ตอนที่ 45
“มีบ้านถูกสร้างไว้เต็มเลยอย่างกับหมู่บ้าน แต่มันดูเงียบแปลกๆแฮะลองสำรวจดูก่อนแล้วกัน” สตีฟพูดออกมาพลางค่อยๆเดินสำรวจอย่างระมัดระวัง
แอ๊ด !! สตีฟเปิดประตูเข้าบ้านหลังแรกไปอย่างเบามือที่สุดสภาพภายในบ้านบ่งบอกว่ามีคนอาศัยอยู่ที่นี่แน่นอน
“ข้าวของเครื่องใช้ในบ้านมีแต่ที่นอนที่ทำจากใบไม้ นี่มันหมู่บ้านคนป่าหรือไงแต่นั่นมันเสื้อผ้าผู้หญิงอย่างนั้นเหรอ” สตีฟพูดอย่างสงสัยหลังจากเห็นข้าวของในบ้าน
“แต่คนไปไหนหมดล่ะ” สตีฟอดสงสัยไม่ได้ว่าคนที่อาศัยอยู่ในบ้านหายไปไหน
สตีฟเดินออกมาจากบ้านหลังแรกก่อนจะสำรวจหลังต่อๆไปทุกหลังนั้นมีร่องรอยบ่งบอกว่ามีคนอาศัยอยู่แต่ทว่าดันไม่พบใครสักคน
“แปลกมากคนหายไปไหน หรือว่าจะเป็นผี !!!” สตีฟพูดออกมาตอนนี้เขาเริ่มกลัวแล้วสิ
อีกด้านหนึ่ง
“นี่อากาเนะต้องอาบน้ำเวลาเดียวกันแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ” โฟว์ถามอย่างอายๆเธอนั้นไม่กล้าเปลือยกายอาบน้ำกับคนอื่น
“ใช่ค่ะคุณโฟว์ รีบๆอาบเถอะค่ะ โกทแมนมันจะปล่อยให้พวกเราอาบน้ำตอนช่วงเวลานี้เวลาเดียวเท่านั้นดังนั้นพวกเรามีเวลาแค่หนึ่งชั่วโมงในการอาบน้ำค่ะ ดีนะคะที่ตรงนี้มีบ่อน้ำร้อนขนาดใหญ่เลยสามารถอาบได้ทีละเกือบร้อยคน” อากาเนะพูดออกมาพลางถอดเสื้อผ้าออกโดยไม่อายเพราะเธอทำจนเป็นกิจวัตรไปแล้วนั่นเอง
“อะ อะ อืม...แต่ว่าโกทแมนมันต้องนั่งเฝ้าตรงข้างบ่อแบบนั้นด้วยงั้นเหรอ แถมยังดูเหมือนมือมันจะทำกิจกรรมอยู่ด้วย” โฟว์พูดออกมาพลางมองไปที่โกทแมนที่นั่งอยู่ข้างบ่อหลังพุ่มไม้ เธอเห็นไหล่มันขยับแถมพุ่มไม้ด้านล่างเองก็กระเพื่อมตลอดเวลา ทำให้เธอรู้ได้ว่ามันกำลังช่วยตัวเองอยู่
“อย่าไปสนใจมันเลยค่ะ มันก็ทำแบบนั้นทุกวันคุณมาอยู่วันแรกอาจจะยังไม่ชินแต่พอผ่านไปสักสัปดาห์คุณจะทำใจได้เองค่ะคุณโฟว์” อากาเนะพูดก่อนจะเดินลงไปในบ่อน้ำร้อน
“อ้า !!! สบายตัวดีจริงๆ” อากาเนะครางออกมาหลังจากได้ลงแช่น้ำร้อน
“ไอ้เจ้าโกทแมนนี่มัน ตัวชีกอชัดๆ ไม่เห็นเหมือนสัตว์ในตำนานตรงไหนเลย” โฟว์อดขยะแขยงเจ้านี่ไม่ได้
“รีบถอดเสื้อผ้าแล้วลงมาแช่น้ำสิคะคุณโฟว์ กลับไปต้องเอาเสื้อผ้าไปซักอีกนะคะ พวกมันเตรียมเสื้อผ้าสำรองให้เราคนละชุดเท่านั้น ดังนั้นเสื้อผ้าที่ติดตัวมาเราจึงต้องซักทุกวันค่ะ” อากาเนะเรียกโฟว์ให้ถอดเสื้อผ้าออก
“อะ อืม...” โฟว์ตอบกลับไปอย่างอายๆก่อนตัดสินใจถอดเสื้อผ้าออกและลงไปแช่น้ำในที่สุด
กลับมาที่สตีฟ
