เกิดใหม่ชาตินี้ ขอเป็นเศรษฐีนีในยุค 80 [แปลจบแล้ว]

        หน้าอกอวบนูนเต่งตึง เอวบางเพียงคว้าแรงหน่อยก็คงหักใบหน้าเล็กผิวขาวผ่อง ดวงตาสวยสะกดใจ

        แรงโจมตีที่เซี่ยเสี่ยวหลานมอบแด่มารดาจูฟ่างช่างหนักหนานักมารดาจูฟ่างถึงกับเปิดสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดแล้ว! รูปลักษณ์น่ารำคาญและเรียกร้องความสนใจได้มากที่สุดในสายตาของสตรีมักจะเป็นประเภทที่บุรุษนิยมชมชอบมากที่สุด เป็นหน้าตาที่ผู้ใหญ่ไม่ถูกใจแต่จูฟ่างโปรดปรานเหลือเกิน เมื่อเจอเซี่ยเสี่ยวหลาน นัยน์ตาของจูฟ่างก็เปล่งประกายมารดาเขากลับรู้สึกว่าโลกสวรรค์ช่างมืดมนไปเสียหมด

        “เสี่ยวหลาน วันนี้เธอมาสาย ไม่ได้เกิดเรื่องระหว่างทางสินะ?”

        “ขอโทษค่ะ ทำให้คุณรอนานเลย วันนี้ฉันนำสินค้ามาเยอะไปหน่อยจึงเสียเวลาไปบ้าง”

        เซี่ยเสี่ยวหลานยิ้มแย้มเจือความรู้สึกผิด

        เธอเคยทักทายกับจูฟ่างหลายต่อหลายครั้งนอกจากครั้งแรกที่หูหย่งไฉนำมา ที่เหลือก็ไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย ไม่คาดคิดว่าจะได้พบหญิงวัยกลางคนผู้มีภูมิฐานพอสมควรเซี่ยเสี่ยวหลานยังนึกว่าเป็นคนของภัตตาคารหวงเหอด้วยซ้ำ จูฟ่างกลับบอกว่านี่คือมารดาของเขา

        “สวัสดีค่ะคุณน้า ฉันส่งของเสร็จเดี๋ยวก็ไปแล้วค่ะ”

        เซี่ยเสี่ยวหลานจะรู้ความคิดมารดาของจูฟ่างได้ที่ไหนและก็ไม่รับรู้ว่าคนเขาตั้งใจรอเธอโดยเฉพาะอยู่หลายชั่วโมงเธอยังรู้สึกว่าตนเองรบกวนจูฟ่างและมารดาแล้วด้วยซ้ำ

        “เสี่ยวหลานสินะ เธอรอก่อน น้ามีบางอย่างอยากจะคุยกับเธอเสียหน่อย”

        มารดาจูฟ่างผ่อนน้ำเสียงให้อ่อนลง ใบหน้าก็เค้นรอยยิ้มออกมา

        ห้ามโกรธเด็ดขาด ยิ่งแข็งกระด้างจูฟ่างจะยิ่งไม่เชื่อฟังเซี่ยเสี่ยวหลานคนนี้สวยกว่าที่ตนเองคาดไว้เสียอีก ทำเอาจูฟ่างหลงใหลได้ขนาดนี้

        เซี่ยเสี่ยวหลานไม่รู้ว่ามีอะไรต้องพูดกับมารดาของจูฟ่างอีก

        ทว่าในเมื่อคนเขาเรียกเธอไว้ เซี่ยเสี่ยวหลานจึงทำได้เพียงตั้งใจรับฟังด้วยความเคารพ

        “ดูลูกสิ ทำไมไม่เรียกคนมาเอาปลาไหลที่เสี่ยวหลานนำมาเข้าไปข้างในเล่า?”

        มารดาของจูฟ่างตั้งใจกันลูกชายออกไปจูฟ่างเองรู้สึกเหนียมอายไม่น้อย แม้ว่าเขาจะมั่นใจในคุณสมบัติของตนเองมากและคิดว่าเซี่ยเสี่ยวหลานก็ไม่รังเกียจเขาทว่าทางบ้านจะจัดหางานให้แก่เซี่ยเสี่ยวหลานเช่นนั้นถือเป็นการเผยเจตนาให้ชัดเจนแล้ว... จูฟ่างกระแอมเบาๆ

        “แม่... แม่คุยกับเสี่ยวหลานดีๆ นะ อย่าทำเสี่ยวหลานกลัว”

