Tale of Tales Online: Age of Apocalypse อภิมหาสงครามภัยพิบัติถล่มจักรวาล

ตู้ม!เสียงระเบิดดังขึ้นเมื่อไฟร์บอลกระทบเป้าหมายเกิดเป็นกลุ่มควันโขมง จนกลิ่นหญ้าไหม้เกรียมโชยมาเข้าจมูก
ทักษะ: ออโต้แคสต์ไฟร์บอล(Auto Cast Fire Ball) ขั้น 1ประเภท: ใช้งานอัตโนมัติคูลดาวน์: ไม่มีคำร่าย: ไม่มีรายละเอียด: เรียกลูกบอลเพลิงออกมาเพื่อจู่โจมศัตรู สร้างความเสียหายธาตุไฟแก่เป้าหมาย มีโอกาส 30% ที่จะทำให้ศัตรูติดสถานะเผาไหม้เป็นระยะเวลา 5 วินาที ความรุนแรงของทักษะจะขึ้นอยู่กับค่าสติปัญญา(Int)ของผู้ร่าย*สถานะเผาไหม้(Burn) : สร้างความเสียหายธาตุไฟให้เป้าหมายอย่างต่อเนื่อง
เมื่อกลุ่มควันเริ่มจางลง จึงเห็นเป็นเงาลามะกำลังโน้มหัวลงเพื่อเล็มหญ้าอย่างไม่เป็นเดือดเป็นร้อน ร่างกายของมันไร้บาดแผลใดๆ ไม่มีแม้กระทั่งบาดแผลจากการโจมตีของผมก่อนหน้านี้ ผมชักเริ่มไม่แน่ใจว่ามอนสเตอร์ที่เลเวลต่ำขนาดนี้จะฉลาดมากถึงขนาดที่จะหลบสกิลไฟร์บอลของผมได้หรือเปล่า แต่ที่ผมมั่นใจคือมันสามารถใช้ทักษะฟื้นฟูพลังชีวิตให้ตัวเองหรือไม่ก็เป็นเพราะมันมีอัตราการฟื้นพลังชีวิตที่สูงมาก จึงทำให้บาดแผลที่มีอยู่ก่อนหน้านี้นั้นหายไปในเมื่อเกมนี้ไม่มีการแถบค่าพลังชีวิตของมอนสเตอร์ให้ดู ผมคงต้องคอยสังเกตจากพฤติกรรมของมันแทน ด้วยประสบการณ์ที่เคยเล่นเกมอื่นมาอย่างโชกโชน ทำให้พอเดาได้ว่าเมื่อมอนสเตอร์บาดเจ็บหรือใกล้ตาย มันจะเปลี่ยนแปลงการเคลื่อนไหว การใช้ทักษะหรือการโจมตีต่างไปจากเดิม โดยมอนสเตอร์บางตัวอาจจะแสดงออกมาในลักษณะสู้หรือหนี บางตัวบ้าคลั่ง กลายร่าง เรียกพวก บางชนิดอาจหนี วิ่ง ซ่อนตัวหรือเทเลพอร์ต เป็นต้นในขณะที่ลามะจอมถุยกำลังกินหญ้าอย่างเอร็ดอร่อย ผมจึงถือโอกาสนี้ประเคนการโจมตีชุดใหญ่ให้มัน แล้วสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกกลัวขึ้นมานิดหน่อยก็ได้ปรากฏแก่สายตา เจ้าลามะมันฉลาดพอที่จะหลบลูกพลังของผมได้เกือบหมด โดยมันพยายามวิ่งเป็นวงรอบตัวผมเพื่อหลบวิถีกระสุน ทั้งโยกหัวหลบและเปลี่ยนทิศทางการวิ่งกะทันหัน นี่มันไม่ใช่การหลบหลีกธรรมดาแล้ว แถวบ้านผมเรียกว่า ‘จู๊ค’‘นี่มันมอนสเตอร์เลเวลสามจริงเหรอเนี่ย อะไรมันจะโหดขนาดนี้’เมื่อการยิงสาดไม่ได้ผล ผมจึงต้องเปลี่ยนกลยุทธ์การโจมตีเป็นการเล็งดักด้านหน้าของจุดที่ลามะกำลังวิ่งไปแทน แล้วเทพธิดาแห่งโชคลาภก็ได้อวยชัยให้ผม เพราะการโจมตีชุดนั้นดันติดออโต้แคสต์ไฟร์บอลสามลูกติดตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!