เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

ตอนที่​ 34 เสี้ยนหนาม​

ทุกคนต่างคิดว่ากำลังดูโชว์​ตลกอยู่

พวกเขาไม่คิดเลยว่าศิษย์​อาวุโส​จะมีความคิดปัญญา​อ่อนและโง่เง่า​ได้ขนาดนี้

ศิษย์​อาวุโส​น่าเกลียด​และอับอาย​มาก

พวกเขาดูเหมือน​ลาโง่ในสายตาศิษย์​รุ่นเยาว์​ไปแล้ว

ในหมู่พวกเขามีคนปัญญาอ่อน

พวกเขาอยากขุดหลุมฝังศพ​ให้คนโง่มาก

พวกเขาต้องการ​อยากจะมุดรูเข้าไปข้างใน

พวกเขา​ต้องการ​บดขยี้​และสร้างความกลัวในจิตใจ​แก่ศิษย์​ใหม่

แต่ตอนนี้พวกเขากลายเป็น​ตัวตลกในจิตใจของศิษย์​ทุกคนแทน

พวกเขาพูดไม่ออกและ​ตอบโต้​ไม่ได้

นี้คือสิ่งที่พวกเขาไม่เคยคิดอย่างแน่นอน

"ปล่อยมันไป พวกเราต้องรีบกอบกู้​หน้าและศักดิ์ศรี​คืนมาก่อน"

"ต้องกำจัดและมอบความอัปยศ​ให้ซูเวย"

ความคิดเห็น​ของเหล่าศิษย์​อาวุโส​ตรงกัน

ตอนนี้พวกเขาต้องรีบกู้หน้า​และศักดิ์ศรี​คืน

พวกเขาไม่สนใจลาโง่ในกลุ่มอีกต่อไป

ศิษย์​อาวุโส​คนหนึ่งก้าวไปบนสนามและพยายาม​จะมอบความอัปยศอดสู

ทักษะดาบงัดออกมาใช้เต็มที่

เขาไม่มีความปราณี​และเมตตา

เทคนิค​ดาบคู่ต่อสู้​คนนี้เฉียบคม​มาก

คู่ต่อสู้​โจมตีใส่จุดตายตลอดเวลา

เขาไม่ตื่นตระหนก​และทำการหลบได้อย่าง​สมบูรณ์แบบ

ศิษย์​อาวุโส​ได้รับความพ่ายแพ้

จากนั้น​ศิษย์​อาวุโส​คนใหม่ปรากฏ​ทันที

เขาไม่รอให้เสียเวลาและไม่ต้องการ​ให้คู่ต่อสู้​มีเวลาฟื้นตัว​

ศิษย์​อาวุโส​คนที่สี่แพ้

ศิษย์​อาวุโส​คนที่ห้าแพ้

ในที่สุด​ศิษย์​อาวุโส​ทั้งหมด​ที่มาหาเรื่องและพยายาม​สร้างปัญหา​ ทุกคนแพ้​หมด

ผู้ชมต่างตื่นเต้น

ทุกคนต่างตกตะลึง​และคลั่งไคล้​ซูเวยมากยิ่งขึ้น ทุกคนต่างส่งเสียงและตะโกน

ศิษย์​ใหม่นามว่า ซูเวย กระฉ่อน​ไปทั่ว

ศิษย์​อาวุโสหาย​ไป​จากสายตา​ทันที

ซูเวยมีประสบการณ์​เพิ่มขึ้น

ในเวลาไม่กี่วันของการต่อสู้​เขาได้รับความเข้าใจ​และเข้าไปยังขอบเขตที่ลึกมากขึ้น

เขาดูเหมือนมหาสมุทร​ที่ไร้ก้นบึ้ง

เขาเป็นดั่งจักรวาลที่ไร้ขอบเขต

คู่ต่อสู้​ช่วยขัดเกลา​แล้วพัฒนาศักยภาพ​และความสามารถให้เขาอยู่​ตลอดเวลา

เขามีความยินดี​และมีความสุข​มาก

เขานึกถึงการยกระดับตัวเองไปอีกขั้นอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

