รุ่นพี่ที่รัก ตอนที่ 1
แดดยายเช้าสาดส่องไปที่ร่างหญิงสาวผู้หนึ่ง ที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้านของเธอ โดยมีสายตาคู่หนึ่งที่ค่อยแอบมองเขาอยู่จากริมระเบียง บ้านข้างๆ...และจะเป็แบบนี้อยู่ทุกเช้า...ก่อนจะไปโรงเรียน...
...ต้นกล้า หนุ่มรุ่นน้องผู้เฝ้ามองสาวรุ่นพี่จากระเบียง...ต้นกล้า ในตอนนี้ เรียนอยู่ ม.1 อายุ 13 ปี
...ข้าวหอม สาวรุ่นพี่ ที่จะออกมายืนรดน้ำต้นไม้ที่หน้าบ้าน เกือบทุกเช้า...ข้าวหอม ในตอนนี้ เรียนอยู่ ม.6 อายุ 18 ปี
" ไปยังคับ พี่ข้าวหอม.....ต้นกล้าถาม
" ไปสิต้นกล้า พี่รดน้ำต้นไม้เสร็จแล้ว.....ข้าวหอมบอก
...ั้แ่ต้นกล้า เข้าม.1 ที่โรงเรียนเดียวกับข้าวหอม ต้นกล้าก็จะเดินไปโรงเรียนกับข้าวหอมทุกวัน...และเวลาเลิกเรียน เขาสองคนก็จะกลับบ้านพร้อมกันเสมอ...
" ต้นกล้า ฝนจะตกแล้วเราจะกลับบ้านทันมั้ยเนี่ย.....ข้าวหอมว่า
" ผมว่าไม่น่ารอด...แต่เรารีบไปดีกว่าพี่.....ต้นกล้าบอก
" จ๊ะ...ต้นกล้าเรามาวิ่งแข่งกันดีกว่า คัยจะถึงบ้านก่อนกัน.....ข้าวหอมบอก
" พี่แพ้ผมั้แ่ยังไม่แข่งแร้ว อิอิ .....ต้นกล้าบอก
" รู้ได้ไง ไปก่อนนะ.....ข้าวหอมบอกแล้วก็วิ่งไป
" อ้าว...เฮ้ย...พี่ข้าวหอม ขี้โกงนี่ รอด้วย.....ต้นกล้าบอก
...แต่ยังไปไม่ถึงไหนฝนก็ตกลงมาซะก่อน...เขาและเธอ ได้หนีเข้าไปหลบฝนที่ศาลาริมทาง แต่ด้วยฝนที่ตกลงมาหนัก และลมที่พัดแรง ทำให้เขาและเธอ เปียกกันไปหมดทั้งตัว ได้แต่ยืนกอดอกหนาวสั่นกันอยู่...ข้าวหอมได้ถามต้นกล้าว่า..." หนาวมั้ยต้น "......ต้นกล้าได้ตอบกลับไปว่า....." หนาวสิพี่ ".....
...ข้าวหอมดึงต้นกล้าเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน เพื่อให้ต้นกล้า น้องข้างบ้านของเธอจะได้หายหนาว โดยไม่ได้คิด เลยว่า เขานั้นเป็สาวเต็มตัวแล้ว และต้นกล้า ในวัย13 นั้นก็เข้าสู่วัยรุ่นแล้ว...และความประทับใจ ในครั้งนั้น มันทำให้ต้นกล้า แอบชอบสาวรุ่นพี่ และกายเป็ความรักเมื่อเขาโตขึ้น
... 5 ปี ต่อมา ...
...ต้นกล้ากำลังจะจบม.6 อายุ 18
...ข้าวหอมกำลังเรียน มหาลัยปีสุดท้าย อายุ 23
...แดดยามเช้าสาดส่องมาที่ร่างสาวรุ่นพี่ ที่ยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้าน...แล้วมีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมาที่เธอ จากริมระเบียง บ้านข้างๆ.................เ ดี๋ ย ว ๆ...มึงจะเล่าย้อนไปทำห่าอะไร กูโตแล้ว กูไม่ใช่เด็ก...
...ใช่คับผมโต ผมไม่ใช่เด็ก ผมไม่จำเป็ต้องแอบมอง ยัยข้าวหอมแล้ว มองเขาตรงๆนี่แหละ คนอะไรยิ่งโต นมยิ่งใหญ่...เอ่อ...เอ่อ...เด่วๆๆ ต้องยิ่งโตยิ่งสวยสิ...อืมๆๆๆ ตามนั้นนะ...
...รุ่นนี้และไม่ต้องแอบมองหรอก...หากีต้าร์แป๊บ...เด่วร้องเพลงเขาเลยฟังเลยดีกว่า...โอเค มิวสิก......คนเจียมตัว ก็ได้แต่เจียมใจ ทนทำใจได้แต่เฝ้ามอง ดูเธอฉันคงไม่มีสิทธิ์ จะคิดดังว่าฉันนั้น......ตุบบบ...!!......โ อ้ ย......
