ตระกูลนี้ ผียังหลอน

    แบล็คเมล์ตำรวจ

    ตระกูลนี้ผียังหลอน


        ตอน แบล็คเมล์ตำรวจ


        ภายในห้องเช่ารูหนู


        แป๊ก! ๆ ๆ มือน้อยของเด็กชายเจมส์บอนรัวพิมพ์ดีดลงบนโน๊ตบุ๊คเก่าๆ


        ตัวอักษรบนแป้นพิมพ์เลือนลางจนมองแทบไม่เห็น ทว่าหนุ่มน้อยยังสามารถพิมพ์๼ั๬๶ั๼ได้อย่างดีเยี่ยม


        มีสติ๊กเกอร์โดเรมอนติดอยู่ที่ฝาหลังหน้าจอ และมีรูปคุณพ่อสมัยยังมีชีวิตแปะอยู่


        "เดือนหน้าเราต้องจ่ายค่าเทอมแล้วนะแม่" เจมส์บอนเอ่ยขณะนอนพิมพ์คอมอยู่บนเตียง คุณแม่กำลังนั่งรีดชุดนักเรียนให้เด็กๆ


        "เงินที่เราหลอกพวกโง่มาน่ะ พอจ่ายไหมแม่" สโนว์ไวท์๻ะโ๠๲ออกจากห้องน้ำ (เธอกำลังยืนอาบน้ำโดยไม่ปิดประตู)


        "เฮ้อ ค่าเงินกู้นอกระบบของพ่อแกอีก สงสัยจะไม่พอ" คุณแม่เจนนี่ตอบด้วยแววตาละห้อย


       "กิจการของพ่อมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ จ่ายเท่าไรก็ไม่หมดเสียที หนี้เนี่ย" สโนว์ไวท์บ่นถึงบริษัทที่ล้มละลายของพ่อ 


       "แม่ว่าแม่คงต้องไปขายตัวจริงๆแล้วแหละ" เจนนี่


       "ขายครั้งละสามพัน ยี่สิบวันก็หกหมึ่นเอง ค่าเทอมพวกเราคนละเเสน" สโนว์ไวท์เอ่ย


       "แล้วจะทำยังไงเนี่ย ขนาดขายตัวยังไม่พอเลย" เจนนี่บ่น


       "ผมคิดไว้แล้วฮะ" เจมส์บอนพับโน๊ตบุ๊คแล้วลุกนั่งบนเตียง


       "งานหยาบหรืองานละเอียด" สโนว์ไวท์๻ะโ๠๲ออกมาถามพี่ชาย สองมือน้อยกำลังขยี้เส้นผมที่ฟอกแชมพูจนหอมฟุ้ง


        "งานดีสิ นี่พี่นะ" เจมส์บอนเอ่ยด้วยสีหน้าเ๽้าเล่ห์สุดๆ


        กลางดึก


        ฮือ! ๆ ๆ เจนนี่เดินกุมหน้าตัวเองขึ้นโรงพัก เธอร้องห่มร้องไห้จนตาช้ำ สภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง สวมเสื้อสายเดียวสีแดงและกระโปรงจีบบานสีดำ


       "เป็๲อะไรครับคุณผู้หญิง" ตำรวจร้อยเวรที่นั่งรับแจ้งความเอ่ยถามเมื่อเจนนี่เดินเข้ามายืนตรงหน้าโต๊ะ


       "คุณตำรวจคะ ฮือ! ๆ ชั้น ชั้นโดนย่ำยีค่ะ" เจนนี่เอ่ยแล้วเปิดมือที่กุมใบหน้าคมสวยออก ทำให้เห็นแก้มขาวและปากแดงรูปกระจับที่เซ็กซี่


        "ที่ไหนครับ เมื่อไร" ตำรวจรีบพิมพ์คอมพิวเตอร์บนโต๊ะ สีหน้าเค้าดูจริงจังมาก


       "เมื่อกี้เองค่ะ คือชั้นโดน โดนจับตรงนี้ค่ะ" เจนนี่เอ่ยแล้วดึงเสื้อสายเดี่ยวลง ทำให้เห็นเต้าใหญ่ที่ทะลักออกมาจนหัวนมแทบโผล่


       "อ่า! คือ! คือบอกเป็๲คำพูดเฉยๆก็ได้ครับ" ตำรวจหนุ่มเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ ใบหน้าขาวหล่อของเค้าเริ่มแดงระเรื่อ แดงไปยันใบหู


       "แต่ชั้นมาหลักฐานค่ะ ชั้นโดนจับตรงนี้ด้วย" เจนนี่ยกขาข้างนึงพาดบนโต๊ะแล้วถลกชายกระโปรงจีบบานขึ้นจนเห็นหว่างขาที่ไร้กางเกงในปิดบัง


        "เนี่ยค่ะ แดงเลย คนใจร้ายมันทั้งดูดทั้งเลียตรงเนี้ยค่ะ ดูสิคะ น้ำเสียวเอ้ยน้ำลายมันยังติดอยู่เลย"


        อึก! อือ! ตำรวจหนุ่มลุกยืนแล้วก้มหน้ามองข้ามโตะลงมาที่หว่างขาเจนนี่ หัวของเค้าแทบจะมุดเข้ามาอยู่ใต้กระโปรง


        ตุบ! ๆ ๆ เจนนี่ยกขาลงแล้วเดินอ้อมโต๊ะมานั่งทับบนแป้นพิมพ์คอม ตูดของเธอแดงช้ำเมื่อโดนปุ่มตัวอักษร


