“ความกรุณาของพี่หลี่ได้รับการยอมรับจากข้า”
การจ้องมองของหลูชางเหอขยับจากกล่องหยกด้วยความยากลำบาก เขากล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “แต่คุณค่าของหลิงหยวนตันนั้นไม่ใช่เื่เล็กน้อย มันควรจะถูกส่งมาจากตระกูลของพี่หลี่โดยเฉพาะเพื่อให้พี่หลี่สามารถฝ่าทะลุระดับกำเนิดปราณได้”
“วันนี้พี่หลี่มอบให้ข้า ข้ารู้สึกละอายใจจริงๆ”
“จะดีกว่าสำหรับพี่หลี่ที่จะใช้มันโดยเร็วที่สุด บางทีเ้าอาจได้รับการเลื่อนขั้นเป็ศิษย์นิกายชั้นในโดยเร็วที่สุด”
สำหรับหลิงหยวนตัน ถ้าหลูชางเหอบอกว่าเขาไม่้ามัน มันจะเป็ไปไม่ได้ แต่เขาทำไม่ได้ เพื่อประโยชน์ของเขาเอง และปล่อยให้หลี่ซุนชะลอเวลาในการเข้าสู่ระดับกำเนิดปราณ
ด้วยพร์ของหลี่ซุน อนาคตจึงมีแนวโน้มที่ดีกว่า
หากฝ่าทะลุระดับกำเนิดปราณก่อน จะสามารถเข้าสู่สายตาของผู้าุโได้ก่อน
ด้วยความที่เป็คนธรรมดาทำให้อัจฉริยะต้องตามหลังคนอื่นไปหนึ่งก้าว เื่นี้ถือว่าไม่ดีเกินไป
ในเมื่อหลี่ซุนเรียกเขาว่าพี่หลู เขาจะรั้งเพื่อนของเขาในฐานะพี่ชายได้อย่างไร?
“พี่หลูกังวลมากเกินไปแล้ว”
หลี่ซุนยิ้มอีกเล็กน้อยและกล่าวต่อ “เม็ดยานี้สำหรับข้า มันไม่มีประโยชน์อีกต่อไป”
ถ้าหลี่ซุนจะให้เม็ดยาหลูชางเหอก่อนหน้า นั่นเป็เพราะระบบ
แต่ตอนนี้หลี่ซุนมีความจริงใจมากขึ้นเล็กน้อย
หลังจากนั้น
เมื่อเผชิญกับเม็ดยาหลิงหยวนตัน ไม่เพียงแต่สามารถระงับความโลภของตัวเองได้เท่านั้น แต่ยังสามารถชักชวนเขาได้อีกด้วย คนแบบนี้มีไม่มาก
หากเปลี่ยนเป็ใครสักคน
ในตอนนี้ คงแทบจะรอไม่ไหวที่จะเอาหลิงหยวนตันเข้าไปในกระเป๋าของตัวเอง
“พี่หลี่ เป็ไปได้ไหม…”
เมื่อได้ยินคำกล่าวของหลี่ซุน ดวงตาของหลูชางเหอก็ฉายแววน่าสงสัย และเขาก็พึมพำว่า “เ้าฝ่าทะลุผ่านระดับกำเนิดปราณไปแล้วหรือไม่?”
หลี่ซุนหัวเราะโดยไม่พูดอะไรสักคำ
การแสดงของเขายืนยันการเดาของหลูชางเหออย่างไม่ต้องสงสัย
“อย่างนี้เอง”
หลูชางเหอพยักหน้า คิดว่าเขาเดาทุกอย่างได้แล้ว
หลังหยุดชั่วคราว
หลูชางเหอยกมันขึ้นอีกครั้งและกล่าวอย่างหนักแน่น “แต่ถึงอย่างนั้น เม็ดยาหลิงหยวนตันนี้ยังมีค่าเกินไป”
“พี่หลู เ้าไม่คิดว่าข้าหลี่ซุนเป็เพื่อนรึ?”