“ไม่มีคนอยู่บ้านซักหลัง แต่จากที่ดูแล้วบ้านแต่ละหลังมีเตียงอยู่สี่ถึงห้าเตียง แสดงว่าต้องมีคนอยู่ในหมู่บ้านนี้เป็นร้อยๆคน นี่มันหมู่บ้านชนเผ่าอะไรกันว่าแต่รอยเท้าทุกคนมุ่งหน้าไปทางนี้ เราลองไปดูหน่อยดีกว่า” สตีฟพูดออกมาหลังจากเห็นรอยเท้าจำนวนมากมุ่งหน้าไปทิศทางเดียวกัน
สตีฟเดินตามรอยเท้าไปอย่างระมัดระวังทุกฝีเก้าจนในที่สุดสตีฟก็ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักดังมาจากทางด้านหน้า
“คิกๆ เธอใหญ่ขึ้นงั้นเหรอเนี่ย” เสียงผู้หญิงดังมาจากไม่ไกล
“เสียงผู้หญิง !!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะเดินหลบไปข้างทางเพราะสตีฟไม่รู้ว่าพวกเธอนั้นเห็นเขาเป็นศัตรูหรือเปล่า
แซ่ก !! แซ่ก !! สตีฟค่อยๆเดินแหวกดงหญ้าเข้าไป
ว้าย !! นี่แหนะ !! เสียงผู้หญิงหลายเสียงดังเข้าหูสตีฟ
“เสียงเหมือนกำลังเล่นน้ำกันอยู่เลยแฮะ” สตีฟพูดออกมาอย่างไม่แน่ใจก่อนจะแหวกต้นหญ้าออกไปเห็นภาพที่เขาต้องตกตะลึง
“ขะ ขะ ขาว !!!” สตีฟอุทานออกมาภาพเบื้องหน้าของเขานั้นละลานตาไปด้วยภาพของผู้หญิงตั้งแต่เด็กจนวัยใกล้สี่สิบมากมายกำลังเปลือยกายอาบน้ำกันอยู่
“นะ นะ นี่มันอะไรกันหมู่บ้านนี้มีแต่ผู้หญิงงั้นเหรอ แถมยังเปลือยหมด ไม่สิน่าจะเปลือยเพราะอาบน้ำแต่ทำไมต้องมาอาบพร้อมกันแบบนี้” สตีฟพูดออกมาจริงๆสตีฟก็ไม่อยากจะดูหรอกถ้าเกิดสายตาเจ้ากรรมไม่เหลือบไปเห็นใครบางคนเสียก่อน
“คุณโฟว์ !!!” สตีฟอุทานออกมาพลางมองรูปร่างของโฟว์ที่อยู่ในน้ำถึงแม้จะเห็นแค่ช่วงบนแต่โฟว์นั้นหุ่นดีและขาวเป็นอย่างมาก
อึก !! สตีฟกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากตอนนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงอะไรซักอย่างอยู่ข้างๆหู
แซ่ก !! แซ่ก !! ตุ่บ !! ตุ่บ !! ตุ่บ !! ตุ่บ !! เสียงของต้นหญ้าเสียดสีกันและตามมาด้วยเสียงเหมือนใครกำลังทุบหรือทำอะไรสักอย่างอยู่เบาๆ
สตีฟหันไปมองทันทีก่อนจะร้องออกมาเสียงดัง
เฮ้ย !!!!!!! สตีฟร้องออกมาอย่างตกใจจนเผลอลุกขึ้นยืนทำให้เจ้าตัวที่ทำเสียงดังอยู่ข้างๆหูสตีฟหันมามอง
“กะ กะโกทแมน แล้วนั่นมันกำลังทำร้ายตัวเองอยู่อย่างงั้นเหรอ !!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างเหลือเชื่อ
ตอนนั้นเองพวกผู้หญิงบางคนที่อาบน้ำอยู่ก็สังเกตเห็นสตีฟ
กรี๊ด !!!!!!!!!!!!!! ผู้หญิงที่เห็นสตีฟกรีดร้องออกมาโดยสัญชาติญาณเมื่อเจอผู้ชายมาเห็นพวกตนโป๊
(ไรท์ : โกทแมนมันก็เห็นพวกเอ็งโป๊นะเฟ้ย !!!!)
(ผู้หญิง : นั่นมันก็แค่สัตว์หน้าขนแต่สตีฟนี่มันเป็นผู้ชาย !!!!!!!!)
