ตอนที่ 2 โตเป็สาวขึ้นนะ
หลังจากที่ได้รับความช่วยเหลือเื่เงินจากกำนันชัย ชบาก็ได้เดินทางไปเรียนต่อต่างประเทศในฐานะนักเรียนทุนรัฐบาล เป็ทุนเรียนฟรี ม.1-ม.6 ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมาั้แ่ชบาไป เธอก็ไม่เคยได้กลับบ้านมาเยี่ยมอีกยายเลย ส่วนใหญ่ก็จะพูดคุยกันทางโทรศัพท์เพราะค่าตั๋วเครื่องบินไปกลับราคาแพงมาก จึงเป็เื่ยากที่คนฐานะอย่างเธอจะเดินทางไปไหนมาไหนตามใจชอบได้
ชบาตั้งใจเล่าเรียนเพื่ออยากกลับมาทำงานดีดีรายได้สูงจะได้เลี้ยงยายให้สบายได้ และเมื่อเวลาผ่านไปหลายไปเข้าชบาเริ่มเข้าสังคมกับเด็กฝรั่งได้เป็อย่างดี มีเพื่อนมากมายจนชบาที่เป็เด็กสาวชาวบ้านต่างจังหวัดเรียบร้อยน่ารัก ก็เริ่มได้รับวัฒนธรรมจากเพื่อนๆ วัยรุ่นฝรั่ง ชบาเริ่มเปลี่ยนการแต่งตัว การใช้ชีวิต นานวันเข้าเธอกลมกลืนกับฝรั่งจนแทบจะดูไม่ออกเลยว่าเธอเคยเป็เด็กต่างจังหวัดที่เรียบร้อยมาก่อน
และตอนนี้เธอก็ใกล้จะจบมัธยมแล้วทุนที่ได้มาก็ใกล้จะหมดลงในไม่ช้า ส่วนตัวเธอเองก็ชินกับชีวิตที่นี่ไปแล้วและยังอยากศึกษาร่ำเรียนที่นี่ต่อ ทำให้ชบาต้องกลับมาทำเื่ขอทุนที่ประเทศไทยอีกครั้ง และยังเป็โอกาสดีมากที่เธอได้เจอคุณยายในรอบ 6 ปี คนที่เธอคิดถึงใจจะขาดแทบทุกวันแต่ก็ทำได้เพียงแค่โทรหา และอีกคนที่เธอลืมบุญคุณไม่ได้เลย ลุงกำนันชัย กลับไปเธอจะต้องไปขอบคุณลุงแกงามๆ ที่ได้มอบโอกาสให้ แถมยังในยายยืมเงินส่งมาให้เธออีก ถ้าร่วมๆ กัน 6 ปี ตอนนี้เธอเป็หนีลุงกำนันก็น่าจะ 2 ล้านได้แล้วมั้ง สักวันเธอต้องหามาคืนแกให้ได้
ประเทศไทย
ตอนนี้ชบาก็เดินทางมาถึงประเทศไทยแล้ว เธอกลับมาอยู่กรุงเทพก่อนเพื่อทำเื่การขอทุนเรียนต่อ เื่ทุนชบาไม่ได้รู้สึกเครียดอะไรเลยถึงแม้ว่าภายนอกเธอจะเปลี่ยนไปจากตอนเด็กมาก แต่การเรียนนั้นเธอยังเหมือนเดิม ยังคงเรียนเก่งแถมยังได้ TOP ในทุกวิชาอีก และเธอก็มั่นใจว่าจะต้องได้อย่างแน่นอน
หลังจากติดต่อเื่ทุนเสร็จชบาก็ตรงไปยังต่างจังหวัดบ้านเกิดเธอทันที ผ่านไป 6 ปีแล้ว หมูบ้านของเธอเจริญมาก ถนนหนทางจากที่เป็ดินทรายเป็หลุมก็ถูกเปลี่ยนเป็ปูนเรียบๆ ไปตลอดทาง มีเสาไฟตามท้องถนน แถมไฟยังติดทุกดวงอีก บ้านหลายหลังที่เมื่อก่อนเป็สังกะสีก็เปลี่ยนเป็บ้านใหม่ที่ทั้งใหญ่และแข็งแรง และที่น่าตื่นตาคือหลายๆ บ้านมีรถยนต์ใช้กันแล้ว เมื่อก่อนมีเพียงไม่กี่หลังเอง หลายๆ อย่างเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นทำให้เธออดยิ้มไม่ได้ ว่านี้คงเป็ผลงานของชายที่ส่งเธอไปเรียนเป็แน่ ลุงกำนันชัย
บ้านชบา
“ยายจ้า หนูกลับมาแล้ว” เพียงก้าวเท้าเข้ามาในตัวบ้านความรู้สึกเก่าๆ มันก็ตีหน้าเข้ามาจนเธออยากจะร้องไห้ไปด้วยความคิดถึง