" เฮ้ย...เป็บ้าอะไรมานั่งร้องเพลงแต่เช้า.....ข้าวหอมถาม
" เอ้า...ก็คนมันอารมณ์ศิลปินอ่ะพี่.....ผมบอก
" ศิลปิน หราาาา ศิลปิน เอานี่ไปอีกก้อนนึง.....ข้าวหอมบอก พร้อมกับก้อนหินอีกหนึ่งก้อน เข้าสู่หัวต้นกล้า
" ตุบ...!!!...โอ้ยยยย...จะปาอะไรนักหนาเนี่ยพี่ เจ็บนะ.....ผมบ่น
" 555 .....อืมดี หัวเราะแล้วเดินหนีผมเข้าบ้านไป
...เป็เื่ปกติคับ กับก้อนหินที่ลอยมา...ส่วนก้อนหินที่พี่ข้าวหอมปามา ผมเก็บไว้ทุกก้อน เพื่อว่าวันนึง ก้อนหินพวกนี้ จะพอสำหรับสร้างเรือนหอของเรา...อืม...ถุยยย...
...ผมนั่งเล่นกีต้าร์ต่ออยู่ที่เดิม แล้วสักพัก พี่ข้าวหอมคนสวยของผมก็เดินออกมา พร้อมกับสีหน้าที่ดูจะอารมณ์ไม่ค่อยดี... แล้วก็มีรถเก๋งสีดำขับเข้ามาจอดที่หน้าบ้านของเธอ... ไอ้เอก แฟนพี่ข้าวหอม... เป็คนที่ผมเกลียดที่สุด เพราะั้แ่มันเข้ามาในชีวิตพี่ข้าวหอม ผมเห็นพี่ข้าวหอม ร้องไห้บ่อยมาก รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ที่ผมเคยได้ยินอยู่ทุกวันในตอนนั้น... แต่ตอนนี้ แทบไม่มีให้ผมเห็น และได้ยินเลย...
...ผมเห็นพี่ข้าวหอม ยิ้มและหัวเราะ แบบมีความสุข แค่สามเดือนแรกที่เขาคบกันเท่านั้น หลังจากนั้นก็แทบไม่มีอีกเลย นี่ก็ปีกว่าแล้ว... ผมสงสารพี่ข้าวหอมที่สุด... สักวันเหอะ ผมจะกระทืบมันให้จมดินเลย...
...พี่ข้าวหอม ก็ออกไปกับ ไอ้เวรนั้นล่ะ... วันนี้ประกาศผลสอบ กูจะเรียนจบมั้ยวะ...ชิ... ผมแต่งตัวออกจากบ้าน ก่อนจะขับมอไซค์ ไปที่โรงเรียน... อืม...ถ้าผมจบแล้ว ผมจะไปทำอะไรต่อดี ที่แน่ๆ ไม่ใช่เรียนต่อแน่นอน...
" เฮ้ย...ไอ้ต้นรอด้วย.....ไอ้ต่อเรียก...ไอ้ต่อ เพื่อนที่สนิท และกวนประสาทที่สุด ของผม ผมรู้จักมันตั้งเรียนอยู่ ม.1
" อ้าว...ไงล่ะมึง ไปดูผมสอบมายังวะ.....ผมถาม
" ยังเลยว่ะ...มึงก็เห็น ว่ากูเพิ่งวิ่งเข้ามา แล้วกูจะไปดูตอนไหน ไอ้บ้า.....มันบอก
" เออ...จริง...ไปดูดีกว่าป่ะ ไอ้ต่อ.....ผมบอก
" เฮ้ย...รอกูด้วย.......???
