ซินเย่วหลับไปหนึ่งวันเต็มๆ หลังจากฟื้นตื่นขึ้นมาก็พบกับทารกชายสองคนนอนตาใสอยู่ข้างเตียง หรือจะพูดให้ถูกคือลูกชายสองคนของซินเย่ว ที่เพิ่งคลอดเอง เมื่อวานสดๆ ร้อนๆ
“พี่…พี่สะใภ้ใหญ่ ตื่นแล้วหรือเ้าค่ะ”
เสียงใสดังมาจากหน้าประตู เด็กหญิงตัวน้อย อายุไม่น่าเกิน 8 ขวบ ร่างกายผอมแห้ง ทั้งแคระเกร็น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยคราบเหงื่อไคล้ อย่างคนไม่ได้อาบน้ำมานาน ผมของเธอยุ่งเหยิง แต่ดวงตาใสนั้น ทำให้คนมองใจอ่อนได้อย่างง่ายดาย
“ขะ…ข้า มาเช็ดตัวให้พี่สะใภ้..ยะ…ใหญ่ เ้าค่ะ”เสียงสั่นติดประหม่า ทำเอาซินเย่วต้องหันมองให้ชัดๆอีกครั้ง แต่ก็ไม่พูดอะไรออกมา ปล่อยให้เด็กหญิงเข้ามาเช็คถูตัว
นี่คงเป็ หลิงซีซี น้องสาวของสามีในร่างนี้สินะ เฮ้ออออ น่าตาก็น่ารักดี เหตุใดจึงขี้กลัวขนาดนี้นะ แต่ก็ไม่แปลกใจเท่าไร เพราะเย่ซินเย่วเ้าของร่างนี้ ก็ไม่ได้ดูแลหรือใส่ใจน้องสาวสามีคนนี้นัก แถมบางครั้งยังทุบตี ระบายความโกธรที่สามีไม่ค่อยสนใจอีกด้วย
เมื่อคืนนี้ ตอนที่ตื่นขึ้นมากลางดึกอยู่ๆ ก็มีภาพเื่ราวมากมายของเย่ซินเยว่เข้าในหัวเต็มไปหมด กว่าจะเรียบเรียงเื่ราวต่างๆได้หมด ก็เล่นเอาเย่วเย่วอยากหลับหนีไปอีกสักรอบนึง
เย่ซินเย่ว ลูกสาวหมอประจำหมู่บ้าน มารดาและบิดารักใคร่ตามใจ จนนิสัยเสีย เ้าอารมณ์ ไม่เห็นหัวผู้ใด ทำตัวราวกับลูกคุณหนูในเมือง งานบ้านงานเรือนทำไม่ได้ ด้วยเหตุนี้แม้หน้าตาของเย่ซินเยว่จะสวยงาม แต่ก็ยังไม่ได้ออกเรือนจนกระทั่งอายุ 20 ปี
กระทั่งวันนึงนางเดินไปพบ หลิงซีหาน หนุ่มหล่อประจำหมู่บ้าน แล้วเกิดหลงรักเขาเข้า เย่ซินเย่วจึงไปมาหาสู่หลิงซีหานอยู่หลายครั้ง แต่หลิงซีหานกลับไม่สนใจ นางจึงตัดสินใจวางแผนวางยาปลุกกำหนัดให้หลิงซีหานกินทุกอย่างประสบความสำเร็จ หลิงซีหานทำอะไรไม่ได้ต้องตกลงแต่งงานกับนางอย่างจำยอม จบงานแต่งเพียง 3 วัน ก็เดินทางไปเมืองข้างข้างเพื่อทำงาน โดยส่งเงินกลับมาให้เป็ประจำ ให้เป็ค่าใช้จ่ายภายในบ้านของทั้งสามชีวิตที่เขาต้องดูแล
ซินเย่วที่ต้องห่างจากสามีทำอะไรไม่ได้จึงได้ลงไม้ลงมือกับน้องสามีเป็ประจำ เพื่อระบายอารมณ์ที่สามีไม่สนใจ ทั้งยังยึดเงินเดือนที่หลิงซีหานส่งมาไว้ทั้งหมด น้องสามีทั้งสองจึงต้องเข้าป่าเพื่อเก็บของป่ากลับมาทำอาหาร ส่วนตัวเองก็ไปกินข้าวบ้านพ่อแม่ กลับมาก็เข้าห้องล็อคประตู โดยปล่อยปละละเลยน้องสามีไว้อย่างนั้นโดยไม่สนใจดูแล
ผ่านไปหนึ่งเดือน เย่ซินเย่ว เริ่มมีอาการอาเจียนและเวียนหัวอยู่เป็ประจำ จึงให้บิดาตรวจดูอาการ จนรู้ว่านางกำลังตั้งท้อง แต่เมื่อส่งข่าวไปให้ หลิงซีหาน กลับไม่ได้รับการตอบรับใดใดกลับมา มีเพียงเงินเดือนที่เพิ่มมากขึ้น จากปกติเล็กน้อยเพียงเท่านั้น นั่นทำให้อารมณ์ของเย่ซินเย่ว ยิ่งเลวร้ายลงเรื่อยๆ น้องสามีก็ต้องทุกทรมาณขึ้น คนนึงต้องดูแลนางราวกับคุณหนูของบ้าน อีกคนต้องหาบน้ำหาฟืนเข้าบ้านราวกับคนใช้ ทั้งที่เพิ่งจะอายุได้ 9 ปี เพียงเท่านั้น