หลี่ซุนถามทันที
“พี่หลี่ เข้าใจผิด ข้า…”
หลูชางเหอเปิดปากของเขา ้าปกป้องตัวเอง
แต่เขายังไม่จบคำ
หลี่ซุนคว้ากล่องหยกแล้วโยนมันใส่เขาโดยตรง
กล่องหยกนี้ไม่นับเป็อะไรสำหรับหลี่ซุน แต่สำหรับหลูชางเหอ มันมีความหมายที่แตกต่างออกไป ต้องรู้ว่ามีหลิงหยวนตันอยู่ข้างใน
หลูชางเหอลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและคว้ามันไว้ในมือของเขา ด้วยกลัวว่าจะตกลงกับพื้น
เห็นหลูชางเหอคว้ากล่องหยก
ก่อนที่เขาจะวางมันกลับลงบนโต๊ะ คำกล่าวสบายๆ ของหลี่ซุนก็ดังขึ้น “ในเมื่อพี่หลูยอมรับแล้ว ข้าจะไม่รั้งพี่หลูไว้อีกต่อไป”
“เ้าควรกลับไปโดยเร็วและเตรียมพร้อมที่จะฝ่าทะลุระดับกำเนิดปราณ”
หลังกล่าวจบ
หลี่ซุนลุกขึ้นส่งแขกทันที
ก่อนที่หลูชางเหอจะทันได้ตอบสนอง หลี่ซุนก็ผลักเขาออกจากประตูด้วยความงุนงง
หลังมาสู่โลกภายนอก
เขาถูกลมหนาวพัดปลิวไป มองดูกล่องหยกที่มีเม็ดยาหลิงหยวนตันในมือ และทันใดนั้นก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง
เขายอมรับหลิงหยวนตันจริงๆ หรือ?
นี่คือเม็ดยาเท่าหินิญญาระดับกลางร้อยก้อน
เขามีคุณธรรมแบบไหน มันคุ้มค่าไหมที่พี่หลี่จะมอบเม็ดยาอันล้ำค่าเช่นนี้ให้เขา?
หลูชางเหอยืนอยู่หน้ากระท่อมของหลี่ซุน ถือกล่องหยก และตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่พักหนึ่ง
ความมีน้ำใจนี้ยิ่งใหญ่เกินไปสำหรับเขา!
เม็ดยาเล็กๆ นี้ไม่สำคัญสำหรับหลี่ซุน แต่สำหรับหลูชางเหอ มันไม่น้อยไปกว่าโชคชะตาที่เปลี่ยนแปลงชีวิต!
เขา้าส่งมันกลับไป แต่ในขณะเดียวกันก็มีเสียงในใจบอกเขาว่าควรเก็บเม็ดยาไว้
หลังจากดิ้นรนอยู่นาน
ดวงตาของหลูชางเหอค่อยๆ มั่นคง
เขามองไปที่ประตูที่ปิดอยู่และฝ่ามือจับกล่องหยกไว้ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะออกแรงมากขึ้น
“เมื่อข้าฝ่าทะลุผ่านระดับกำเนิดปราณ ข้าจะต้องแบกรับภาระตอบแทนพระคุณของวันนี้!”
เสียงกระซิบดัง
ดูเหมือนว่าจะบอกหลี่ซุน และดูเหมือนว่าจะบอกตัวเอง
หลังจากประโยคดังกล่าว หลูชางเหอก็หันหลังและจากไป
....
ภายในห้อง
มองด้านหลังของหลูชางเหอที่จากไป
หลี่ซุนพึมพำ “นี่คือเซอร์ไพรส์ที่ระบบพูดหรือ?”
เขาให้เม็ดยาแก่หลูชางเหอ โดยผิวเผิน เขาได้รับพื้นฐานการฝึกตนเป็เวลา 20 ปี แต่ในระยะยาว เขาก็มีเพื่อนที่เชื่อถือได้เช่นกัน
หลี่ซุนไม่เคยคิดเลยว่าหลูชางเหอจะเนรคุณหรือไม่
หลังจากนั้น
นี่คือโลกแฟนตาซี
ความเมตตาและการแก้แค้นอาจไม่มีผลใดๆ ในระยะแรก แต่หลังจากนั้นปัญหาใหญ่ก็จะตามมา
ถ้ามันเล็ก มันจะนำไปสู่ความคิดที่เข้าใจยาก แต่ถ้ามันใหญ่ มันจะเพาะพันธุ์หัวใจปีศาจ และเมื่อผู้ฝึกตนมีหัวใจปีศาจ มันจะเป็จุดสิ้นสุดของจิติญญา
ดังนั้น
ผู้ฝึกตนมักจะให้ความสำคัญกับความมุ่งมั่นมากที่สุด
เมื่อสัญญาแล้ว แม้ว่าจะเป็อันตรายถึงชีวิต เขาก็จะไม่ขมวดคิ้ว
“ด้วยความเร็วขนาดนี้ ถ้าข้าลงทุนบ่อยๆ ข้าจะเป็เพื่อนกับทุกระดับไม่ได้หรือ?”
