เสี่ยวเฉิง: เราทุกคนทราบดีว่าคุณฟรานซ์คืออัจฉริยะผู้สร้างปาฏิหาริย์ และตัวดิฉันเสี่ยวเฉิงเองก็ตั้งตารอคอยเกมนี้มากค่ะ แพนด้าปีศาจคะ อยากทราบว่าระหว่างการทดสอบระบบภายในนี้ คุณได้ััคอนเทนต์อะไรของเกมบ้างคะ?
แพนด้าปีศาจ: จริงๆ แล้วผมรู้สึกว่า 'ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2' ยังอยู่ใน่เริ่มต้นของการพัฒนาครับ เกมยังขาดอะไรไปอีกเยอะเลย อย่างเช่นไม่มีแถบแสดงสถานะตัวละคร ไม่มีช่องเก็บของ และตัวละครในเกมของพวกเราก็ยังไม่มีพลังพิเศษอะไรเลยด้วยซ้ำ พวกเราก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นครับ
แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ไม่ขัดขวางไม่ให้ 'ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2' กลายเป็เกมที่ยอดเยี่ยมได้เลย โลกของเกมที่สมจริงอย่างแท้จริงนี่แหละครับคือรากฐานของวิหารแห่งเกม และแค่รากฐานความสมจริงที่ว่านี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้มันสนุกจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วครับ
เนื้อเื่ของเกมดูเหมือนจะเป็เื่ราวของท่านลอร์ดจากต่างโลกที่อัญเชิญเหล่าผู้กล้าจากอีกโลกมาเพื่อรับใช้เขา ซึ่งพล็อตเื่นี้แอบคล้ายกับอนิเมะเื่ดังที่กำลังเป็กระแสอยู่เหมือนกันนะ หลังจากเข้าเกมไป สิ่งแรกที่เราเจอคือท่านลอร์ดแห่งหมู่บ้านมันฝรั่ง... ฮ่าๆ บอกเลยว่าท่านลอร์ดคนนี้ก็คือคุณฟรานซ์ตัวเป็ๆ เลยครับ! เขาเอาตัวเองใส่ลงไปในเกมตามสไตล์ถนัดของเขาเป๊ะๆ
จากการสังเกต หมู่บ้านมันฝรั่งนั้นทั้งเล็กและทรุดโทรมมาก พวกเราถูกอัญเชิญไปที่นั่น และภารกิจหลักในระยะสั้นที่ได้รับจากท่านลอร์ดฟรานซ์ก็คือ การหาเสบียงอาหารกลับมาให้ชาวบ้านที่กำลังหิวโหย ตอนที่ผมกำลังจะออกเดินทาง ผมได้สังเกตแววตาของเหล่าเอ็นพีซีชาวบ้านเ่าั้ แววตาที่พวกเขามองมายังพวกเราเหล่าผู้กล้านั้นมันเต็มไปด้วย... ความคาดหวังและความเลื่อมใสครับ! มีเด็กๆ ร่างผอมแห้งหลายคนโบกไม้โบกมือเชียร์พวกเราสุดชีวิต ซึ่งมันทำให้ผมรู้สึกฮึกเหิมอย่างบอกไม่ถูก
แววตาแห่งความหวังบวกกับความสมจริงของเกมที่ไม่มีใครเทียบได้ ทำให้เืผู้กล้าในตัวผมมันเดือดพล่านขึ้นมาทันที! วินาทีที่ก้าวพ้นประตูหมู่บ้าน ผมรู้สึกราวกับเป็วีรบุรุษที่แบกความหวังของคนทั้งหมู่บ้านเอาไว้ นี่คือข้อดีของเกมสมจริงครับ ความดื่มด่ำมันสูงมากจริงๆ ทั้งที่ตอนนั้นเราไม่มีอุปกรณ์ ไม่มีพลังวิเศษ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะได้รางวัลอะไร แต่ความรู้สึกจมดิ่งลงไปในโลกของเกมทำให้ผมอยากทำภารกิจให้สำเร็จเพื่อไม่ให้ชาวบ้านผิดหวัง