“ยัยชบา กลับมาแล้วหรอลูก”
“จ้ะยาย คิดถึงจังเลย” ชบาวิ่งเข้าไปกอดยายที่ดูแก่ไปมาก จากเมื่อ 6 ปีก่อน แต่อ้อมกอดและมือของคุณยายยังคงอบอุ่นเหมือนเดิม
“มาเหนื่อยๆ ไปๆ ขึ้นไปอาบน้ำอาบท่า ยายจะตั้งโต๊ะให้”
“จ้ะยาย เดี๋ยวหนูรีบลงมา” ชบาผละตัวออกจากอ้อมกอดยาย ก่อนจะเดินขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเองที่ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ทุกๆ อย่างในห้องยังเหมือนเดิมเหมือนสตัฟฟ์ไว้เลย ชบาเดินดูไปรอบห้องรำลึกความหลังอยู่สักพัก ก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำ ตอนนี้ชบาเริ่มปรับตัวเขากับอากาศเมืองไทยได้บ้างแล้ว แต่ถ้าร้อนมากๆ ก็จะไม่ไหว อีกอย่างที่บ้านก็ไม่มีแอร์ด้วย แต่ด้วยต้นไม้ที่ยายปลูกไว้รอบบ้านบวกกับลมของพัดลมก็ยังสู้ไหวอยู่ แค่่ปิดเทอมไม่กี่เดือนเองแค่นี้เองเธอน่าจะเอาอยู่
หลังจากแต่งตัวด้วยชุดสบายๆ ตามสไตล์สาวฝรั่งขี้ร้อน เพียงเดินลงมาเธอก็พบเข้ากับคุณลุงคนนึงที่นั่งร่วมโต๊ะอาหารกับคุณยายอยู่ พลันใบหน้าเล็กก็ยกยิ้มขึ้นทันที เธอจำเขาได้…
“คุณลุงชัย…สวัสดีค่ะ” ลุงชัยที่เธอเห็นในวันนี้กับเมื่อ 6 ปีก่อนต่างกันมาก ตอนนี้หุ่นแกล่ำกว่าเมื่อก่อนอีก แถมสีผิวยังเข้มขึ้นด้วย ใบหน้าคมๆ ของแกแม้จะมีรอยเหี่ยวย่นตามวัยแต่มันกลับยิ่งทำให้แกดูดีขึ้นไปอีก แต่ที่ยังคงเหมือนเดิมก็คงเป็หนวดที่เคราที่ถูกตัดแต่งมาอย่างดี โดยรวมแล้วมันทำให้แกดูดีกว่าเมื่อก่อนอีก
“โตเป็สาวขึ้นเยอะเลยนะ…ชบา” กำนันชัยเองหลังจากที่ยายของชบาโทรไปเชิญมาร่วมโต๊ะ เขาก็ยินดีเพราะเขาไม่ได้กินข้าวฝีมือคนที่บ้านมานาน และยังอยากจะมาต้อนรับหลานอย่างชบากลับบ้านอีก แต่สิ่งที่ทำให้กำนันชัยถึงกับต้องชะงักไป คือความเปลี่ยนแปลงของเด็กตรงหน้าที่แทบจะเปลี่ยนไปเป็คนละคนเลยจากตอนเด็กๆ
ชบาในตอนนี้โตเป็สาวเต็มตัวรูปร่างขาวอวบมีน้ำมีนวล อกเป็อก สะโพกผาย แถมเอวยังคอดอีก และยิ่งเธอเดินลงมาในเสื้อสายเดี่ยวรัดรูปจนเห็นเนินขาวๆ ที่พ้นออกมา บวกกับ่ล่างที่สั้นจนเห็นแก้มก้นเด้งๆ แล้ว ทำเอากำนันชัยถึงกับชะงักไปเลย จนเผลอแอบมองเนินเนื้อขาวๆ นั้นอยู่หลายรอบ
“ลุงชัยก็…หล่อเหมือนเดิมนะคะ”
“มาๆ มานั่งนี้ลูก ยายทำของอร่อยๆ ให้เยอะเลย” ชบาเดินไปนั่งตามที่คุณยายบอกซึ่งเป็ที่นั่งตรงข้ามกับลุงกำนันพอดีเลย
“เป็ไงบ้างละเรา แล้วเื่เรียนต่อละวางแผนไว้หรือยัง” ลุงกำนันที่กำลังตักทานอาหาร อยู่ๆ ก็ถามเธอขึ้นมา
“เรียบร้อยแล้วค่ะ ชบาไปขอทุนเพิ่มแล้ว ทุนเรียนต่อมหาลัย”
“แล้วยังติดปัญหาส่วนไหนไหม อย่างเช่นเื่เงิน”
“ตอนนี้ชบามีเงินเก็บไว้เรียนต่ออยู่บ้าง แต่ถ้าเื่คืนเงินลุงหนู….”