เจ้าลามะถูกบอลไฟลูกหนึ่งระเบิดใส่หน้าอย่างจัง ทำให้มันล้มตึง ส่วนไฟร์บอลอีกสองลูกโดนเข้าที่ลำตัวของมัน‘คนล้มอย่าข้าม ลามะล้มจึงต้องซ้ำ’เมื่อผมเห็นลามะที่กำลังเพลี่ยงพล้ำ จึงได้จัดกระสุนเวทมนตร์ชุดใหญ่ไฟกะพริบประเคนให้มันในทันที ห่ากระสุนเวทมนตร์พุ่งเข้าหาเป้าหมายอย่างไม่ขาดสายแม้จะมีกระสุนที่ไม่เข้าเป้าอยู่บ้าง แต่ผมคิดว่าแค่นี้ก็ถือว่ายิงแม่นในระดับหนึ่งแล้วเนื่องจากผมโจมตีติดต่อกันอย่างต่อเนื่อง ทำให้ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกคอแห้งและมึนงงเล็กน้อย ผมจึงหยุดยิงครู่หนึ่ง พลันสังเกตเห็นหย่อมไฟเล็กๆ ที่กำลังลุกไหม้อยู่บนตัวของมัน นั่นคงเป็นสถานะเผาไหม้จากผลของสกิลไฟร์บอล แต่ทันใดนั้นเอง ผมก็ได้ยินเสียงร้องของตัวอะไรบางอย่าง เสียงของมันเหมือนกับเพนกวิน แมวน้ำ ไก่ ห่าน ม้า ไก่แตรของเล่น คนชราที่กำลังตะโกน โดยเอาทั้งหมดที่กล่าวมานั้นมารวมกันก็จะได้เป็นเสียงที่ว่ามานั่นเอง ท้ายที่สุดแล้วเสียงนั้นก็เป็นเสียงของเจ้าลามะที่กำลังจะขาดใจตายตรงหน้านั่นเอง มันร้องไม่หยุดพลางกะโผลกกะเผลกที่จะยันตัวลุกขึ้นจู่ๆ ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว ชวนให้เสียวสันหลังวาบ และเพื่อป้องกันไม่ให้ชุดความคิดเหล่านั้นมีโอกาสเป็นจริง ผมจึงรีบยิงพลังเวทชุดสุดท้ายเพื่อปลิดชีพเจ้าสี่ขาทันทีพลันปรากฏแสงสีขาวนวลส่องลงมาจากฟากฟ้าราวกับสปอตไลท์ฉายมายังผม วงเวทแสงค่อยๆ สว่างขึ้นบริเวณรอบตัวของผม พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบท่านได้รับการเลื่อนระดับเป็นเลเวล 2 แล้วท่านได้รับไอเท็มถุงน้ำลายลามะ 1 ถุง, แผ่นขนลามะ 1 ชิ้นสิ้นเสียงประกาศจากระบบ ร่างเจ้าลามะจอมถุยก็ได้สลายกลายเป็นแสงไป ไม่มีการบอกจำนวนค่าประสบการณ์ที่ได้รับ และที่สำคัญเลยคือ…‘ไม่ได้เงินด้วยจ้า’ผมได้แต่คิดแล้วก็สงสัยจริงๆ ว่าจิตใจคนทำเกมนี้ทำด้วยอะไร