“คุณพ่อบ้าน !!!” โฟว์อุทานออกมาอย่างตกตะลึงที่เห็นสตีฟที่นี่
ครืด !!!!!!!!! เจ้าโกทแมนคำรามออกมาเสียงต่ำก่อนจะลุกขึ้นยืนและตอนนั้นเองในจังหวะที่มันลุกขึ้นยืนมันก็สำเร็จความใครพอดี แถมเจ้ากรรมนายเวรมันหันหน้ามาทางสตีฟพอดีเสียอย่างนั้นและด้วยที่ตัวของมันสูงและอวัยวะของมันกำลังตั้งอยู่ทำให้น้ำเชื้อของมันพุ่งเข้าหน้าสตีฟ
ปี๊ด !!!!!!! เสียงน้ำเชื้อของมันพุ่งใส่หน้าสตีฟและด้วยสตีฟที่กำลังอึ้งอยู่จึงเผลออ้าปากโดยไม่รู้ตัว
สัมผัสแรกที่สตีฟรู้สึกตัวคือรสชาติคาวๆก่อนจะมีกลิ่นเฉพาะตัวตีขึ้นมาบนจมูกซึ่งกลิ่นนี้สตีฟรู้จักดีเพียงแต่ว่ากลิ่นที่สตีฟได้กลิ่นตอนนี้มันเหม็นคาวและรุนแรงกว่ามาก
สตีฟรู้สึกถึงอะไรเหนียวๆติดอยู่บนใบหน้าและริมฝีปากก่อนเขาจะยกมือขึ้นมาปาดมันออกและมองดูว่ามันคืออะไร
“นี่มัน !!!” สตีฟมองมือตัวเองก่อนจะมองร่างของเจ้าโกทแมนที่มองเขาด้วยสายตาตกใจเหมือนกัน สตีฟมองต่ำลงมาที่ช่วงล่างของมันก่อนจะเห็นอวัยวะของมันกำลังชี้หน้าเขาอยู่แถมยังมีร่องรอยของเหลวพุ่งมาทางเขาด้วย
“อย่าบอกนะว่า !!!” ไม่ต้องพูดออกมาสตีฟก็รู้แล้วว่าเมื่อครู่น้ำอะไรพุ่งเข้าปากเขาและน้ำอะไรที่เลอะอยู่บนใบหน้าและริมฝีปากของเขาทันใดนั้นเองสตีฟก็ทรุดลงกับพื้นและอ้วกออกมาทันที
โอ๊ก !!!!!!!!! สตีฟอ้วกออกมาแทบหมดใส้หมดพุง
ทางฝั่งผู้หญิง
“นั่นมันผู้ชายนี่คะ !!!!!!!!!” อากาเนะอุทานออกมา
“คุณพ่อบ้าน !!” โฟว์พูดอย่างตกตะลึงที่เห็นสตีฟมาอยู่ที่นี่
“คนรู้จักเหรอคะ” อากาเนะถามพลางมองพวกผู้หญิงเพื่อนๆร่วมชะตากรรมกำลังวุ่นวายขึ้นจากน้ำอยู่
“อากาเนะไปรวบรวมทุกคน ตอนนี้คือเวลาหนีแล้ว มุ่งไปทางนั้นจนกว่าจะพ้นอาณาเขตสกิลของโกทแมน” โฟว์หันไปสั่งอากาเนะเพราะเธอรู้ดีว่าที่นี่อากาเนะคุมถึงแม้เธอจะอายุน้อยกว่าใครหลายๆคนแต่เธออยู่ที่นี่มานานมาก
“ตะ ตะ แต่เราจะหนียังไงคะ” อากาเนะถาม
“ไม่ต้องห่วงสกิลของฉันคือการสร้างประตูมิติสามารถพาทุกคนหนีไปจากที่นี่ได้สบายๆถ้าใช้สกิลได้” โฟว์พูด
“แล้วคุณโฟว์ล่ะคะ” อากาเนะถามตอนนี้โฟว์กำลังขึ้นจากน้ำเพื่อแต่งตัวอยู่
“ฉันจะไปบอกคุณพ่อบ้าน” โฟว์พูดพลางยิ้มออกมาเพราะเมื่อครู่เธอพึ่งจะตรวจสอบสถานะของสตีฟ ขนาดก่อนหน้านี้สตีฟเจอกับโกทแมนเลเวลเกือบสามร้อยยังรอดมาได้ แล้วนับประสาอะไรกับโกทแมนตัวนี้ที่เลเวลแค่ร้อยเก้าสิบต้นๆ มันทำอะไรสตีฟไม่ได้หรอก
