บทที่ 9 การล้างแค้นระลอกแรก
ทุกครั้งที่เห็นเมิ่งเฮ่อ มักจะรู้สึกทึ่งเสมอว่าลูกสาวของเขาก็เก่งกาจแล้ว แต่เทพธิดาในดวงใจนั้นก็เก่งกาจยิ่งกว่า
"ท่านพ่อ พวกเราไปถามเ้าคนชั่วหน้ากากตัวร้ายนั่นกันเถอะเ้าค่ะ" ซูมู่มู่หันไปหาท่านพ่อคนที่หนึ่ง พร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
เหล่าิญญาที่ล่องลอยอยู่ต่างพากันหลบซ่อนตัวอย่างรู้ความ ไม่กล้าโผล่หน้าออกมาอีก เพราะนักพรตน้อยผู้นี้ทั้งน่ารักและดุร้ายในเวลาเดียวกัน
"ตกลง!" เมิ่งเฮ่อลูบผมจุกเล็ก ๆ ของลูกสาว ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นเปล่งประกายราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน
ชายสวมหน้ากากที่ถูกซ้อมจนปางตายในตอนนี้ถูกถอดหน้ากากออกแล้ว เผยให้เห็นใบหน้าที่แหลมเล็กเหมือนลิงคู่กับดวงตาที่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย
เขาฆ่าผู้หญิงไปแล้วแปดคน หากไม่ถูกจับได้คงจะฆ่าครบเก้าคนเป็รายต่อไป
"ใต้เท้าเมิ่งจับข้าได้ ท่านคงจะได้เลื่อนตำแหน่งในเร็ว ๆ นี้ ตำแหน่งนี้ถือว่าข้ามอบให้ท่านดีหรือไม่" ชายผู้นั้นหัวเราะอย่างอวดดีขณะที่มุมปากยังมีเืไหลซึม
"นับว่าดี เช่นนั้นข้าก็จะมอบของขวัญชิ้นพิเศษให้เ้าบ้างเช่นกัน!" เมิ่งเฮ่อส่งสัญญาณให้ลูกสาวเริ่มลงมือได้
ซูมู่มู่รับคำทันที มือน้อยอวบอ้วนของนางพลิกไปมาเพื่อร่ายอาคม ในไม่ช้าทั่วทั้งคุกใต้ดินก็ยิ่งทวีความหนาวเหน็บและวังเวงยิ่งขึ้น
"เ้าทำอะไร!" ชายผู้นั้นยังจำได้ว่าเขาถูกซูมู่มู่ไล่ล่าจนาเ็สาหัส
"ทำในสิ่งที่เ้าชอบทำยังไงเล่า!" ซูมู่มู่ตอบด้วยรอยยิ้มและในไม่ช้าิญญาผู้เคราะห์ร้ายทั้งแปดนำโดยลู่อิ๋งอิ๋งก็มากันครบถ้วน
"พี่สาวทั้งหลาย นี่คือโอกาสในการล้างแค้นรอบแรกที่ข้ามอบให้พวกท่าน ห้ามฆ่าเขาจนตาย รอจนกว่าเขาจะถูกปะาเสียก่อนแล้วค่อยกลับมาทำต่อ เมื่อครบกำหนดสี่สิบเก้าวัน ข้าจะสวดส่งดวงิญญาให้พวกท่านทีละคน ใน่เวลานี้ เขาเป็ของพวกท่านแล้ว!"
"ขอบคุณนักพรตน้อย!"
"นักพรตน้อย พวกเราสามารถไปเกิดใหม่ได้โดยไม่ต้องเป็ิญญาเร่ร่อนใช่หรือไม่เ้าคะ?"
"ใช่แล้ว! ข้าจะสวดส่งดวงิญญาให้พวกท่าน ชาติหน้าพวกท่านจะได้มีอายุยืนยาวจนสิ้นอายุขัยและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข" นางคือนักพรตน้อยผู้เที่ยงธรรม ทั้งน่ารัก และจิตใจดี! คำสัญญาที่ซูมู่มู่ให้ไว้นางจะทำให้สำเร็จทุกประการ
"นักพรตน้อย ชาติหน้าข้ายินดีจะเป็บ่าวรับใช้ของท่านเ้าค่ะ"
"ข้าด้วย!"
