดู ถามว่าเคยสอบตกภาษาไทย อยากบอกว่า เกือบทุกรอบค่ะ ต้องมานั่งคัดแก้ทั้งเล่มเกือบทุกรอบ ใจนึงก็ค่อนข้างท้อนะคะ แต่ก็อยากแต่งต่อเผื่อมีคนที่ตามเราอยู่ถึงเหลือคนเดียวก็ตาม รอบหน้าคิดว่าจะลองแต่งเรื่องใหม่เน้นเรื่องเซ็กส์ไปเลยดีไหมเผื่อมันอาจจะรุ่ง เพราะยังไงเราก็มีแบบให้ดูถมเถไป คือตัดสาระออกไปในหัวมุ่งแต่เรื่องอย่างว่า5555555555 ลามกนะเราอ่ะ

ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างกันนะ