เขาไม่ต้องการ​ตามหลังคนอื่น แต่เขาต้องการ​นำหน้าคนอื่น เขาไม่ต้องการ​เดินตามเส้นทางของคนอื่น แต่เขาต้องการ​ขีดเขียน​เส้นทางของตัวเอง เขาไม่ต้องการ​ฝึกฝน​ซ้ำแบบใคร แต่เขาต้องการ​สร้างการฝึกฝน​ในแบบตัวเอง

หากคนอื่นนำหน้าหนึ่งก้าว เขาจะต้องนำหน้าไปสิบก้าว หากคนอื่นนำหน้าไปสิบก้าว เขาต้องการ​นำหน้าคนอื่นเกินร้อยก้าว

ณ.บ้านหลังหนึ่ง

ใบหน้าซือห้าวมืดมนและดวงตาหนาวสั่น​

เขาขยับปากเอ่ยสองคำ "ซูเวย!!!"

เบื้องหน้าเขาเป็นศิษย์​อาวุโส​ทั้งสิบคนที่พ่ายแพ้​กลับมาโดยซูเวย พวกเขากำลังตัวสั่นสะท้าน​และก้มหน้าไม่กล้าสู้หน้าซือห้าว

บรรยากาศ​ดำมืดปกคลุม​ทั่วห้อง

แรงกดดัน​แพร่กระจาย​ไปรอบห้อง

ผู้คนต่างหายใจอึดอัด​และยากลำบาก

"ไปตามเจี้ยนหวามา" ซือห้าวเอ่ยเล็กน้อย

[เจี้ยนหวา]

พวกเขาตกใจและมองหน้ากัน

พวกเขาไม่คิดเลยว่าซือห้าวต้องการ​กำจัดซูเวยขนาดนี้ถึงขนาดให้ตามเจี้ยนหวา

"ไม่รีบไปอีก...!!!" ซือห้าวย้ำเตือนและดุดัน

พวกเขารีบทำตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว

"เส้นทางศิษย์​หลักเป็นของข้าคนเดียว"

เขาใช้เวลาสี่ปีกับศิษย์​สายในและปีนี้เป็นปีสุดท้าย เขาต้องการ​กำจัดทุกอุปสรรค​ที่มาขัดขวางและเป็นเสี้ยนหนาม​ทิ้งให้หมด

คนที่มีโอกาส​เป็น​ศิษย์​หลักคือเค้าคนเดียว​

"ศิษย์​พี่ซือห้าวเรียกข้าทำไม?"

เจี้ยนหวามองไปทางซือห้าวด้วยความสงสัย​และถามออกมา

"เร็วๆนี้มีศิษย์​ใหม่นามว่า ซูเวย โผล่​ขึ้น​มา​ เจ้าเคยได้ยินบ้างไหม?" ซือห้าวถาม​ออกไป

"ข้าเคยได้ยินมาว่าเขาเป็นศิษย์​ใหม่โดดเด่นและไม่เหมือนใคร เขาแข็งแกร่ง​มากและครองอันดับ​หนึ่งอยู่ในเวลานี้​"

"นี้คือเรื่องที่ศิษย์​พี่ซือห้าวเรียกข้ามาวันนี้ใช่ไหม?" เจี้ยนหวานึกสักครู่​ก่อนตอบกลับ​

"ใช่...มันเป็นลูกวัวแรกเกิด​ แต่กำลังทำตัวเหมือนเสือ และมันต้องการ​เป็นมังกร"

"ศิษย์​พี่ห้าวไม่ต้องห่วง ข้าจะจัดการ​สั่งสอนบทเรียน​คนที่ทำให้ศิษย์​พี่ขุ่นเคือง​"

"ลำบากเจ้าแล้ว"

"ไม่ใช่เรื่องลำบากอะไรเลย ในอดีต​ศิษย์​พี่ห้าวเคยช่วยอบรม​สั่งสอนข้าหลายอย่าง ตอนนี้เป็นเวลาที่จะตอบแทนศิษย์​พี่กลับ"

"ศิษย์​น้องหวาระวังเทคนิคและทักษะ​มันให้ดี มันมีการเคลื่อนไหว​และวิชาดาบแปลกๆ อย่าประมาท​ได้เด็ดขาด​"

"ข้าทราบแล้ว... ข้าจะระมัดระวัง​ตัวเอาไว้"

เมื่อพูดคุยกันเสร็จ เจี้ยนหวาขอตัวจากไป