        จูฟ่างวิ่งไปแล้ว เซี่ยเสี่ยวหลานหวั่นเกรงอยู่ในใจ

        มารดาจูฟ่างรอจนลูกชายหายไปลับตาจากนั้นจึงกล่าววาจาที่มีนัยยะค่อนข้างลึกซึ้ง

        “เสี่ยวหลานสินะ อยู่ที่บ้านจูฟ่างพูดถึงเธอหลายครั้งหลายหนบอกว่าเธอเป็นหญิงสาวตัวคนเดียวขายปลาไหลเลยลำบากไม่น้อย ฉันเองก็เข้าใจเธอยังนับถือเธอเสียด้วยซ้ำ ใครจะไม่คาดหวังชีวิตที่ดีกว่ากันเล่า? แต่ชีวิตที่ดีนี่ต้องฝ่าฝันด้วยตนเอง ต่อสู้ด้วยตนเองสตรีค้ำแผ่นฟ้าไว้ครึ่งหนึ่ง ไม่อาจฝากความหวังทั้งหมดไว้กับการแต่งงานได้...น้าชอบเธอมากนะ ทว่าตั้งแต่โบราณกาลจนตอนนี้ การแต่งงานเป็นการให้ความสำคัญกับฐานะและสังคมที่เหมาะสมคู่ควรกันน้าไม่เห็นด้วยกับเรื่องของเธอและจูฟ่าง เจ้าลูกชายจูฟ่างคนนี้จริงใจเอื้อเฟื้อบอกว่าทนเห็นเธอทำธุรกิจส่วนตัวไร้ความมั่นคงอย่างยากเย็นแสนเข็ญไม่ได้ น้าพอหาเส้นสายให้เธอได้จัดการเรื่องงานให้เธอได้ มหาวิทยาลัยไม่ได้สอบเข้าง่ายขนาดนั้นจูฟ่างบอกว่าสถานะทางบ้านของเธอไม่ดี ใช้ชีวิตอย่าหวังสูงทั้งที่ความสามารถน้อยเลยอยู่กับความจริงทำงานเสียไม่ดีกว่าหรือ? ”

        ปีศาจสาวพราวเสน่ห์ท่าทางมากชู้หลายชายเช่นนี้ มารดาจูฟ่างคงต้องบ้าไปแล้วถึงจะสู่ขอกลับบ้านแทนลูกชายเธอ

        ตระกูลจูพอมีอิทธิพล เรื่องหางานย่อมทำให้ได้แต่เซี่ยเสี่ยวหลานเป็นทะเบียนบ้านชนบท นอกจากหน้าตาสะสวยแล้วก็ไม่มีอะไรดีอาศัยหน้าตานั่นฝืนยัดเข้าเป็นบริกรภัตตาคารได้ แต่แน่นอนว่าต้องไม่ใช่ภัตตาคารหวงเหอ

        มารดาจูฟ่างคิดคำนวณทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้วการกระทำของเธอเหมือนกับ ‘แม่สามีใจโหด’ ผู้ดูแคลนฝ่ายหญิงในละครไอดอล [1] ของอนาคต ทว่าแม่สามีใจโฉดในละครไอดอลมักร่ำรวยและจองหองโดยปกติแล้วจะเป็น 'เธอต้องการเงินเท่าไรถึงจะยอมปล่อยลูกชายฉันไป' จากนั้นโยนเช็คเงินสดจำนวนหนึ่งล้านให้หนึ่งใบเหยียดหยามนางเอกสักหนึ่งยก แล้วจากไปด้วยความหยิ่งยโส

        วันนี้มารดาของจูฟ่างแสดงเป็นแม่สามีใจโฉดฉบับงบน้อย

        ช่วยไม่ได้ ต่อให้เป็นตระกูลสูงศักดิ์ที่แท้จริงปัจจุบันนี้ก็ไม่มีใครสามารถโยนเงินหนึ่งล้านหยวนออกมาเพื่อให้หญิงสาวสักคนคิดลาจากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตนเองได้อยู่ดี

        รายได้ต่อหัวไม่กี่สิบหยวน ครอบครัวมีเงินหมื่นก็ถือเป็นคนรวยแล้วใครจะเคยพบว่าคนมีเงินล้านหยวนมีชีวิตเป็นอย่างไรบ้าง?!

        มารดาจูฟ่างคิดว่าเซี่ยเสี่ยวหลานถูกตนเจาะทะลวงแผนการในใจเข้าจะหวั่นเกรงไร้หนทางหรืออับอายขุ่นเคืองหรือแม้แต่อาจแสดงอาการละโมบไม่ก็ชิงชังออกมาได้ทว่าสีหน้าของเซี่ยเสี่ยวหลานนั้นไม่อยู่ในความคาดหมายของมารดาจูฟ่าง

        เซี่ยเสี่ยวหลานทำราวกับไม่ได้ยิน

        ยังดีที่ประธานเซี่ยมีความรู้และประสบการณ์มาก สามารถใช้ชีวิตท่ามกลางเรื่องราวพึลึกกึกกือในช่วงแรกของชีวิตได้เธอจึงสุขุมยิ่งนัก

