คีแวน กับ ซูิ ไม่รอช้า นำลูกศร เข้าไปเคลือบกับสารบางอย่างในกล่องดังกล่าว คีแวนเปลี่ยนจากปืน เป็ธนูทันที
หมีั์เข้ามาใกล้เรื่อยๆสายตายังจ้องมองไปที่มนุษย์คนเดียว อีกไม่ถึง 30 เมตร ก็จะถึงกลุ่มมนุษย์ข้างหน้า
คีแวน ซูิ ไม่รอช้า จุดไฟติดปลายลูกศร กระหน่ำยิงไปอีกระลอก
“ฟึบๆๆๆ”
“ฉึก ๆ ๆ ๆ หมีั์ไม่สนใจขยับเข้าไปใกล้อย่างช้าๆ ไม่สนใจ ลูกศรที่ยิงเข้ามา เพราะไม่สามารถแทงทะลุร่างตนได้อยู่แล้ว
“ฟึบๆๆ “
เหมือนอย่างเคยลูกศรไม่สามารถทะลุทะลวงร่างได้ เ้าหมีั์ปัดป่ายลูกศรออกอย่างไม่สนใจ เริ่มมองเห็น กลุ่มมนุษย์ทั้ง 3 อย่าง ชัดเจนเร่งขยับเข้าไปใกล้
จู่ๆ บริเวณร่างกายที่ โดนลูกศร เ่าั้เกิดติดไฟขึ้น โดยเป็เปลวไฟครั้งนี้เป็สีเขียว เ้าหมีั์เอามือปัดป่ายออกไป
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม ปัดป่ายเท่าไหร่ เปลวไฟก็ไม่มอดดับไฟสีเขียวก็ไม่หลุดออกจากตัว
ถึงิัจะหนาแน่นเพียงใดถ้าไฟยังเผาไหม้นานๆ ไป ก็มีโอกาส กัดกร่อน ทำให้เกิดความเ็ปได้ ไม่ทันไร ความปวดแสบ ปวดร้อน ได้ลุกลามไปทั้งร่างกาย ของหมีั์
“อ๊ากกกก !!”
หมีั์ร้องะโด้วยความเ็ป เสียงร้องดังไปไกลทั่วทั้งป่า สัตว์ใหญ่น้อยที่อยู่บริเวณใกล้เคียง หนีกระเจิด กระเจิงไปคนละทิศทาง
ซูิเห็นสภาพของหมีั์ ในระยะใกล้ เกิดอาการกลัว อย่างถึงที่สุด แม้แต่คีแวนก็อดตะลึงไม่ได้
“นาฟ ร้องะโ ท่านคีแวน เตรียมตัว ระวัง!
หมีั์ ล้มตัวตะกุยตะกายลงพื้น เอาร่างกายส่วนใหญ่ที่ถูกเผาไหม้ ถูไปกับพื้นยังไงไฟก็ไม่มอดดับ เ้าหมีั์ตัดสินใจ ฉีกกระชากิัตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ส่งเสียงร้องอย่าง ทรมาน
กลิ่นเหม็นไหม้จากร่างกายของเ้าั์ คละคลุ้งไปทั่ว เพิ่มความโกรธแค้นเป็อย่างมาก ะโร้อง“โบว่” โบว่ๆๆ ไม่หยุด
สภาพหลังจากโดนเผาไหม้ขนแดงส่วนใหญ่ในร่างกายถูกเผาไหม้ บริเวณแขน ซ้าย ขวา มีรอยเผาไหม้เป็ทางลำตัวเป็แผลเปิดจากการฉีกกระชากิั
จากที่ยืน 2 ขา กลับกลายมายืน 4 ขาสายตาโกรธเคืองเป็อย่างมาก ขยับตัวตั้งท่าเหมือนกับจะบอกเหล่ามนุษย์ตัวน้อยๆ นี้ว่าจะ“ข้าจะเอาจริงแล้ว ค่อยๆขยับเข้าไปใกล้คนทั้ง 3 อีกไม่ถึง 10 เมตร สายตาจับจ้องไปที่ นาฟ อย่างไม่ประมาท
นาฟ ไม่รอช้า ให้เ้าหมีฟื้นตัวะโถอยหลังไปคว้าอุปกรณ์บางอย่าง ลักษณะเป็กระปุกดินร่วนสีเทา ขนาดเท่ามือจับโยนให้ คีแวนและ ซูิ คนละกระปุก แยกย้ายเป็3 ทิศทาง
เ้าหมีั์แดงเริ่มไม่ประมาทไม่ขยับเข้าไปใกล้ ทันทีเพ่งมองกระปุกดินที่อยู่ในมืุ์ทั้ง 3 คน คำรามส่งเสียงร้องดังยิ่งขึ้น
“โบว่ !!
