โล่งไปทีแค่หมดสติไปเท่านั้น !
จากนั้นเยว่ชิงเสวียนก็อุ้ม ฉินโม่ขึ้นแล้วหันไปหาผู้าุโแกนทองที่เพิ่งได้รับจากชัยชนะจากการต่อสู้
ผู้าุโ!
เมื่อได้ยินเสียงเรีกจากเยว่ชิงเสวียนทั้งสองได้เข้ามาใกล้เยว่ชิงเสวียนแล้วประสานมือ
อยู่นี่แล้วขอรับเ้าหอ!
เยว่ชิงเสวียนเมื่อเห็นผู้าุโเข้ามานางพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ข้าฝากพวกท่านเก็บกวาดทรัพย์สินและจัดการที่นี่ให้ข้าด้วย ข้าจะกลับหอดาราก่อน”
ขอรับเ้าหอ! ผู้าุโ ประสานมือรับคำสั่ง
หลังจากที่เยว่ชิงเสวียนกลับถึงหอดารา เขาได้พาฉินโม่ไปในป่าไผ่ นางพาฉินโม่ไปนอนบนเตียงแล้วถอดผ้าออก แล้วนางก็เช็ดตัว
หลังจากนางเห็นเรือยร่างของฉินโม่ นางก็กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ในใจของนางคิดว่า ร่างกายเด็กสิบหกมัน… นางเองก็ไม่ได้ทำเื่อย่างว่ามานานแล้ว เฮ้ออ ไม่ได้ข้าจะคิดแบบนี้กับเขาไม่ได้ หลังจากนางทำความสะอาดร่างกายของฉินโม่เสร็จแล้วสวมเสื้อผ้าชุดใหม่เสร็จนางก็ออกไป ก่อนออกจากประตูนางหันมามองที่ฉินโม่อีกครั้งแล้วกลืนน้ำลายแล้วก็หันหลังจากไป
หลังจากที่เยว่ชิงเสวียนออกไป ฉินโม่ลืมตาขึ้นแล้วลุกขึ้นนั่ง “ไม่คิดว่าหอดารารายกาจเช่นนี้ เริ่มแรกปล่อยควันพิษยาสลบ หลังจากนั้นก็ให้หน่วยเงาดารากินยาซ่อนลมปราณของผู้เฒ่าเจียง จากนั้นก็เข้าไปสังหารคนในตระกูลหมางโดยไม่ต้องเปลืองแรงและยังมีฝีมือของเ้าหออีก และที่สำคัญมีผู้ยิ่งใหญ่ลึกลับผู้นั้นสยบยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดด้วยฝ่ามือเดียว หอดารามีผู้แข็งแกร่งหนุนหลังอยู่” เฮ้อ! เขาถอนหายใจแล้วส่ายหน้า จากนั้นเขาก็นั่งเข้าฌานฝึกตนต่อ
เช้าถัดมา
“คุณชายฉิน คุณชายฉิน” ฉินโม่ที่ได้ยินเขาไปเปิดประตู
โอ้ะ! “ท่านเ้าหอ อะไรทำให้ท่านมาหาข้าแต่เช้าเลยขอรับ”
เ้าหอได้ยินเช่นนั้น นางยิ้มออกมาบางแล้วกล่าว "ข้ามาที่นี่เพื่อขอบคุณเ้า เ้าไม่คิดจะเชิญข้านั่งรึ่"
ฉินซานได้ยินเช่นนั้น "เชิญท่านเ้าหอเข้ามาก่อนขอรับ" เ้าหอยิ้มแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะรับแขก
จากนั้นฉินโม่ก็รินชาให้ แล้วเอ่ยถาม "การต่อสู้เมื่อคืนเ้าหอไม่เป็ไรนะขอรับ" เ้าหอได้ยินเช่นนั้น นางยิ้มพยักหน้า แล้วตอบกลับ "ข้ามิเป็ไรมาก เพียงแค่เสียพลังปราณไปเยอะ" จากนั้นนางก็ถามฉินโม่ต่อ "ว่าแต่ทำไมเ้าถึงทำอะไรที่มันอันตรายอย่างนั้นละ"
ฉินโม่ที่ได้ยินคำถามเขาก็หัวเราะออกมาแห้งๆมแล้วตอบกลับไปว่า "ข้าทนไม่ได้ที่เห็นท่านถูกโจมตี ถึงข้าอยากจะห้ามตัวเองเท่าไร แต่หัวใจข้ามันไม่ยอมฟังเมื่อเห็นท่านเจ็บข้าเองก็ไม่สามารถนิ่งเฉยได้"
เ้าหอได้ยินเช่นนั้นเขาผงะไปครู่นึง ในใจเขาตอนนี้รู้สึกประทับใจฉินโม่มากที่ช่วยนางในตอนวิกฤต แต่ไม่นึกเลยว่าเขาจะเป็ห่วงนางจริงๆ ตอนนี้หัวใจนางสั่นไหว เหมือนกับว่านางจะรู้สึกหวั่นไหวกับฉินไม่
เมื่อตั้งสติได้ นางแกล้งหัวเราะแห้งๆลองถามฉินโม่ไปว่า "ที่เ้าเสี่ยงอันตรายขนาดนี้ หรือว่าเ้าจะตกหลุมรักข้าแล้วรึ"
1K