จะว่าไปคุณพ่อบ้านนี่โกงจริงๆเลยนะคะไม่กี่วันก่อนเลเวลยังร้อยต้นๆอยู่เลยแท้ๆ แค่ให้ทำภารกิจล่าสัตว์กลายพันธ์แค่ร้อยตัวนี่ถึงกับเลเวลหนึ่งร้อยหกสิบห้าเลยงั้นเหรอคะ ไม่สิอาจจะเป็นเพราะล่าสัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลสูงกว่าตนเองมากเกินไปก็ได้เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครล่าสัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลมากกว่าตัวเองมาก่อนเลยเพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้นั่นเอง โฟว์คิดในใจ
“แล้วคุณพ่อบ้านคนนั้นจะสู้ไหวเหรอคะ” อากาเนะถามหลังจากเห็นโฟว์ยืนมองผู้ชายที่จู่ๆก็โผล่ออกมา
“ไม่ต้องห่วงเขาน่ะคือความหวังของมนุษย์ชาติเลยนะ” โฟว์พูดพลางยิ้มให้กับอากาเนะอย่างมั่นใจก่อนจะเดินไปหาสตีฟที่อ้วกอยู่
ก๊าซ !!!!!!!!!!!!! เจ้าโกทแมนเมื่อหายตกใจมันก็คำรามออกมาทันทีเพื่อส่งสัญญาณบอกให้โกทแมนอีกตัวรู้ว่ามีผู้บุกรุก
“คุณพ่อบ้านรีบลุกเร็วช่วยถ่วงเวลามันให้หน่อยฉันจะพาคนอื่นๆหนีแล้วจะมารับ” โฟว์พูดกับสตีฟที่ยังล้วงคออ้วกอยู่เธอไม่รู้ว่าสตีฟโดนอะไรโจมตีถึงอ้วกออกมาแบบนี้แต่นี่ไม่ใช่เวลามาถาม
“คะ คุณโฟว์งั้นเหรอ พวกผู้หญิงพวกนั้นเป็นใครครับ” สตีฟเงยหน้าเมื่อเห็นโฟว์ก็ถามทันที
“พวกนั้นเป็นพวกที่ถูกจับมาส่วนที่เหลือเอาไว้รอดจากนี่ไปก่อนค่อยอธิบาย เอาเป็นว่าถ่วงเวลาให้ทีอย่างน้อยๆสิบนาที เมื่อพ้นระยะสกิลของเจ้านี่แล้วฉันจะมารับ” โฟว์พูดออกมา
“เอางั้นก็ได้ครับ เอาเป็นว่าผมจะล่อมันไปอีกทางเพื่อให้ห่างจากพวกคุณไปในตัวด้วย แล้วก็ไม่ต้องมารับหรอกครับเดี๋ยวผมจะหาทางหนีไปทางนั้นเอง” สตีฟพูดออกมาอย่างรวดเร็วเพราะเจ้าโกทแมนใกล้จะโจมตีแล้วมันกำลังคำรามเสียงยาวอยู่ไม่เลิก
“แบบนั้นก็ดีค่ะเอาเป็นว่าเจอกันที่ภูเขาลูกนั้นแล้วกันนะคะ” โฟว์ชี้ไปที่ภูเข้าที่อยู่ไกลๆจากระยะน่าจะสองสามกิโลเมตร
“ครับ” สตีฟพยักหน้าจากนั้นโฟว์ก็วิ่งตามพวกผู้หญิงที่อากาเนะกำลังพาหนีอยู่ทันที
ก๊าซ !!!!!!!!!!!! เจ้าโกทแมนยังคำรามจนในที่สุดมันก็หยุดคำรามและมองหน้าสตีฟด้วยสายตาดุดัน
สตีฟมองตามันกลับด้วยความโกรธแค้นและอับอาย ในชีวิตนี้ไม่คิดเลยว่าจะต้องมากินอะไรแบบนี้สตีฟรีบตรวจสอบสถานะของมันทันที
หน้าต่างโกทแมน Level 193สิ่งมีชีวิตลึกลับร่างกายท่อนล่างมีขาเป็นกีบแพะร่างกายคล้ายคนศรีษะมีเขาแพะ ผิวหนังปกคลุมไปด้วยผิวและขนแบบแพะ สกิลของมันนั้นทำให้ผู้ที่อยู่ในระยะหนึ่งกิโลไม่สามารถใช้สกิลพิเศษได้
“หึเลเวลแค่ร้อยเก้าสิบสามขนาดเจ้าตัวเกือบสามร้อยนั่นยังคว่ำตรูไม่ลง ตรูเอาเอ็งตายแน่” สตีฟพูดออกมาพลางบีบมือตัวเองจนกระลูกลั่นไปมา
กร๊อบ !! กร๊อบ !! เสียงกระดูกที่มือสตีฟลั่นออกมาเสียงดังสตีฟกำหมัดแน่นเตรียมจัดการเจ้าโกทแมนตัวนี้ทันที
จบ...