        ฟุ่บ! ตำรวจหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้แล้วจับชายกระโปรงดำถลกขึ้นอย่างลืมตัว เค้าเลื่อนเก้าอี้ถอยแล้วมุดหน้าลงมาซบกับเนินหน่าวที่นูนขาวสะอาดสะอ้าน


        หมับ! เจนนี่ใช้มือจิกผมสั้นๆของร้อยเวรแล้วกดหน้าของเค้าบดลงกลางร่องสาว


       จุ๊บ! ริมฝีปากร้อนผ่าวของตำรวจหนุ่มชนกับกลีบสีชมพู อร๊า! เจนนี่สะดุ้งครางด้วยความเสียว


       แผล็บ! ๆ ๆ หนุ่มในชุดเครื่องแบบละเลงลิ้นเลียร่องสาวอย่างหื่นหิว สองกลีบสะบัดสัดส่ายไปมาตามปลายลิ้นสากๆ


       อ๊าา! อร๊าาา! อย่าน๊าาาค๊าาา เจนนี่ส่ายหน้าแล้วร้องครางปนร้องห้าม สองมือเธอทาบแก้มตำรวจหนุ่มแล้วพยายามงัดหน้าหล่อๆขึ้น ทว่าเรียวแรงกลับไม่มี


        จุ๊บ! จ๊วบ! หนุ่มหื่นดูดเม้มร่องสาวจนกลีบสาวสั่นกระพึดกระพืออยู่ในปากของเค้า ลิ้นยาวๆก็ฉกแทงเข้าออกจนน้ำหลากเลอะเต็มจมูกโด่งๆ เลอะปากไหลลงมายันปลายคางตำรวจ


        อ๊าาา! ฮือ! ๆ อย่าาค่าาา! เจนนี่ร้องไห้แห้งและส่ายหน้าไปมา ว่าเสียงครางกลับดังกลบเสียงร้องไห้


        นั่นแน่ะ! จู่ๆเด็กชายกับเด็กหญิงก็กระโจนขึ้นมาจากบันใดหน้าห้องรับแจ้งความ


       ฟุ่บ! ตำรวจหนุ่มรีบยกหน้าขึ้น หัวเค้าหลุดออกจากใต้กระโปรงดำในทันใด


        "เห็นเต็มๆตาเลย" สโนว์ไวท์


        "หน้าคุณตำรวจจมหายไปในหว่างขาแม่หนูเลย" เจมส์บอน


        "ใช่ หายไปครึ่งหน้าเลย" สโนว์ไวท์


       "บ้า จะเห็นได้ไง หัวน้าอยู่ในกระโปรงโน่น" ตำรวจหนุ่มเถียงคอเป็๲เอ็น


       "เอาของมีค่าในห้องของกลางมาให้หมดเลยนะฮะ"


       "ไม่งั้นพวกเราจะแจ้งความว่าคุณข่มขืนแม่หนู" 


        เด็กๆยืนแบมือรอ


        "มีหลักฐานเหรอ ถ้าไม่มีหลักฐานก็ทำอะไรไม่ได้ กลับไปไป๊" ตำรวจไล่ตะเพิดเด็กๆขณะใช้ทิชชู่เช็ดน้ำเสียวที่เลอะหน้าหล่อๆ


        "เห้อ ทำแล้วไม่รับผิด" เจมส์บอนกอดอกถอนหายใจ


       "บิดาคุณบอกเหรอคุณตำรวจ" สโนว์ไวท์


        ฮือ! ๆ เจนนี่ยังนั่งบนโต๊ะ เธอเอามือปิดหน้าแล้วแกล้งร้องไห้


        ตำรวจมองแม่กับลูกๆแล้วหน้าเค้าก็ซีดลงๆ 


        "พวกเราติดกล้องไว้ใต้กระโปรง" เจมส์บอน


        "เอามาซะดีๆ พวกคอมพวกของกลางแพงๆน่ะ" สโนว์ไวท์


        สามนาทีต่อมา


       โครม! ๆ ๆ "เอ้า เอาไปให้หมดเลย" ตำรวจหนุ่มยืนในห้องเก็บของกลาง เค้ากำลังโยนคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คและสร้อยแหวนที่ยึดมาจากคนร้าย 


       ของทั้งหมดผ่านลูกกรงเหล็กก่อนจะร่วงลงมากองบนพื้นหน้าห้อง


       "ว๊าวส์! คอมพิวเตอร์เกมมิ่ง" เจมส์บอนตาโต


       "เข้ สร้อยเพชรนี่ แล้วกำไลนี่ทองแท้ไมแม่" สโนว์ไวท์เอ่ยแล้วหยิบกำไลทองมากัด


       โอ๊ย! "แข็งชะมัด ทองแท้แน่ๆเลยแม่"  


        "เอามาอีกครับคุณตำรวจ พวกเราร้อนเงิน" เจมส์บอนแบมือรอรับของ


        โครม! ๆ ๆ กระเป๋าแฟชั่นและเสื้อผ้าแบรนด์เนมแท้ถูกโยนออกมา


        ตุบ! ๆ ๆ เจนนี่กระโจนลงจากโต๊ะแล้ววิ่งมาหอบของกลับบ้าน


       ตุ๊บ! ๆ ๆ "แม่ รอด้วยแม่" เด็กๆวิ่งตามหลัง