"ข้าผู้นี้ก็เช่นกันเ้าค่ะ"
ผู้เคราะห์ร้ายทั้งแปดต่างพากันกล่าวคำมั่น พวกนางแต่ละคนซาบซึ้งใจเป็อย่างยิ่ง
"เอาละ ไปล้างแค้นเถอะเ้าค่ะ!" ซูมู่มู่ไม่้าบ่าวรับใช้มากมายขนาดนั้นและนี่คือสิ่งที่นางควรทำอยู่แล้ว
"อ๊ากกก อย่าเข้ามานะ!"
"นังแพศยา ออกไปให้พ้น!"
"ขอร้องล่ะไว้ชีวิตข้าด้วย ข้ารู้สำนึกผิดแล้ว"
"ใต้เท้าเมิ่ง ท่านนักพรตน้อย ช่วยข้าด้วย!"
เสียงร้องไห้โหยหวนของคนชั่วที่ชอบล่วงละเมิดสตรีเช่นนี้ ไม่ได้ทำให้เมิ่งเฮ่อและซูมู่มู่ใจอ่อนเลยแม้แต่น้อย
"ท่านพ่อ พี่สาวเหล่านี้คงเคยอ้อนวอนขอชีวิตจากเขาแบบนี้เช่นกัน" ซูมู่มู่รู้สึกว่าคนชั่วเช่นนี้ควรจะไม่ได้ผุดได้เกิด ต้องตกนรกกลิ้งเกลือกในูเาดาบและกระทะทองแดงตลอดกาล
"ทำชั่วได้ชั่ว! มู่มู่ทำถูกต้องแล้ว มันสมควรได้รับสิ่งนี้" เมิ่งเฮ่อกล่าวอย่างเ็า
เสียงกรีดร้องโหยหวนเหล่านี้ทำให้เหล่านักโทษคนอื่น ๆ ในคุกศาลซุ่นเทียนใกลัวจนตัวสั่น นักโทษบางคนที่ยังไม่ยอมสารภาพความจริงต่างพากันร้องห่มร้องไห้ขอเข้าพบผู้ว่าการศาลในวันรุ่งขึ้น โดยบอกว่าพวกเขายินดีจะสารภาพทุกอย่าง
ในทำนองเดียวกัน คนชั่วที่ชอบล่วงละเมิดสตรีผู้นี้ก็สารภาพออกมา โดยรายละเอียดการก่อเหตุทั้งหมดตรงกันทุกประการมูลเหตุที่เขาก่อคดีก็เพราะ้าแก้แค้นสตรีเพราะอดีตคู่หมั้นของเขาเคยหนีตามชายอื่นไปก่อนวันแต่งงาน ดังนั้นเขาจึงเริ่มเกลียดชังผู้หญิงโดยเฉพาะผู้หญิงที่กำลังจะเข้าพิธีมงคลสมรส โศกนาฏกรรมต่อเนื่องชุดนี้ เริ่มต้นขึ้นจากการทรยศเพียงครั้งเดียว
เมิ่งเฮ่อไม่ได้บอกให้ลูกสาวรับรู้เขาจึงส่งมอบคดีทั้งหมดให้ผู้ว่าการศาลซุ่นเทียน จากนั้นจึงขอลาพักร้อนเป็เวลาหนึ่งเดือน