        เธอรู้ว่าจูฟ่างคงชอบเธอเข้าเสียแล้ว แต่เธอไม่ได้ชอบจูฟ่าง...หากคิดว่าโจวเฉิงบ้าบิ่นมากพอแต่อย่างน้อยโจวเฉิงยังบอกความในใจของตนเองออกมาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งจูฟ่างไม่เคยเผยความรู้สึกที่แท้จริงต่อเซี่ยเสี่ยวหลานด้วยซ้ำ อยู่ดีไม่ว่าดีก็เชิญมารดามาสนทนากับเธอทั้งตั้งรับและโจมตีในคราเดียว หากเปลี่ยนตัวเป็น ‘เซี่ยเสี่ยวหลาน’ ผู้หยิ่งทะนงคนเดิมไม่แน่ว่าอาจต้องพุ่งชนผนังอีกสักหนึ่งรอบ

        เซี่ยเสี่ยวหลานแค่รู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างน่าขันนัก

        อย่างไรเสียชาติก่อนเธอเจอคนประเภทน่ารำคาญถึงขีดสุดมามากปัญหาเรื่องจูฟ่างไม่หนักหนา มารดาจูฟ่างเองก็เพียงทึกทักว่าตนสูงส่งกว่าเพียงเท่านั้น

        สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่ใช่ปัญหาใหญ่

        เซี่ยเสี่ยวหลานคิดว่าตนเองควรอธิบายให้เข้าใจกันเสียหน่อยเธอเห็นแก่การส่งปลาไหล 50 ชั่งมายังภัตตาคารหวงเหอทุกสองวันและไม่สามารถยอมรับข้อกล่าวหาที่ไม่ยุติธรรมได้

        “คุณน้าคะ ฉันคิดว่าคุณเข้าใจผิด ฉันยังไม่เคยคิดเรื่องหาคู่หมายสำหรับธุรกิจส่งปลาไหลนี้ ถึงเดือนพฤศจิกายนฉันก็ไม่ทำแล้วค่ะ”

        มารดาของจูฟ่างไม่เชื่อ

        เธอคิดว่าปีศาจสาวเซี่ยเสี่ยวหลานผู้นี้กำลังปล่อยเหยื่อให้ตายใจ

        “ถ้าอย่างนั้นก็ถือว่าน้าเข้าใจผิดไป แต่เรื่องงานน่ะเสี่ยวหลานไม่คิดลองฟังน้าหน่อยหรือ?”

        ส่งปลาไหลถึงเดือนพฤศจิกายน หากปล่อยให้พวกเธอทำความรู้จักกันต่อไปมิใช่ว่าจะยิ่งทำให้จูฟ่างยิ่งหลงจนไม่ใช่เธอก็ไม่ยอมแต่งงานหรือ? มารดาจูฟ่างอยากจะจัดหางานให้เซี่ยเสี่ยวหลานไปอยู่ในที่ห่างไกลเป็นบริกรดูเหมือนจะไม่เหมาะเท่าไร ต้องหางานที่หนักหนาสาหัสเอาให้นางมารร้ายเหนื่อยจนแทบตายเลยทีเดียวเธอจะได้ไม่มีกะจิตกะใจมายั่วยวนลูกชายของตนอีก!

        มารดาของจูฟ่างวางตัวเองไว้สูงส่ง กำลังรอเซี่ยเสี่ยวหลานอ้อนวอนตนเอง

        เซี่ยเสี่ยวหลานได้แต่คิด ท่องในใจย้ำๆ ว่า ฉันใจกว้างไม่ต่อล้อต่อเถียงกับผู้อื่น

        เตรียมพร้อมจิตใจให้กับตนเองไปพลาง ในขณะเดียวกันน้ำเสียงที่เปล่งออกมาก็ไม่ค่อยพอใจนักแต่ไหนแต่ไรประธานเซี่ยนั้นไม่ใช่คนรองรับอารมณ์ผู้น่าสมเพชอยู่แล้ว

        “คุณน้า ขอบคุณในความหวังดีของคุณนะคะ แต่ฉันไม่เคยคิดจะหางานหนึ่งเดือนได้ไม่กี่สิบหยวนมันไร้ประโยชน์... ดูฉันพูดเข้าสิฉันไม่ได้รังเกียจว่างานที่คุณน้าหาให้จะไม่ดีแต่ฉันวางแผนจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยน่ะค่ะ”

        ธุรกิจขายปลาไหลเก็งกำไรเซี่ยเสี่ยวหลานทำถึงเดือนพฤศจิกายนเท่านั้น

        เธอใส่ใจกับปริมาณรับซื้อของภัตตาคารหวงเหอไม่น้อยทว่าหากมีคนคิดจะใช้จุดนี้บีบท่อน้ำเลี้ยงชีวิตของเธอ เซี่ยเสี่ยวหลานก็ไม่ยำเกรง

        เมืองซางตูไม่มีภัตตาคารอื่นหรือ?

