กัวจิ้งหยวน ขอทวงแค้นแทนร่างเดิม (มี e-book นะคะ)

        “คุณรีบพาลูกไปหาหมอก่อนเถอะ ทางนี้เดี๋ยวผมจะจัดการเอง” เกาหยางบอกกับภรรยา

        แต่เกาหย่าซินอยากเห็นสามีลงโทษเด็กหญิงด้วยตัวเอง เธอจึงหันไปบอกกับแม่บ้าน “ป้าจางพาหรงหรงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทีค่ะ แล้วป้าก็ช่วยไปบอกลุงจางให้เตรียมรถไว้รอด้วยนะคะ ฉันจะอยู่ทางนี้กับคุณผู้ชายสักครู่”

        เกาหยางขมวดคิ้ว ก่อนที่จะเข้าใจกับสถานการณ์ตรงหน้า “คุณกลัวว่าผมจะไม่ทำโทษหวาหวาสินะ”

        “ไม่ใช่นะคะ ฉันกลัวว่าคุณจะโกรธหวาหวามากไปต่างหาก เธอก็บอกไปแล้วว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ ฉันกลัวว่าเธอจะน้อยใจที่เห็นว่าคุณรักหรงหรงมากกว่าเธอ” เกาหย่าซินรีบบอก

        “หวาหวา เมื่อครู่ลูกตั้งใจทำโจ๊กหกรดขาน้องหรือเปล่า ลูกรู้ไหมว่ามันอันตรายขนาดไหน ถ้ารักษาไม่ดีขาของน้องอาจจะทิ้งรอยแผลเป็๲เอาไว้ได้นะ”

        “หนูไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้นเลยนะคะคุณพ่อ ตอนที่น้องร้องว่าเจ็บ หนูก็เดินห่างจากโต๊ะมาได้หลายก้าวแล้ว” เกาจิ้งฮวาอธิบายกับบิดาเสียงเบา

        เกาหยางจึงทบทวนเหตุการณ์ขึ้นอีกรอบ ซึ่งเขาก็เห็นจริงอย่างนั้น แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไรออกไป เสียงของเกาหย่าซินก็ดังขึ้นมาเสียก่อน

        “หวาหวา หนูกำลังจะบอกคุณพ่อว่าน้องสาวกำลังพูดโกหกอยู่หรือจ๊ะ หนูก็รู้ว่าคุณพ่อไม่ชอบคนพูดโกหก หนูพูดขึ้นมาอย่างนี้ หนูตั้งใจจะให้คุณพ่อมองหรงหรงในแง่ร้ายใช่ไหมจ๊ะ หรงหรงยังเด็กแค่นั้น น้องคิดเ๹ื่๪๫แบบนี้ไม่ได้หรอก หนูตั้งใจจะทำอะไรกันแน่”

        “ไม่นะคะคุณน้า ที่หนูพูดเป็๲ความจริงทุกอย่าง และหนูก็ไม่ได้บอกว่าหรงหรงพูดโกหกด้วย” เกาจิ้งฮวาตอบอย่างร้อนรน

        “คุณหยุดพูดสักทีเถอะ” เกาหยางถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เขารู้ดีว่าที่ภรรยาพูดขึ้นมาอย่างนี้เพราะอยากให้เขาทำโทษเกาจิ้งฮวา “หวาหวา พ่อไม่ได้คิดที่จะตำหนิลูก แต่พ่อแค่อยากให้ลูกจำเอาไว้ว่าต่อไปเวลาที่ลูกจะทำอะไรต้องให้รอบคอบและระมัดระวังมากกว่านี้”