" อืม...มากันให้ครบ..สัส.....ผมบ่นในใจ
" เฮ้ย...กูไปด้วยดิ จะได้ตกพร้อมกัน.....ไอ้เบส เพื่อนสนิทอีกคน ั้แ่ ม.1
" อ้าว...ไอ้เชี่ย ปากหมาแล้วมึง...ไปสักทีเหอะ นานละ.....ผมบอก
" ที่รักขาาาาา...รอเค้าด้วย.....ริต้า เพื่อนสนิทอีกคน ั้แ่ ม.4... ริต้า ชื่อยังกับฝรั่ง แต่แม่งลูกครึ่งญี่ปุ่นไทย น่ารักดีนะ ขาวด้วย แล้วก็... นมแม่งโคตรใหญ่... มันเรียกผมที่รักเกือบทุกรอบที่เจอกัน จะจีบสาวที แม่งขัดทุกดอก...อีห่าราก
" แม่งเอ้ยยย...แล้วเมื่อไหร่จะได้ไปวะ เด่วคนโน้นคนนี้มา...ชิปหาย ไปสักทีเหอะ.....ผมบ่นพวกมันอีกครั้ง
" ต้นกล้าน่ะ พูดไม่เพราะอีกแล้วนะ ไม่เอาไม่พูด.....ริต้าบอก
" ชิ... ไปกันเหอะ.....ผมบอก
...เพื่อนสนิทผม นอกจากสามคนนี้แล้ว ยังเหลืออีกคน...ไอ้เก่ง มันก็เก่งสมชื่อมันแหละ แม่งเรียกเก่งชิปหาย เวลาเรียนนะ แม่งก็ตั้งใจเรียนชิปหาย แต่พอเวลาชวนไปแดกเหล้า แม่งก็แดกชิปหายเหมือนกัน... อืม...นี่ล่ะเพื่อนผมแต่ละคน แสบๆทั้งนั้น อิอิ... เออ...จริงสิ ยังมีอีกคน อาจจะไม่ถึงกับสนิทกันมาก เพราะเธอเพิ่งย้ายเข้ามาตอน ม.6...เธอชื่อเนส เนสเป็เพื่อนเก่าของริต้า...เนส อาจจะนิสัยดีที่สุดในกลุ่มพวกเราแล้วก็ได้... แต่การที่มีเธออยู่ในกลุ่มพวกเราด้วย มันก็ดีอย่าง เนสเป็คนใจเย็น คอยเตือนสติพวกเราได้ตลอด... และพวกเราก็มักจะฟังเธอซะด้วยสิ อิอิ...
" เฮ้ย...จบแล้วเว้ย.....ไอ้เบสะโออกมา
" กูก็จบ จบสักทีเหอะ เบื่อแล้ว.....ผมบอก
" เราเรียนจบกันแล้วนะ ทุกคนเลย อิอิ... แต่ว่า จบแล้ว พวกเราก็ต้องแยกย้ายกันไปน่ะสิ ชั้นคิดถึงพวกแกแน่เลย.....เนสบอก
" เฮ้ย...เนส ไม่เป็ไรหรอก ไว้พวกเราก็นัดเจอกันดิ... อย่าลืมสิ บ้านเราหกคนอยู่ใกล้ๆกันนะเว้ย ห่างกันไม่เท่าไรเอง.....ไอ้ต่อบอก
" ใช่ๆ ใช่แล้วเนส... แต่ว่าวันนี้ หาที่ไปฉลองกันดีกว่า เรียนจบแล้วนะเว้ย อิอิ.....ไอ้เก่งบอก
" แหม่ๆๆ...ไอ้เด็กเรียน ชวนแดกแต่เหล้า... แต่ว่าที่ไหนดีวะ.....ไอ้ต่อบอก
" เฮ้ย... เด่วดิ...ก่อนแดกเหล้า กูมีงานเว้ย.....ไอ้เบสบอก
" งานไรว่ะ เบส.....ผมถาม
" งานถนัดเราเลยเว้ย... ลานเบียร์แถวบ้านกู เขากำลังหาวงดนตรีไปเล่นที่ร้านเขา แนวเพลงช้าๆ แบบที่มึงชอบเลย ไอ้ต้น กูเลยเสนอวงเราไป เขาตกลงด้วยเว้ย...เขาบอกว่า ถ้าเล่นดี จะจ้างเราต่อเรื่อยๆ.....ไอ้เบสบอก
" เฮ้ย...จริงดิ เมื่อไหร่ว่ะ.....ไอ้ต่อถาม
" เขาบอก คืนนี้ว่ะ เราจะเตรียมตัวกันทันป่าววะ.....ไอ้เบสถามพวกเรา
" เฮ้ย...ถ้าเื่ร้องเพลง กูพร้อมตลอดเว้ย...เอาเหอะว่ะ ต้องลองแล้วพวกมึง... เราเรียนจบแล้วนะเว้ย ไปมั้ยพวกมึง.....ผมถาม พวกมัน
...แล้วพวกมันก็ตอบโอเค กันทุกคน... และนี่อาจจะเป็สิ่งที่ผมตามหาอยู่ก็ได้ ผมชอบร้องเพลง ผมถึงร้องเพลงจีบพี่ข้าวหอมทุกวัน แล้วก็ได้ก้อนหินกลับมาทุกรอบ...ชิ...อิอิ แต่ผมก็มีความสุข ที่ทำให้พี่ข้าวหอมยิ้ม และหัวเราะได้...
...ตอนหน้าวงของผมจะไปกันรอดมั้ย มันเป็ครั้งแรกด้วย ของวงเรา ที่จะได้ขึ้นเวที แล้วมีเงินรอเราอยู่ หลังจบงาน...
...ติดตามกันต่อตอนหน้านะคับ...
...ฟาตาริส...
2K