        จัดการสินค้าในคลังที่บ้านจนเกลี้ยงได้อย่างมหัศจรรย์ในมือเธอก็ยังมีเงินอีกหลายร้อยหยวน ไปทำธุรกิจอื่นย่อมดีกว่า

        หวังมั่งคั่งเติบโตจากการยากจนข้นแค้นนั้นไม่ง่ายเอาเสียเลยทว่าตอนนี้เซี่ยเสี่ยวหลานมีเงินทุนสำหรับเริ่มต้นธุรกิจไม่กลัวที่จะเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้นแล้ว

        มารดาจูฟ่างถูกเซี่ยเสี่ยวหลานต้อนด้วยคำพูดที่ทั้งไม่อ่อนแอและไม่แข็งกระด้างทำเอาอึดอัดเพราะไม่ได้หายใจหายคออยู่นาน

        หงุดหงิดอยู่ในอก ข่มเสียจนทรมาน

        เซี่ยเสี่ยวหลานไม่ใช่พวกยอมกลืนการเหยียดหยามและความอัปยศลงท้องวาจาของเธอไร้คำหยาบคาย แต่เธอไม่เคยไว้หน้าให้คนที่ดูถูกเธอข้ามคืนแน่มีความแค้นก็ต้องสนองทันทีทันใด มารดาจูฟ่างอยากก่นด่าเธอว่าหน้าไม่อายแต่จะเอาอะไรมาด่าได้? คงไม่อาจเพียงเพื่อพิสูจน์ว่าตนสุดยอดจึงยอมหางานที่ดีสักงานให้เซี่ยเสี่ยวหลานจริงๆหรอกนะ?

        ไม่รู้ว่ามารดาจูฟ่างจะหาได้จริงหรือไม่ แต่ต่อให้หาได้เธอจะหาให้เซี่ยเสี่ยวหลานเพื่ออะไร!

        ยังเอา ‘สอบเข้ามหาวิทยาลัย’ มาเป็นข้ออ้าง แปะทอง [2] บนหน้าตัวเองหรือ?

        หากสอบเข้ามหาวิทยาลัยง่ายดายขนาดนั้น ทุกปีจะมีนักเรียนที่เรียนจนหัวแทบแตกอีกหรือ?

        อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง หากจูฟ่างสามารถเรียนมหาวิทยาลัยได้จะมาเป็นคนจัดซื้อของภัตตาคารหวงเหอทำไม?!

        จูฟ่างนำคนเอาปลาไหลไปยังหลังครัว จากนั้นก็เดินออกมาอย่างพิรี้พิไรเห็นใบหน้าเซี่ยเสี่ยวหลานประดับรอยยิ้มยังนึกว่าทั้งสองคนสนทนาเรื่องงานกันเรียบร้อยแล้ว

        “เสี่ยวหลาน ฉันไม่มีความหมายอื่นและก็ไม่ได้คิดว่าเธอทำธุรกิจอิสระนั้นน่าอาย แค่อยากช่วยเหลือเธอ”

        มารดาจูฟ่างปอดแทบระเบิดเพราะความโกรธเคือง ลูกชายตนนั้นสายตาแย่ไปหน่อยไหม?

        เธอกำลังจะฟาดงวงฟาดงา ทางนั้นดันมีคนทักทายเซี่ยเสี่ยวหลานจากไกลๆ

        “เสี่ยวหลาน หลานอยู่ที่นี่จริงด้วย!”

        หลิวหย่งหอบหายใจหนัก เป็นเขามันไม่ง่ายเอาเสียเลยนำคนมาซางตูด้วยกันตลอดทาง เหนื่อยแทบทนไม่ไหว ในที่สุดก็เจอเซี่ยเสี่ยวหลานที่ภัตตาคารหวงเหอจนได้

        “ลุง! ลุงมาทำไมกัน...”

        เหล่าวังทิ้งจักรยานไว้อีกด้าน ตนเองเบียดกายออกมาแนะนำตัวทันที

        “เธอคือนักเรียนเซี่ยเสี่ยวหลานใช่ไหม? เธอผ่านการสอบเข้าเรียนของเซี่ยนอีจงแล้ว!”

        เชิงอรรถ

        [1]偶像剧 ละครไอดอล หมายถึง ละครที่มีจำนวนตอนไม่ยาวมาก นักแสดงนำหน้าตาดีมีความรักโรแมนติกเป็นแก่นหลักของเรื่อง ฉากหลังของละครอยู่ในยุคสมัยปัจจุบัน

        [2]给自己脸上贴金 แปะทองบนหน้าตัวเองหมายถึง คุยโวโอ้อวด