“จอดรถ”ภาคิมสั่งลูกน้อง เมื่อรถเคลื่อนตัวออกมาจากหน้าห้างสรรพสินค้าพักนึง
”แกกลับไปได้ แล้วลงไปฉันจะขับเอง”ชายหนุ่มเอ่ยสั่งลูกน้องและเปิดประตูลงไปแทนที่
”คิดจะนั่งหลังเป็คุณนายรึไง”เขาเอ่ยอย่างหงุดหงิด
สายไหมตวัดสายตามองทางชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ แต่ก็เปิดประตูแล้วไปนั่งข้างเขาด้านหน้า
ภาคิมขับรถมาจอดที่สวดสาธารณะ เมื่อรถจอดสนิท สายไหมหันหน้าไปมองเขาทันที
”จอดทำไมค่ะ ไหมจะกลับบ้าน”ตอนนี้น้ำเสียงชักเริ่มสั่น
”ทำไม ทีตอนเช้ายังรีบออกนอกบ้าน ทีตอนนี้ทำไมอยากกลับเร็วนัก ตอนไปดูหนังยังไม่อยากรีบร้อนกลับเลยฮะ!!!!” ชายหนุ่มตะคอกออกไปเสียงดังลั่นรถ
สายไหมมองไปรอบๆ ตอนนี้รอบบริเวณมึดถนัดตา มีแสงไฟส่องแค่ตามทางเดิน
เธอขยับตัวติดประตู จนภาคิมขยับตัวเข้ามาใกล้เช่นกัน
”ทำไม กลัวหรอ? เขามองเธอสายตาร้ายกาจ
”พาไหมกลับบ้านเถอะค่ะ มึดแล้ว”สายไหมพยายามข่มอารมณ์ทั้งกลัว ทั้งโกรธ ไม่ให้แสดงออกมา
ภาคิมสูดลมหายใจเข้าลึกๆและพ่นมันออกมา ก่อนขยับตัว ก้มหน้าเข้าไปใกล้อยู่ในระดับใบหน้าของหญิงสาว สายตาทั้งคู่มองสบกัน ไม่รู้นานเท่าไร
”เมื่อเช้า ทำไมต้องหนี? เขาถามเธอออกไปในที่สุด
”ไหม ไหมไม่อยากไปกับพี่”
”ทำไม”เขาถามขึ้นเบาๆ
“ไม่มีความหมายอะไร”สายไหมตอบ
”พี่ทำแบบนี้ทำไม”ก่อนที่ภาคิมจะพูดสายไหมก็ชิงพูดขึ้น
”พี่ทำกับไหมแบบนี้ทำไม พี่ก็มีแฟนแล้ว อย่าทำแบบนี้เลย”สายไหมจ้องหน้าภาคิมขึ้นมา เธอรู้สึกตัวเองไม่ได้รับความเป็ธรรม
“ทำไมนะหรอ”เขาพูดแค่นั้น ก่อนจูบเข้าไปที่ปากของหญิงสาวอย่างหนักหน่วง มือ2ข้างของเขาจับที่ใบหน้างามของเธอ เพื่อล๊อกไม่ให้หันหนีเขา จูบร้อนแรง แปลเปลี่ยนมานุ่นนวล ความรู้สึกวูบไหวไปทั่วร่างกาย เขาดูดดึงริมฝีปากของสายไหม ตวัดลิ้นเข้าไปในปากเธอ ดึงดูดลิ้นของเธอเข้ามาในปากตัวเอง จูบแล้ว จูบเล่า จนทั้งคู่หายใจหอบ สายไหมไม่ได้ปฏิเสธเขา มันทำให้เขาพอใจและอารมณ์ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“มาเป็ผู้หญิงของชั้นน่ะ สายไหม”ภาคิมเอ่ยขึ้นหลังจากถอนจูบออกมา แต่จมูกยังแตะที่จมูกของเธอ มองจ้องไปที่ดวงตาสายไหม
”ไหม คือ”
”ถ้าเื่ลูกแพร”เหมือนเขารู้ทัน ชิงพูดก่อน
“พี่จะเลิกกับเธอ”
สายไหมมือไม่สั่น น้ำตาเออขึ้นมา
“พี่เห็นผู้หญิงเป็อะไร คิดจะคบกับผู้หญิงอีกคน แล้วบอกเลิกอีกคนง่ายๆแบบนี้ พี่ทำได้ยังไง”
ภาคิม เบี่ยงใบหน้าห่างออกมาเล็กน้อย มองดูสายไหมให้เต็มตา เห็นเธอน้ำตาคลอเบ้า จนมันไหลออกมา เขาใช้มือที่จับใบหน้าเธอ เกลี่ยน้ำตาที่หยดลงมา