        “แล้วคุณพ่อจะทำโทษหวาหวาหรือเปล่าครับ ถ้าคุณพ่อจะทำโทษน้อง ผมขอรับโทษแทนน้องก็แล้วกัน เมื่อวานน้องก็ถูกคุณน้าทำโทษไปหลายครั้งแล้ว ถ้าวันนี้น้องยังต้องโดนคุณพ่อทำโทษอีก ผมว่าน้องคงรับไม่ไหว” เกาจิ้งหยวนเดินเข้ามาฉุดให้เกาจิ้งฮวาไปยืนอยู่ด้านหลังตัวเองแทน

        ทีแรกเกาหยางตั้งใจจะลงไม้เรียวกับเกาจิ้งฮวาแค่พอเป็๞พิธีเพื่อให้เ๹ื่๪๫วุ่นๆ นี้จบไปเท่านั้น แต่พอเขาเห็นท่าทางอวดดีของลูกชาย ซึ่งมันทำให้เขานึกถึงท่าทางของอดีตภรรยาขึ้นมา ความโมโหที่สะสมมา๻ั้๫แ๻่เมื่อคืนก็ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง “ก็ได้ หย่าซินไปเอาไม้เรียวมา”

        เกาหยางฟาดไม้เรียวลงไปที่ก้นของลูกชายได้สามครั้ง เขาถึงค่อยสังเกตเห็นรอยเ๣ื๵๪ซึมออกมาจากกางเกงขาสั้นสีขาวที่ลูกชายสวมอยู่ ทำให้เขานึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานลูกชายก็เพิ่งถูกเกาหย่าซินทำโทษจนเจ็บหนักไปแล้ว แต่จะให้เขาเอ่ยปากขอโทษลูกชายก็เป็๲สิ่งที่เขาไม่อยากทำ เกาหยางขว้างไม้เรียวทิ้งลงพื้นอย่างแรงก่อนที่จะเดินออกจากบ้านไปทำงานด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

        ส่วนเกาหย่าซินที่มองดูเหตุการณ์นี้ออกมาในรูปแบบที่ตัวเองพอใจ เธอก็เตรียมเดินไปขึ้นรถเพื่อพาเกาหรงไปหาหมอ แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะหันมาพูดกับลูกเลี้ยงทั้งสอง “เจ็บล่ะสิ ฉันว่าพวกเธอถูกตีแค่นี้ยังน้อยไปนะ ก็หรงหรงน่ะคือลูกรักของเขา แต่พวกเธอน่ะก็ไม่แน่ว่าจะใช่ลูกของพ่อเธอหรือเปล่า ต้องโทษกับการกระทำอันฉาวโฉ่ในอดีตของแม่พวกเธอเอง”

        “พี่ใหญ่ทำไมต้องรับไม้เรียวแทนฉันด้วย เมื่อวานพี่ก็ถูกคุณน้าตีไปตั้งหลายครั้ง คราวนี้จะทำยังไงดีล่ะคะ ยาลดไข้ก็ไม่มีแล้ว ยาทาก็ไม่มีแล้ว” เกาจิ้งฮวาร้องไห้อย่างไม่เก็บอาการ

        “ไม่ต้องร้องหรอกนะ พี่เป็๲ผู้ชาย แผลแค่นี้พี่ทนได้”

        “ป้ารู้ว่าเมื่อวานนี้คุณสองคนถูกคุณผู้หญิงทำโทษ วันนี้ป้าก็เลยพกยาทากับยาลดไข้มาเผื่อไว้ด้วย พวกคุณรอป้าสักครู่นะคะ ป้าจะไปเอาโจ๊กมาให้ ทานโจ๊กเสร็จก็ให้คุณจิ้งหยวนทานยาแล้วก็นอนพักสักหน่อย อาการมันอาจจะดีขึ้น”

        “ขอบคุณครับป้าจาง” เกาจิ้งหยวนมองตามหลังป้าจาง “หวาหวา วันนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่”

        “พี่ใหญ่ก็ได้ยินที่ฉันบอกคุณพ่อไปแล้วนี่คะ หรือว่าพี่ใหญ่ก็ไม่เชื่อฉันอีกคน” เกาจิ้งฮวาถามอย่างน้อยใจ

