"เราจะทำยังไงกับเ้าขอทานน้อยนี้ดี"
"ลูกพี่บอกให้จัดการมัน แต่ไม่บอกว่าให้ทำยังไง"
"นั้นสิ แต่เราซ้อมมันจนมันมีสภาพแบบนี้แล้วคงไม่มีทางรอดแน่นอน"
"งั้นเราเอามันไปทิ้งไว้ในป่าเถอะถ้าทิ้งเอาไว้แถวนี้ต้องมีคนแจ้งทางการแน่นอน"
"ตกลง"
ขอทานสองคนคุยกัน มันทั้งสองคนช่วยกันหิ้วกระสอบที่มีร่างของคนอยู่ข้างในเดินเข้าไปในป่า ทั้งสองเดินเข้าไปในป่าลึกเพราะกลัวว่าจะมีคนเห็น
"ถ้าเราเดินเข้าไปลึกกว่านี้ต้องเจอสัตว์อสูรแน่ๆ" ขอทานตัวเล็กพูดด้วยเสียงสั่นกลัว
"ข้าก็ว่าอย่างงั้น ข้าว่าเราโยนมันลงแม่น้ำข้างหน้าเถอะ" ขอทานอีกคนพูด
"ได้ข้าคิดแบบเ้าเลย" พอทั้งสองตกลงกันได้ก็เดินไปมุ่งหน้าไปทางแม่น้ำทันที
หลังจากที่ทั้งสองคนเดินมาถึงแม่น้ำ ก็โยนกระสอบลงแม่น้ำทันที ระหว่างนั้นเกิดเหตุการณ์แปลกปลาดขึ้นอยู่ดีๆก็เมฆครึ้ม เกิดพายุอย่างรุนแรง
"อยู่ดีๆมันเกิดบ้าอะไรขึ้น" ขอทานตัวเล็กพูดด้วยความหวาดกลัว
"ข้าว่าเรารีบออกไปจากที่นี้กันเถอะ"
"ตกลง" หลังจากที่ทั้งสองคนพูดคุยกันเสร็จก็เร่งรีบเดินออกจากป่าไป ทั้งสองคนไม่แม้หันมามองกระสอบที่กำลังลอยตามกระแสน้ำไปเรื่อยๆเลย
กระสอบลอยตามกระแสน้ำไปเรื่อยๆไม่มีท่าทีจะหยุดหรือจมลงก้นแม่น้ำ ระหว่างนั้นสภาพอากาศก็ยิ่งรุนแรงขึ้นฝนที่กระหน่ำตกลงมา พายุที่กำลังก่อนตัว สายฟ้าที่ผ่าลงมาเสียงดังเปรี้ยงปร้าง ถ้ามีคนมาเห็นคงคิดว่าฟ้าจะถล่มแผ่นดินจะทลายเป็แน่ พายุที่ก่อตัวขึ้นกำลังเคลื่อนที่มาทางแม่น้ำอย่างรวดเร็ว
กระสอบถูกม้วนขึ้นไปบนพายุอย่างรวดเร็ว มันยังพุ่งตรงเข้าไปกลางป่าอย่างรวดเร็วพร้อมกับเมฆและสายฟ้า มันเริ่มเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ กระสอบที่อยู่ในพายุเริ่มขาดออกเผยให้เห็นร่างเล็กๆของเด็กอายุประมาณ 3-4 ขวบ ที่กำลังหลับไหลอยู่ ร่างกายของเด็กน้อยเต็มไปด้วยาแ กระดูกหักเกือบทุกส่วน ใบหน้าของเด็กน้อยดูดีกว่าเด็กผู้ชายทั่วไปมาก แต่มันกับถูกแต่งเติมไปด้วยเืและรอยฟกช้ำ
มันเป็ร่างที่ไร้ิญญา ก่อนที่จะถูกขอทานทั้งสองโยนลงแม่น้ำเขาก็หายใจรวยรินสุดท้ายก็ไร้ลมหายใจ พายุพาร่างที่ไร้ิญญาเข้าไปลึกในป่า