เ้าั์แดงละสายตาจาก นาฟ เพ่งมอง เข้าไปในสีหน้าของมนุษย์ที่เหลือ แต่ละคนสังเกตเห็น ซูิ ที่ยืนสั่นไปทั้งตัว ไม่รอช้าคำรามไปทาง ซูิ ทันที “โบว่ !!!
ซูิ หน้าซีด ใอย่างถึงที่สุดถอยหลังล้มลง ร้องระงม หวาดกลัวอย่างมาก “ยะ ๆ อย่า อย่านะ !! ค่อยๆคลานถอยหลังออกไป
“เ้าซูิ!ตั้งสติหน่อย ยืนขึ้น คีแวนะโ บอก
หมีั์คำรามเสียงดัง ซ้ำเข้าไปอีก “โบ่ว !!!! น้ำเหลืองๆได้ไหลซึมออกมาจากระหว่างขาของ ซูิ ทิ้งกระปุกดิน หันหลังคลานหนี ออกอย่างรวดเร็ว
จังหวะนั้นเอง หมีั์หันกลับมาอย่างฉับพลัน “ฟ้าว” กระโจนออกด้วยความเร็วเข้าหาคีแวนโดยตรง อาศัยประสบการณ์ของคนระดับหัวหน้ากลุ่มไม่มีความใใดๆ คีแวนตั้งสติ ขว้างกระปุกดิน สวนกลับไปพร้อมเคลื่อนกายถอยหลังไปทางโขดหิน
เ้าหมีั์ไม่ประมาทถึงร่างกายจะใหญ่โต แต่มีความคล่องตัวสูง ไม่กล้าแตะต้อง กระปุกดินที่ลอยเข้ามาเคลื่อนตัวกระโจน หลบออกด้านข้าง
“เฟี้ยว !!”
ทันใดนั้น จู่ๆ ไม้ปลายแหลมขนาดเล็กเท่ามีดสั้นพุ่งเข้ามาแทงกระปุกดินอย่างแม่นยำ “เพล้ง!! “ กระปุกดินแตกออกทันที มีน้ำสีดำ กระเซ็นออกมากระทบส่วนข้างลำตัวของหมีั์เข้าอย่างจัง
“อ๊ากกกกก!!!!”
หมีั์ร้อง เ็ปอย่างทรมาน อีกครั้งกลิ้งถอยออกไป คีแวน ที่อยู่หลังโขดหินหรี่ตาเห็น“นั้นมันน้ำฝนดำนี่” ไม่น่าเชื่อว่าจะมีสิ่งของ ที่เก็บกักมันได้
นาฟ ะโพุ่งเข้าไปอย่างไม่รอช้า มือสองข้างจับหอกปลายแหลมลักษณะพุ่งแทงจากบนลงล่าง กะให้โดน่ลำคอ
หมีั์ในลักษณะที่นอนหงายอยู่อดกลั่นความเ็ป ยกอุ้งมือขวามากันทันที
“สวบ”
หอกปลายแหลมพุ่งเสียบเข้ากลางท่อนแขนขวาถึงจะเข้าไม่ลึกมาก แต่ก็สร้างความเ็ปมาก “อ๊ากกกก”
หมีั์ ปาดมือขวาที่หอกติดอยู่ออกเอี้ยวลำตัวส่งพลังไปที่อุ้งมือซ้าย ตะปบไปที่ นาฟ ทันที
นาฟ คว้าโล่ที่อยู่ด้านหลังสะบัดมาบังตัวไว้ เกร็งแรงแขนรอรับแรงกระแทกทันที “ปังงง !!”