ผมไม่สามารถนึกหาเหตุผลใดๆ มาอธิบายได้เลยว่า ทำไม๊ ทำไม ผู้สร้างเกมถึงจงใจทำแบบนี้อยู่ดีดีผมก็รู้สึกเหมือนถูกของเหลวแหมะเข้าที่หลัง ผมจึงหันหลังมองไปยังทิศทางที่ของเหลวปริศนาพุ่งมา เห็นลามะจอมถุยตัวหนึ่งกำลังพุ่งตรงเข้าหาผม ทำให้ผมต้องใช้การกลิ้งหลบเพื่อหลบการโจมตี แล้วเสียงระบบก็ดังขึ้นสปิทเทอร์ลามะ เลเวล: 4 ได้เข้าสู่การต่อสู้ผมไม่เข้าใจว่าทำไมระบบถึงได้ประกาศเลเวลของลามะตัวนี้ต่างกับตัวที่ผมเพิ่งฆาตกรรมไป นอกจากนี้ยังมีความแตกต่างอย่างอื่นอีกคือ หน้าตาและสีขนของมันต่างจากตัวเมื่อกี้นี้ สีขนของตัวนี้เป็นสีน้ำตาลแถมยังมีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าตัวที่ตายไปแล้วอีกด้วย จะว่าไปมันก็ไม่ได้ดูเหมือนกับมอนสเตอร์ที่เป็นระดับบอสหรือมินิบอสแหมะ!เมือกบางอย่างชนกับท้ายทอยของผมอีกครั้งหนึ่ง ตอนนี้ผมค่อนข้างมั่นใจแล้วว่า ไอเสียงร้องก่อนตายของลามะตัวที่ผมฆ่าตายไปเมื่อครู่นั้นเป็นทักษะเรียกพวกของมันแน่ๆ เพราะว่าลามะไม่น่าจะใช่มอนสเตอร์ประเภทที่จะโจมตีผู้เล่นก่อน นี่ยังไม่นับการกินหญ้านั่นอีก ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นทักษะฟื้นพลังชีวิตของมันก็เป็นได้‘นี่แค่มอนสเตอร์เลเวลสามถึงสี่เองนะ ระบบจะไม่ใจร้ายกับผู้เล่นเกินหน่อยเร๊อะ’แล้วเสียงของระบบก็ประกาศขึ้นอีกครั้งสปิทเทอร์ลามะ เลเวล: 2 ได้เข้าสู่การต่อสู้เมื่อผมเห็นลามะขนเทาขนาดเล็ก จึงได้แต่คิดว่า ‘มากันเป็นครอบครัวขนาดนี้ ไม่มาทั้งตระกูลไปเลยละ’ในตอนนี้ผมยืนอยู่ระหว่างพวกมันทั้งสองตัว มันสลับกันปล่อยน้ำลายก่อนที่จะพยายามใช้ท่าพุ่งชน ผมกลิ้งหลบติดต่อกันประมาณสามถึงสี่ครั้ง ทุกครั้งที่ผมหลบการชนได้สำเร็จ เจ้าลามะอีกตัวก็จะพยายามพ่นน้ำลายใส่ผมทันทีเนื่องจากไม่มีแถบค่าพลังงานบ่งบอก ทำให้ผมลืมไปว่าการกลิ้งหรือการวิ่งนั้นจะใช้ค่าพลังงานมากกว่าปกติ ทำให้ตอนนี้ผมเริ่มมีอาการหอบอีกครั้ง หากผมยังขืนปล่อยไว้แบบนี้ต่อไป มีหวังหน้ามืดแล้วโดนชนตายแน่ๆผมไม่สามารถหาโอกาสตอบโต้พวกมันได้เลยจนถึงตอนนี้ ผมปล่อยก้อนพลังเวทไปชุดหนึ่ง โดยมีเป้าหมายเป็นเจ้าลามะเลเวลสอง แต่นั่นทำให้ผมพลาดท่าโดนน้ำลายของลามะอีกตัวเข้าให้ที่ใบหน้าอีกครั้ง