ป่าแห่งนี้ชื่อว่าป่า 4 ฤดู ภายในป่าแห่งนี้ ฤดูหนาวก็หนาวเข้ากระดูก ฤดูร้อนก็ร้อนจนร่างกายจะละลาย ฤดูฝนก็มีทั้งฝนพายุและสายฟ้า มันสลับสับเปลี่ยนไปเรื่อยๆไม่มีเวลาที่ตายตัวเหมือนทั่วๆไป บางครั้งก็หนาวหรือร้อนทั้งปี บางครั้งก็วันเว้นวันทำให้คนไม่ค่อยจะอยากจะเข้าไปลึกเท่าไหร่เพราะยิ่งเข้าไปสภาพอากาศยิ่งแย่กว่าภายนอกหลายเท่า
แต่ก็มีคำกล่าวเอาไว้ว่าของดีๆมักจะอยู่ในสถานที่อันตราย ยิ่งอันตรายมากของก็ยิ่งล้ำค่ามากขึ้น ไม่ว่าจะเป็สมุนไพร โสมต่างๆ หรือแม้กระทั่งสัตว์อสูรที่หายาก ยิ่งสัตว์อสูรหายากเท่าไหร่แก่นอสูรของมันยิ่งล้ำค่ามากเท่านั้น เลยมีคนส่วนมากที่ถูกความโลภเข้าครอบงำเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี้เป็จำนวนมาก
เวลาผ่านไปหลายวันร่างของขอทานน้อยก็ถูกพัดเข้ามาอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของป่า ก่อนที่ทุกอย่างจะสงบลง 'เปรี้ยงงงงง' อยู่ดีๆเสียงของสายฟ้าก็ดังขึ้นพร้อมกับสายฟ้าที่ฟาดไปยังร่างที่ไร้ิญญา
ร่างที่ไร้ิญญาไหม้เกรียมนอนอยู่กลางป่าที่ปกคลุมไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ่วสันตฤดูสิ่งต่างๆไม่ว่าจะเป็สัตว์น้อยใหญ่หรือสัตว์อสูรต่างๆที่จำศีลอยู่เริ่มตื่นขึ้น เหมือนกับร่างที่ไร้ิญญา อยู่ดีๆกลับมีชีพจรเต้นอ่อนๆ เป็สัญญาณว่าร่างนี้กลับมามีชีวิตแล้ว
ร่างนั้นนอนอยู่ในที่แห่งนี้จาก วสันตฤดูกินเวลาไปจนถึงสารทฤดู ตามตำนานในโลกเก่าของเย่ซวนเล่าว่า เงี่ยมล้อเทียนจือ (ยมบาล) จะตรวจดูบัญชีิญญาคนตาย ส่งิญญาดีขึ้น์ และ ส่งิญญาร้ายลงนรก แต่เย่ซวนกลับไม่ได้ไปทั้ง นรกและ์ แต่กลับข้ามภพมาอยู่ยังโลกแห่งนี้
ระหว่างนั้นร่างของเย่ซวนเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงไปจากที่ดําเมี่ยมจากการถูกฟ้าผ่าิัที่ดำไหม้เริ่มที่จะหลุดออกปรากฏให้เห็นผิวที่ขาวนวนขึ้น คิ้วของเย่ซวนจากที่ขมวดเข้าหากันเริ่มคลายออก
เป็สัญญาณว่าอีกไม่นานร่างนี้ก็จะลืมตาขึ้น !
..
วสันตฤดู หรือฤดูใบไม้ผลิ
คิมหันตฤดู หรือฤดูร้อน
สารทฤดู หรือฤดูใบไม้ร่วง
เหมันตฤดู หรือฤดูหนาว
*ขอบคุณที่ติดตามครับ*
1K
