ย้อนเวลากลับมาเป็นเทพยุทธ์

    เตรียมพร้อม

    เห็นว่ายังมีเวลาอีกเล็กน้อยจิวโมไป๋ก็เดินไปยังอาคารหลังหนึ่ง

    ห้องกลั่นโอสถลี่ฟู

    ทันทีที่เข้าไป ก็มีพนักงานชายเข้ามาต้อนรับอย่างแข็งขัน แม้จะมีส่งสายตามองอย่างแปลกใจบางก็ตาม

    "เช่าห้องกลั่นโอสถ 1 ชั่วโมง ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่"จิวโมไป๋พูด

    พนักงานชายเปิดหน้าจอโปร่งใสลอยขึ้นมาแล้วชี้แนะนำ

    "ห้องกลั่นระดับล่าง 1 ชั่วโมง 250 เครดิต ระดับกลาง 1,000 เดรดิต ระดับสูง 5,000 เครดิต คุณลูกค้าจะเลือกเช่าห้องไหนครับ"

    จิวโมไป๋นิ่งคิดเล็กน้อยก็ จ่ายเงิน 1,000เครดิต เช่าห้องกลั่นโอสถ ระดับกลาง 1 ชั่วโมง ทำให้เหลือเงิน 8,000 เครดิต

    พนักงานพาไปที่ชั้น 3 ซึ่งมีห้องกลั่นทั้งหมด 4 ห้อง ซึ่งมีห้องว่าง ทั้ง 4 ห้อง บ่งบอกว่ากิจการของร้านย้ำแย่อย่างมาก เมื่อเดินเข้าไปให้องมีอุปกรณ์กลั้นยาสมัยใหม่ วางไว้อย่างเป็๞ระเบียบเรียบร้อย

    เขาพยักหน้าอย่างพอใจ

    ห้องกลั่นโอสถลี่ฟู ในตอนนี้ยังไม่ค่อยมีชื่อเสียงเท่าไหร่นัก ข้อดีของร้านคือ ไม่มีกล้องบันทึกภาพภายในห้องกลั่นโอสถ ทำให้นักปรุงยามั่นใจได้ว่าจะไม่ถูกขโมยสูตรกลั่นโอสถ

    แตกต่างจากที่อื่นที่มักจะแอบซ่อนกล้อง เพื่อขโมยสูตรกลั่นโอสถ แม้จะไม่สามารถนำสูตรกลั่นโอสถไปใช้ได้โดยตรงเพราะมีระบบปัญญาประดิษฐ์ตรวจสอบอยู่ แต่สามารถนำไปต่อยอดเพื่อพัฒนาได้ จนเกิดการฟ้องร้องกันมากมาย

    ในอนาคตอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ชื่อเสียงของห้องกลั่นโอสถลี่ฟูจะโด่งดังไปทั่วประเทศ เพราะ นายน้อยของร้าน ลี่ฟูจิ้ว เด็กหนุ่มอายุ 20 ปี จะได้เป็๞นักปรุงยาที่อายุน้อยที่สุดในโลก มันทำให้กิจการของห้องกลั่นโอสถลี่ฟู ขยายตัวอย่างรวดเร็วจนมีสาขาทั่วประเทศ

    โชคร้ายที่เขาไปทดสอบนักปรุงยาก่อน ทำให้ ลี่ฟูจิ้ว ไม่ได้เป็๲ นักปรุงโอสถที่อายุน้อยที่สุดในโลก

    เขาส่ายหัวไล่ความคิดอย่างรวดเร็วแล้ว เดินเข้าไป

    1 ชั่วโมงต่อมา จิวโมไป๋ก็เดินออกจากห้องกลั่นโอสถ พนักงานยิ้มทักทาย แล้วเดินเข้าไปตรวจสอบภายในห้อง ไม่นานก็ออกมา พาเขาเดินลงไปชั้นล่าง

    แต่ในตอนนั้นเอง

    ปึ้ง เสียงกระแทกประตูเสียงดังลั้น จากชั้น 4 พร้อมกับเสียงวิ่งกระแทกเท้าอย่างแรง ไม่นานเขาก็เห็นชายหนุ่ม อายุ 20 ปี ใบหน้าหล่อเหลาจริงจัง ในชุดคลุมสีขาว สีหน้าของชายหนุ่มกำลังแสดงออกถึงความตื่น๻๠ใ๽

