สายใยต้องห้าม

หลังจากสุวิมลตัดสินใจขึ้นรถของชายรวยคนนั้นไปไม่นาน ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

เขาแต่งงานกับเธออย่างเงียบๆ ในพิธีเล็กๆ ที่โรงแรมหรู ไม่มีญาติฝ่ายเธอ

ไม่มีใครจากอดีตมาร่วมงาน เธอสวมชุดขาวเรียบหรู ยิ้มให้ช่างภาพ

แต่ดวงตาลึกๆ ยังว่างเปล่า ชีวิตในคอนโดสูงและบ้านพักตากอากาศริมทะเล

ทำให้เธอลืมกลิ่นฝุ่นปูนและเสียงทารกร้องไห้ไปได้ชั่วขณะ

แต่ความสุขนั้นสั้นกว่าที่คิด เพียงไม่ถึงสองปีหลังจากแต่งงาน

สามีคนใหม่ของเธอซึ่งอายุมากกว่าและมีโรคประจำตัวเกี่ยวกับหัวใจ

ก็ล้มลงกลางห้องทำงานในวันธรรมดาวันหนึ่ง เสียชีวิตอย่างกะทันหัน

งานศพจัดอย่างหรูหรา มีคนมาร่วมไว้อาลัยมากมาย

แต่สุวิมลยืนอยู่หน้าโลงศพด้วยใบหน้าที่นิ่งชา มือกำผ้าเช็ดหน้าแน่น

ความรู้สึกที่ผุดขึ้นมาไม่ใช่เพียงความโศกเศร้า แต่เป็๲ความว่างเปล่าที่ถาโถมเข้ามาแรงกว่าเดิม

หลังจากจัดการมรดกเสร็จสิ้น เธอกลายเป็๞ผู้หญิงที่มีฐานะมั่นคงในชั่วข้ามคืน

เงินฝากหลายบัญชี บ้านและคอนโดสองสามหลัง รถหรู และหุ้นบริษัทเล็กๆ

ที่สามีทิ้งไว้ให้ เธออายุเพิ่งจะยี่สิบกลาง ๆ แต่กลับกลายเป็๞หญิงม่ายที่ดูสง่าและมีเงินในมือ

ความเหงาเริ่มกัดกินคืนแรกๆ หลังงานศพ เธอนอนคนเดียวบนเตียงขนาดใหญ่ในห้องนอนหลัก

หันไปทางซ้ายก็ว่าง หันไปทางขวาก็ว่าง กลิ่นน้ำหอมของผู้ชายที่เคยอยู่ข้างๆค่อยๆจางหายไป

ความเงียบของบ้านหลังใหญ่ทำให้เธอได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังชัดเจนเกินไป

เธอเริ่มออกไปเที่ยว แรกๆ เป็๞เพียงการไปนั่งดื่มในบาร์โรงแรมหรู สวมชุดเดรสสั้นสีเข้ม

ผมยาวสลวย ใบหน้ายังอ่อนเยาว์แต่มีเสน่ห์ของหญิงที่มีประสบการณ์

ชายหนุ่มและชายวัยกลางคนต่างหันมามอง บางคนเข้ามาทักทาย

ซื้อเครื่องดื่มให้ แล้วเ๱ื่๵๹ราวก็เริ่มต้นง่ายดาย

สุวิมลเปลี่ยนคู่นอนไปเรื่อยๆ โดยไม่ยึดติด

บางคืนเป็๲หนุ่มออฟฟิศที่เพิ่งเลิกงาน บางคืนเป็๲นักธุรกิจต่างชาติที่มาพักชั่วคราว

บางคืนเป็๞ชายหนุ่มอายุใกล้เคียงกันที่เจอในผับดัง

เธอพาพวกเขากลับไปที่คอนโดหรือโรงแรมใกล้ๆ ถอดเสื้อผ้าอย่างไม่ลังเล จูบ กอด

แล้วปล่อยให้ร่างกายทำหน้าที่ของมัน

แต่ทุกครั้ง… เธอจะหยิบถุงยางอนามัยออกมาจากกระเป๋าเสมอ

“ใส่ก่อน”

เธอพูดเสียงเรียบๆ แต่หนักแน่นทุกครั้งที่ชายตรงหน้าจะเอาเข้าจริง

“ไม่มีข้อยกเว้น”

มือเธอจะฉีกซองด้วยตัวเอง แล้วสวมให้เขาอย่างชำนาญ

บางครั้งเธอจะใช้ปากช่วยเลียให้เปียกก่อนสวมถุงยาง

บางครั้งก็เพียงแค่มองดูด้วยสายตาเฉยชาในขณะที่เขาใส่เอง

เธอไม่เคยยอมให้ใครแตกในโดยไม่มีสิ่งป้องกัน ไม่ว่าจะเมาเพียงใด หรือเงี่ยนเพียงใดก็ตาม

หลังจากเสร็จกิจ เธอมักจะลุกขึ้นไปอาบน้ำทันที ปล่อยให้น้ำร้อนไหลชะล้างร่างกาย

ขณะที่ชายคนนั้นยังนอนหอบอยู่บนเตียง บางคนพยายามขอเบอร์โทร

บางคนอยากค้างคืน เธอเพียงยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า

“คืนนี้สนุกดีนะ แต่พรุ่งนี้ฉันมีธุระ”

แล้วเธอก็ส่งพวกเขากลับไป

คืนแล้วคืนเล่า ร่างกายได้อะไรบางอย่าง แต่หัวใจกลับว่างเปล่ากว่าเดิม

บางครั้งหลังจากที่ผู้ชายเดินออกจากห้องไป เธอจะนั่งลงบนขอบเตียง

กอดเข่าตัวเอง แล้วจ้องมองไปที่กระจกเงาบานใหญ่ ความรู้สึกผิดจากอดีตที่เคยทิ้งลูกและผัวเก่า

ผสมกับความเหงาในปัจจุบัน ทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังจมอยู่ในน้ำลึกที่ไม่รู้ก้นบึ้ง

เธอเปลี่ยนคู่นอนไปเรื่อย ๆ ราวกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่างที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่าคืออะไร

ความเสียวทางกายช่วยกลบเกลื่อนความว่างเปล่าได้เพียงชั่วคราว พอรุ่งเช้า ความเหงาก็กลับมาท่วมท้นอีกครั้ง

และในคืนหนึ่ง ขณะที่เธอนอนหงายอยู่บนเตียงหลังส่งชายหนุ่มคนล่าสุดกลับไป

มือข้างหนึ่งวางอยู่บนท้องน้อยที่เคยอุ้มท้องลูกชายเมื่อหลายปีก่อน เธอก็กระซิบกับตัวเองเบาๆ

“ฉันกำลังทำอะไรอยู่กันนะ…”

ไม่มีใครตอบ

มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบา ๆ และความเงียบที่คอยย้ำเตือนว่า

ตอนนี้เธอมีเงิน มีอิสระ มีร่างกายที่ยังน่าปรารถนา… แต่ไม่มีใครอยู่ต่อจนถึงเช้าอย่างแท้จริง

ความเหงาของสาวใหญ่เพิ่งจะเริ่มต้นจริงๆ เท่านั้นเอง