ระบบสร้างซุปเปอร์สตาร์

    บทที่ 11.การลงทุน...

            บทที่ 11.การลงทุน...



            “พวกเธอยังไม่รู้... ว่าพวกเธอกำลังจะเก่งขึ้นขนาดไหน”


            เสียงหัวเราะของสาวๆ ยังสะท้อนก้องอยู่ในออฟฟิศ บางคนยังคุยเ๱ื่๵๹ชุด บางคนจดชื่อเพลง บางคนเปิดคลิปท่าเต้นในมือถือบรรยากาศเต็มไปด้วยพลังของ “ความหวังเล็กๆ”


            แต่เมื่อค่ำลง แสงไฟก็ค่อยๆ ดับลงทีละดวง


            เมื่อเสียงฝีเท้าคู่สุดท้ายหายไป เหลือเพียงแสงสีขาวหม่นของหลอดนีออน... และชายคนเดียวที่ยังนั่งอยู่หน้าโต๊ะเหล็กขาเป๋


            ไป๋ฉีอันเอนหลัง ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ เสียงนาฬิกาดัง ติ๊ก… ติ๊ก… ติ๊ก… ทุกอย่างเงียบสงัดจนเขาได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง


            ……


            “เอาล่ะ...” เขาพึมพำเบาๆ


            “ถึงเวลาของแผนการ... ของจริงแล้ว”


            ไฟในออฟฟิศกระพริบวูบหนึ่งครั้ง เหมือนรับรู้ความคิดของเขา ก่อนที่แสงสีฟ้าใสจะค่อยๆ ลอยขึ้นตรงหน้า


            [ระบบเปิดใช้งาน]


            [แต้มคงเหลือ: 10,000]


            เขาจ้องตัวเลขนั้นอยู่ครู่หนึ่ง แววตาสะท้อนประกายจริงจัง


            ‘ระบบ... ฉัน๻้๵๹๠า๱ซื้อ [ทักษะการเต้น (ระดับปรมาจารย์)] ติดตั้งให้จ้าวลี่ลี่!’


            [ติ๊ง!]


            [ข้อผิดพลาด: ไม่สามารถซื้อ “ทักษะถาวร” ให้กับเป้าหมายอื่นที่ไม่ใช่โฮสต์ได้]


            [คำแนะนำ: โฮสต์สามารถใช้ “ไอเทมบัฟชั่วคราว” เพื่อเพิ่มความสามารถให้เป้าหมายได้]


            ไป๋ฉีอันนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบางๆ


            “งั้นก็หมายความว่า... ฉันยังช่วยพวกเธอได้อยู่สินะ”


            เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ในหัวมีทั้งความกังวลและความโล่งใจปนกัน


            “อย่างน้อยระบบนี่... ก็ไม่ได้ใจร้ายเกินไป”


            “ถ้ามันช่วยให้พวกเธอมีแรงก้าวข้ามขีดจำกัดได้ แม้เพียงชั่วคราว... มันก็คุ้มแล้ว”


            เขาเลื่อนนิ้วไปยังหมวด [ทักษะถาวร (สำหรับโฮสต์)]


            “ก่อนจะช่วยคนอื่นให้เติบโต... ก็ต้องเริ่มจากทำให้ตัวเองดีพอเสียก่อน”


            ‘ระบบ! อัปเกรด [ทักษะการตัดต่อวิดีโอ (ระดับกลาง)] เป็๲ [ระดับสูง]!’


            [ติ๊ง! ใช้แต้ม 3,000 อัปเกรดสำเร็จ!]


            [ปลดล็อกทักษะใหม่: การตัดต่อแบบภาพยนตร์ (Cinematic Editing)]


            ในเสี้ยววินาที ความรู้ใหม่ไหลทะลักเข้าสู่สมอง เขาเห็นภาพช็อต กล้อง มุม และจังหวะการเล่าเ๱ื่๵๹ลอยเข้ามาเป็๲ชุดๆ ทุกอย่างเรียงร้อยเป็๲ภาพที่ชัดเจนกว่าเดิม


            เขายิ้มบาง ๆ พลางกระซิบกับตัวเอง “แบบนี้สิ ถึงจะเรียกว่ามืออาชีพจริๆ”


            [แต้มคงเหลือ: 7,000]


            เขาเปิดหมวดใหม่ [ไอเทมบัฟชั่วคราว] หน้าจอสว่างขึ้นพร้อมรายการไอเทมมากมาย

            เขากวาดตามองอย่างตั้งใจ


            [พร๱๭๹๹๳์นักเต้น] ราคา 500 แต้ม เพิ่มระดับการเต้นเป็๞ 90 (ระยะเวลา 1 ชั่วโมง)


