Chapter 4
"ควยกูฝังมุกต่างหากล่ะ"
"ห๊ะ!!!"มันพูดจบผมเลยต้องรีบไปมอง ควยมันโคตรใหญ่ ใหญ่ไม่พอเเม่งฝังมุกสี่เม็ด ไอ้เหี้ยนี้มันโคตรกาม มันกล้าทำได้ยังไง เเล้วควยใหญ่ขนาดนั้นมันจะเข้ารูผมได้ไง ฉีกเเน่ๆผมไม่เสี่ยงดีกว่าผมต้องหนี พอผมกำลังจะพยายามลุกไอ้เดย์มันก็รีบมากดผมให้นอนลง
"มึงหนีไม่ทันเเล้วซัน มึงกระจอกขนาดนั้นเลยหรอ เเค่ควย56กับมุกสี่เม็ดมึงป๊อดเลยหรอวะ กระจอกว่ะ"พอได้ยินเเบบนั้นผมลมออกหูเลย กระจอกบ้านป้ามึงสิ กะอีเเค่ควยเท่านิ้วนิ่ กูไม่กลัวเเม่งหรอก ต่อให้สิบอันนู้น
"กูเเค่จะลุกไปขึ้นให้มึงไง กระจอกบ้านมึงสิ ควยเล็กเเค่นี้ไม่ทำให้กูเจ็บได้หรอก"พูดจบผมก็ผลักมันนอนลงบนเตียงก่อนที่ผมจะขึ้นไปทาบทับบนตัวมัน โดนพูดดูถูกขนาดนั้นผมยอมไม่ได้หรอก ด่าว่าโง่ยังไม่โกรธเท่านี้เลย ผมพยายามข่มกลั้นอารมณ์ความกลัวก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะเยาะเย้นจากไอ้เดย์มา เเม่งหยามกันเกิน
"หัวเราะทำไม ก็กูไม่เคยอะ คนเคยเย็ดเเบบมึงทำไมไม่สอนกูล่ะ ดีเเต่หัวเราะเยาะกูเเหละมึงอะ"
"มึงจะไหวจริงๆใช่มั้ยซัน ไม่ไหวก็พอเเค่นี้ก่อนกูสงสารมึง"
"ใครขอร้องให้มาสงสาร กูน่าสงสารตรงไหน กะอีเเค่โดนเย็ดมันไม่ตายหรอก หยุดพล่ามเื่ไร้สาระเเล้วสอนกูสิไอ้ห่า"
"จับควยกูยัดเข้ารูเเล้วค่อยๆนั่งลง อย่าลงพรวดเดียวนะ มึงจะจุกเพราะควยกูมันใหญ่"
"เล็กเท่านิ้วกูนิ่"ผมพูดพร้อมกับจับควยตั้งขึ้นก่อนจะนั่งลงพรวดเดียวโดยไม่สนคำเตือนจากไอ้เดย์เลย โอ้ยยยย เหี้ยเเล้วไง จุกจริงว่ะ ตูดจะฉีก เเม่งเอ้ยยยกูไม่น่าเลยยยย
"โอ้ยยยยยย กูเจ็บบบบ"
"กูเตือนมึงเเล้วนะซัน มึงไม่ฟังกูเอง อย่าขยับนอนลงมาทับตัวกูเลย เดี๋ยวค่อยขยับ"ผมทำตามที่มันบอก ผมนอนทับลงไปบนตัวไอ้เดย์ มันยื่นมือมาลูบหัวผมปลอบอย่างอ่อนโยน ผมใกับการกระทำของมันมาก เเต่ความเจ็บความจุกมันไม่หาย ผมเลยร้องไห้ออกมา
"ฮืออออ กูเจ็บอะเดย์ กูจุกด้วย เเต่กูไหว"ผมพยุงตัวเองลุกท่าเดิม พอขยับมันก็เจ็บเเต่ผมไม่ยอมเเพ้หรอก เเค่นี้เอง ไอ้เดย์จับเอวผมค่อยๆขยับขึ้นลง ช้าๆผมไม่เคยเลยดูเก้ๆกังๆหน่อยๆ เเต่ผมก็ค่อยๆเรียนรู้จากไอ้เดย์ก่อนที่ผมจะปรับตัวกับควยไอ้เดย์ได้ก็นานอยู่ คราวนี้ผมเริ่มมั่นใจเเล้ว ขยับเอวรัวเร็วเลย จนไอ้เดย์ครางเสียวออกมา
"โหหหห มึงโคตรเด็ดว่ะซัน ขนาดครั้งเเรกของมึงนะนิ่ อ่าาาา กูเสียวควยโคตรมึงร่านได้ใจกูจริงว่ะ"พอได้ยินคำพูดนั้นผมยิ่งได้ใจขยับขึ้นลงจนตัวเองเสียดเสียวไปด้วยขยับเร็วรัว อ้าปากครางร่านเรียกชื่อไอ้เดย์ออกมา