หลี่ซุนคิดอย่างแปลกประหลาด
ในอนาคตจะมีเพื่อนเพิ่มมากขึ้น ตราบใดที่มีศัตรูก็จะช่วยได้...
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ หลี่ซุนก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มต้นความโศกเศร้าแทนพวกเขา
“มันไกลไปหน่อย”
หลี่ซุนถอนความคิดของเขาและถามในใจว่า “ระบบ พื้นฐานการฝึกตน 20 ปีของข้าอยู่ที่ไหน?”
[ติ๊ง ตรวจพบว่าโฮสต์ได้ทำการลงทุนประสบความสำเร็จ ท่าน้ารับพื้นฐานการฝึกตนเป็เวลา 20 ปีหรือไม่?]
“รับ!”
หลี่ซุนกล่าวในใจ
หลังเสียง
บูม!
เสียงกัมปนาทดัง
ในห้องที่หลี่ซุนอยู่ จู่ๆ แสงก็สว่างขึ้น และในตำแหน่งตันเถียนของเขา แสงศักดิ์สิทธิ์อันไม่มีที่สิ้นสุดก็พุ่งออกมา และเสียงที่คล้ายสึนามิก็ปะทุขึ้น
ในตันเถียนของหลี่ซุน แก่นแท้ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด และมันก็พุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง กลายเป็แสงศักดิ์สิทธิ์ และสว่างไสวไปทั่วทั้งห้อง
แก่นแท้ที่แท้จริงอันสง่างามไหลผ่านแขนขาและกระดูกของหลี่ซุน
ร่างกายของเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงจนสั่นะเืโลก
บูม!
ในที่ห่างไกล มีเสียงดังสนั่น ราวกับว่าโซ่พันธนาการในร่างกายขาดหายไป หลี่ซุนรู้สึกว่าโลกทั้งโลกปลอดโปร่ง และล่องลอยราวกับผู้เป็ะ
ฟูม!
เขารู้ว่าเขาฝ่าทะลุ
หากว่ากันว่าระดับหลอมกายคือการฝึกร่างกาย ระดับกำเนิดปราณก็คือการฝึกพลังปราณ
การก้าวเข้าสู่ระดับกำเนิดปราณ หมายความว่าเท้าข้างหนึ่งได้ก้าวไปบนเส้นทางแห่งความเป็ะ แม้ในขั้นต้นของระดับกำเนิดปราณ คนเราก็สามารถมีอายุขัยได้หนึ่งร้อยห้าสิบปี
สำหรับคนธรรมดา อายุขัยเพิ่มขึ้นเป็สองเท่าซึ่งไม่ได้พูดเกินจริง
ในตอนนี้
หลังจากที่หลี่ซุนก้าวเข้าสู่ขั้นต้นของระดับกำเนิดปราณ พื้นฐานการฝึกตนก็ไม่ได้หยุดนิ่งเลย หลังจากนั้นเพียงหนึ่งในสี่ของชั่วโมง ก็เกิดเสียงกัมปนาทอีกครั้ง และความกดดันในห้องก็เพิ่มขึ้นกว่าสองเท่า
ขั้นกลางของระดับกำเนิดปราณ!
ในขั้นตอนนี้ พลังของระดับกำเนิดปราณเกือบจะควบแน่นเป็สสาร
หากมีบุคคลในระดับหลอมกายยืนอยู่ที่นี่ เกรงว่าพวกเขาจะรับแรงกดดันมหาศาล แค่การบีบบังคับอันไร้ขอบเขตก็สามารถทำให้คุกเข่าลงกับพื้นได้
อีกหนึ่งในสี่ของชั่วโมง
เสียงกัมปนาทออกมาอีก
พันธนาการขั้นปลายของระดับกำเนิดปราณก็ทลายเช่นกัน!
ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง หลี่ซุนก็สามารถะโสามขั้นได้สำเร็จ ั้แ่ขั้นที่สิบของระดับหลอมกายมาจนถึงการดำรงอยู่ของขั้นปลายของระดับกำเนิดปราณ
และ...
การพัฒนาของเขายังไม่หยุด!