นอกหมู่บ้านคือโลกที่กว้างใหญ่กว่า มีผืนนาที่กำลังผลิดอกออกผล มีเสียงกบในหนองน้ำ และกลิ่นของดินที่ลอยมาตามลม ผมไม่ได้แค่เดินอยู่ในเกม แต่มันเหมือนได้เดินอยู่ในธรรมชาติอันบริสุทธิ์จริงๆ แน่นอนว่าผมต้องยอมรับว่าความสมจริงเกินไปก็มีข้อเสียเหมือนกัน ตอนออกไปหาเสบียง การเดินทางมันช่างยาวนานและลำบากเหลือเกิน การหาศัตรูนี่กินเวลานานมากและน่าเบื่อสุดๆ ขาผมเริ่มปวดเพราะเดินนานเกินไป ถ้าเกมไม่ตั้งค่าระดับความรู้สึกเจ็บไว้ต่ำหน่อย ผมว่าแค่เดินก็คงทรมานน่าดูแล้วล่ะ
แต่เอาเถอะครับ ผมว่าเพื่อแลกกับความสมจริงขนาดนี้ มันก็คุ้มค่า! ยิ่งเดินไปไกลเท่าไหร่ ผมยิ่งรู้สึกถึงความกว้างใหญ่ของโลกใบนี้ ราวกับว่าผมไม่ได้อยู่ในเกม แต่กำลังอยู่ในโลกแห่งความเป็จริงจริงๆ ยิ่งโลกกว้าง เกมก็ยิ่งดูยิ่งใหญ่! เดินไปได้สักพัก พวกเราก็เจอกับศพครับ เป็ศพที่นอนตายสภาพอนาถอยู่บนพื้น กลิ่นคาวเืตลบอบอวลไปทั่ว ทั้งอวัยวะที่ถูกฉีกขาดและคราบเืที่ซึมลงดิน เห็นแล้วบอกเลยว่า "น่ากลัวสุดๆ"!
เกมนี้สมจริงในระดับที่ว่าศพยังน่าสะอิดสะเอียนได้ขนาดนี้ ใครใจไม่แข็งนี่ต้องพิจารณาตัวเองหน่อยนะครับ ฮ่าๆ ผมได้เซนเซอร์ภาพหน้าจอนี้ไว้แล้วแต่คุณยังคงเห็นมันอยู่ดี—มันสมจริงแค่ไหนล่ะ? ต่อมาพวกเราก็โดนกวาดล้างที่จุดนั้นแหละครับ ไอ้มอนสเตอร์ตัวที่ฆ่าเรามันน่าขยะแขยงจริงๆ ผมนี่แทบฉี่ราดก่อนจะโดนมันฆ่าตายในทันที และขอเตือนทุกคนไว้เลยนะครับ ถึงแม้การตายในเกมนี้จะไม่เจ็บมาก แต่มันน่ากลัวจริงๆ มันเหมือนกับความตายที่เกิดขึ้นจริง ความรู้สึกสิ้นหวังและอึดอัดมันถาโถมเข้ามา ใครชอบลองของก็เชิญเลยนะครับ ฮ่าๆ
หลังจากตายและไปเกิดใหม่ที่หมู่บ้าน การเดินที่ผ่านมาทั้งหมดก็เท่ากับศูนย์ เราต้องเดินย้อนกลับไปใหม่หมด แม้จะเหนื่อยฟรีแต่เราก็ไม่รู้สึกเบื่อเลยครับ โลกนี้มันสมจริงเกินไป แถมพื้นที่ป่าในยุคกลางนี่ก็มีเสน่ห์เฉพาะตัว พวกเราเหมือนนักเดินทางที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทั้งผจญภัยและชมวิวไปพร้อมกัน นี่อาจจะเป็เสน่ห์ของเกมที่สมจริงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ละมั้ง?
สุดท้ายพวกเราก็วางแผนจนสามารถเอาชนะพวกกอบลินในฐานที่มั่นและได้ธัญพืชกลับมาหลายถุง แม้วิธีการจะดูไม่ค่อยสมเป็ผู้กล้าเท่าไหร่ผมเลยไม่ขอลงรายละเอียดนะครับ แต่ลองนึกภาพดูว่าพวกเราห้าคนมีแค่ดาบขึ้นสนิมเล่มเดียวและไม่มีพลังพิเศษอะไรเลย แต่ต้องสู้กับพวกกอบลินโจรที่อาวุธครบมือ ความตื่นเต้นน่ะเหรอ... มันเหนือกว่าเกมแนวลอบเร้นทุกเกมที่ผมเคยเล่นมาเลย!
