ขณะที่ผม (ซีน) กำลังปล่อยไอรีนลงจากหลังอย่างเบามือ ผมก็รู้สึกได้ว่าความมืดเริ่มคืบคลานเข้าสู่ป่า ไอรีนที่เพ่งมองสภาพแวดล้อมอย่างถี่ถ้วนก็เอ่ยเตือน
“รุ่นพี่คะ ฉัน ว่าเราไม่ต้องหาฟืนนะคะ” ไอรีนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “การก่อไฟในสถานการณ์แบบนี้เป็เื่ที่อันตรายมาก เพราะมันจะเป็ จุดล่อเป้าชั้นดี ให้กับพวกซอมบี้... และที่อันตรายกว่าคือ คนอื่น ๆ ที่ไม่รู้ว่าจะมาดีหรือมาร้ายถ้าเห็นควันหรือแสงไฟของเรา”
เธอฉลาดสมกับเป็อัจฉริยะจริงๆ! พวกเราจึงจัดเตรียมของเท่าที่มีไว้ในถ้ำเล็ก ๆ และตรวจดูผลไม้ป่าที่หาได้ระหว่างทาง คือมะม่วงสองลูกกับกล้วยไม่กี่หวี
“โอเคไอรีน เดี๋ยวฉันขอไปทำธุระส่วนตัวแป๊บหนึ่งนะ” ผมบอกเธอพร้อมกับทำสีหน้าจริงจัง (ความจริงคือผมจะไปเปิดซองกาชาชุดใหญ่)
ไอรีนมองตามด้วยความกังวล เธอคงกลัวการอยู่คนเดียวในสถานการณ์แบบนี้มาก “รุ่นพี่... ไปได้ค่ะ แต่รีบกลับมาเร็ว ๆ นะคะ”
หลังจากออกมานอกถ้ำได้เพียงไม่กี่ก้าว ผมก็เดินไปหลบหลังโขดหิน สิ่งที่ผมจะไปทำจริง ๆ ไม่ใช่การไปชิ้งฉ่อง แต่เป็การเปิดซองสุ่มที่ได้มาทั้งหมด!
ไม่ทันใดที่ผมคิดถึงมัน หน้าต่างเก็บซองสุ่มกาชาก็ปรากฏออกมา! มันเป็หน้าต่างใส ๆ ที่ดูเหมือนการ์ดเกม ถึงมันจะออกจะอยู่เหนือจินตนาการไปหน่อย แต่ผมก็เอามือล้วงเข้าไปในหน้าต่างนั้นราวกับการเอามือไปจุ่มน้ำ เพื่อเอาซองสุ่มที่ได้จากภารกิจ 'หาที่ตั้งแค้มป์' ออกมา
ผมไม่รอช้า รีบแกะซองอย่างรวดเร็ว แสงสีทองก็พลุ่งออกมาจากการ์ด! รู้สึกเหมือนผมจะถูกหวยเข้าให้แล้ว!
แต่สิ่งที่ออกมากลับเป็... ถุงนอนธรรมดา
[ไอเทม] ถุงนอน (Common/หายากหน่อยนะ)
ถ้าไม่คิดอะไรมาก มันก็เป็สิ่งจำเป็มากสำหรับนอนในป่าแบบนี้ แต่กลับให้มาแค่อันเดียว! ไหนล่ะเต็นท์ขนาดกลางที่ผมหวังไว้!
“นายท่านสามารถเปิดซองสุ่มพร้อมกันได้หมดเลยนะคะ”
ทันใดนั้นก็มีเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความร่าเริงดังขึ้นในหัว! นี่คือเสียงของ เอเรนเทีย ผู้ช่วยระบบที่คอยสอนและให้คำแนะนำผมเกี่ยวกับระบบสุ่มกาชานี้
หลังจากที่เสียงของ เอเรนเทีย ดังขึ้นมา ก็มีปุ่มขนาดใหญ่ที่เขียนว่า [เปิดซองสุ่มทั้งหมด] ขึ้นมา!
ผมไม่รอช้า กดไปอย่างรวดเร็ว
ผมลืมบอกไปว่า ถ้าการ์ดในซองเป็การ์ดความสามารถ มันก็จะพุ่งเข้ามาในตัวผมราวกับว่ามันเป็ส่วนหนึ่งของร่างกาย! แต่ถ้าเป็การ์ดสิ่งของหรืออุปกรณ์อาวุธต่าง ๆ ที่จับต้องได้ การ์ดเ่าั้ก็จะกลายเป็สิ่งของที่กล่าวมา!