นาฟ ลอยกระเด็นถอยหลังเืไหลออกที่มุมปาก ท่อนแขนทั้งสอง ปวดร้าวมาก โล่ไม้เกิดรอยแตกร้าวอย่างชัดเจน
หมีั์พลิกร่าง อย่างรวดเร็ว พุ่งตัวตามไปซ้ำเด็กมนุษย์ที่ลอยกระเด็นออกไป
นาฟขยับมือซ้าย สาดน้ำฝนกรดดำ สวนย้อนกลับมา ทันที
“โครม!!
นาฟกระแทกกับต้นไม้อย่างจังเืซึมจากมุมปากเพิ่มขึ้นแต่ดวงตายังจ้องเขม็งไปที่หมีั์
“อ๊ากกกก!!!! น้ำฝนกรดสาดไปโดนบริเวณดวงตาซ้ายของหมีั์ร้องะโอย่างบ้าคลั่ง
การต่อสู้เกิดขึ้นอย่างชุลมุนในเสี้ยววินาที คีแวน ไม่รอช้า พุ่งเข้าหาตำแหน่งกลไก ปลดคันโยกไม้ออก ลูกะุหินขนาด เล็ก พุ่งเป็พายุฝน ไปทางหมีั์ทันที
“กินลูกหินซะ เ้าหมีบ้าเอ้ย! คีแวนร้องะโด้วยความสะใจ ย้อนคิดถึงตอนที่ตัวเองโดนเหมือนกัน
เ้าหมีั์ ขนลุกชูชันหรี่ตาขวา เห็นลูกหินขนาดเล็ก พุ่งเข้าหาดุจพายุฝนจากทุกทิศทาง หมีั์เหลือบสายตาไปมองเด็กมนุษย์ แล้วพยักหน้าให้
“นาฟรู้สึก งุนงง
เ้าหมีั์ สูดลมหายใจเข้าอย่างเยือกเย็นย่อร่างกายส่วนล่างอีกครั้ง“ะโ โบ่ววววว!!!!
เสียงดังสุดจะประมาณได้ ทันใดนั้นเกิดพลัง สุญญากาศ เป็ลูกบอลกลมเกิดแรงอัดอากาศขนาดใหญ่ที่ออกมาจากการคำรามครั้งนี้“ตูมมม!! “ทำลายห่าะุหิน จนเป็ผุยผงในพริบตา
คีแวนอ้าปากค้าง ส่วน นาฟ ยังตะลึงอยู่กับปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติที่เห็น ทุกอย่างที่พุ่งเข้าไปสลายในพริบตา ดงหินรอบๆ ตัวเ้าหมีั์พังทลาย หมด
นาฟ ขยับตัวอีกครั้งแอบสงสัยภาพที่ตนเห็น ที่มีการบิดเบือนของอากาศเหนือ ปาก ของเ้าหมีั์ ก่อนที่มันจะคำรามมันคือสิ่งใด
ขณะที่ นาฟ เตรียมสั่งให้ คีแวน ถอย
เ้าหมีั์ลุกขึ้น ยืน 2 ขาอีกครั้ง ย่อตัวพุ่งตัวออกอย่างรวดเร็ว
“ฟึบบบ”
ชั่วพริบตา หมีั์ปรากฏ ตัวยืนอยู่ หน้า คีแวนแล้ว ไม่รอช้า คีแวน ชักดาบหัวตัดอยู่ที่เอวอย่างรวดเร็วแต่ก็ยังช้ากว่า หมีั์คว้าดาบ “หมับ” บีบดาบแตกกระจายคา อุ้งมือ เหวี่ยงอุ้งมืออีกข้างเข้ากลางลำตัวของ คีแวน อย่างรวดเร็ว
ขณะนั้นเอง มีโล่ไม้พุ่งมาขวางระหว่างหมีั์ กับ คีแวน แต่แรงเหวี่ยงของอุ้งมือหมีครั้งนี้รุนแรง มากนัก “ปัง !!!”
