ในวันเปิดเทอมวันแรกของปีการศึกษา 2564 นักศึกษาของวิทยาลัยการพาณิชย์ เทคโนโลยี ต่างพากันเดินทางมาั้แ่เช้าเพื่อมาให้ทันการปฐมนิเทศ แต่ทว่า....กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!! (เสียงนาฬิกาปลุก) ผมก็ลืมตาตื่นมาเปิดโทรศัพท์ หน้าจอแสดงเลขเวลา 7.50 AM เวรละ!! ผมตาตื่นทันที รีบคว้าผ้าเช็ดตัวและรีบอาบน้ำแต่งตัวไปเรียน วันแรกก็สายซะแล้ว ความรีบทำให้ผมแต่งตัวไม่ค่อยถูกระเบียบมากนัก หลังจากนั้นผมขับรถมอเตอร์ไซด์ไปถึงหน้าวิทยาลัย ยามหน้าวิลัยก็บอกให้จอดรถและไปลงทะเบียนบำเพ็ญประโยชน์ ก็ให้ทำไงได้ก็มาสายนี่น่า.... (ผมรำพึงในใจ) อ๋อ! ลืมแนะนำตัวไปเลย ผมชื่อมิน ชื่อจริง มินฑ์ธิพัฒน์ นามสกุล เอกไพศาล อายุ 17 ปี เื่ราวของผมมันก็เริ่มหลังจากตอนนั้นแหละครับ " อ้าวๆ พวกที่มาสายไปเก็บขยะหน้าวิลัยเลยไป๊!!! " เสียงของอาจารย์ฝ่ายปกครองหน้าโหดที่ะโบอกนักศึกษามาสาย พวกผมก็ต้องเดินไปเก็บขยะกับพวกเศษกิ่งไม้ที่พัดตกลงมา แดดของ่หน้าร้อนเริ่มเปลี่ยนเป็เมฆครึ้มๆลอยมาบังเงาของร่มไม้ภายในวิทยาลัย "พอแล้วๆ ขึ้นห้องเรียนกันได้แล้ว คราวหลังก็อย่ามาสายล่ะ" แปลกดีที่วิทยาลัยนี้เขาปฐมนิเทศกันในห้องเรียน ผมเดินขึ้นตึกฝั่งซ้ายซึ่งมันเป็ตึกของฝั่งนักศึกษาสาขาบริหารกับคอมพิวเตอร์เทคโนโลยี "ตึกๆๆๆ" เสียงฝีเท้าของผมก้าวขึ้นบันไดไปเรื่อยๆ ซึ่งวิทยาลัยนี้เขาไม่มีลิฟต์หรืออุปกรณ์อำนวยความสะดวกมากนักหรอก ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำฝั่งที่ติดทางเดินเพื่อไปเช็คความเรียบร้อยของเครื่องแบบนักศึกษา ผมไม่อยากผิดระเบียบั้แ่วันแรกของการมาเรียนหรอก ซึ่งการปฐมนิเทศของวันนี้เป็การรวมคณะบริหารมารวมกันเราก็จะได้เจอกับสาขาอื่นๆในคณะ ทั้งบัญชี คอมพิวเตอร์ การตลาด และสาขาค้าปลีก และนั้นแหละครับทำให้ผมได้เจอกับเธอเป็ครั้งแรก. โปรดติดตามตอนต่อไป