เกิดใหม่มาเป็นแพทย์สาวชาวนาผู้ร่ำรวย (ด้วยตัวเอง) [แปลจบแล้ว]

        เวลานี้หญิงค้าทาสลำบากใจยิ่งนักเพราะถึงอย่างไรคุณหนูหรูเยียนก็ถือว่าเป็นลูกค้าคนสำคัญของร้านค้าทาสหากมีปัญหากับคุณหนูพร่ำเพรื่อ วันข้างหน้ายังจะทำการค้าได้หรือ?

        แต่ร้านค้าทาสของพวกนางขึ้นชื่อว่าทาสมีสิทธิ์เลือกเจ้านาย หากพวกนางแหกกฎข้อนี้เอง เช่นนั้นวันข้างหน้าก็ยากจะทำการค้าเช่นเดียวกัน

        เมื่อเห็นซ่งอวี้มาหญิงค้าทาสก็รู้สึกราวกับว่ามีคนมาช่วยชีวิต

        "คุณหนูซ่งคุณหนูมาแล้วหรือ!”

        เสียงของหญิงค้าทาสค่อนข้างดีใจด้วยเหตุนี้สายตาของทุกคนจึงมองมาที่ซ่งอวี้

        ซ่งอวี้เดินเข้ามาโดยที่หน้าไม่เปลี่ยนสีไม่รู้สึกกระอักกระอ่วนแม้แต่น้อย

        "ใช่ได้ยินว่าวันนี้พวกท่านมีทาสดีๆ เข้ามาข้าจึงรีบมาที่นี่เพื่อซื้อบ่าวรับใช้มาดูแลความปลอดภัย ข้าเองก็จนปัญญาเหลือเกินในเรือนไม่มีบุรุษกลัวจะเป็นเป้าของพวกโจร"

        ขณะพูด ซ่งอวี้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย"พวกท่านยังซื้อขายกันไม่เสร็จหรือ? เช่นนั้นประเดี๋ยวข้าค่อยมาใหม่ดีหรือไม่?"

        อืม ความจริงแล้วนางตั้งใจเข้ามาขัดจังหวะเองขืนนางยังไม่เดินเข้ามา เช่นนั้นผู้คุ้มกันทั้งสองที่ตระกูลหรงส่งมา คงจะถูกคุณหนูหรูเยียนซื้อตัวไปแล้ว!

        หญิงค้าทาสตอบด้วยรอยยิ้มถอยหลังสองสามก้าวด้วยความแยบยล

        "คุณหนูซ่งก็เป็นลูกค้าเก่าแล้วคุณหนูอยากจะซื้อบ่าวรับใช้เช่นไรไม่มีทางที่ข้าจะไม่ขายวันนี้มีคนที่เหมาะแก่การเป็นองครักษ์มาจำนวนหนึ่ง แค่ว่าคุณหนูหรูเยียนมาถึงก่อนดังนั้นนางจึงเลือกก่อน ทาสทั้งหมดอยู่ที่นี่แล้วเจ้าค่ะ"

        ดูจากท่าทางของหญิงค้าทาสแล้วคาดว่านางคงจะไม่อยากข้องเกี่ยว

        ความจริงแล้วนี่ก็เป็นเรื่องปกติคนที่ขายตัวมาเป็นทาสที่นี่ล้วนอยากจะเลือกเจ้านายเองทว่าดูจากท่าทีของหรูเยียนแล้ว คล้ายอยากจะบังคับซื้อ

        หากนางยอมขายเช่นนั้นจะเป็นการทำผิดกฎ แต่หากนางไม่ขาย เช่นนั้นก็จะทำให้คุณหนูหรูเยียนไม่พอใจลำบากใจทั้งสองทาง ทว่านางเป็นหญิงค้าทาสที่รับผิดชอบเรื่องนี้ไม่อาจถอนตัวออกไปได้

        ซ่งอวี้มาในครั้งนี้ก็บอกอย่างตรงไปตรงมาว่าต้องการซื้อผู้คุ้มกัน

        นี่เป็นโอกาสดีของนางในการถอนตัวให้ทั้งสองเลือกเอง หากเลือกทาสคนเดียวกันก็แย่งกันเอง ไม่ว่าจะขายให้ผู้ใด ก็ไม่ใช่ปัญหาของร้านค้าทาส

        เป็นวิธีการที่ฉลาดยิ่งนักซ่งอวี้ชำเลืองมองอย่างชื่นชมตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ทำให้หญิงค้าทาสผู้มีมโนธรรมคนนี้ลำบากใจ

        "คุณหนูหรูเยียนซื้อทาสข้าก็จะซื้อทาสเช่นเดียวกันเวลานี้ในลานกว้างแห่งนี้มีห้าสิบชีวิตรอที่จะถูกซื้อตัวไปข้ายังมีงานต้องทำอีกมาก ไม่อาจใช้เวลานาน ถ้าหากข้าจะขอเลือกก่อน ไม่ทราบว่าคุณหนูหรูเยียนสะดวกหรือไม่?" ซ่งอวี้เอ่ยถามด้วยวาจาที่ไพเราะ