จนกระทั้งวันคลอด ด้วยเหตุที่นางเสียเืมาก ทั้งยังตั้งครรภ์แฝด จึงหมดแรงและเสียชีวิตลง ทำให้เย่วเย่วเข้ามาในร่างนาง่ที่กำลังคลอดเด็กคนที่สองออกมา
ซินเย่วเหลือบตามองดูหลิงซีซีที่กำลังวุ่นวายกับการเช็คตัวนางให้สะอาด ราวกับสาวใช้ตัวน้อยทั้งที่แขนบอบบางนั้น มีเพียงหนังหุ้มกระดูกเอาไว้ ทั้งยังสั่นไปทั้งตัวเพราะกลัวนางไม่พอใจ
เฮ้ออออ….น่าสงสารแท้ แม่สาวน้อย เหตุใดชีวิตถึงอาภัพนัก ชีวิตลำบากไม่พอ ยังมีพี่สะใภ้เป็ภาระตัวใหญ่ ใช้งานราวกับทาส ทั้งตบทั้งตีทั้งด่า เด็กอายุแค่นี้ควรมีแววตาที่สดใสสมวัยสิ นี้อะไรแววตามีแต่ความแห้งแล้ง โศกเศร้าทั้งยังตื่นกลัวถึงเพียงนี้
หลิงซีซีที่กำลังตั้งใจเช็ดตัวให้ซินเย่วอยู่นั้นไม่รู้เลยว่า สายตาของพี่สะใภ้ที่มองมาที่นางเปลี่ยนไปมากเพียงใด ทั้งยังมีความเห็นใจเจืออยู่ไม่น้อย มือเรียวยาวของซินเย่วเอือมไปลูบหัวของซีซีเบาเบา แต่นั้นก็มากพอที่จะทำให้ซีซีตัวสั่นราวกับเป็ไข้ป่า
อ่าาาาา ข้าทำเด็กน้อยกลัว ซินเย่วคิดในใจอย่างจนปัญญา ทั้งเก็บมือกลับมาไว้ข้างตัว เพื่อให้ซีซีสบายใจขึ้น
ซีซีเมื่อเห็นว่าพี่สะใภ้เอามีกลับไปแล้ว ทั้งยังไม่ได้ตบตีตน จึงรีบเช็คตัวให้พี่สะใภ้ไวขึ้น ราวกับว่าถ้านางเช็คช้ากว่านี้อีกสักนิด นางจะขาดอาการหายใจตาย
เมื่อสะอาดเรียบร้อย ซีซีจึงรีบยกน้ำกลับ ทั้งยังเอ่ยเตือนให้ซินเย่วอย่าลืมให้นมสองแฝด แล้วอีกสักพักนางจะมารับสองแฝดออกไป เพราะตอนนี้ซินเย่วต้องอยู่ไฟก่อน เพื่อให้ร่างกายฟื้นจากความเหนื่อยล้าให้กลับคืนสู่สภาพปกติได้โดยเร็ว การอยู่ไฟนี้จะทำให้เืลมไหลเวียนได้ดี ช่วยปรับสมดุลร่างกายให้เข้าที่ ทำให้มดลูกที่ขยายตัวได้หดรัดตัวหรือเข้าอู่ได้เร็วขึ้น
ซินเย่วพยักหน้ารับไม่พูดอะไร เพราะไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่คิดทบทวนในใจอย่างจำยอม
นี่คือชีวิตใหม่ของข้าสินะ เยี่ยม เยี่ยมจริงจริง
ได้สามีมาหนึ่ง ที่วางยาเอามา
ลูกอีกสอง ที่ต้องเลี้ยงดู
น้องสามีอีกสอง ที่ต้องรับผิดชอบ
แถมยังจน แม้แต่เกลือคลุกข้าวยังแทบไม่มีกินอีก
เฮ้อออออออ ์ชาติที่แล้วข้าเผาหมู่บ้าน หรือ ฆ่าคนตาย เหตุใดชีวิตใหม่จึงเป็เช่นนี้ คนอื่นทะลุมิติมาอย่างเทพ ของวิเศษมากมาย มิติเอย ยาวิเศษเอย น้ำพุวิเศษเอย แล้วเหตุใดข้ามาตัวเปล่าเช่นนี้
ซินเย่วเต็มไปด้วยอารมณ์เดือดดาด มือทุบลงไปบนโต๊ะวางของข้างเตียง
“ปัง”
ซินเย่วหันมองโต๊ะวางของด้วยความใ
เหตุใดมันจึงพังกลายเป็เศษไม้เช่นนี้ล่ะ ข้าทุบเบาเบาเองนะ เบาเบาจริงจริงนะ สาบานเลย
ซินเย่ว : โต๊ะมันไม่ได้มาตราฐาน เื่นี้ไม่เกี่ยงกับข้า
942
