สำหรับการฝึกวิชาในการพัฒนาฝีมือ ต้องมีอาจารย์ในการฝึกสอนวิชา
โดยแยกกันตามชนชั้นอัศวิน แต่ชนชั้นสูงสุดจะแยกต่างจะชนชั้นอื่นๆ
จะไม่ฝึกเหมือนชนชนต้นจะแยกออกไปฝึกตามสถานที่ต่างๆเพื่อฝึกฝนพัฒนา
ด้วยตนเอง
ณ ตอนเช้า
พี่มิโอะ รีบตื่นเร็วเข้าเราจะไปสายแล้วนะ ริโกะพูดอย่างรีบร้อนเมื่อปลุกพี่ชายแล้ว
เขาไม่ยอมตื่น
พี่ขอนอนต่ออีกนิดหนึ่งนะ มิโอะพูดพลางห่มผ้าอย่างง่วงๆไม่อยากตื่นจากที่นอน
ถ้าไม่รีบตื่นจะไปไม่ทันท่านอาจารย์นะ อิเอะพูดพลางดึงผ้าห่มของเขาออกอย่างเร่งรีบ
ไปเร็วรีบไปกินข้าวเช้าแล้วรีบไปที่โรงฝึกถ้าเราไปช้า เราจะช้ากว่าคนอื่นๆหนึ่งก้าวนะ
มิโอะรีบตื่น และพลางคิดในใจว่ามันก็จริงนะ ถ้าเราช้ากว่าคนอื่นหนึ่งก้าวอาจทำให้พวกเขา
หัวเราะเยาะและถูกกลั้นแกล้งอีกก็เป็ได้ ทำให้เื่ในอดีตที่เขาไม่อยากจะจดจำได้ผุดขึ้นมาในหัว
ของเขา
เข้าใจแล้ว งั้นเราไปกันเถอะ เดี๋ยวไปสายได้นะ มิโอะพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดพลางลุกจากที่นอน
อืมเราไปกันเถอะ ทั้งสามคนจึงรีบไปรับประทานอาหารเช้า และเดินทางไปโรงฝึกตามที่คณะสภา
ได้กำหนดให้เหล่าอัศวินไปในแต่ละที่ในการฝึก โดยจะมีอาจารย์ดูแลในแต่ละสำนัก
พวกเรามาถึงแล้ว สำนักศาลเ้าคังฟูจิโกะ เป็สถานที่จะฝึกเหล่านักรบให้มีจิตใจเข้มแข็งและต่อสู้ด้วยความยุติธรรม
อย่างสันติสุขและเป็สถานที่แรกสำหรับนักรบชนชั้นต้นที่จะมารวมตัวกันเพื่อฝึกฝนวิชาให้สำเร็จและขึ้นเป็ชนชั้นต่อไป
ที่สูงกว่าชนชั้นในเกียรติของนักรบในตราพญาหงส์
เอาล่ะ ในเมื่อมาครบแล้ว เราจะเริ่มการฝึกฝนทางด้านจิตใจก่อนนะ ถ้าใครฝึกฝนไม่ได้หรือคิดว่าตนเองเก่งพอแล้ว
ก็ไม่ต้องฝึกรอการทดสอบขึ้นชั้นต่อไปได้ เพราะเราไม่บังคับว่าใครจะต้องฝึกฝน เพราะที่นี่ต้อนรับคนที่เต็มใจที่จะฝึกฝน
และมีความตั้งใจแน่วแน่จะเป็นักรบเพื่อปกป้องทุกคนและบ้านเมืองด้วยหัวใจอันบริสุทธิ์ที่เป็ดั่งอัญมณีเจียระไนที่เปล่ง
ประกายด้วยความบริสุทธิ์ที่เก่งกล้าหาญและความมุ่งมั่นพยายามในการที่จะเอาชนะใจตนเองไม่ใช่ชนชั้นในการที่จะเป็นักรบเท่านั้น
ทุกคนทราบ ดังที่กล่าวไป เราจะเริ่มการฝึกไปแต่ละขั้นตอนนะ เราจะแยกออกเป็กลุ่มเป็ 5 กลุ่ม
ขณะที่ครูฟูจิโกะ ประกาศ ก็มีคนเข้ามาทักทายพวกมิโอะ ขณะจะเริ่มการฝึก
สวัสดี เราชื่อ ซายะ ส่วนนี้ ยูมิโกะ และโยจิโอะ นะ ยินดีที่ได้รู้จัก พวกเราก็มาร่วมการฝึกเหมือนกัน
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ
อืม เราก็เช่นกัน อ๋อ นี่ริโกะน้องสาวฉัน และพี่อิเอะเป็ลูกพี่ลูกน้องนะ
ว้าว น้องสาวน่ารักจัง ซายะพูดพลางลูบหัวริโกะ ที่มองอย่างน่ารัก
ว่าแต่ พวกเธอมาจะเมืองไหนเหรอ ยูมิโกะ ถามพวกเขาด้วยความสงสัย
เออ มาจากเมืองข้างนะ พวกเราก็มาตามประกาศนี่แหละ
โอ้โฮ มาจากเมืองข้างๆ คงจะลำบากแย่เลยนะ พวกเราเติบโตที่เมืองนี้นะ
เลยยังไม่เคยเดินทางเลย
อืม ดีจังได้เติบโตในเมืองที่เจริญขนาดนี้เลยนะ คงจะฝึกมาั้แ่เด็กๆเลยสินะ
อิเอะพูดพลาง มองที่เด็กทั้งสามคนที่ดูร่างกายแข็งแรงมากกว่าพวกเขาหลายเท่า
เพราะพวกอิเอะโดนทรมาณมาั้แ่เด็กๆจึงไม่ค่อยได้ออกกำลังเหมือนเด็กคนอื่นๆ
จ้ะ พวกเราฝึกมาั้แ่เด็กๆนะ พวกคุณพ่อเราฝึกให้นะแต่ก็ค่อนข้างหนักเหมือนกัน555
ซายะ พูดพลางหัวเราะไปอย่างมีความสุข
เอาล่ะ หลังจากเราแบ่งทีมแล้ว เราจะแยกการฝึกไปแต่ละส่วนของพื้นที่นะ อย่าทำอะไรเกินคำสั่ง
เด็ดขาด ครูฟูจิโกะ พูดขึ้นก่อนจะเดินไปยังกลุ่มอื่น
งั้นเราไปกันเถอะจ้ะ พวกซายะพูดพลางจูงมือริโกะไปด้วย
พวกพี่อิเอะก็ตามมาเร็วๆสิค่ะ ริโกะชวนพวกอิเอะ
จ้ะๆ อย่าเดินเร็วนะเดี๋ยวล้ม มิโอะพูดพร้อมวิ่งตามไป
รอด้วยสิ อิเอะมัวยืนเหม่อจนลืมเดินตามกลุ่มเพื่อนๆ
มาถึงแล้ว สถานที่ฝึกฝนสถานที่แรกของพวกเรา
มาแล้วเหรอ มาได้จังหวะพอดี ครูชื่อมุชิตะ จะเป็คนฝึกฝนพวกเธอนับแต่วินาที
นี้เป็ต้นไป
และแล้วการฝึกฝนจะเป็อัศวินก้าวแรกกำลังจะเริ่มต้นขึ้น