คุณหนูหน้าหวานกับนายบอดี้การ์ด

วันนี้ค่อนข้างจะวุ่นวายเป็๲พิเศษ เพราะคุณหนูของบ้านกำลังจะย้ายไปเรียนต่อต่างประเทศ ทุกคนจึงมาบอกลาคุณหนูอย่างน่าใจหายเพราะต่อไปนี้คงไม่มีเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม ของคนนี้ในบ้านอีกนาน...

 "หนูไปอยู่ที่นู่นก็ดูแลตัวเองดีๆนะลูก แม่ไม่ได้อยู่ด้วยแล้วนะ" แม่พูดด้วยน้ำตาก็ไหลไม่ขาดสาย  "แม่ไม่ต้องเป็๲ห่วงเ๽้านะครับ ผมดูแลตัวเองได้   แค่นี้สบายมาก" เ๽้าเอยพูด พยายามไม่ร้องไห้ตามผู้เป็๲แม่

 "เธอไม่ต้องเป็๞ห่วงเ๯้ามันมากหรอก ฉันได้หาคนมาดูแลเ๯้าเอยมันแล้ว" คนเป็๞พ่อพูดขึ้น  "ก็ฉันเป็๞ห่วงลูกอ่ะคุณ ลูกไม่เคยอยู่คนเดียวนะ"    แม่พูดอย่างเป็๞ห่วง

 "พ่อครับแม่ครับผมต้องรีบไปแล้วเดี๋ยวตกเครื่อง ผมไปก่อนนะครับ" เ๽้าเอยพูดพร้อมกับโผเข้ากอดพ่อกับแม่อย่างกับจะไม่ได้กอดอีก 

"ไปเถอะเดี๋ยวถึงแล้วโทรหาพ่อกับแม่ด้วยนะ ส่วนคนที่จะดูแลลูกเขารออยู่ที่นู่นนั่นแหละ ลงเครื่องก็จะเจอเลย" คนเป็๞พ่อพูดอย่างเป็๞ห่วง "ดูแลตัวเองดีๆนะลูก แม่รักลูกนะจ๊ะ" "ผมก็รักแม่ครับ รักพ่อด้วยย" เ๯้าเอยพูดจบก็เดินขึ้นเครื่องไป

การเดินทางครั้งนี้เป็๲ครั้งแรกที่เขาเดินทางคนเดียวจะมีก็แต่บอดี้การ์ดที่พ่อส่งมาดูแล คอยดูอยู่ห่างๆ ปกติเวลาเขาจะไปเที่ยวหรือเดินทางไปที่ไหนก็จะมีแม่คอยไปด้วยตลอด แต่ครั้งนี้ไปเรียนจึงต้องไปตัวคนเดียว ตอนแรกแม่ก็จะมาด้วย บอกจะมาอยู่ด้วยสักเดือนสองเดือนเพราะเป็๲ห่วงแต่พ่อก็ห้ามเอาไว้ เพราะอยากให้ลูกได้ใช้ชีวิตคนเดียวดูบ้าง เพราะถ้าไม่มีพวกท่านแล้วเขาจะได้อยู่ได้ ยิ่งเขาทำงานแบบนี้ยิ่งเป็๲ห่วงเพราะอาชีพนี้มีความเสี่ยงสูง เขาจึงอยากให้ลูกดูแลตัวเองได้. . . 

.

.

.

      ณ ประเทศนิวเซอร์แลนด์ 

เมื่อเดินทางมาถึงเขาก็ตื่นเต้นมาก เพราะนี่เป็๞ครั้งแรกที่เขาได้มาประเทศนี้ปกติเขาได้ไปแค่ประเทศใกล้ๆ พอเขาเดินลงจากเครื่องก็เห็นชายชุดดำสามคนยืนรอต้อนรับเขาอยู่ "สวัสดีครับ คุณหนู" ผู้ชายตัวสูง ขาว ร่างใหญ่ อายุน่าจะยังน้อยเอ่ยขึ้น เ๯้าเอยนิ่งอยู่สักพัก ร่างสูงจึงพูดขึ้น "คุณหนูจะไปที่ไหนก่อนไหมครับ หรือจะไปดูห้องเลย" ชายหนุ่มถามเพราะคิดว่าคุณหนูน่าจะอยากเที่ยวก่อนเพราะเห็นดูตื่นเต้นกับที่นี่มาก "เราอยากไปกินข้าวก่อน เราหิว;-;" คนตัวเล็กพูดพร้อมทำท่าลูบท้อง "โอเคครับ เดี๋ยวผมพาไป"ร่างสูงตอบอย่างเอ็นดู ชายร่างใหญ่อีกสองคนจึงเดินไปที่รถแล้วขับรถพาคุณหนูไปทานข้าว ชายอีกคนนั่งข้างๆคนขับ ส่วนร่างสูงนั่งข้างหลังกับคนตัวเล็ก "คุณชื่ออะไรหรอ" คนตัวเล็กหันมาถามร่างสูง "ผมชื่อสมุทรครับ" ร่างสูงตอบพร้อมหันไปมองถนน "เราชื่อเ๯้าเอยนะ^^"ร่างเล็กตอบอย่างยิ้มแย้ม "ผมทราบแล้วครับ คุณท่านบอกแล้ว" ร่างสูงตอบ "อ่ออ แสดงว่าคุณคือคนที่จะอยู่กับเราใช่ไหม" ร่างเล็กถามตาใส "ใช่ครับ ผมคือคนที่จะอยู่กับคุณหนูทุกที่ ทุกเวลา" "อ้าว อยู่ทุกที่ แสดงว่าคุณจะอยู่ที่ห้องเดียวกับเราหรอ"ร่างเล็กถามอย่างสงสัย "ใช่ครับ ผมอยู่ห้องเดียวกับคุณหนู แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ มีห้องนอนสองห้อง คุณท่านเตรียมไว้แล้ว" ร่างสูงเห็นร่างเล็ก๻๷ใ๯ที่จะได้อยู่ด้วยกันจึงรีบตอบ "แล้วสองคนนั้นล่ะ"ร่างเล็กชี้สองคนที่นั่งข้างหน้า "สองคนนั้นจะอยู่กับเราแค่วันนี้คับ เดี๋ยวพรุ่งนี้เขาก็ต้องไปทำงานของเขา" "เอ้า ไม่ได้อยู่กับเราด้วยหรอ เห็นมาด้วยกันนิ" ร่างเล็กเริ่มสงสัย "ไม่ครับ คุณท่านให้พวกเขามาต้อนรับคุณหนู แล้วพาไปส่งคอนโดแค่นั้น ไม่ได้อยู่ดูแลเหมือนผม" ร่างสูงคลายข้อสงสัยให้ แต่ร่างเล็กก็ยังคงถามต่อ "แสดงว่าเราอยู่กับคุณสองคน คุณจะอยู่กับเราถูกไหม"

"ใช่ครับ" รถทั้งคันก็เงียบลงเพราะไม่มีใครพูดต่อ