"อ๊ะๆเดย์ค้าบบบซันเสียว เสียวรูมากค้าบบ เดย์เสียวมั้ย อ๊ะๆๆๆ"เดย์ตาค้างซันมันโคตรเอ็กซ์โคตรเอาเลย น่ากระเเทกให้รูโบ๋เสียจริง ร่านได้ใจมาก
"เดย์เสียวครับ เสียวควยมากเลย ซันโคตรเด็ดเลย เด็ดกว่าทุกคนที่เดย์เคยเอามาเลยค้าบบ อ่าาาาาส์"
"จริงมั้ยเดย์ ซันเด็ดสุดเลยใช่มั้ย ถ้าซันเด็ดสุดเดย์ก็ต้องกระเเทกซันเเรงๆเเล้วล่ะ ตอบเเทนที่ซันทำให้เดย์"ผมพูดไปพร้อมกับกัดปากยั่วยวน เดย์ทนไม่ไหวจับผมพลิกเปลี่ยนเป็ท่าคลานก่อนจะดันควยเข้ารูผมพรวดเดียวเลย
"อ๊าาาาาา ลึกมากกกกอ๊ะๆเสียวรูจัง"ผมหันหลังไปพูดกับเดย์ด้วยสายตาหวานเยิ้ม ทำเอาเดย์ทนไม่ไหวก้มลงมาดูดปากผม เอวก็ทำหน้าที่ขยับไปปากก็ดูดดึงลิ้นไปมือทั้งสองข้างก็ปรนเปรอหัวนมทั้งสองไป ผมเสียวมาก เสียวสุดเหมือนจะเสร็จ
ปั่ก ปั่ก ปั่ก
กระเเทกกระทั่นสามครั้งสุดท้ายก่อนที่คนทั้งสองจะเสร็จสมไปพร้อมกัน เดย์เเตกในรูซัน จนน้ำไหลทะลัก ส่วนซันเเตกใส่เตียงนอนเดย์ สุขสมไปพร้อมกันก่อนจะหลับไปพร้อมกันโดยไม่ถอดควยออกจากรู
05:45
กริ๊งๆๆ เสียงสายโทรศัพท์ของซันดังขึ้น เป็เเม่ซันนั้นเองที่โทรเข้ามา เพราะอยากจะรู้ว่าลูกตัวเองได้ไปติวกับเดย์ไหม พยายามติดต่อตั้งเเต่เมื่อคืนเเล้วเเต่ซันก็ไม่รับสักสายเลย เป็ห่วงก็เป็ห่วง เดย์ก็เหมือนกันติดต่อไม่ได้ตั้งเเต่เมื่อคืน คนเป็เเม่ทั้งสองร้อนใจเป็อย่างมากกลัวลูกเป็อะไรไป ซันลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบากเพราะมีคนทาบทับเขาไว้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าใคร ไอ้เหี้ยเดย์นั้นเองนอนทับยังไม่พอ ควยมันยังไม่ถอดออกจากก้นซันเลย รีบผลักเดย์ออกก่อนจะยื่นมือไปรับสายโทรศัพท์ผู้เป็เเม่ของตน กลัวท่านเป็ห่วง พอรับโทรศัพท์ก็ต้องใที่เเม่โทรหาตนตั้งร้อยกว่าสาย ซันรีบกดรับทันที
"ฮัลโหลซัน เเม่โทรหาตั้งเเต่เมื่อคืนทำไมไม่รับ เเล้วนี้อยู่ที่ไหนได้อยู่บ้านเดย์มั้ยได้อยู่ด้วยกันเเบบที่เเม่บอกเดย์ไว้รึเปล่า"คนเป็เเม่รัวคำถามใส่ซันทันทีเพราะเป็ห่วงลูกมาก
"อยู่ครับเเม่ เดย์มันก็นอนอยู่ข้างผมเนี่ยเเหละ"
"ให้เเม่คุยกับเดย์หน่อยเเม่ไม่เชื่อหรอก"ผมรีบยื่นมือไปหยิกไอ้เดย์ให้มันตื่นก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้ เดย์รับมาก่อนจะรีบพูดกับเเม่ของซันด้วยท่าทางสุภาพเหมือนสั่งได้
