19:20 ฉันก้มดูเวลา และลงรถแลมโบกินีของพี่หมอที่จอดอยู่ในร้านอาหารที่จะจัดงานเลี้ยงในคืนนี้ มองไปตึกข้างหน้า ร้านนี้กว้างขวางเป็ตึก2ชั้นตกแต่งสวยงามเน้นหรูมากกว่า ที่จอดรถก็เยอะไม่ต้องไปวนหาที่จอดให้อยาก
"สวัสดีค่ะ จองไว้รึป่าวค่ะ"
" ห้อง 2 โซนAครับ"
"เชิญทางนี้เลยค่ะ" เราสองคนเดินตามพนักงานไป ที่นี่จะแบ่งเป็ห้องๆ เป็ร้านอาหารที่จัดสำหรับงานเลี้ยงโดยเฉพาะ
"ถึงแล้วค่ะ" พนักงานเปิดประตูห้อง ที่มีหมายเลขข้างบนเขียนว่า A 2 พอเดินเข้ามาข้างใน ก็จะเห็นโต๊ะกินข้าวที่ยาวมากกก นั่งกินได้ประมาน 20คน ห้องนี้ก็กว้างขวางมาก มีทั้งชุดโซฟา และ มีทั้งคาราโอแกะให้ร้อง
"คุณพิมพ์สั่งอาหารรึยังครับ"
"เรียบร้อยแล้วค่ะ"
"ดีครับ ใครอยากสั่งไรเพิ่มสั่งได้เลยนะ งานนี้งบไม่อั้น"
"เย้ๆๆๆ" เสียงโห้ร้องดีใจของพนักงานทุกคนดังขึ้นระนาว และพากันหยิบเมนูมาสั่งในสิ่งที่ตัวเองอยากกิน
"เฮียญูนั่งก่อนค่ะ" พนักงานคนนั้นลุกออกมาจากโซฟาที่ตัวเองนั่งเพื่อให้พี่หมอกับฉันนั่งต่อ เพราะชุดโซฟานั้นเต็มเหลืออยู่ที่นั่งที่เดียว ฉันไม่รู้จะคุยกับใครเพราะไม่สนิทมากเลยหยิบโทรศัพท์มากดเล่น บางครั้งก็คุยไลน์กับเจนและเก๋ บางทีก็หันหน้าขึ้นมาตอบ คนที่ถาม
"คุณญูชอบดื่มมั้ยค่ะ"
"เมื่อก่อนก็ดื่มทุกวันครับ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ดื่ม เมียคุม "
"ฮิวววว" เสียงคนแถวนั้นแซว ฉันยิ้ม มองยั้ยนางแบบแนนนี่ ที่สอึกกับคำตอบของพี่หมอ หึ เห็นหน้าแล้วสะใจ
"แล้วส่วนมากคุณญูชอบไปนั่งที่ไหนค่ะ"
"รสนิยมครับ" ฉันมองหน้าผู้หญิงคนนั้น ขนาดพี่หมอพูดคำว่าเมีย เธอยังไม่ยอมหยุด สายตานางมันฟ้องว่าจะเอาๆ อย่างเดียวเฮ้ย! ฉันสมควรจะโทษหน้าตาพี่หมอที่หล่อเกินหรือจะโทษความรวยของเขาดี
"เฮียญู กับซ้อเมร้องเพลงกันครับ"
"ให้พี่หมอร้องดีกว่าค่ะ เมไม่ถนัดด้านนี้เลย" ฉันตอบพนักงานที่ยื่นไมค์มาให้ และหยิบไมค์ไปให้พี่หมอญู
"เฮียร้องเพลงไรครับ เดี๋ยวผมกดให้"
"ยิ่งรู้จัก ยิ่งรักเธอ ของดาเอ็นโดรฟิน"
ในระหว่างที่พูดพี่หมอก็หันมามองที่ฉันเหมือนกับจะสื่อว่าพี่ร้องเพลงนี้ให้นะ
"ฮิ้วววว" เสียงแซวเสียงของพนักงานดังขึ้น แซวจนฉันเขิลพูดไม่ออกทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยิ้มอย่างเดียว
