ตอนที่ 6 อดีตของฟางผิง ความจริงที่ถูกปกปิดเอาไว้
“ท่านพ่อข้ากับฟางผิงไปส่งขบวนเสด็จของรัชทายาทกลับแคว้นซ่งเรียบแล้ว”หยางตงฉวนรายงานต่อแม่ทัพหยางผู้เป็พ่อที่กำลังนั่งหน้ากลุ้มใจอยู่
“ดีมากหมดภารกิจของเราแล้ว ขอบใจพวกเ้าทั้งสองคนมาก”แม่ทัพหยางบอกกับลูก ๆ
“ฟางผิงตงฉวน นั่งก่อนสิ”แม่ทัพหยางบอกให้ทั้งสองคนนั่งลงก่อนที่ท่านปู่และหลี่ชิงตามเข้ามา
“มีประชุมเื่สำคัญเหรอมากันครบเลย”ฟางผิงพูด โดยไม่รู้ว่าเื่ที่กำลังจะคุยเป็เื่สำคัญของนาง
“ฟางผิงวันนี้ข้ามีเื่สำคัญจะคุยกับเ้าและบอกความจริงที่ข้าปกปิดไว้ 20 ปีมาแล้ว”แม่ทัพหยางเริ่มพูดขึ้นอย่างเคร่งเครียด
“เื่อะไรหรือท่านพ่อ”ตงฉวนถามผู้เป็พ่อ
“เมื่อ20 ปีก่อน ตอนข้าเพิ่งได้รับตำแหน่งแม่ทัพและย้ายมาอยู่ที่ชายแดน่นั้นราชสมนักเรียกตัวข้าไปรายงานเื่ชายแดน หลังจากออกจากราชสำนักข้าก็ได้ไปเยี่ยมเพื่อนสนิทเป็ถึงเสนาบดีฝ่ายซ้ายที่จวน”
“ท่านอาจางมู่เหอเหรอท่านพ่อ”
“ใช่วันที่ข้าไปที่จวนของเขา เป็วันเดียวกับที่ฮูหยินจางได้ให้กำเนิดบุตรีออกมาจางมู่เหอแต่งงานกับฮูหยินมาเป็เวลานาน แต่ยังไม่มีลูกจนมาถึงปีนั้น แต่เหมือน์จะกลั่นแกล้งเขาให้ฮูหยินของเขาคลอดลูกสาวออกมาเป็ฝาแฝดซึ่งทุกคนก็รู้ดีใช่ไม่ว่าตามความเชื่อแคว้นเหลียง เด็กแฝดที่เกิดมาจะเป็อาถรรพ์จะนำพาความพินาศมาสู่แคว้นชาวแคว้นเหลียงจำเป็ต้องฆ่าเด็กแฝดทุกคนในแคว้นทันทีที่คลอดออกมา แต่มู่เหอที่ยืนดูหน้าลูกสาวทั้งสองอย่างลังเลและฮูหยินที่เพิ่งคลอดลูกลากสังขารมาคุกเข่าขอร้องสามีอย่างน่าเวทนาเพื่อให้สามีไว้ชีวิตลูกสาวทั้งสองของนาง”หลังจากนั้นแม่ทัพหยางก็นึกถึงเหตุการณ์วันนั้น
‘ท่านพี่ ท่านต้องช่วยลูกของเราด้วย’ฮูหยินจางนั่งคุกเข่ากอดขาสามี
‘ฮูหยิน ข้าเป็ขุนนางจะทำผิดกฎได้อย่างไร’จางมู่เหอที่กำลังสับสน
‘กว่าเราจะได้ลูกสองคนนี้มาเราต้องรอมาเป็สิบปี ท่านจะฆ่าลูกตัวเองได้ลงเชียวเหรอ’เป็เวลาเดียวกับที่แม่ทัพหยางเข้าไป
‘เกิดอะไรขึ้นเหรอท่านเสนาจาง’
‘ท่านแม่ทัพมาได้ยังไงเหรอ’
‘ข้ามาได้อย่างไรไม่สำคัญ แต่เกิดอะไรขึ้นพอจะบอกข้าได้หรือไม่’แม่ทัพหยางได้ถามเสนาบดีจางมู่เหอ ตอนแรกเสนาจางยังไม่กล้าบอกแต่ด้วยความคิดหาทางออกเองไม่ได้จึงเล่าทุกอย่างให้แม่ทัพหยางฟังทั้งหมด
‘แล้วท่านเสนาจางจะเอายังไงต่อเหรอ’
‘ข้าก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน’
‘ท่านแม่ทัพ ข้าขอร้องละ ท่านช่วยชีวิตลูกสาวทั้งสองของข้าด้วยเถิด’ฮูหยินจางคลานเข่ามาขอร้องเขาแม่ทัพหยางจึงตัดสินใจช่วยเหลือลูกชายของเพื่อน
‘งั้นข้าจะช่วยชีวิตลูกท่านเอง’หลังจากบอกเสนาจางและฮูหยินจางจบแม่ทัพหยางได้ใช้กระบี่ฆ่าทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์คลอดเด็ก ไม่ว่าจะเป็หมอตำแย ผู้ช่วยร่วมไปถึงสาวใช้ทุกคนที่อยู่ในห้องนั้นและให้ลูกน้องคนสนิทจัดการกับศพให้เรียบร้อย