ผู้ว่าการศาลซุ่นเทียนไม่กล้าฉวยเอาความดีความชอบนี้มาเป็ของตน เหตุผลง่าย ๆ คือคำพูดบ้าคลั่งของฆาตกรและเหล่านักโทษที่สารภาพผิดในคุกต่างพูดเป็เสียงเดียวกันว่ามีผี
แน่นอนว่าเื่เหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับพ่อลูกคู่นี้เลย เมิ่งเฮ่อพาสูมู่มู่ไปยังจวนเซียวเหยาอ๋องเพื่อตรวจอาการของฉู่หนิงเยี่ยนอีกครั้ง โดยเขาได้เตรียมของขวัญล้ำค่าเพื่อขอบคุณพระชายา
ส่วนเซียวเหยาอ๋องเฟยก็ได้เตรียมของขวัญชิ้นใหม่ให้กับเด็กหญิงตัวน้อยเช่นกัน
"มู่มู่ นี่คือชุดเข็มทองสามชุดและสมุนไพรจะได้ให้เ้าใช้รักษาโรคได้สะดวกขึ้น ส่วนนี่คือตำราหายากของทางเต๋าที่ข้าให้คนเสาะหามา เ้าลองดูว่ามีประโยชน์หรือไม่ แล้วก็จดหมายขอความช่วยเหลือเหล่านี้ล้วนส่งมาหาเ้า ในนี้มีรายละเอียดระบุไว้ว่าจะรับงานหรือไม่ก็สุดแท้แต่เ้า แต่พวกเขามีจุดเด่นอย่างหนึ่งคือใจกว้างเื่เงินทองมาก"
คำว่าใจกว้างเื่เงินทอง ทำให้ซูมู่มู่ดีใจขึ้นมาทันที
"ขอบพระคุณท่านน้าเ้าค่ะ ท่านช่างเข้าใจข้ายิ่งนัดนัก! ของขวัญเหล่านี้ข้าขอรับไว้ และนี่คือของตอบแทนจากข้า ยันต์คุ้มภัยสามแผ่นสามารถป้องกันเคราะห์หนักได้หนึ่งครั้งและเคราะห์เบาได้สามครั้ง หากกลายเป็เถ้าถ่านเมื่อไหร่ก็จะไร้ผล เมื่อนั้นท่านสามารถมอบให้ผู้อื่นได้เ้าค่ะ" นางไม่สามารถรับของขวัญมาเปล่า ๆ ได้
เซียวเหยาอ๋องเฟยรับไว้ทันที หากเป็ของตอบแทนอย่างอื่นนางอาจจะปฏิเสธอย่างใจกว้าง แต่ของชิ้นนี้ต้องรับไว้ นางกุมมือเด็กตัวน้อย "มีเ้าอยู่ ความสงบสุขก็อยู่"
"ท่านแม่ ตอนนี้ถึงตาข้าแล้วนะ" ฉู่หนิงเยี่ยนเตือนเบา ๆ เพราะเขาคือคนป่วย
"จริงด้วย จริงด้วย มู่มู่รีบตรวจอาการให้ท่านพี่หนิงเยี่ยนของเ้าเร็วเข้าเถอะ" เซียวเหยาอ๋องเฟยไม่กล้ารั้งการรักษาของลูกชายไว้อีก หมอหลวงจากในวังมาสองครั้งแล้ว นางรู้สึกกลัวจริง ๆ!
