หวังแล้วหวังเล่า
ยังตั้งความหวังต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด
และไม่มีใครสามารถหยุดยั้งความหวังได้
กาลครั้งหนึ่งเมื่อนานแสนนานมาแล้วมีเ้าหมาป่าตัวหนึ่งได้เข้าไปพบกับทุ่งดอกไฮเดรนเยียที่บานอยู่ท่ามกลางป่าสูง เ้าหมาป่าเมื่อเห็นดังนั้นจึงได้เข้าไปนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนนั้นและคิดว่านี่จะเป็สถานที่อยู่ใหม่ของมัน
เ้าหมาป่าได้ทำการให้น้ำเ้าดอกไฮเดรนเยียทุกเช้า ช่วยไร่แมลงไม่ให้มากัดกินใบ และตัวมันจะไปนอนข้างๆทุ่งดอกไฮเดรนเยียและเฝ้ามองจากตรงที่มันอยู่อย่างมีความสุขเหมือนมันเป็เ้าของสวนแห่งนี้เสียนี่ เราควรไปหาหมวกฟางมาให้มันใส่แล้วจะดูเหมือนขึ้นไปอีกแน่นอน
ทุกๆวันเ้าหมาป่าจะวิ่งเล่นอย่างมีความสุขกับเ้าดอกไฮเดรนเยียมากมาย จนวันหนึ่งไฮเดรนเยียดอกหนึ่งก็พูดขึ้นมา "นายจะอยู่กับเราตลอดไปเลยหรือเปล่า" ไฮเดรนเยียกล่าว เมื่อหมาป่าได้ยินดังนั้นจึงตอบกลับไปอย่างไม่ลังเลใจ "ตลอดไป ตลอดไปเลยล่ะ!!" หมาป่าเอ่ย ไฮเดรนเยียนิ่งเงียบไม่พูดอะไรตอบกลับมา หลังจากนั้นเ้าหมาป่าจึงออกไปหาอาหารมาให้ตัวมันเองและดอกไฮเดรนเยีย
ผ่านไปเป็วันเป็เดือนเป็ปีเ้าหมาป่าก็ยังคงอาศัยอยู่ที่เดิมกับเ้าดอกไฮเดรนเยียทั้งหลาย มันมีความสุขมากเหลือล้นที่ได้อยู่ที่แห่งนี้ จนฤดูร้อนมาถึง ความสุขของเ้าหมาป่าก็ได้พังทลายลงพร้อมกับดอกไฮเดรนเยียที่เหี่ยวแห้ง เพราะแสงแดดในหน้าร้อนมันร้อนจนเกินไปสำหรับไฮเดรนเยีย พวกเธอจึงไหม้ เหี่ยวแห้ง และตายลง นั่นคือสิ่งที่เ้าไฮเดรนเยียรู้ดีที่เกิดมาในสถานที่ที่ไม่เหมาะสมแห่งนี้
เ้าหมาป่าได้แต่โทษตัวเองอยู่ทุกวี่ทุกวันว่าทำไมถึงไม่ดูแลดอกไฮเดรนเยียให้ดีกว่านี้นะ ทำไมตอนนั้นถึงไม่ทำแบบนั้นบ้างแบบนี้บ้าง นั่นคือสิ่งที่หมาป่าคิด และเ้าหมาป่าก็ยังคงไม่ไปไหน มันยังอยู่ที่เดิม ณ ที่แห่งนี้ที่เคยมีทุ่งดอกไฮเดรนเยียอยู่ ที่ๆ แห้งแล้งและไร้ซึ่งสีสันจากดอกไม้ ทุกๆ ค่ำคืนมันจะเห่าหอนด้วยความโศกเศร้าและอ้างว้าง จนความโดดเดี่ยวเข้าไปเติมเต็มช่องว่างในหัวใจของเ้าหมาป่า
ผ่านไปวันแล้ววันเล่า จากวันเป็เดือนจากเดือนเป็ปี เ้าหมาป่ายังมีความหวังเล็กๆ ว่าสักวันเ้าดอกไฮเดรนเยียจะงอกเงยขึ้นมาอีกครั้ง ทุกๆ วันมันจะนั่งมองการเปลี่ยนแปลงบนพื้นดินที่เคยมีดอกไฮเดรนเยียอยู่อย่างไม่วางตา และมันยังคงทำเช่นเดิม รดน้ำ วิ่งเล่น และไปหาอาหารมาให้ตัวมันเอง เ้าหมาป่าจะไม่ยอมจากไปจากโลกใบนี้ถ้ายังไม่ได้พบกับเ้าไฮเดรนเยียอีกครั้ง มันเชื่อว่าสักวัน สักวันเ้าดอกไฮเดรนเยียจะกลับมาอย่างแน่นอน จากความหวังเล็กๆ กลายเป็ความหวังอันยิ่งใหญ่ในตอนนี้สำหรับเ้าหมาป่า มันจะต้องดูดีและมีความสุขที่สุดยามเมื่อเวลานั้นมาถึง เพื่อไม่ให้เ้าดอกไฮเดรนเยียต้องเสียใจว่าที่เ้าหมาป่าเป็เช่นนี้ก็เพราะตน
ทุกคนว่าเ้าหมาป่าจะได้เจอเ้าดอกไฮเดรนเยียอีกครั้งไหม?