"เห้อ เสร็จสักทีนะ"
เสี่ยวหงตากกางเกงตัวสุดท้ายเรียบร้อย ก้มหยิบตระกร้าขึ้นมาก่อนจะเดินเข้าบ้านและนำไปเก็บในห้องนอน จากนั้นแวะดูหลานทั้งสองคนเห็นว่าทั้งคู่ตื่นแล้ว แต่นั่งเล่นกันอยู่นางจึงสบายใจก่อนจะรีบไปที่ห้องครัว เพราะตอนนี้ 11 โมงแล้ว ใกล้จะได้เวลาอาหารกลางวันของทุกคน เสี่ยวหงที่อยู่บ้านต้องเป็คนเตรียมมื้อกลางวันกับมื้อเย็นวันนี้
เมื่อเช้าแม่โจวได้เอาวัตถุดิบที่จะใช้ทำอาหาร ใส่ตู้ในครัวไว้ให้แล้วทั้งสองมื้อ เสี่ยวหงจึงทำเมนูตามที่แม่สามีบอกไว้ ไม่ได้ทำอะไรนอกเหนือจากนั้น เพราะเมื่อวานทำซาลาเปามันเทศไปแล้ว และของในตู้อาหารนางก็ใกล้จะหมด จะทำมื้อพิเศษทุกวันไม่ได้ คิดไว้ว่าจะทำทุกๆ สองวันแทน เพื่อบำรุงตัวเองกับสามีและน่าจะแบ่งพ่อโจวแม่โจวด้วย
บ่ายนี้เสี่ยวหงมีแผนจะไปที่ตีนูเาใกล้ๆ บ้าน เพื่อเก็บผักป่ามาทำอาหารในมื้อเย็น และอยากจะรู้ว่าถ้านำพืชพันธุ์ที่ยังไม่ปลดล็อคในระบบเข้าโกดัง หรือพืชหายากจะมีคะแนนหรืออะไรพิเศษบ้างรึเปล่า ตั้งใจจะมองหาดูได้ก็ดีไม่ได้ก็แล้วไป ดีกว่าไม่ลองทำอะไรเลย ส่วนผักในบ้านนางลองเอาเข้าไปในคลังดูแล้ว ไม่มีอะไรเปลี่ยนนอกจากได้คะแนนนิดเดียว อาจจะเป็เพราะมีปลูกอยู่ในบ้านระบบเลยไม่นับ หรือผักพวกนี้หาได้ง่ายมีทั่วไปจึงคะแนนน้อย เสี่ยวหงต้องลองหาวิธีอื่นเพิ่มคะแนนแทน
ฝั่งโจวต้าหลงและครอบครัวโจวที่กำลังทำงานอยู่ ทีมผลิตให้พักเบรก 5 นาที จึงนั่งพักผ่อนกินน้ำใต้ต้นไม้ใหญ่กัน ระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน ต้าหลงยกกระติกน้ำทหารดื่มแก้กระหาย ก่อนจะหยิบปิ่นโตขึ้นมากินด้วยความหิว ขณะที่เขากำลังทานซาลาเปาอยู่นั้น มีครอบครัวเกาที่นั่งอยู่ใกล้ๆ สังเกตเห็นจึงทักขึ้นมา
"ต้าหลงวันนี้หอบอะไรมากินด้วยละนั้น"
"ใช่ๆ ปกติป้าไม่เคยเห็นเราเอามาเลยนะ"
"คงจะเป็พี่สะใภ้ใหญ่ที่เตรียมไว้ให้มั้ง"
"ใช่รึเปล่าคะ พี่ใหญ่"
"เป็อย่างที่สะใภ้สองพูดนั่นแหละครับ"
"ภรรยาของต้าหลงใจดีมากเลยนะ"
"นั้นสิ น่าอิจฉาจัง คนหนุ่มสาวสมัยนี้ ถ้าเป็รุ่นป้าไม่มีอะไรแบบนี้หรอก"
"แถมทั้งคู่ยังรักกันหวานชื่นมากอีกด้วยนะ แม่เกา"
"แม่ครับ พอเถอะผมอายนะ"
"แหม บอกว่าพวกลูกรักกันมาก แค่นี้ก็ไม่ได้สินะ"
"แล้วเสี่ยวหงเตรียมอะไรมาให้ลูกกินละ"
"ซาลาเปาที่เหลือจากเมื่อวานกับแอปเปิ้ลลูกหนึ่งครับพ่อ"
"ดีแล้วแหละ เห็นพวกลูกรักกันดีแม่ก็สบายใจ"
"พ่อกับแม่ก็กินด้วยกันสิ ผมเอามาสองลูก นี่ครับ"
"ไม่ต้องแบ่งให้ก็ได้ ลูกสะใภ้แม่อุสาเตรียมให้ลูกนะ"
"แค่ซาลาเปาลูกเดียวเสี่ยวหงไม่ว่าหรอกครับ อีกไม่นานก็เที่ยงแล้ว ผมยังไม่ค่อยหิวยังมีแอปเปิ้ลอีกลูกด้วย"
"รับๆ มาเถอะแม่ ไม่งั้นเ้าต้าหลงจะตื๊ออยู่นั่นแหละ"
"ก็ได้ แต่ลูกไม่ต้องแบ่งมาบ่อยๆ นะ แม่เกรงใจน้องเข้าใจไหมลูก"
"ครับ"
"แล้วอาการของเสี่ยวหงเป็ยังไงบ้างแม่โจว ฉันยังไม่มีเวลาไปเยี่ยมเลย"
"ดีขึ้นมากแล้ว พักพรุ่งนี้อีกวันเสี่ยวหงก็กลับมาทำงานตามปกติ"
"ดีๆ ตัดหญ้าเป็งานเบาที่สุด คงไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงเท่าไหร่"
"ต้องขอบคุณหัวหน้าหวังมากเื่นี้ ถ้าให้เสี่ยวหงไปทำงานอื่นคงทำไม่ได้"
"น่าอิจฉาพี่สะใภ้ใหญ่นะคะ มีแต่คนรักคนเอ็นดูตลอด ั้แ่ย้ายมาที่หมู่บ้านเรา"
"ไม่เห็นจะแปลกนะ พี่เสี่ยวหงหน้าตาสวยนิสัยก็ดี แถมยังขยันทำงานไม่นิททาคนอื่น มีแต่คนชอบทั้งนั้นแหละ คนที่ไม่ชอบก็คงเป็เพราะอิจฉาเขามากกว่าว่าไหมสะใภ้สาม"
"นั่นสิ ป้ายังอยากได้เสี่ยวหงเป็ลูกสะใภ้เลย เสียดายลูกชายป้าไม่อยู่บ้าน แต่ก็ดีใจแทนแม่โจวนะได้คนดีแต่งเข้าบ้านมา"
"ต้องขอบคุณเสี่ยวหงมากกว่าที่เลือกต้าหลงของเรา ถึงฉันจะอยากได้แค่ไหนถ้าเด็กสองคนนี้ไม่ชอบกัน ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย"
"อย่างที่แม่พูดนั่นแหละครับ ผมโชคดีที่เสี่ยวหงชอบกลับ ไม่งั้นคงได้อกหักตั้งนานแล้ว ฮะๆ"
"เอาล่ะ หมดเวลาพักแล้วกลับไปทำงานกันต่อเถอะ เดี๋ยวงานวันจะไม่เสร็จ"
"ครับพ่อ"
4K
