ดวงตากลมโตหวานเยิ้มเป็ประกายแวววาว...
ลิ้นหนาสากกร้านของไอ้อัศวินเฒ่าลากเลียรูถ้ำเล็กจนเสียงเปียกแฉะดังระงม บั้นท้ายเนียนนุ่มจนหยุดขย้ำไม่ได้ ยิ่งได้กดสันจมูกสูดดมกลิ่นสวาทความแข็งขืนของลำดาบก็ปวดร้าวมากกว่าเดิม ตอนนี้เมกอร์เข้าใจแล้วว่าทองร้อยหีบมันคุ้มค่ามากแค่ไหน ถ้าหากได้โกยกินความหวานรสเลิศนี้ไปตลอดชีวิต ต่อให้ทองอีกพันหีบเขาก็ยอมเสีย!
“เ้าโกหก...อ๊าาาา....เ้าโกหกข้าาาาาา”
“ข้าทำตามสัญญาทุกอย่าง”
“แต่เ้า...แต่เ้า....อื้ออ”
“ข้าไม่ได้สัญญาว่าข้าจะใช้ลิ้นไม่ได้เสียหน่อย”
“เ้าเล่ห์...ข้าไม่น่าหลงเชืุ่์แบบเ้าเลยยย”
แพร่บ แพร่บ แพร่บ...
เสียงเล็กร้องครวญครางก่อนจะกระตุกร่างรับความสุข ลิ้นหนาลากเลียรูสีชมพูเป็วงกลมพร้อมกับแยงเข้าไปในถ้ำอุ่นๆ รสชาติหวานลิ้นและกลิ่นตัณหาทำให้อัศวินหัวขาวหยุดไม่ได้ ยิ่งได้มุดเข้าไปชายแก่ก็ยิ่งอยากััมันมากกว่านี้
แก้มก้นขาวเนียนเปียกไปด้วยคราบน้ำลาย...
ลมหายใจร้อนๆระบายจนเด็กหนุ่มหูยาวครางต่ำในลำคอ...
“อัก…อื้ออออ”
“มันรัดลิ้นของข้าไม่หยุดเลย”
“ฮึก….อื้มม”
“อร่อยจริงๆ ข้าขอยอมรับ”
“อ๊าาาาา”
เมกอร์สอดลิ้นเข้าไปลึกมากกว่าเดิม เมื่อเ้าชายรู้สึกถึงการรุกล้ำเขตแดนมากขึ้น ร่างกายก็เกิดปฏิกิริยาบางอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอห้อย ดวงตาสีฟ้าใสเหม่อลอยกลอกกลิ้ง ลิ้นหนาที่สอดเข้ามามันไปกระตุ้นต่อมบางอย่างข้างในจนนิ้วมือนิ้วเท้าหงิกหงอไปหมด!
“อ๊าาาา ข้าเกลียดเ้า ข้าเกลียเ้าาาา”
“แพร่บบ บอกข้าทำไม ใครสนกัน”
“ข้า…ข้า….อ๊างงงง”
จู่ๆเสียงแหลมก็หลุดออกมาจากลำคอ...
น้ำรักขาวขุ่นพุ่งกระฉูดจากแท่งดาบน้อยๆด้วยความรุนแรง หัวสมองของเอลฟ์ชั้นสูงขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออก ไซเบลกัดฟันแน่น ความสุขจากลิ้นของไอ้เฒ่าหัวขาวมันทำให้เ้าชายผู้สูงส่งแปดเปื้อนด้วยตัณหาั้แ่หัวจรดเท้า!
“หึหึ เ้าเองก็ชอบ....เห็นมั้ย”
“ม….ไม่จริง....ข้า....ข้าไม่ชอบมันเลยสักนิด อึก”
“แล้วสิ่งที่เปียกเป็คราบตรงนี้ล่ะ”
“อัก….อ๊างงงง”
“เอาน่า ยอมรับเถอะว่าเ้าเองก็้าให้ข้ายัดมันเข้าไป”
“จ…เ้าบอกแค่จะใช้ลิ้นไม่ใช่หรอ”
“….หือ?”
เมกอร์จำคำสัญญาของเขาได้ทุกอย่าง แต่ ณ ห้วงเวลาแบบนี้ มันยากเสียจริงที่จะตัดใจไม่คว้าโอกาสทองเอาไว้ บั้นท้ายขาวใสนิ่มติดมือแถมยังกระเด้งกระดอนยั่วยวนราคะ ไหนจะรูถ้ำสีสดรสหวานที่พึ่งเขมือบไปเมื่อสักครู่ หากปล่อยไปเสียดื้อๆ...มันก็ช่างเสียศักดิ์ศรีอัศวินหื่นกามที่ได้ฉายามาั้แ่ยังเป็วัยรุ่น!
“อ๊าาา เ้า...เ้าคงไม่คิดที่จะ....”
“ข้าไม่รู้ว่าเ้าพูดเื่อะไร”
“อัก…หยุดน้าาา”
ร่างหนาใหญ่จับพลิกเรียวขาให้หงายหน้าขึ้นมาอย่างง่ายดาย
ดวงตาสีฟ้าใสจ้องมองลำเอ็นสีเข้มด้วยหัวใจที่เต้นรัวระทึก มันใหญ่เกินไปที่จะยัดเข้ามาได้ แท่งดาบที่ไอ้เฒ่าลามกเป็เ้าของ...มันใหญ่ยิ่งกว่าแขนของเ้าชายเสียอีก ถ้าเกิดโดนกระหน่ำเข้ามา...เขาคงต้องตายก่อนที่จะมีคนมาช่วยแน่ๆ!
“ข้าทนไม่ไหวแล้ว”
“ม…ไม่น้าาาา”
“ซีดดดดดด”
เรียวขาทั้งสองข้างพาดบนบ่าแข็งแกร่ง หัวบานเขืองดอกใหญ่กำลังทิ่มแทงเข้าไปในรูบริสุทธิ์ เมื่อโพรงเล็กเริ่มมีการขยาย ไซเบลก็หวีดร้องเสียงแหลม แรงดันนั้นไม่มีความเมตตาใดๆต่อการดิ้นทุรนทุราย เพียงแค่โดนแท่งเนื้ออวบโตทะลักเข้ามาครึ่งลำ ร่างกายเพรียวบางก็เหมือนถูกฉีกกระชากออกเป็ชิ้นๆอยู่แล้ว!
“อย่าเกร็งนักสิ”
“อัก….เจ็บ....ข้าเจ็บ...”
“เ้าเจ็บเพราะต่อต้านยังไงล่ะ ผ่อนคลายซะ”
“อัก…อื้อออ”
ดวงตากลมโตสั่นระริก สิ่งที่ยัดตะบันเข้ามาในร่างมันช่างอึดอัดจนหายใจไม่ออก ทุกการเคลื่อนไหวมันช่างปวดลึกไปถึงสมอง แต่ความรู้สึกบางอย่างที่กำลังกระจายผ่านรูถ้ำกลับทำให้เ้าชายน้อยแข็งขืน ไซเบลส่ายหน้าเพื่อปฏิเสธตัวเอง...
เื่แบบนี้....ไม่มีทางทำให้เขามีความสุขได้หรอก!
ตับ!!!
“อัก?!!…..อ๊างงงงงงงงงง!”
“ซีดดด เห็นมั้ย...ง่ายนิดเดียว”
“เ้าโกหกข้าอีกแล้ววววว....”
2K
![หนทางเลี้ยงดูครอบครัวสามี [Mpreg] [กำลังทำ E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738661657_7605912.webp)