        เมื่อหรูเยียนได้ยินเช่นนี้นางก็เดินไปตรงหน้าซ่งอวี้ ดวงหน้าที่งดงามดั่งหยกเปี่ยมไปด้วยความโอหังแววตาของนางมีแต่ความเหยียดหยัน "เจ้าเป็นผู้ใด จึงกล้าให้ข้าหลีกทางให้"

        มองการแต่งกายของซ่งอวี้แล้วไม่โดดเด่นสะดุดตาคาดว่าคงจะเป็นบุตรีของร้านค้าที่ไม่มีชื่อเสียง นางเองก็ไม่จำเป็นต้องเคารพดังนั้นหรูเยียนจึงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงและวาจาที่เปี่ยมไปด้วยความเดียดฉันท์อยากจะให้ซ่งอวี้มีสีหน้าเศร้าสลดหลังจากโดนดูถูก

        ทว่านางกลับต้องผิดหวังเพราะซ่งอวี้ไม่ได้เศร้าสลดแต่อย่างใด แต่กลับยิ้มบางๆ"หรือว่าคุณหนูหรูเยียนจะซื้อทาสทั้งหมดที่นี่กลับไปเช่นนั้นหรือ?"

        ซ่งอวี้กวาดตามองทาสในลานกว้างนับห้าสิบชีวิตแล้วเม้มปาก "โปรดอภัยที่ข้าพูดอย่างตรงไปตรงมา คุณหนูหรูเยียนไม่ได้ต้องการคนมากมายถึงเพียงนี้ในการปรนนิบัติรับใช้เหตุใดจึงไม่หลีกทางให้ข้าสักครั้งข้าเพียงอยากจะซื้อผู้คุ้มกันกลับไปสองคนเท่านั้นหลังจากนั้นคุณหนูอยากจะเลือกอย่างไรก็ล้วนขึ้นอยู่กับคุณหนู"

        แน่นอนว่าหรูเยียนไม่อาจซื้อคนมากมายเช่นนี้กลับไปได้แต่นางก็ไม่อยากยอมแพ้เช่นกัน คนตกอับเช่นนี้มีสิทธิ์อันใดให้นางยอมถอยให้? แต่ยังไม่ทันที่คุณหนูหรูเยียนจะได้แสดงความเกรี้ยวกราดออกมาเสียงกระเอมไอก็ดังขึ้นด้านหลังซ่งอวี้ ตามด้วยชายชราคนหนึ่งเดินเข้ามา

        "ท่านจ้าว?" หรูเยียนร้องเรียกด้วยน้ำเสียงดีใจ พร้อมทั้งเดินไปต้อนรับ"ไม่รู้ว่าท่านจ้าวมา หรูเยียนไม่ได้ทำความเคารพท่านจ้าวโปรดอภัยด้วยเจ้าค่ะ"

        ขณะพูด นางเก็บความเกรี้ยวกราดทั้งหมดลงวางตัวเป็นกุลสตรีในตระกูลใหญ่

        การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้เกิดขึ้นตรงหน้าซ่งอวี้หากเมื่อครู่นางไม่ได้เห็นความโอหังของคุณหนูหรูเยียนด้วยตาตนเองเกรงว่านางคงไม่เชื่อ สตรีผู้สงบเสงี่ยมมีความเป็นกุลสตรีคนนี้แท้จริงแล้วเป็นหญิงเอาแต่ใจและไร้มารยาท

        ท่านจ้าวพยักหน้าให้หรูเยียนด้วยสีหน้าเย็นชาหลังจากนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนผันในเสี้ยววินาที หันไปพูดกับซ่งอวี้ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"เจ้าจะซื้อผู้คุ้มกันสองคนไม่ใช่หรือ? เร็วเข้า กลับไปข้ายังต้องสอนเจ้า หากเสียเวลาดูสิว่าอาจารย์คนนี้จะลงโทษเจ้าอย่างไร"

        ซ่งอวี้เลิกคิ้วขึ้นสัมผัสได้ว่าสายตาของหรูเยียนจ้องเขม็งมาที่ใบหน้าของตน นางรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อยทว่าก็ให้เกียรติท่านอาจารย์ของตนเองอย่างเต็มที่ "ท่านอาจารย์ท่านรอประเดี๋ยว ศิษย์กำลังปรึกษากับคุณหนูหรูเยียนอยู่เจ้าค่ะ"

        ดังนั้นไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากรอ แต่ว่าผู้อื่นมาก่อน ตนมาทีหลังคนที่มาก่อนไม่ยอมให้ตนเลือกก่อน

        ท่านจ้าวมองหรูเยียนด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์เล็กน้อย"คุณหนูหรูเยียนใช่หรือไม่? ลูกศิษย์ของข้าอยากจะซื้อผู้คุ้มกันกลับไปสักสองคนคุณหนูคิดเห็นอย่างไรบ้าง?"