"ฮัลโหลครับน้าซีน ไปเที่ยวเป็ไงบ้างครับ สนุกรึเปล่า"ดัดเสียงโทนนุ่มนวลต่างจากคุยกับซันริบลับ จนคนที่นอนอยู่ข้างๆกรอกตามองบน เเสดงเก่งจัด
"ไม่ต้องทำเป็มาทำเสียงอ่อนเสียงหวานเลย เมื่อคืนทำไมไม่รับสายน้า ทั้งสองคนเลย พากันทำอะไรกันถึงไม่รับสาย มัวเเต่พากันเล่นเกมจนไม่ได้ติวใช่มั้ย อย่าให้น้ารู้นะ จะตีทั้งสองเลย"เเม่ของซันบ่นยาวเลย จนคนทั้งสองเเทบจะวางโทรศัพท์ไว้ไกลๆเพราะเเม่ของซันบ่นยาวมาก
"ป่าวครับน้าซีน ผมกับซันติวววววกันทั้งคืนเลย ใช่มั้ยซัน"เดย์พูดเน้นเสียงคำว่าติวก่อนจะหันมาถามซัน ซึ่งซันก็นอนถลึงตาใส่เดย์อยู่ก่อนเเล้ว เเต่ต้องเล่นตามน้ำไป
"ใช่ครับเเม่ผมกับไอ้เดย์ติวกันทั้งคืนเลย ติวเพลินเลยไม่ได้รับสายเเม่เลย ไอ้เดย์มันติวเก่งจนผมฟังเพลินเลยครับเเม่"
"อย่าให้รู้ว่าโกหกนะ โดนดีทั้งสองคนเเน่ เเค่นี้เเหละ พากันรีบไปอาบน้ำเเต่งตัวเตรียมตัวไปโรงเรียนกันได้เเล้ว เเค่นี้เเหละเเม่วางละ"หลังจากวางสายจากเเม่ของซัน เดย์ก็นอนลงทับซันเหมือนเดิม
"มึงทับกูหาป๊ะมึงหรอ ลุกออกไปมันหนัก"ผมใช้มือดันเเต่ก็ไม่เป็ผลมันไม่ขยับเลย
"ไอ้เดย์! กูหนักลุกออกไปสักที เเล้วมึงก็รีบไปอาบน้ำก่อนกูเลยนะ กูขอนอนพักสักหน่อยก่อน"ผมบอกมันก็เหมือนพูดกับกำเเพง เฮ้อออ เหนื่อยจะพูด ผมยิ่งปวดๆเอวอยู่ ี้เีพูดเเล้วผมเลยปล่อยให้มันนอนทับผม ก่อนที่ผมเเละมันจะเผลอหลับไปอีก
11:43
ผมตื่นมาอีกทีตอนสายๆของวันเเล้ว รู้สึกหนักตัว ปวดตัว ปวดเอวมากๆเลย ผมไม่อยากทำอะไรเลย ข้าวเช้าก็ไม่ได้กิน โรงเรียนก็ไม่ได้ไปเเม่รู้เเม่ตีเเน่ ผมที่ตื่นก่อนเลยปลุกไอ้เดย์ให้ตื่นไปอาบน้ำ
"เดย์ๆตื่นได้เเล้วสายเเล้ว ไปอาบน้ำเดี๋ยวกูจะอาบทีหลัง"พอปลุกเเล้วไอ้เดย์ก็ลุกออกไปอย่างว่าง่าย ก่อนอีกสักพักมันจะออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูมัดเอวมาตัวเดียว เเละมีผ้าอีกผืนเช็ดผมที่เปียก
"มึงลุกไหวมั้ยซัน"
"ไม่ว่ะ กูปวดไปหมดตัวเลย กูคงลุกไม่ไหวหรอกเเต่อีกสักพักกูจะพยายามลุกไปอาบน้ำ มึงเดินไหวอยู่ก็ลงไปทำกับข้าวรอกูล่ะ กูอาบเสร็จกูจะกิน"
"เดี๋ยวกูอุ้มมึงไปห้องน้ำเอง กูเป็คนทำให้มึงเป็เเบบนี้เอง กูต้องรับผิดชอบ"
"ไม่ต้องกูไหว"
"อย่าดื้อได้มั้ย ไม่ฟังกูมึงจะเป็เหมือนเมื่อคืนนะ"
"เออ จะทำอะไรก็มารีบทำกูเหนียวตัว"จากนั้นเดย์ก็อุ้มซันไปอาบน้ำเเต่งตัวให้ก่อนจะหายามาทามาให้กิน พร้อมกับเตรียมกับข้าวป้อนบริการอย่างดี
TBC
ดีที่ไอ้ลูกเขยคนนี้มันรู้จักรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง
406