‘ข้าช่วยจัดการคนรู้เื่นี้หมดแล้วส่วนลูกสาวท่านข้าจะเอาไปเลี้ยงให้คนหนึ่ง เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ท่านจะได้บอกทุกคนได้ว่าท่านได้ลูกสาวเพียงคนเดียว’แม่ทัพหยางช่วยคิดทางออกให้กับเพื่อนฮูหยินจางกอดลูกสาวคนน้องร้องไห้ปานจะขาดใจ เพราะเพิ่งคลอดลูกน้อยออกมายังไม่ทันข้ามวันก็ต้องพรากจากกันเสียแล้ว
‘ลูกแม่ ไปอยู่กับท่านลุงหยางนะแม่ขอโทษที่ต้องทิ้งเ้าไปแบบนี้ ไม่รู้ว่าชีวิตนี้เราสองคนจะมีโอกาสได้เจอกันแม่จะมีโอกาสได้กอดลูกอีกไม่ ฮื้อ ๆ ๆ ๆ’เสนาบดีจางมู่เหอทำได้แค่ตบบ่าปลอบใจภรรยาแม่ทัพหยางเองก็รับเด็กมาจากอ้อมแขนของฮูหยินจาง
‘ข้าฝากลูกข้าไว้กับเพื่อนรักอย่างท่านข้าก็สบายใจช่วยดูแลเขาทำหน้าที่พ่อแทนข้าด้วย’เสนาบดีจางมู่เหอได้คุกเข่าคับนับให้เพื่อนเพื่อเป็การขอให้เพื่อนดูแลลูกเขา
‘ข้าจะดูแลนางให้เหมือนลูกข้าพวกท่านสบายใจได้ ข้าไปก่อน ก่อนที่ใครจะมารู้เื่นี้’แล้วแม่ทัพหยางผูกทารกไว้กับหน้าอกเขาให้ทารกอยู่ในอ้อมอกขณะเดินทางมือหนึ่งกอดทารกไว้อีกมือก็บังคับม้าควบกลับไปที่จวนแม่ทัพที่ชายแดนเมื่อถึงจวนเขารีบให้คนไปหาแม่นมมาช่วยเลี้ยงเด็ก เมื่อถึงจวนพ่อของเขาเข้ามาถามพร้อมตงฉวนลูกชายเขาและหลี่ชิงที่มาดูทารกน้อยอยู่
‘อวี่ถง เ้าไปเอาเด็กคนนี้มาจากไหน’
‘ท่านพ่อ!!’แม่ทัพหยางอึกอักที่จะพูดเมื่อมีคนเข้ามาในห้องหลายคนเขาเลยตัดใจประกาศ
‘ต่อจากนี้ไปเด็กคนนี้เป็ลูกสาวของข้า ที่เกิดจากเมียที่เป็สาวใช้แม่ของนางเสียชีวิตระหว่างคลอด ข้าขอตั้งชื้อให้นางว่า หยางฟางผิง ตงฉวนนี่คือน้องสาวของเ้าหลี่ชิงข้าฝากเ้าช่วยดูแลคุณหนูด้วย”
‘ขอรับ/ขอรับ’ตงฉวนและหลี่ชิงรับคำ
กลับมาในปัจจุบันตอนนี้ทุกคนนั่งเงียบกับเื่ที่แม่ทัพหยางเล่ามาทั้งหมดโดยเฉพาะฟางผิง ที่ตอนนี้น้ำตาคลอ เพราะนางไม่เคยคิดว่านางไม่ใช่คนในครอบครัว
“แล้วทำไมท่านถึงเพิ่งมาบอกข้าวันนี้ท่านจะมาบอกข้าทำไม ในเมื่อท่านคิดว่ารับข้าเป็ลูกสาวท่านแล้ว”ฟางผิงร้องไห้ออกมาและพูดกับแม่ทัพ หยางอย่างน้อยใจ
“นี้คือเหตุผลที่ท่านพ่อไม่ยอมให้ฟางผิงไปเมืองหลวงตลอด20 ปีที่ผ่านมาเหรอ”หยางตงฉวนเข้าใจเหตุผลที่เขาสงสัยมาตลอดว่าทำไมพ่อของเขาไม่เคยยอมพาฟางผิงไปเมืองหลวงด้วย
“ใช่ เพราะเหตุผลนี้แหละ”
“ฟางผิงพ่อขอโทษ ที่พ่อต้องบอกเพราะพ่อมีเหตุผล”แม่ทัพหยางพูดเสียงอ่อนตอนนี้เขาสงสารลูกสาวจับใจ
“ท่านคิดจะไล่ข้าออกจากตระกูลหยางแล้วใช่ไม่ท่านไม่้าให้ข้าอยู่ที่นี่แล้วใช่ไม่”ฟางผิงร้องถามอย่างเสียใจ
“ท่านพ่อในเมื่อท่านเก็บเื่นี้เป็ความลับมา 20 ปีทำไมถึงมาเปิดเผยวันนี้ละ”ตงฉวนถามต่อ