ผมจึงรีบเช็ดมันออก แต่ครั้งนี้รอบเปื้อนต่างๆ ยังคงอยู่ยกเว้นรอยเปื้อนบริเวณใบหน้าเท่านั้นที่หายไปคราวนี้เจ้าลามะเลเวลสี่ได้เข้าพุ่งชนผมอีกรอบ ถึงอย่างนั้นผมก็ยังมั่นใจว่าจะสามารถกระโดดกลิ้งหลบได้เหมือนกับทุกครั้ง และแล้วครั้งนี้ผมก็ดันพลาดท่าถูกลามะตัวดีชนเข้ากับขาข้างขวาผมอย่างจังจนผมได้ยินเสียงกระดูกขาตัวเองหักกร๊อบ!ผมกลิ้งกระเด็นไปสองสามตลบ ก่อนที่ผมจะยันตัวเองให้ลุกขึ้นแต่มันรู้สึกเจ็บที่ขาขวาอย่างมาก ผมแทบจะทรงตัวยืนไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ยิ่งการกระโดดหลบครั้งต่อไปนี่คงไม่ต้องคิด‘จะหนีก็ตาย จะตายก็ตาย’แล้วก็เป็นไปตามคาด ผมถูกลามะตัวน้อยชนซ้ำเข้าที่ท้องของผมอย่างจังจนผมล้มทั้งยืน ผมจุกมากจนเริ่มหายใจลำบาก สายตาเริ่มพร่ามัว สิ่งต่างๆ ที่มองเห็นเริ่มถูกย้อมเป็นสีแดงฉาน‘นี่คงเป็นอาการของคนใกล้ตายในเกมนี้สินะ’ลามะตัวใดตัวหนึ่งกำลังเดินเข้ามา เหมือนสัมผัสได้ว่าผมกำลังจะตาย มันทำท่าเคี้ยวๆ แล้วขากน้ำลายใส่หน้าผมอีกครั้งและครั้งนี้ผมรู้สึกได้เลยว่ามันมีกลิ่นแรงและเปียกแฉะมากกว่าครั้งไหนๆ ก่อนที่มันจะกระโดดเอาขาทั้งสี่มาเหยียบตัวผมแล้วย่ำไปมาเหมือนกำลังเหยียบองุ่นไปทำไวน์ยังไงอย่างนั้น‘ผมไม่คิดเลยว่าครั้งหนึ่งในชีวิตในเกมโลกเสมือน ผมกำลังจะถูกลามะกระทืบตาย’ในใจรู้สึกหมดหวังที่จะชนะการต่อสู้ในครั้งนี้ แต่สำหรับผมแล้วมันถือเป็นบทเรียนอันล้ำค่าหลังจากนั้นเพียงไม่นานร่างของผมก็สลายกลายเป็นแสงไปในที่สุดเกมโอเวอร์ท่านจะถูกส่งกลับไปยังจุดเซฟล่าสุด

ณ สถานพยาบาลเมืองอัลปาป้าเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่า ผมกำลังนอนอยู่บนเตียงคนไข้ที่ถูกปูด้วยผ้าปูเตียงสีขาว ผมลุกขึ้นนั่งแล้วหันมองไปรอบห้อง มันมีลักษณะเป็นห้องสี่เหลี่ยมสีขาวโพลน มีเตียงวางเรียงรายเป็นจำนวนหลายร้อยเตียงชวนให้นึกถึงตึกพยาบาลในหนังสงคราม ซึ่งบางเตียงก็มีคนนอนอยู่ คาดว่าพวกเขาและเธอน่าจะเป็นผู้เล่นเหมือนกับผมนี่แหละผมมองลงไปที่ขาตัวเอง ทำให้เห็นว่าขาขวาของผมถูกเข้าเฝือกอยู่ รู้สึกขยุกขยิกราวกับว่ากระดูกที่ขาขวากำลังเคลื่อนยุกยิก แต่ไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆหน้าจอโฮโลแกรมที่ปลายเตียงบอกว่า อีกสิบห้านาที ร่างกายผมจะซ่อมแซมสำเร็จ ระหว่างนี้ผมจะไม่สามารถลุกขึ้นจากเตียงได้ระหว่างรอ ผมจึงเปิดหน้าหน้าต่างค่าสถานะของตัวละครขึ้นมาตรวจสอบ