        สีหน้าของหรูเยียนกระอักกระอ่วนครู่หนึ่งทว่ายามเผชิญหน้ากับท่านจ้าวนางไม่กล้าแสดงออกมา จึงฝืนยิ้มแล้วเอ่ยออกมา"ที่แท้ ที่แท้คุณหนูซ่งก็เป็นลูกศิษย์ของท่านนี่เอง ในเมื่อคุณหนูซ่งรีบเช่นนั้นให้นางเลือกก่อนเถอะเจ้าค่ะ ข้าไม่มีเรื่องอะไร รอหน่อยก็ไม่เป็นไร"

        สตรียากไร้คนนี้โชคดีถึงขั้นนี้เชียวหรือ? ถึงได้ฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของท่านจ้าวได้? หรูเยียนมองซ่งอวี้อย่างพิจารณา ความริษยาฉายขึ้นในแววตาของนาง คล้ายอยากจะมองซ่งอวี้ให้ทะลุปรุโปร่ง

        หรูไห่ บิดาของนางทำกิจการค้าสมุนไพร ดังนั้นหรูเยียนจึงศึกษาวิชาการแพทย์มาตั้งแต่เด็กแค่ว่าไม่เก่งกาจก็เท่านั้น

        ในอดีต เพื่อจะมีความสัมพันธ์ดีงามกับร้านยาถงอันหรูไห่อยากจะส่งตัวบุตรีเพียงคนเดียวของตนไปเป็นลูกศิษย์ของท่านจ้าวแต่น่าเสียดายที่ท่านจ้าวไม่รับนาง ส่งนางไปเช่นไร ท่านจ้าวก็ส่งกลับมาเช่นนั้นหรูเยียนมองว่าเรื่องนี้เป็นการดูแคลนนาง ปกติหากมีคนพูดถึงเรื่องนี้ล้วนถูกทุบตีปางตายแล้วค่อยขายทิ้ง

        ตอนหลังนางให้ความสนใจเกี่ยวกับการรับลูกศิษย์ของท่านจ้าวมากเมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดเป็นลูกศิษย์ของท่านจ้าวได้ ปมในใจของนางจึงค่อยๆ คลี่คลาย

        หรูเยียนบอกกับตนเองว่าไม่ใช่ความผิดของนางแต่เป็นความผิดของท่านจ้าว มิเช่นนั้นเหตุใดผ่านมาหลายปีแล้ว แต่ท่านจ้าวกลับไม่มีลูกศิษย์แม้แต่คนเดียว?

        ในตอนหลังหรูเยียนจึงไม่สนใจเรื่องนี้อีก ในยามปกติเมื่อพบเจอกันนางก็เพียงให้ความเคารพท่านจ้าวเท่านั้นไม่กล้ามีความคิดอื่นใด

        แต่วันนี้นางพบเจอสิ่งใด? ท่านจ้าวพาลูกศิษย์ของตนเองมาซื้อผู้คุ้มกัน! หญิงยากไร้ที่แต่งกายทุเรศเช่นนี้เนี่ยนะคิดไม่ถึงว่าจะเหนือกว่านาง กลายเป็นลูกศิษย์ของท่านจ้าวได้

        หรูเยียนรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้าคล้ายถูกคนตบอย่างไรอย่างนั้น

        ตอนนั้นนางไปหาท่านจ้าวถึงเรือนแต่ท่านจ้าวกลับปิดประตูไม่ต้อนรับแขก บอกเพียงว่านางไม่มีคุณสมบัติที่ดีพอเวลานี้ท่านจ้าวกลับรับสตรีที่ดูอย่างไรก็ไม่ได้ดีไปกว่าตนเป็นลูกศิษย์ทำในสิ่งที่ในอดีตนางไม่อาจทำได้

        อีกทั้งท่าทีของท่านจ้าวในเวลานี้ เกรงว่าจะรักและเอ็นดูซ่งอวี้เป็นอย่างมากแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆ เช่นซื้อผู้คุ้มกัน ยังมาเลือกด้วยตนเองเช่นนี้จะไม่ให้หรูเยียนอิจฉาได้อย่างไร?

        หรูเยียนเดินไปยืนอยู่ด้านข้างด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์มองท่านจ้าวพูดคุยกับซ่งอวี้อย่างอ่อนโยน ความริษยาแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจของนางแล้ว

        หญิงค้าทาสเห็นว่าหรูเยียนยอมแพ้จึงยิ้มกว้างแล้วเดินมาด้านหน้าสองก้าว

        "ท่านจ้าวมาซื้อทาสพร้อมคุณหนูซ่งอีกแล้วหรือเจ้าคะ? เมื่อคราวก่อนที่ข้าเจอคุณหนูซ่งก็รู้สึกว่าคุณหนูซ่งเป็นคนมีวาสนา มาวันนี้มีวาสนาตามที่ข้าคิดจริงๆ ท่านจ้าวรักและเอ็นดูคุณหนูเช่นนี้วันหน้าคุณหนูต้องช่วยอุดหนุนร้านค้าทาสของพวกข้าด้วยนะเจ้าคะ"