เทพยุทธ์พิชิตฟ้า ภาค ศึกอสูรนิรันดร์

พระเอก"แปลกมาก สองวันมานี้ไม่เจออสูรเลย"

นักดาบ"ดูเหมือนว่าบรรยากาศในป่าก็ต่างออกไปจากเดิม"

"ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น หืม กลิ่นอายนี่! ดูเหมือนว่าผู้เเข็งเเกร่งกำลังมา ไม่ได้การ เราต้องรีบออกไปจากตรงนี้! พระเอกกล่าว

นักดาบ "ไม่ทันแล้ว รีบซ่อนเร็ว แล้วลบกลิ่นอายด้วย

ภายในที่หลบซ่อน

พระเอก "นั่นมัน พลังกดดัน ต่างอสูรที่ผ่านมาลิบลับ

"ไม่ผิดแน่ มันอยู่ในระดับผู้เชี่ยวชาญวรยุทธ์ (ระดับ70-79) ระดับพลังของมันสูงกว่าพวกเรา" นักดาบกล่าว

พระเอก" การทดสอบนี่มันยังไงกันแน่ ทั้งเด็กนี่สลบไป 2 วันแล้วก็ยังไม่ตื่นแถมยังมาเจออสูรตัวนี้อีก

นักดาบ"ดูเหมือนว่าจะเกินการควบคุมของหน่วยไปแล้ว ป่าขังอสูรลับเเลนี้คงเกิดเหตุผิดปกติบางอย่างจึงทำไห้มันเข้ามาได้ แม้แต่เด็กยังหลุดเข้ามา

พระเอก" เรามีเด็กนี่อยู่ด้วย ถ้าจะซัดกับมันก็คงไม่ง่ายขนาดนั้น

นักดาบ " เเม้เเต่พลังของมันพวกเราก็ยังไม่มีข้อมูล ถ้าคิดจะเอามันไห้ลง อาจต้องใช้เวลาจริงๆนั่นเเหละ เราคงต้องรอให้มันไปเเล้วค่อยเคลือนไหว

"นั่นคงเป็๲ทางเดียว พระเอกตอบ

ทันใดนั้นเ๱ื่๵๹ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเด็กสาวที่หลับไป 2 วันนั้น ก็ได้ตื่นขึ้นเนื่องด้วยความเศร้าของเธอเธอจึงร้องไห้ออกมาทันที พ่อ!! ไม่นะ พ่อ โดยที่ไม่ไม่รู้สถานการณ์

อสูรตัวนั้นได้ยินเสียงก็หันขวับมาทางพระเอกทันที

"เชี่ยยย!!" พระเอกอุทาน

"ชิปหาย!!" นักดาบอุทาน

พระเอกกำหมัดในใจ "ยัยเด็กเปรต เสือกตื่นตอนไหนไม่ตื่น เสือกตื่นมาร้องตอนนี้เนี่ยนะ!

อสูร "หึ ดูเหมือนจะมีหนูอยู่ในท่อ ทันใดนั้นก็พุ่งเข้าใส่ต้นไม้ทันที

นักดาบ" หลบเร็ว!!

พระเอก" อ้าก

เด็กหญิง" อ๊ายยย

ทั้งสามปลอดภัยอย่างฉิวเฉียด

พระเอก" เกือบไปเเล้วไง

"เเค่กรงเล็บ ก็ฉีกต้นไม้ไหญ่ขนาดนี้ได้ ได้ช่างเเกร่งจริงๆ" นักดาบกล่าว

ทั้งสาม มองไปที่อสูร อสูรตนนี้ ผมสีดำยาวดวงตาสีเเดงหน้าตาหล่อเหลาผิวขาวซีด สูงประมาณ190 กรงเล็บทั้งสองมือสีเเดงฉานยาวออกมา ทั้งตัวเต็มไปด้วยเกราะสีเเดงดำลวดลายเกราะไหลเวียนไปด้วยเ๣ื๵๪อสูร เต็มไปด้วยเเรงกดดัน เเละจิตสังหาร

อสูรยิ้ม "พวกเเกหลบได้ดีนี่" อสูรหันกลับมาที่ทั้งสามคน "หืม! เป็๞เธอนี่เองหนูน้อย เ๧ื๪๨ของเธอมันช่างวิเศษจริงๆ มากับชั้นเถอะ เเล้วขั้นจะดูเเลเธออย่างดีเลย

พระเอก" เ๧ื๪๨? มันตามเ๧ื๪๨ของเธอมายังงั้นเหรอ"

อสูรเดินตรงเข้าไปหาเด็กสาวโดยไม่สนใจพวกพระเอกเเละนักดาบที่ยืนอยู่ข้างๆ

เเละเเล้ว พระเอกก็ยืนมือกลับหลังไปจับไหล่ของอสูรไว้

ขณะเดียวนักดาบกันยื่นดาบกลับหลังไปจ่อคอของอสูร

อสูรยืนนิ่ง

"นี่เเกเมินชั้นยังงั้นเหรอวะไออสูร" ทั้งสองพูดพร้อมกัน

อสูรกล่าวเสียงต่ำ"เอามือเน่าๆของพวกเเกออกไปซะ" หลังจากพูดเสร็ดเเล้วก็พลิกตัวตวัดสองกรงเล็บใส่พวกพระเอกทันที

พระเอกเหมือนจะรู้อยู่เเล้ว หวดส้นตีนขวาขึ้นมายันกรงเล็บอสูร

นักดาบก็เช่นกัน ก้มต่ำหลบกรงเล็บตั้งท่าเเล้วก็ฟันสวนเข้าไส่อสูร ปลายดาบกำลังจะถึงคอ อสูรก็๷๹ะโ๨๨หลบถอยหลังกลับมา

ทั้งหมดนี้คือ รีเฟล็กชั่นที่เกิดขึ้นภายในไม่กี่เสี้ยววินาที

ปลายดาบมีเ๣ื๵๪หยดลงบนดิน หนึ่งหยด!!!

อสูรยกมือขึ้นปาดรอยเ๣ื๵๪เล็กๆที่คอ เเล้วก็เอามาเลีย จากนี้นก็ยิ้มออกมา "ไม่เลว ไม่เ

ลวเลยจริงๆ หวังว่าพวกเเก จะทำไห้ข้าหายเบื่อได้นะ"

จบตอน