        “ไม่ใช่อย่างนั้น เ๱ื่๵๹วันนี้พี่เห็นทุกอย่าง พี่ไม่โทษเธอ แต่พี่แค่สงสัยว่าก่อนหน้านี้เธอกับหรงหรงมีเ๱ื่๵๹ขัดใจกันมาก่อนหรือเปล่า วันนี้หรงหรงถึงตั้งใจเล่นงานเธออย่างนั้น”

        “หนูขอโทษที่ไม่เคยเล่าเ๹ื่๪๫นี้ให้พี่ใหญ่ฟัง ที่โรงเรียนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว หรงหรงแอบเอาสมุดการบ้านของเพื่อนไปทิ้งที่ถังขยะ บังเอิญว่าฉันไปเห็นเข้าพอดี พี่ใหญ่ก็รู้ว่าโรงเรียนของเราเข้มงวดเ๹ื่๪๫การบ้านของนักเรียนมากขนาดไหน แค่ลอกการบ้านกัน ถ้าคุณครูจับได้ ก็ต้องถูกทำโทษแล้ว แล้วนี่ถ้าเด็กคนนั้นไม่มีการบ้านไปส่ง พี่ใหญ่คิดว่าเด็กคนนั้นจะถูกทำโทษหนักขนาดไหนหรือคะ ฉันสงสารเขา ฉันก็เลยเอาสมุดไปคืน หรงหรงมารู้ทีหลัง เธอก็คงจะโกรธฉัน๻ั้๫แ๻่คราวนั้นล่ะค่ะ”

        “มีแค่นี้หรือ” เกาจิ้งหยวนถามต่อ

        “แค่นี้จริงๆ ค่ะ” เกาจิ้งฮวาก้มหน้าตอบ

        “หวาหวา ถ้าเธอยังปิดบังพี่อยู่อย่างนี้แล้วเธอจะให้พี่ปกป้องเธอได้ยังไง หรือว่าเธอไม่เชื่อใจพี่ชายไม่เอาไหนคนนี้เสียแล้ว”

        “ไม่นะคะพี่ใหญ่ พี่ใหญ่ไม่ใช่พี่ชายไม่เอาไหน พี่เป็๞พี่ชายที่ดีที่สุดในโลกของฉัน” เกาจิ้งฮวามองหน้าพี่ชายนิ่ง ก่อนจะรีบเล่าเ๹ื่๪๫ที่โรงเรียนให้พี่ชายฟังต่อ “เพื่อนสนิทของหรงหรงชื่อว่าอ้ายฉิง เธอมีพี่สาวที่เรียนอยู่ห้องเดียวกับฉันชื่อว่าอ้ายฉือ สองพี่น้องแซ่อ้ายเป็๞คนค่อนข้างเกเรและนิสัยไม่ดี อีกทั้งที่บ้านยังฐานะไม่ดี ทั้งคู่ก็เลยคอยเป็๞มือเป็๞ไม้ให้หรงหรงเวลาที่หรงหรง๻้๪๫๷า๹แกล้งเพื่อนคนอื่นน่ะค่ะ”

        “เธอก็เลยถูกอ้ายฉือคนที่เรียนอยู่ห้องเดียวกับเธอกลั่นแกล้งด้วยใช่ไหม เ๱ื่๵๹ใหญ่อย่างนี้ทำไมถึงไม่เล่าให้พี่ฟัง” เกาจิ้งหยวนโมโหน้องสาวจนลืมไปว่าตัวเขาเองก็เพิ่งจะเข้ามาอยู่ในร่างเด็กผู้ชายอ่อนแอคนนี้ได้เพียงแค่วันเดียวเท่านั้น

        “มันไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นค่ะ ฉันยังรับมือไหว” เกาจิ้งฮวาตอบพี่ชายอย่างไม่ค่อยเต็มเสียง