โล่ไม้แตกกระจาย คีแวน ที่ก่อนหน้านี้เกร็งลำตัวหุบแขนขวางอเข้าหาตัว เตรียมรับแรงกระแทกโดยตรง “ตูม “ ลอยกระเด็นไปไกลกว่า10 เมตร “โครมมมมมมม!!!!
เ้าหมีั์ยิ้ม แหงนหน้ามองไป้า เห็นเด็กมนุษย์พุ่งเข้ามาพร้อมดาบปลายแหลม ที่จับด้วยสองมือหันปลายดาบลงพื้น เตรียมปักเข้าบริเวณใบหน้า อย่างเต็มแรง
หมีั์ส่ายหน้าย่อตัวสูดลมหายใจเข้า “ฟึด ๆ “ นาฟ สักเกตเห็นอากาศที่บิดเบี้ยวเบาบางปกคลุมบริเวณปากชั่วเสี้ยววินาที นาฟ เปลี่ยนท่ากลางอากาศ ปล่อยดาบออกจากมือ คว้ากระปุกดินขว้างใส่ปากของเ้าหมีั์ทันที
หมีั์ ะโ“โบว่วววว!!!!! ตูม!!!!!
เกิดแรงอัดอากาศขนาดใหญ่กระแทก นาฟ ลอยกระเด็นไปไกลมาก
“โครม!!!!!!
“อ๊ากกกก” หมีั์ร้องอย่างเ็ป แรงอัดอากาศกระแทกขวดดินแตกกลายเป็ น้ำฝนกรดดำกระจายใส่ใบหน้าหมีั์
คีแวน กระเด็นปลิวไปกระแทกกับโขดหินที่พวกเสี่ยวหมานหลบอยู่ หินแตกกระจาย คีแวน เืไหลออกทั้งตัว แต่ยังไม่สิ้นสติ
“หัวหน้า!! เสี่ยวหมานเสี่ยวซู่ วิ่งออกมาคว้าร่างของคีแวน เป็ไงบ้างครับหัวหน้า เสี่ยวซู ร้องไห้ระงมหือๆ
“หยุดร้องได้แล้วข้ายังไม่ตาย “แคร็กๆๆ เืยังท่วมปาก คีแวน อยู่ แขนขวาของข้า ไม่รู้สึกเลย สงสัยกระดูกหักทั้งตัวเจ็บมากเลย
“แคร็กๆ
“ทีนี้เอาไงดีล่ะหัวหน้าหือๆ
ไม่นาน ตึบ! ตึบ! ตึบ! เสียงก้าวเดินขนาดใหญ่ก้าวเข้ามาอย่างช้าๆ พี่น้องเสี่ยวหมาน เสี่ยวซู เห็นเงาดำขนาดใหญ่ค่อยๆ ก้าวเข้ามาทางพวกเค้า หมีั์เข้ามาใกล้บริเวณที่คีแวน นอนาเ็อยู่
เสี่ยวหมาน เหลือบไปมองหมีั์ ตอนนี้ รูปร่างมันบริเวณใบหน้าเป็รอยไหม้กัดกร่อนไปถึงด้วยตาซ้าย แขน มีาแจากการต่อสู้เืไหลนอง ขนและลำตัว มีรอยไหม้ทั่วร่าง แต่ดวงตายังเปล่งปลั่ง สุกสกาวดังเดิม
หมีั์ก้าวเข้ามาใกล้ๆ คำราม “โบว่!!!! เสียงดังไปทั่วผืนป่า พี่น้องเสี่ยว ตัวสั่น งันงก น้ำหูน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด คิดถึงวาระสุดท้ายที่ใกล้เข้ามา
147
