ตงเฟยเดินขึ้นมาบนลานประลองพร้อมถอดเสื้อออกเผยอกหนา หน้าท้องมีลอน 8 ลูก หลังจากหายป่วยร่างกายกลับมาดีขึ้นเรื่อยๆ กล้ามเนื้อเป็มัดแน่นขึ้น จากที่ผ่ายผอมลงไปเพราะถูกพิษ
"หากข้าชนะเ้ามีรางวัลอย่างอื่นนอกจากทองแท่งหรือไม่ ข้าไม่ขาดเงินทอง"
"เช่นนั้นข้าจะตามใจท่าน 1 วันดีหรือไม่"
ตงเฟยได้ยินก็หูผึ่งขึ้นทันที
ไป๋ชิงอมยิ้มพลางคิดในใจว่าความเก่งกาจและแข็งแกร่งจากท่านผู้เฒ่าให้มาจะเหนือกว่าท่านเ้าสำนักผู้นี้หรือไม่ กำลังอยากรู้อยู่ทีเดียว
เมื่อต่างคนต่างหยิบอาวุธ ไป๋ชิงจึงพุ่งเข้าหาตงเฟยทั้งลูกเตะทั้งหมัดทั้งกระบี่ฟาดฟันไม่ยั้งเหมือนโกรธแค้นกันมานาน ไป๋ชิงใช้พลังทั้งหมดเพื่อทดสอบตนเองทั้งอัดอั้นมานานที่โดนสามีจับกินบ่อยครั้ง คราวนี้ถึงคราวเอาคืนสักทีจึงใส่เต็มที่ เพราะกับเหล่าลูกศิษย์ในสำนักไป๋ชิงแค่อบอุ่นร่างกายเท่านั้นเนื่องจากคันไม้คันมือมานานไม่ได้ใช้แรงถึง 50% เลย ทั้งวิชาการต่อสู้ในโลกเก่าและโลกนี้ล้วนงัดออกมาใช้ทุกท่วงท่าจนตงเฟยพลาดพลั้งถอยหลังไปตั้งหลัก
ตงเฟยไม่คิดว่าไป๋ชิงจะเก่งกาจถึงเพียงนี้ในตอนแรกจึงไม่กล้าลงมือหนักมาก พอเห็นว่าที่ภรรยายิ้มสนุกสนานยักคิ้วให้อย่างได้ใจจึงคิดว่าต้องจริงจังกว่านี้แล้วเดี๋ยวจะโดนภรรยากำราบั้แ่ยังไม่แต่ง ขายหน้าเหล่าลูกศิษย์อีกต่างหาก ฉายาเขาที่ฆ่าฟันคนทั้งกองทัพตาไม่กระพริบไม่ได้มาเล่นๆ แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ เหตุใดจะจัดการไม่ได้
ตงเฟยตั้งหลักได้แล้วเป็ฝ่ายพุ่งเข้าหาไป๋ชิงด้วยความเร็วสูงจนคนทั่วไปแทบมองไม่เห็นแต่ไป๋ชิงไหวตัวทันรีบหลบและรับมือได้แทบทุกกระบวนท่าจนผ่านไปหลายชั่วยามไม่มีใครยอมใครจนเหงื่อไหลหยด ทั้ง 2 คนเริ่มหอบหายใจแรง ทั้งเหล่าลูกศิษย์และผู้าุโล้วนออกมารุมล้อมดูการต่อสู้แทบจะหมดทั้งสำนัก วันนี้ได้เห็นฝีมือว่าที่นายหญิงต่างพากันเลื่อมใสนับถืออีกหลายส่วนที่สามารถต่อกรเ้าสำนักของตนได้นานขนาดนี้
ไป๋ชิงรู้สึกคึกคักที่เริ่มเสียเหงื่อเพราะไม่ได้ออกแรงมากขนาดนี้มานานแล้ว ตอนซ้อมกับฮั่วอี่ก็ยอมอ่อนข้อให้ตลอดจึงไม่เคยได้ใช้กำลังเต็มที่สักที
ตงเฟยเหงื่อไหล่เต็มกล้ามอกและซิกแพคเป็เงาเลื่อมหยดไหลเรื่อยไปตรงร่องหน้าท้องที่มีขนอ่อนเข้าสู่กางเกง ดูน่ามองยิ่งนักจนไป๋ชิงเผลอไผลมองสามีของตนอย่างเคลิบเคลิ้มน้ำลายแทบหก
อยู่ดีๆ ตงเฟยพุ่งเข้ามาตอนไหนก็ไม่รู้จึงหลบไม่ทัน ะโคว้าตัวไป๋ชิงมากอดรัดแน่นเอามีดจ่อคอให้ยอมแพ้ แถมปัดป่ายจมูกไล้แก้มนวลอย่างหลงใหลและหยอกเย้าว่าที่ภรรยาตนขณะกอดไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
"เ้าแพ้แล้ว วันนี้ต้องตามใจข้าทุกท่วงท่านะ ค่ำๆ ข้าจะไปหาที่ห้อง"
ตงเฟยกระซิบบอกไป๋ชิงซึ่งหน้าแดงก่ำ
เสียงเฮโห่ร้องะโดีใจพร้อมเสียงตบมือของลูกศิษย์และเหล่าอาจารย์ผู้าุโในสำนักทั้งหลายต่างยินดีที่ได้เห็นการต่อสู้ที่ดีเช่นนี้และลุ้นว่าเ้าสำนักของตนจะชนะว่าที่ภรรยาได้หรือไม่ ในใจทุกคนต่างคิดตรงกันว่า ว่าที่นายหญิงช่างเก่งกาจจริงๆ
ไป๋ชิงถอนหายใจทำหน้าเซ็ง ปากก็พองแก้มขึ้นที่แพ้ แต่จะทำไงได้ว่าที่สามีหุ่นเซี๊ยะขนาดนั้นใครไม่หลงก็บ้าแล้ว นี่หากตงเฟยไม่ถอดเสื้อสู้กันไป๋ชิงไม่มีทางแพ้แน่