“ไม่ๆ ฉันไม่ได้จะมาทวงเงิน มีแล้วค่อยคืน ฉันไม่รีบ” พอพูดถึงเื่เงินอยู่ๆ ก็ทำให้เธอคิดถึงวันนั้น วันที่เป็งานวันเกิดน้าส้ม ว่าแต่ก็แปลกๆ นะเพราะตอนนี้ลุงควรทานข้าวกับน้าส้มไม่ใช่หรอ
“ขอบคุณค่ะ ไว้หนูจะหามาคืนให้เร็วที่สุดนะคะ แล้วน้าส้มไปไหนหรอคะ ไม่มาทานข้าวด้วยกันหรอ” พอพูดถึงน้าส้มลุงกำนันก็หันไปมองหน้ากับยายจนทำเอาเด็กสาวเลิกคิ้วสูงขึ้นไปด้วยความมึนงง
“ลุงเลิกกับน้าส้มมา 2 ปีแล้ว” ลุงกำนันตอบกลับเสียงเรียบ จนชบาไม่กล้าถามต่อเลยว่าเหตุผลเพราะอะไร
“เอ่อออ หนูขอโทษค่ะ พอดีหนูไม่รู้เลย”
“ไม่เป็ไร หลังจากน้าไปแล้ว ลุงก็มาฝากท้องที่บ้านคุณยายประจำนี้แหละลูก ฮ่าฮ่าฮ่า” กำนันชัยเลิกรากับเมียอย่างส้มมานาน 2 ปีแล้ว แต่ตลอด 2 ปีนี้ก็มีสาวๆ แวะมาให้เขาจุ่มอยู่บ่อยๆ แต่ลุงไม่เคยพาเข้าบ้านสักคน เพราะเกรงใจเ้าเพชรลูกชาย ที่ตอนนี้โตเป็หนุ่มเรียนจบได้ทำงานดีดีที่กรุงเทพ ตอนเด็กแม้จะทำตัวออกนอกลู่นอกทางไปบ้างแต่พอโตขึ้นมันก็เอาดีซะอย่างนั้น
หลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จแล้วลุงกำนันก็ขอแยกตัวกลับบ้านไป ส่วนเธอเองหลังจากช่วยยายเก็บของบางส่วนเสร็จก็ขอขึ้นมานอนพักผ่อน ชบาเก็บเสื้อผ้าบางส่วนไว้ในตู้ส่วนใหญ่ก็มีแต่พวกเสื้อกางเกงชิ้นเล็กๆ เพราะที่นี่ร้อนมาก หากใส่แขนยาวขายาวเธอต้องทนไม่ไหวแน่นอน ยายก็เหมือนจะชินแล้วเลยไม่ได้ว่าอะไรเพราะที่อยู่แถวนี้ก็คนกันเองทั้งนั้น
และเมื่อจัดของเสร็จ อาบน้ำอีกสักรอบ เปิดหน้าต่าง เปิดพัดลมเบอร์สามจ่อเข้ามาตัวเอง เด็กสาวก็ค่อยๆ ล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง แต่เหมือนหลับตาไปเพียงไม่นานเธอก็รู้สึกเหมือนร้อนขั้นเนื้อขั้นตัวจนต้องลืมตาขึ้นมาในความมืด และก็พบว่าพัดลมมันได้หยุดหมุนไปแล้ว ชบาเลยจะเดินลงจากเตียงไปเปิดไฟดู แต่เมื่อกดเปิดไฟ ไฟก็ไม่ติด เลยลองกดที่โคมไฟ ไฟก็ไม่ติด เห่อ ไฟจะมาดับอะไรวันนี้เนี่ย
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ยาย ยายจ้า” ไม่นานประตูห้องนอนยายก็เปิดออก
“ยายไฟดับอะจ๊ะ”
“ไฟบ้านเราไม่ค่อยดีน่ะลูก ดับบ่อยเดี๋ยวพรุ่งนี้ยายให้เขามาดูให้ แล้วเอ็งพอจะนอนได้หรือเปล่า”
“หนูนอนไม่หลับเลยจ้ะยาย ทำยังไงดี” ชบาพูดไปมือก็เช็ดเม็ดเหงื่อที่ซึมออกมาตามหน้าผากตามตัวออกไปด้วย
“งั้นเอางี้ บ้านลุงกำนันไม่มีใครอยู่เดี๋ยวคืนนี้เอ็งไปนอนที่นั่นก่อน ข้าจะบอกลุงกำนันให้”
“มันจะดีหรอจ๊ะ”
“หรือเอ็งจะนอนที่นี่”
“แล้วยายละ”
“ข้าชินแล้ว อีกอย่างข้าก็ขี้หนาวด้วย เอ็งไปนอนเถอะลุงแกใจดี ที่นั่นมีแอร์ด้วยแกจะได้นอนสบายๆ”
“ถ้างั้นก็ได้จ้ะ”
หลังจากที่ยายโทรไปขอความช่วยเหลือกับลุงกำนัน และทางนั้นก็ยินดีที่จะช่วย ทำให้ตอนนี้ชบามายืนอยู่ที่หน้าบ้านรอลุงกำนันมาเปิดประตูรัวให้เรียบร้อยแล้ว
21K
![[จบแล้ว] ขนเสบียงนับล้าน มาเป็นมาร(ดา)ของเหล่าวายร้าย (อ่านฟรี 200 ตอน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685948838_38187667.webp)
![[นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1703544264_5400509.webp)