"ยื่นมือทั้งสองข้างออกมาเ้าค่ะ สีหน้าของท่านดูไม่ค่อยดีเลย ท่านน้า นอกจากยาที่ข้าสั่งแล้วท่านพี่หนิงเยี่ยนได้ทานอะไรอย่างอื่นอีกหรือไม่เ้าคะ?" ซูมู่มู่ขมวดคิ้วรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เมื่อได้ยินดังนั้นเซียวเหยาอ๋องเฟยรีบบอกว่า "ทานแค่ยาที่เ้าสั่ง ดื่มน้ำแกงไม่กี่คำ โจ๊กขาวและไม่ได้ทานอย่างอื่นเลย"
ซูมู่มู่ได้ยินดังนั้นจึงใช้มีดสั้นกรีดที่ข้อมือของฉู่หนิงเยี่ยนทันที
แม้จะเ็ปแต่ฉู่หนิงเยี่ยนกลับไม่ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย และเซียวเหยาอ๋องเฟยก็ไม่ได้สงสัยในตัวซูมู่มู่ เืที่ไหลออกมามีสีม่วงประหลาดอย่างน่าสยดสยอง
"ถูกพิษเ้าค่ะ โชคดีที่ข้าพบเร็ว ท่านพี่หนิงเยี่ยนต้องยอมทนเจ็บตัวสักหน่อย การจะถอนพิษม่วงมายานั้นต้องใช้วิธีนึ่ง ท่านน้า แล้วไปจัดเตรียมตัวยาสมุนไพรตามเทียบยาที่ข้าเขียนนี้ให้ครบครันด้วยเ้าค่ะ" ซูมู่มู่ตวัดพู่กันเขียนใบสั่งยา
"นึ่ง? ใช้หม้อนึ่ง! แล้วข้าจะยังรอดชีวิตหรือไม่?" ฉู่หนิงเยี่ยนถูกปล่อยเืออกไปหนึ่งชาม ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ
"ไม่เพียงแต่จะรอดชีวิตเท่านั้นแต่ยังช่วยให้ผิวพรรณขาวผ่องเนียนละเอียดด้วยเ้าค่ะ" ซูมู่มู่หันมาอธิบายจากนั้นก็เขียนเทียบยาต่อ
เซียวเหยาอ๋องเฟยเห็นเด็กหญิงมั่นใจแบบนั้นและเพื่อทำให้ลูกชายผ่อนคลายจึงแกล้งพูดว่า "มู่มู่ เ้าช่วยปรับสูตรยาหน่อยได้หรือไม่ ให้ท่านน้าได้นึ่งด้วยจะได้ผิวขาวผ่องเนียนละเอียดบ้าง?"
"ได้สิเ้าคะ! ในจวนสามารถสร้างห้องบำบัดด้วยความร้อนเพื่อให้ท่านน้าสามารถนึ่งได้ตลอดเวลาเพื่อคงความเยาว์วัยตลอดกาลเ้าค่ะ" เมื่อซูมู่มู่เขียนใบเทียบยาเสร็จก็เริ่มวาดแบบห้องบำบัดความร้อนให้แก่จวนต่อทันที
"มู่มู่ของพวกเราเก่งมากจริง ๆ ใต้เท้าเมิ่งท่านมีลูกสาวที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ เมื่อไหร่จะรับท่านแม่ของมู่มู่กลับมา การที่ครอบครัวพวกท่านได้อยู่พร้อมหน้ากันถึงจะเป็เื่สำคัญที่สุด" เซียวเหยาอ๋องเฟยรู้สึกอิจฉาจริง ๆ เดิมทีนางคิดจะพาคนไปเยี่ยมเด็กหญิง
ผลปรากฏว่ามู่มู่ช่วยเมิ่งเฮ่อคลี่คลายคดีจนชื่อเสียงโด่งดัง แต่กลับไม่มีใครเชื่อว่าคดีนี้เกี่ยวข้องกับเด็กหญิงตัวน้อย
นางจึงช่วยประกาศอย่างเต็มที่ ให้คนทางบ้านรีบส่งจดหมายมาจะปล่อยให้เด็กหญิงต้องเสียใจไม่ได้เด็ดขาด
"คือ... เื่นั้น..." เมิ่งเฮ่อไม่รู้จะอธิบายอย่างไรจึงได้แต่พูดตะกุกตะกัก
"กลัวว่าแม่ของเ้าจะไม่ยินดีใช่หรือไม่ เื่นี้ข้าต้องตักเตือนเ้าเสียหน่อย ตัวโตขนาดนี้แล้วควรจะเลิกกินนมแม่ได้แล้วเพราะท่านแม่ของเ้า จึงทำให้มู่มู่และแม่ของนางต้องลำบาก เ้าทำเช่นนี้ไม่คู่ควรจะเป็ลูกผู้ชายเลย" เซียวเหยาอ๋องเฟยยิ่งพูดยิ่งโมโหจนอยากจะตบหน้าเมิ่งเฮ่อสักสองที
15K