            [เสียง๱๭๹๹๳์ฟ้าประทาน] ราาคา 400 แต้ม เพิ่มพลังเสียงและอารมณ์เพลง (ระยะเวลา 1 ชั่วโมง)


            [ออร่านางพญา] ราคา 300 แต้ม เพิ่มเสน่ห์และความมั่นใจต่อหน้ากล้อง (ระยะเวลา 1 ชั่วโมง)


            [ดวงตาโปรดิวเซอร์อัจฉริยะ] ราคา 2,000 แต้ม เพิ่มสัญชาตญาณด้านภาพ องค์ประกอบ และการคาดเดาแนวโน้มไวรัล (ระยะเวลา 24 ชั่วโมง)


            “ราคานี้...” เขาพึมพำยิ้ม “คุ้มเกินไปแล้ว”


            [ระบบแจ้งเตือน: ไอเทมบัฟทุกชนิดมีผลข้างเคียงหลังหมดเวลาใช้งาน]


            [ผลข้างเคียง: อ่อนแรง และ ภาวะสับสนชั่วคราว (10–15 นาที)]


            ไป๋ฉีอันอ่านแล้วนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ อย่างเข้าใจ


            “ของทุกอย่างย่อมมีข้อแลกเปลี่ยน...”


            “แต่ถ้าแค่สิบห้านาทีของความเหนื่อย แลกกับชั่วโมงแห่งแรงบันดาลใจ... ฉันยอม”


            เขาเริ่มวางแผนในหัวอย่างรอบคอบ ‘Vampire EP.2 ใช้เหม่ยน่าเฟยเป็๞หลัก ส่วนลี่ลี่กับรุ่ยเซี่ยยังไม่ถึงคิว’ ‘การลงทุนที่ดีที่สุด คือเริ่มจากตัวเอง แล้วค่อยต่อยอดให้ทีม’


            เขาเปิดเทียบระหว่าง [ทักษะตัดต่อ] ที่เพิ่งอัปเกรด กับ [ดวงตาโปรดิวเซอร์อัจฉริยะ]


            “อันหนึ่งใช้หลังกล้อง... อีกอันใช้ตอนหน้ากอง” 


            “และพรุ่งนี้... ฉัน๻้๪๫๷า๹มันทั้งสองอย่าง”


            ‘ระบบ! ยืนยันการซื้อ!’


            [ดวงตาโปรดิวเซอร์อัจฉริยะ (24 ชม.)] ติดตั้งให้โฮสต์]


            [ออร่านางพญา (1 ชม.)]  เตรียมมอบให้เหม่ยน่าเฟย]


            [ติ๊ง! ซื้อสำเร็จ ใช้แต้มทั้งหมด 2,300]


            [แต้มคงเหลือ: 4,700]


            [ไอเทมทั้งหมดจะเริ่มมีผลเมื่อโฮสต์ยืนยัน “เริ่มการถ่ายทำ”]


            เขายกมือขึ้นลูบคางเบาๆ “ดี... แบบนี้แผนของเราจะสมบูรณ์”


            แสงไฟสะท้อนใบหน้าครึ่งหนึ่งของเขา มือหนึ่งถือแก้วโค้กเย็นที่น้ำแข็งละลายหมด

            อีกมือวางบนโต๊ะอย่างมั่นคง


            “ถ้าพรุ่งนี้ทุกคนได้เห็นตัวเองในแบบที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน...”


            “บางที... มันอาจเป็๲จุดเริ่มต้นที่แท้จริงของ NEXA Studio ก็ได้”


            เขายิ้มอ่อน ไม่ใช่รอยยิ้มของคนที่กำลังควบคุมใคร แต่เป็๲รอยยิ้มของคนที่ อยากเห็นทีมของตัวเองเปล่งประกายที่สุด


            รุ่งเช้า… แสงแดดลอดผ่านบานกระจกเข้ามา

            เสียงมือถือเก่าดังขึ้นท่ามกลางออฟฟิศที่ยังเงียบ


            [หลี่ฉิงโรว: โรงแรมวิวทะเลจองแล้วค่ะ ท่านประธาน! พร้อมเช็คอินบ่ายนี้!]


            ไป๋ฉีอันมองข้อความนั้นก่อนหัวเราะเบาๆ


            “ดีมาก... ถึงเวลาสร้างไวรัลครั้งที่สองแล้ว”


            เขาลุกขึ้น สวมเชิ้ตสีดำเรียบ แสงแดดกระทบกรอบแว่นของเขาเป็๞ประกาย 


            “วันนี้... พวกเธอจะได้รู้ว่า ความอัจฉริยะ... รสชาติเป็๞ยังไง”