ถ้าข่าวนี้แพร่ออกไป ไม่รู้จะใไปกี่คน
อีกครึ่งชั่วโมงผ่านไป
ในที่สุดพื้นฐานการฝึกตนของหลี่ซุนก็ได้รับการปรับปรุงเป็จุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณ
ความกดดันไม่เพิ่มขึ้น เสียงสึนามิในตันเถียนของเขาค่อยๆ เล็กลง และหายไปในที่สุด และทั้งห้องก็เงียบลงในที่สุด
ไม่นาน
หลี่ซุนตื่นขึ้นมาและหันกลับมา ดวงตาของเขาเป็ประกายสดใส ทันทีที่เขาลุกขึ้นยืน จู่ๆ ทั้งคนก็ขยับตัวมาก และมีกลิ่นอายแห่งความเป็ะ
ใจขยับ
ทันทีที่หลี่ซุนชี้ให้เห็น แสงแวววาวก็ะเิออกมา และบินออกไปนอกหน้าต่าง และกระแทกก้อนหินที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร
บูม!
เสียงดังสนั่น
ก้อนหินแตกกระจาย ควันและฝุ่นก็เล็ดลอดออกมาจากท้องฟ้า ปกคลุมทั่วทั้งสนาม
“นี่คือความแข็งแกร่งของจุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณใช่ไหม?”
หัวใจของหลี่ซุนสั่นไหว
นิ้วสุ่มนั้นไม่เพียงพอที่จะใช้ความแข็งแกร่ง แต่ด้วยความแข็งแกร่งดังกล่าว มันก็เพียงพอที่จะฆ่าตัวตนก่อนหน้านี้ได้!
“นิ้วเดียวสามารถบดขยี้การดำรงอยู่ของขั้นที่สิบของระดับหลอมกายได้ ช่องว่างระหว่างสองระดับนั้นแตกต่างกันมาก”
หลี่ซุนถอนนิ้วออกและมองดูสถานะปัจจุบันของเขาอีกครั้ง
เขาได้ฝึกตนจนถึงจุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณแล้ว และตันเถียนได้ขยายไปสู่ระดับที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งพลังปราณที่แท้จริงของเขานั้นเปรียบเสมือนทะเล หนาทึบและแข็ง และพลังของเขานั้นไม่อาจหยั่งรู้ได้
หลี่ซุนคิดกับตัวเองในตอนนี้ เขาไม่ควรจะมีคู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันมากนัก
“พื้นฐานการฝึกตนยี่สิบปียังไม่ได้ถูกใช้หมด และยังเหลือพื้นฐานการฝึกตนอีกเจ็ดหรือแปดปี ซึ่งได้ถูกเปลี่ยนเป็รากฐานแล้ว”
หลี่ซุนดึงััศักดิ์สิทธิ์กลับมาและพึมพำ
ในขณะที่เขาคิด พื้นฐานการฝึกตน 20 ปีสามารถทำให้เขาฝ่าทะลุสู่ระดับจิติญญาได้ เหตุผลที่ไม่มีการฝ่าทะลุในตอนนี้ก็เนื่องมาจากทักษะการฝึกตนของเขามีจำกัด
ตอนนี้เขากำลังฝึกฝนทักษะฝึกปราณที่เป็หนึ่งเดียวโดยศิษย์นิกายชั้นนอกของนิกายซวนหยาง
สามารถฝึกฝนได้เฉพาะในระดับกำเนิดปราณเท่านั้น
หาก้าที่จะฝ่าทะลุต่อไป ต้องเป็ศิษย์ชั้นในก่อน จากนั้นจึงเข้าไปในศาลาคัมภีร์เพื่อเลือกทักษะการฝึกตน จากนั้นเขาก็สามารถฝ่าทะลุไปสู่ระดับจิติญญาได้อย่างเป็ทางการ
“สถานที่ประเมินนิกายชั้นในนั้นอยู่บนูเาเดียวกันกับสถานที่ที่ข้าได้รับเบี้ยเลี้ยงนิกาย หากยังมีเวลา บางทีข้าอาจจะกลายเป็ศิษย์ชั้นในในวันนี้แล้วรับเบี้ยเลี้ยงนิกายชั้นในได้เลย”
หลี่ซุนมองดูท้องฟ้าด้านนอกและคิด
ตอนนี้
ดวงอาทิตย์กำลังจะตกแล้ว
แต่ยังพอมีเวลาอยู่ไหมก็แค่รีบไปดูเท่านั้น
จบบทที่ 3
632