“เด็กน้อย ถึงไม่มีเธอ เธอคิดหรอว่าฉันจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น เธอคิดหรอว่าฉันจะรักเค้า เธอคิดหรอว่าเค้าจะได้อะไรจากฉันไปมากกว่านี้”
คำพูดของภาคิม ทำเอาสายไหมอึ้งพูดอะไรไม่ออก ปากสั่น กำมือแน่น ใบหน้าฉายแววผิดหวัง
”สำหรับพี่ ผู้หญิงคงเป็ได้แค่นี้ใช่ไหม? ใจร้ายเกินไปแล้ว”
“ไม่เอาละ รู้ไว้อย่างเดียวก็พอจากนี้ไป เธอเป็ผู้หญิงของชั้น ”เมื่อเห็นว่าชักจะยืดยาวภาคิมก็ตัดบท เขาไม่ชอบพูดมาก ั้แ่เจอสายไหมเขาชักจะหมดคำพูดไปกับเธอมากเกินไปแล้ว เขาขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว
“ไม่ ไม่ค่ะ” รถวิ่งมาได้สักพักสายไหมก็พูดขึ้น
“ต่อให้ทั้งโลกมีแต่ผู้หญิงที่อยากเป็ผู้หญิงของพี่ แต่ไหมไม่้า”เธอกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว
ภาคิมเลี้ยวรถเข้าข้างทาง และเยียบเบรกกระทันหัน จนสายไหมหัวโขกเข้ากับคอนโซนหน้ารถ
“โอ้ยยยยยย”เธอร้องออกมา เอามือจับที่หน้าผากตัวเอง
ภาคิมหันหน้ามาทางสายไหม ดึงกระชากตัวเธอเข้ามาใกล้ตนเอง
“อ้ออออ รึอยากเป็ผู้หญิงของไอ่หน้าอ่อนนั้น ห่ะ ใช่ไหมสายไหม ห่ะ!!!!!!”เขาะโลั่นรถ บีบข้อมือสายไหมแน่น จนเธอรู้สึกเจ็บ
“ใครก็ได้ที่ไม่ใช่พี่”สายไหมะโแข่งกับภาคิม
“ได้ยินไหม ใครก็ได้” เธอก็หมดความอดทนอดกลั้นกับผู้ชายตรงหน้านี้แล้วเหมือนกัน เมื่อก่อนนั้นเธอรู้สึกนับถือเขาที่เป็คนเก่ง จากที่ฟังจากน้ำรินบอกไว้ เขาทำธุระกิจเก่ง ฉลาด สุขุม ประสบความสำเร็จแต่อายุยังน้อย เป็ที่ชื่นชอบของทุกคน แต่ดูตอนนี้สิ เขาอารมณ์รุนแรงไม่มีความสุขุมเหมือนตอนแรกที่เธอเจอเลย
ภาคิมมองเธอด้วยสายตาเย็นะเื มือนึงจับข้อมือสายไหม อีกมือกระชากรถให้ออกไป และเร่งความเร็ว ไม่มีทีท่าจะเบาลง
รถขับเข้าไปจอดที่คอนโดหรูแห่งหนึ่ง
เขาลงจากรถ เดินอ้อมมากระชากประตู ข้างสายไหม ดึงตัวสายไหมให้ออกมา
“พี่จะพาไหมไปไหน พี่จะทำอะไร ปล่อยไหมน่ะ ปล่อย”สายไหมดิ้นให้หลุดจากการจับกุม แต่ไม่เป็ผล เขาโอบไหลเธอ อีกมือปิดปากสายไหม ดันตัวเธอให้เดินไปกับเขา
ด้วยเมื่อก่อนหน้านี้กว่าที่พวกเขาและเธอจะดูหนังเสร็จ ก็มึดแล้ว และตอนนี้ก็ล่วงเลยมาจะ5ทุ่ม บริเวณภายในคอนโดไม่มีใครอยู่เลย พนักงานต้อนรับของคอนโดก็มีคนเดียว สายไหมพยายามส่งสายตาอ้อนวอนไป แต่ไม่เป็ผล เมื่อพนักงานเห็นหน้าภาคิม ก็ก้มหน้าทำอย่างกับสายไหมกับภาคิมเป็อากาศ
“อือออ อือออ อือออออออออ”สายไหมตะเบ็งเสียงผ่านลำคอออกไป
369
