คุณซีอีโอครับ โปรดทำตามแผนการหัวใจ

        เสียงกดชัตเตอร์ของนาฬิกาดิจิทัลดังขึ้นเบาๆในห้องประชุมขนาดใหญ่ อชิระ วิชญเศรษฐ์ ชายหนุ่มในชุดสูทพอดีตัวสีเทาเข้ม นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะกระดาษโน้ตและแฟ้มสัมภาษณ์วางเรียงรายอยู่ตรงหน้าเขาเหมือนกองบัญชาการรบ

        “คุณนารา ฐิติวัฒน์?” เสียงของเขาเรียบเย็นไร้อารมณ์

        ประตูเปิดออกช้าๆหญิงสาวร่างเล็กในเสื้อเชิ้ตลายจุดสีฟ้าอมขาวและกางเกงสแล็กสีกรมท่าก้าวเข้ามาอย่างลังเลใบหน้าของเธอเปื้อนยิ้มแต่ในมือกลับถือกระเป๋าสะพายที่เหมือนจะเก็บของกระจุกกระจิกไปครึ่งชีวิต

        “เอ่อ...สวัสดีค่ะคุณอชิระ”นาราพูดพร้อมส่งยิ้มกว้าง “ขอโทษที่มาช้านะคะฉันไปหลงอยู่ที่ห้องประชุมอีกตึกหนึ่ง...”

        อชิระเงยหน้าขึ้นมองเธอใบหน้าคมเข้มใต้กรอบแว่นดูเหมือนจะเย็นชาขึ้นอีกระดับ

        “คุณรู้ไหมว่านี่คือการสัมภาษณ์ตำแหน่งสำคัญที่สุดในโครงการนี้?” เสียงเขาติดจะตำหนิเล็กน้อยแต่ยังคงควบคุมอารมณ์

        “ทราบค่ะ! แล้วฉันก็พร้อมมาก!”เธอตอบพลางหยิบแฟ้มเอกสารออกมา แต่พลาดท่าทำกระดาษปลิวหล่นพื้น

        “โอ๊ย ขอโทษค่ะ ขอโทษจริงๆ!”นาราก้มลงเก็บกระดาษด้วยความรีบร้อนผมยาวสีน้ำตาลอ่อนของเธอสะบัดไปมาเหมือนกำลังเต้นตามจังหวะตื่นเต้นในหัวใจ

        อชิระถอนหายใจเบาๆขณะจ้องมองเธออยู่เงียบๆ การสัมภาษณ์ครั้งนี้เริ่มต้นได้...ไม่ประทับใจเลย

        “งั้นเริ่มจากคำถามพื้นฐานก่อน”เขาพูดขณะพลิกแฟ้มของเธอขึ้นมาอ่าน“คุณบอกว่าคุณเคยวิจัยเกี่ยวกับเทคโนโลยีชีวภาพสำหรับการเดินทางในอวกาศงั้นช่วยอธิบายสิ่งที่คุณคิดว่าสำคัญที่สุดที่เคยพัฒนามาให้ผมฟัง”

        นารานิ่งไปชั่วครู่เธอยิ้มเล็กน้อยเหมือนคิดบางอย่างออก ก่อนจะเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

        “ค่ะ! ฉันคิดว่ามันคือ‘สาหร่ายที่กินได้’”

        คำตอบนั้นทำให้ทั้งห้องเงียบสนิทอชิระเลิกคิ้วขึ้น

        “...สาหร่าย?” เขาทวนคำด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่อยากจะเชื่อหู

        “ใช่ค่ะ!สาหร่ายที่ฉันวิจัยสามารถดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในอวกาศได้ และในเวลาเดียวกันยังแปลงเป็นแหล่งพลังงานโปรตีนสำหรับนักบินอวกาศ!”นาราพูดเร็วปรื๋อ พร้อมดวงตาที่เปล่งประกายเหมือนกำลังโชว์ของเล่นชิ้นใหม่

        “มันไม่ได้แปลกไปเหรอ?” อชิระถามพร้อมพ่นลมหายใจยาว“คุณคิดว่าของพวกนี้จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้จริงหรือ?”

        “เปลี่ยนได้แน่นอนค่ะถ้าเรากล้าที่จะลอง!” เธอตอบกลับทันทีโดยไม่ลังเล

        หลังจากบทสนทนาเต็มไปด้วยความขัดแย้งและคำถามที่ตอกกลับของอชิระการสัมภาษณ์จบลงด้วยความรู้สึกปนเประหว่างความหงุดหงิดของเขาและความมั่นใจในตัวเองของเธอ

        “คุณนารา ขอบคุณที่มา”เขากล่าวเสียงเย็น แต่เธอยิ้มหวานตอบก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

        “คุณคิดยังไงกับเธอ?” ปวีร์เพื่อนสนิทของเขาที่นั่งอยู่ในห้องเดียวกันเอ่ยขึ้นทันที

        อชิระเงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบอย่างหนักแน่นว่า “ไม่มีทางเลือกอื่นเธออาจเป็นตัวเลือกที่บ้าคลั่งที่สุด แต่โปรเจกต์นี้ต้องการความคิดนอกกรอบแบบนั้น”