ผู้เล่น: วิคเตอร์ เลเวล: 2อาชีพ: จอมเวทฝึกหัด(Apprentice)พลังชีวิตสูงสุด: 12พลังเวทสูงสุด: 40พลังงานสูงสุด: 20แต้มสเตตัสที่ยังไม่ได้ใช้งาน: 20 แต้มแต้มทักษะที่ยังไม่ได้ใช้งาน: 5 แต้ม
ทำให้พบว่าตอนนี้ผมมี ’แต้มสเตตัส’ รวมเป็นจำนวนยี่สิบแต้ม มันเป็นแต้มที่สามารถใช้ในการเพิ่มความสามารถด้านต่างๆ ของตัวละครได้ ซึ่งสำหรับอาชีพสายจอมเวทอย่างผมเนี่ย มักจะเน้นเพิ่มค่าสติปัญญาเป็นหลัก ผมจำรายละเอียดต่างๆ ของแต่ละค่าได้ไม่หมด จึงหยิบคู่มือจากช่องสัมภาระขึ้นมาอ่าน
พละกำลัง(Strength: Str) – เพิ่มพลังโจมตีทางกายภาพ(การโจมตีประชิด) , เพิ่มค่าพลังงานสูงสุดและความเร็วในการฟื้นฟูพลังงาน, เพิ่มค่าสูงสุดของน้ำหนักของสัมภาระที่สามารถเก็บได้ความว่องไว(Agility: Agi) - เพิ่มความเร็วในการโจมตี(ไม่รวมการร่ายเวท) , เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่, ลดระยะเวลาคูลดาวน์ของทักษะลงพลังชีวิต(Vitality: Vit) – เพิ่มค่าพลังชีวิตสูงสุด, เพิ่มพลังป้องกันทางกายภาพ, ลดโอกาสในการได้รับบาดเจ็บสาหัส, ลดค่าน็อคดาวน์ที่ได้รับจากการโจมตีทางกายภาพสติปัญญา(Intelligent: Int) – เพิ่มพลังโจมตีทางเวทมนตร์, เพิ่มค่าพลังเวทสูงสุด, เพิ่มค่าพลังป้องกันทางเวทมนตร์, , ลดค่าน็อคดาวน์ที่ได้รับจากการโจมตีทางเวทมนตร์ความแม่นยำ(Dexterity: Dex) – เพิ่มพลังโจมตีทางกายภาพ(การโจมตีระยะไกล) , เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ของลูกกระสุน(กายภาพ+เวทมนตร์) , ลดดีเลย์ในการร่ายเวทมนตร์และทำให้การร่ายเวทมนตร์และการแสดงผลเร็วขึ้นโชคลาภ(Luck: Luck) – เพิ่มโอกาสความสำเร็จในการโจมตี ใช้ทักษะและใช้งานไอเท็มที่มีโอกาสแสดงผลเป็นเปอร์เซ็นต์, เพิ่มโอกาสในการดรอปไอเท็มจากมอนสเตอร์