พี่หมอลุกขึ้นเดินไปร้องเพลงที่เวทีเล็กๆด้านหน้า และหันมองมาทางที่ฉันนั่ง นางร้องไปมองฉันไป ผู้หญิงหลายๆคนในที่นี่คงอิจฉาฉันมากก โดยเฉพาะยั้ยนางแบบแนนนี่ ฉันแอบหันไปมองเธอด้วย เธอก็นั่งมองพี่หมอตาเยิ้มเลย ถ้าพี่หมอเป็ปลากัดคงท้องแล้ว แต่ก็ช่างเหอะปล่อยไป ตราบใดที่ไม่ล้ำเส้นเกินฉันก็จะเงียบ คิดได้ดังนั้นจึงหันไปสนใจพี่หมอเหมือนเดิม เห็นหลายคนเอาโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาไลน์สดเฟสบุ๊ก คงมีแต่คนแชร์แน่ เพราะพี่หมอตอนนี้ก็เปรียบเสมือนไอดอลคนหนึ่งหลังจากที่ดังตอนต่อยตีที่ร้านเฮียวิน
"ไม่ใช่แค่วันนั้น แต่จากนี้แม้นานสักเพียงไหน จะมีเธอจะมีฉัน มีกันตลอดไป ยิ่งพบเจอยิ่งได้รู้จัก ยิ่งรักเธอหมดใจ...." พอร้องถึงท่อนนี้ พี่หมอก็เดินมายืนอยู่ตรงหน้าฉัน ร้องจนจบเพลงก็ก้มลงมาจูบน่าผาก แล้วเดินเอาไมค์ไปไว้บนเวที ณ.ตอนนี้ฉันเขิลมาก โรแมนติกที่สุด ใจจะละลาย เขิลจนตัวจะตาย
"แปะๆ " เสียงตบมือดังขึ้นหลังจากพี่หมอร้องจบ ฉันเห็นพนักงานผู้หญิงบางคนอายม้วนเลย แต่ก็รู้สึกมีสายตาหนึ่งที่มองมาทางฉันอย่างไม่พอใจ คงรู้กันนะค่ะเป็ใคร
"เป็ไงค่ะ แฟนหนูร้องเพราะมั้ย"
"เพราะมากค่ะ เมพึ่งรู้นะว่าพี่หมอร้องเพลงเป็และเพราะด้วย "
"พี่เคยเป็นักร้องนำ ของโรงเรียนเก่านะ"
"อ่อ"
"อาหารมาแล้วครับบ" พนักงานทยอยยกอาหารเข้ามาเสริฟประมาน 7-8คน เราทั้งหมดก็พากันเดินไปนั่งโต๊ะ โดยมีพี่หมอนั่งเป็ประธานอยู่หัวโต๊ะ คุณพิมพ์นั่งอยู่ด้านซ้าย ฉันนั่งอยู่ด้านขวา ถัดมาเป็พี่เจษ และเหล่านางแบบ ถัดลงมาอีกเป็พนักงาน
"ผมขอบคุณทุกคนมากนะครับ สำหรับ1เดือนที่ผ่านมา ถ้าไม่มีทุกคนงานคงไม่สำเร็จ วันนี้เป็วันสุดท้ายที่เราจะทำงานร่วมกันและกินร่วมกัน เช่นนั้นเต็มที่เลยครับ ลุย!!"
"ขอบคุณครับ/ขอบคุณค่ะ" พี่หมอกล่าวเปิดงานเสร็จทุกคนต่างก็ลงมือทานอาหารกัน มีทั้งเสียงหัวเราะ มีทั้งเสียงพูดคุย
"หนูชิมนี่ดูอร่อย"
"ขอบคุณค่ะ" พี่หมอตักปลาราดพริกมาให้ ชิมดูแล้วก็อร่อยจริงๆอย่างที่พี่หมอพูด
"น้องเม เอาเหล้าสักแก้วมั้ยครับ"
"ขอเป็เบียร์ดีกว่าค่ะ "
"ได้ครับ พี่เจษจัดให้" เราทั้งหมดเฮฮาปาตี้กันอย่างสนุกสนาน ดึกดื่นแค่ไหนก็ไม่เหน็ดเหนื่อย
"นี่ก็ดึกมากแล้ว ดิฉันขอตัวกลับก่อนนะค่ะ"
"ครับ ขอบคุณมากนะครับคุณพิมพ์ สำหรับงานนี้"