“ไม่ใช่อย่างนั้น ฟางผิง แต่ตอนนี้พ่อแม่ที่แท้จริงของเ้าเขาอยากจะให้เ้ากลับไป”
“ก็พวกเขามีพี่สาวของข้าอยู่แล้วจะตามข้ากลับไปอีกทำไม ข้าอยากจะอยู่ที่นี่กับทุกคน”
“ฟางผิง ฟังพ่อนะ ตอนนี้พี่สาวฝาแฝดของเ้าจางเซียวเหยาเมื่อปีก่อนได้ถวายตัวเป็พระสนมและถูกแต่งตั้งเป็สนมเอกจางกุ้ยเฟย เพิ่งถูกลอบสังหารและตายไปแล้วขณะที่กลับจากเดินทางไปขอพรที่วัดลั่วซานแทนฮองเฮาตอนนี้ศพนางได้ถูกแอบฝั่งไว้อย่างเงียบ ๆ แม้แต่พิธีไว้อาลัยพ่อแม่เ้ายังไม่สามารถทำให้นางได้”
“อะไรนะ พี่สาวข้าตายแล้ว”ฟางผิงใกับข่าวใหม่ที่ได้รับแม้นางจะเสียใจกับความจริงที่ได้ยินมา และแอบน้อยใจที่เหมือนนางถูกทิ้ง แต่เมื่อรู้ว่าพี่สาวตัวเองตายไปแล้วทั้งๆ ที่นางยังไม่เคยได้เห็นหน้าหรือพูดคุยกับพี่สาวตัวเองเลย นางก็ใเช่นกัน
“พระนางกุ้ยเฟยคนที่รัชทายาทไท่ซานอยากเจอคนนั้นเหรอท่านพ่อ”
“ใช่ รัชทายาทเห็นนางตอนกลับจากเข้าเฝ้าฮ่องเต้ยังเข้าใจว่านางคือฟางผิง แต่ดีที่ข้าห้ามไว้ไม่ให้เขาตามพระสนมไปได้และในงานเลี้ยงที่พ่อออกจากงานมาพร้อมท่านเสนาจางก็เพราะไปดูที่เกิดเหตุกัน”
“แล้วที่ท่านอาเสนาจาง้าตัวฟางผิงกลับไปหลังจากที่ลูกสาวคนโตเสียชีวิตแบบนี้ไม่เกินไปหน่อยเหรอท่านพ่อ”ตงฉวนแย้งขึ้น
“จริงด้วยท่านแม่ทัพแบบนี้ฟางผิงจะไปอยู่ยังไง นางเติบโตมาจากที่นี่ จะให้ไปเป็คุณหนูท่านเสนานางจะไม่เป็ทุกข์เหรอ”หลี่ชิงชวนพูด
“พวกเ้าใจเย็นก่อน ข้าเลี้ยงฟางผิงมา 20ปี แม้ไม่ใช่สายเื แต่นางคือลูกสาวของข้าเช่นกัน ข้าไม่คิดจะยกนางให้กับใครอยู่แล้วแม้กระทั้งพ่อแม่แท้ๆ ของนาง หากนางไม่เต็มใจไป”เมื่อทุกคนได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างโล่งใจคิดว่าฟางผิงจะคงอยู่ที่นี่ต่อไป
“แต่..แต่ว่าครั้งนี้ราชสำนักอาจจะมีปัญหาขึ้นอีกครั้งจางกุ้ยเฟยเป็พระสนมเอกที่ถูกแต่งตั้งขึ้นเพื่อคานอำนาจของฮองเฮาซึ่งเป็ลูกสาวท่านเสนาขวาตอนนี้จางกุ้ยเฟยตายไปอำนาจวังหลังจะเป็ของฮองเฮาอย่างที่ไม่มีใครสามารถต่อกรด้วยได้ดังนั้นเสนาจางรวมไปถึงตัวข้า ้าให้ฟางผิงเข้าไปสวมรอยเป็จางกุ้ยเฟยเพื่อราชสำนักจะได้ไม่ถูกเสนาขวาและพวกควบคุม จนฮ่องเต้เองก็ต้องอยู่ใต้อำนาจพวกเขา”แม่ทัพหยางบอกเหตุผลทุกอย่างฟางผิงเองก็คิดย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่นางไปเจอชายชุดดำและขุนนางของแคว้นซ่งกำลังส่งข่าววางแผนกัน
“ฟางผิง เ้าเป็คนตระกูลหยางเป็ตระกูลแม่ทัพที่ทำศึกเพื่อปกป้องบ้านเมือง ราชสำนักเองก็สำคัญต่อบ้านเมืองมาก มากกว่าทหารชายแดนอย่างพวกเราอีกหากปล่อยให้อำนาจการบริหารอยู่ในมือคนชั่ว ราษฎรจะลำบากมากกว่าทำศึกนะฟางผิง”หยางอวี่ถงพูดให้ฟางผิงเข้าใจ
37K