พอสรุปได้ว่าที่เกมนี้ไม่มีค่าการหลบหลีกเพราะการที่จะหลบได้หรือไม่ได้นั้นก็ขึ้นอยู่กับฝีมือและการตอบสนองของผู้เล่นเองเป็นหลัก นอกจากค่าหลบหลีกแล้ว อีกค่าหนึ่งที่ไม่มีการเอ่ยถึงเลยก็คือโอกาสในการโจมตีคริติคอล อันนี้ผมก็ไม่แน่ใจว่ามันเป็นยังไงแน่ เพราะเวลาโจมตีไปที่มอนสเตอร์ก็ไม่ได้ปรากฏเป็นค่าความเสียหาย ผมจึงไม่มีทางรู้ได้เลยว่ามันติดคริติคอลหรือเปล่า หรือว่าเกมนี้อาจจะไม่มีการโจมตีแบบติดคริติคอลก็เป็นได้เนื่องจากตอนนี้ผมยังไม่มีเพื่อนหรือปาร์ตี้ในเกม หนทางที่ดีที่สุดในการเก็บเลเวลคือการฆ่ามอนสเตอร์ให้เร็วที่สุด ผมจึงใช้แต้มสเตตัสทั้งหมดไปกับค่าสติปัญญาเพื่อเพิ่มความรุนแรงของการโจมตีโดยเวทมนตร์ส่วนผังสกิลนั้น ผมเพิ่งรู้ว่าผมไม่สามารถอ่านรายละเอียดของสกิลที่เงื่อนไขยังไม่ครบได้ เหมือนกับตอนนี้ที่ผมยังไม่ได้อัพสกิลไฟร์บอล ทำให้ผมไม่สามารถอ่านรายละเอียดสกิลลำดับถัดไปที่มีเส้นลากเชื่อมกับสกิลไฟร์บอลได้ ผมทำได้เพียงมองรูปไอคอนที่มีสัญลักษณ์แม่กุญแจบังอยู่ แล้วคาดเดาความสามารถของสกิลเท่านั้นแต้มสกิลที่เพิ่งได้มาจากการอัพเลเวลอีกห้าแต้มถูกใช้ไปกับการเลื่อนระดับสกิลเอมเบลมทั้งสี่ธาตุ สกิลละหนึ่งแต้ม ทำให้เพิ่มโอกาสติดออโต้แคสต์ของสกิลแต่ละธาตุมาอีกห้าเปอร์เซ็นต์ ส่วนอีกหนึ่งแต้มที่เหลือผมใช้เพิ่มระดับให้ทักษะ ‘เอมเบลมมาสเตอรี่(Emblem Mastery)’ ที่เพิ่งปลดล็อคมาได้หลังจากอัพสกิลเอมเบลมทุกธาตุเป็นระดับสองทันใดนั้นก็เกิดแสงสว่างวาบขึ้นบริเวณเตียงข้างๆ ปรากฏเป็นชายรูปร่างสูงโปร่งในชุดนักผจญภัยเหมือนกันกับผมที่กำลังนอนหมดสภาพอยู่ ผมสีบลอนด์ของเขายาวไปถึงกลางหลัง นัยน์ตาสีเหลืองอำพัน หน้าตาดีสะอาดสะอ้านแลดูมีภูมิฐาน ราวกับเอลฟ์ในภาพยนตร์เก่าแก่เรื่องหนึ่งที่ผมเคยดูเมื่อตอนผมยังเด็กๆ

ร่างกายที่ขาดครึ่งของเขากำลังค่อยๆ เชื่อมสมานกัน จู่ๆ ชายแปลกหน้าก็ได้เอ่ยขึ้น แล้วโบกไม้โบกมือมาทางผมพร้อมกับคำกล่าวทักทาย ‘คนอะไรจะเฟรนลี่ขนาดนั้น’

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4 ฆ่ามอนส์ ทำไมมันยากจังวะครับ

นิยายแนะนำ

Tale of Tales Online: Age of Apocalypse อภิมหาสงครามภัยพิบัติถล่มจักรวาล

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 4 ฆ่ามอนส์ ทำไมมันยากจังวะครับ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้