"ค่ะ" พอคุณพิมพ์ออกไป เราก็สังสรรค์กันเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือรั่วกว่าเก่า มีทั้งลุกออกไปเต้น และร้อง พี่เจษนี่ก็สุดยอด เห็นเงียบๆ ฟาดเรียบเลย จีบนางแบบคนนั้นที ยอกคนนี้ที
และแล้วงานเลี้ยงก็ถึงเวลาเลิกราพนักงานก็พากันกับเหลือแค่ฉันกับพี่หมอที่รอจ่ายตังค์อยู่
"ทั้งหมด 20300 บาทครับ"
"ครับ" พนักงานรับบัตรสีทองของพี่หมอแล้วเดินออกไป ออกไปสักพักก็กลับมาพร้อมกับกระดาษและบัตรสีทองของพี่หมอ พี่หมอรับบัตรคืนมาและเซ็นต์ลงในกระดาษ เท่านี้ก็เป็อันเสร็จสิ้นสำหรับงานเลี้ยงในคืนนี้
"พี่หมอค่ะ แวะปั้มข้างน่าหน่อย เมปวดฉี่" ขับมาได้ประมานครึ่งทางก็เจอปั้ม พี่หมอเลี้ยวรถเข้ามาข้างในและขับมาจอดหน้าห้องน้ำ
"พี่รออยู่รถนะครับ" ลงรถได้ฉันก็วิ่งเข้าไปในห้องน้ำอย่างเร็ว ไม่ไหวอั้นมาจนฉี่จะราด พอทำธุระเสร็จก็เดินออกมาและ่ระหว่างจะเดินไปที่รถได้ยินเสียงร้องไห่
"ฮื่อๆ" เสียงใครร้องไห่ ฉันหยุดเดินและมองรอบๆ เห็นผู้หญิงแก่ๆนั่งกอดเด็กอยู่โต๊ะใต้ต้นไม่ใกล้ๆอเมซอล ด้วยความสงสารและความอยากรู้สองขาจึงเดินเข้าไปหา ถ้าเขาเป็มิจฉาชีพก็คงไม่อันตรายอะไร เพราะฉันเห็นพี่หมอลงรถเดินถือปืนตามฉันมา ั้แ่เห็นฉันหยุดเดินและเดินมาอีกทาง
"คุณยาย เป็อะไรค่ะ"
"หนูช่วยยายด้วย หลานยายตัวร้อน คนแถวนี้เขาไม่ช่วยยายเลย"
"แล้วทำไมไม่พาไปหาหมอค่ะ"
"ยายไม่มีเงิน" ฉันหันไปมองพี่หมอ ว่าจะทำยังไงต่อ พี่หมอก็มองน่าฉันแล้วเดินเข้าไปหายายหลาน และเอามือไปวัดน่าผากเด็ก
"ตัวร้อนจี๋เลยเม" ฉันเดินเข้าไปจับด้วย อื้อหื่อ ร้อนสุดๆ
"พี่หมอเรียกรถพยาบาลเลยค่ะ"
"ครับๆ หนูวิ่งไปเอาผ้าในรถมาชุบน้ำแล้วเช็ดตัวเด็กหน่อย" ฉันรีบวิ่งไปทำตามที่พี่หมอสั่ง แล้วมาเช็ดตามเนื้อตัวของเด็กที่นอนหลับอยู่ พอเช็ดเสร็จคราบมอมแมมก็หายไป ผิวดีจัง ถ้าไม่ติดเสื้อผ้าขาดๆเก่าๆ และร่างกายที่ผอมแห้งฉันคงคิดว่าเป็ลูกผู้รากมากดีแน่ๆ
"พ่อแม่น้องไปไหนค่ะคุณยาย"
"ยายไม่รู้หรอกว่าพ่อเด็กเป็ใคร แม่มันออกไปทำงานต่างจังหวัดปี1แล้วกลับมาบ้านพร้อมเด็กในท้อง ยายถามว่าพ่อเด็กเป็ใคร ก็ไม่ยอมบอก ส่วนแม่เด็ก ตายไปั้แ่วันคลอดแล้ว "
"น่าสงสารจัง"
"แม่มันท่ามองเผินๆก็น่าคล้ายๆหนูนี่แหละ ฉันเห็นหนูแล้วก็คิดถึงมัน"
"เค้าไปสบายแล้วค่ะ ยายอย่าคิดมากเลย" ฉันยิ้มและช่วยคุณยายอุ้มน้องมาไว้บนตัก
"น้องกี่ขวบแล้วค่ะ"
"2ขวบกับ4วัน" ฉันก้มมองหนูน้อยที่อยู่ในอ้อมกอด รู้สึกสงสารและเอ็นดู
510