หลังจากบทสัมภาษณ์จบลง ก็มีภาพหน้าจอที่แพนด้าปีศาจแคปมาวางไว้ด้านล่าง แม้ภาพหน้าจอจะไม่สามารถถ่ายทอดความสมจริงทั้งหมดของ 'ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2' ได้ แต่ภาพเ่าั้ที่ดูเหมือนโลกแห่งความเป็จริงเกือบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ก็สะท้อนให้เห็นถึงคุณภาพงานภาพของเกมได้เป็อย่างดี
สภาเกมเมอร์ (เกมเมอร์ เคาน์ซิล) เป็เว็บไซต์ข่าวสารเกมที่ใหญ่ที่สุดในอุตสาหกรรมและมีผู้เข้าชมสูงมาก นอกจากนี้แม้คุณฟรานซ์จะผ่านจุดสูงสุดของอาชีพมาแล้ว แต่ชื่อของเขาก็ยังคงมีอิทธิพลอยู่ไม่น้อย บทความสัมภาษณ์นี้ถูกวางไว้ในตำแหน่งสูงสุด จึงดึงดูดการคลิกเข้าชมได้หลายแสนครั้งในเวลาอันสั้น
หลังจากได้อ่านเนื้อหาและเห็นภาพหน้าจอ ผู้เล่นในช่องคอมเมนต์ต่างก็เริ่มโหยหาเกมนี้ขึ้นมาทันที: "ไม่นึกเลยว่าฟรานซ์จะปล่อยผลงานใหม่" "ท่านพ่อฟรานซ์ก็คือท่านพ่อฟรานซ์! ความน่าทึ่งที่ 'ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2' มอบให้มันเหมือนเมื่อ 15 ปีก่อนเลย ไม่สิ! มันน่าทึ่งกว่าเดิมตั้ง 100 เท่า!" "ลิงก์ลงทะเบียนอยู่ไหน? ผมอยากสมัครทดสอบรอบหน้าบ้าง" "ไม่เลวเลย แม้ 'ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2' อาจจะยังไม่สมบูรณ์แบบ แต่แค่คุณภาพกราฟิกนี้ มันก็คือผลงานระดับมาสเตอร์พีซที่ล้ำยุคไปไกลแล้ว" "อดนึกถึงบ่ายวันหนึ่งเมื่อ 15 ปีก่อนไม่ได้ ตอนที่ผมก้าวเข้าสู่ 'ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท' ครั้งแรกในร้านเน็ตโฮโลแกรม..." "ให้ทดสอบแค่ 5 คนเนี่ยนะ? ตลกว่ะ เกมขยะอะไรเนี่ย? ถ้าฟรานซ์มันหมดน้ำยาแล้ว ทำไมไม่เลิกทำตัวน่าสมเพชซะที?" "หมู่บ้านมันฝรั่งนี่หมายความว่าเซิร์ฟเวอร์ทำมาจากมันฝรั่งหรือเปล่า?" "พวกที่ด่าฟรานซ์น่ะ... ไปตายซะ!" "ลูกๆ ของฟรานซ์นี่ยังภักดีกันจริงนะ ฉันอยากเห็นว่าเกมของท่านพ่อพวกแกมันจะแน่แค่ไหนกันเชียว"
ท่ามกลางข้อถกเถียงที่ดุเดือด ผู้เล่นก็ได้รับข่าวล่าสุดในทันที: "รายงานด่วน! เว็บไซต์ทางการ! มีประกาศใหม่จากเว็บไซต์ทางการของ 'ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2'! เพิ่มสล็อตทดสอบรอบที่สองเป็ 55 ที่นั่ง! เปิดให้ทดสอบในอีก 2 ชั่วโมงข้างหน้า!" "เชี้ยเอ๊ย! เพิ่มแค่ 55 ที่นั่งเนี่ยนะ? เซิร์ฟเวอร์ทำจากมันฝรั่งจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย!"
6K