ผมได้การ์ดที่สะสมมาทั้งหมด 3 ใบจากการสุ่มพร้อมกัน!
R Night Eye: ตาที่มองกลางคืนได้
SR Botanical Insight: นักพฤกษศาสตร์อัจฉริยะ รับรู้ว่าพืชชนิดไหนมีคุณสมบัติอะไร
R Reset Gauntlet: ถุงมือที่เมื่อจับสิ่งของแล้ว ไม่ว่าจะทำของพังหรือทำอะไรกับมัน ก็สามารถรีเซ็ตให้ของกลับมาเป็แบบเดิมเหมือนตอนจับมันครั้งแรกได้
แสงสีรุ้งแห่งความสามารถพุ่งเข้าสู่ร่างกายของผม ผมรู้สึกว่าสายตาที่เคยมองเห็นยากในที่มืดตอนนี้คมชัดราวกับเป็ตอนกลางวัน! ในขณะที่ถุงมือ Reset Gauntlet สีเทาอ่อนได้ปรากฏขึ้นที่มือขวาของผม... มันโคตรเท่เลย!
ผมที่กำลังเพลิดเพลินกับการลองสวมถุงมือ Reset Gauntlet ก็รีบเก็บไอเทมใหม่ทั้งหมดใส่กระเป๋าแล้ววิ่งกลับไปหาไอรีนในทันที [Evill Sense] บอกว่าเธอปลอดภัย... แต่ผมก็ยังอดเป็ห่วงไม่ได้อยู่ดี
เมื่อถึงปากถ้ำ ผมค่อย ๆ ย่องเข้าไปอย่างเงียบเชียบ และก็ได้พบกับภาพที่ทำให้ใจผมอ่อนยวบ ไอรีน กำลัง นอนหลับบนพื้นแข็ง ๆ อยู่ในถ้ำ ร่างกายที่อ่อนล้าสะสมจากการวิ่งหนีและการมีาแที่ขาคงทำให้เธอหลับสนิท
เธอส่งเสียงหอบหายใจเบา ๆ ใบหน้าตอนหลับของเธอน่ารักจนผมเผลอหยุดนิ่งเพลินกับการมอง! แสงจันทร์ที่ลอดเข้ามาส่องให้เห็นแก้มที่ดูใสสะอาดของเธอ ผมยืนมองเธออยู่ครู่หนึ่ง
แต่ในขณะที่ผมกำลังเพลิดเพลินกับใบหน้ายามหลับของเธออยู่นั้นเอง ดวงตาคู่สวยของไอรีนก็ค่อย ๆ ลืมขึ้นอย่างช้า ๆ
เธอจ้องมองผมที่ยืนอยู่ตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยชื่อผมออกมาด้วยน้ำเสียงที่งัวเงียเล็กน้อย... “รุ่นพี่...”
ทันทีที่ไอรีนลืมตาและเห็นผม เธอก็พยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่กลับต้องส่งเสียง โอดโอย ด้วยความเ็ปเบา ๆ จากแผลที่ขา ผมรีบก้าวเข้าไปหาและห้ามไม่ให้เธอฝืนตัวเอง
“อย่าฝืนสิ ไอรีน! นั่งลงไปเดี๋ยวนี้! ฉันบอกว่าอย่าขยับเยอะ!” น้ำเสียงผมจริงจังขึ้นมาทันทีเพราะความเป็ห่วง
สิ่งที่ผมอยากได้ยินจากเธอคือ 'รับทราบค่ะ' แต่เสียงที่ออกมากลับเป็เสียงที่เกิดขึ้นเมื่อคนเราหิว... จ๊อก…จ๊อก… เสียงท้องร้องของเธอที่ดังลั่นถ้ำ ทำลายบรรยากาศตึงเครียดจนหมดสิ้น!
ไอรีน: (หน้าแดงก่ำ) “หิวแล้วอะ...” เธอยอมรับเสียงเบาอย่างน่าเอ็นดู
ผมที่กลั้นขำเสียงท้องร้องกับคำพูดพร้อมทั้งสีหน้าที่เขินอายนิด ๆ ของไอรีนอย่างเอ็นดูไม่ไหวอีกต่อไป... ก็ได้หลุดขำออกมาสุดเสียง “ฮ่า ๆๆๆ!”
ไอรีน: “อย่าขำกันได้ไหม ไอ้รุ่นพี่บ้า! >////////