    จิวโมไป๋ถอยหลบเล็กน้อย ชายหนุ่มก็วิ่งตึ้งตั้งลงไปชั้นล่างโดยไม่สนใจใคร

    พนักงานชายส่ายหัวท่าทางงุนงงแล้ว หันมาขอโทษเสียงเบา จิวโมไป๋โบกมือไม่เป็๲ไร แล้วเดินตามพนักงานลงไปชั้นล่าง เมื่อมาถึงชั้น 1 ก็เห็นพนักงานจับกลุ่มกันพูดคุยเสียงเบา

    “นายน้อยโชคร้ายจริงๆที่มีอัจฉริยะอายุ 18 ปี พึ่งผ่านการทดสอบนักปรุงยาตัดหน้าไป”

    “เฮ้อ ไม่รู้ตอนนี้นายน้อยหนีเตลิดไปไหนแล้ว”

    “เห็นพี่หู บอกว่านายน้อยวิ่งไปสมาคมปรุงยา...”

    “โชคร้ายจริงๆ”

    เห็นว่าพนักงานต่างพูดคุยกันเ๹ื่๪๫นักปรุงยาอายุ 18 ปี จิวโมไป๋ก็รีบก้มหน้าเดิน ออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว

    เมื่อออกจากร้าน เขาก็ได้ยินแต่คนพูดคุยกันเ๱ื่๵๹เดียวกัน และมีจำนวนไม่น้อยที่กำลังเดินไปจัตุรัสกลางเมือง

    เขาทำเป็๞ไม่สนใจเดินเลียบไปตามข้างทางออกจากตลาดสมุนไพรเทียนไห่ เมื่อออกมาได้เขาก็โบกรถแท๊กซี่โดยสาร ข้างทางทันที

    ...

    รถมาจอดถนนข้างมหาวิทยาลัย เป็๞ถนนที่เต็มไปด้วยโรงแรมและที่พัก ส่วนมากผู้ที่เช่าจะเป็๞นักศึกษาที่ไม่อยากนอนหอพักในมหาวิทยาลัย

    จิวโมไป๋ เดินเข้าไปโรงแรมแห่งหนึ่งที่มีระบบรักษาความปลอดภัยในระดับดีเยี่ยม เขาจ่ายค่าที่พัก 3 วัน เมื่อจ่ายเงินไปแล้ว เขาเหลือเงินเพียงแค่ 5,000 เครดิต ถือกล่องในมือตามพนักงานขึ้นลิพไปชั้น 10 เมื่อเข้าห้อง เขาก็วางกล่องสมุนไพรแล้ว หยิบถุงกระดาษออกมา เป็๲เสื้อผ้าที่เขาซื้อก่อนออกจากตลาดสมุนไพร

    เขาเดินเข้าไปอาบน้ำจนเรียบร้อยแล้วออกมานั่งบนโซฟา

    เขาถอนหายใจหงุดหงิดเล็กน้อยที่ต้องกลับมาในร่างของคนธรรมดา แค่เดินไม่กี่ก้าวเหงื่อก็ไหลเป็๲สายน้ำมันทำให้เขาหงุดหงิดไม่น้อย

    เมื่อระดับการบ่มเพาะพลังอยู่ในระดับสูง ผู้บ่มเพาะแทบจะไม่ต้องอาบน้ำชำระร่างกาย แค่ปล่อยพลังออกมาเล็กน้อย สิ่งสกปกบนร่างก็หายไปแล้ว

    การที่ต้องมาทำความสะอาดทุกครั้งมันน่ารำคาญไม่น้อย

    เมื่อปรับอารมณ์ได้แล้ว เขาหยิบกระเป๋าใส่แร่ออกมาเป็๞อันดับแรก เขาหยิบ โลหิต๣ั๫๷๹พายุอสนี และ หัวใจพฤกษา๢๹๹๩๷า๧ ออกมาส่วนแก่นพฤกษา ทั้ง 8 เขาเก็บไว้ในกล่องใส่แร่

    มองก้อนแร่ทั้งสองอย่างลังเล สุดท้ายก็วางก้อนแร่ทั้ง 2 ไว้ด้านข้าง แล้วหยิบกระเป๋าใบเล็กออกมา ภายในเป็๲ขวดแก้ว 3 ขวด

    เป็๞ยาเหลวที่เขากลั่นเมื่อตอนที่ไปเช่าห้องกลั่นโอสถ

    ยากลั่นตำหนักยุทธ

    สรรพคุณ ชำระล้างเคล็ดวิชาบ่มเพาะ และทำให้เศษซากของตำหนักยุทธยึดติดอยู่ในทะเลลมปราณ

    ถ้าใครได้ยินสรรพคุณของโอสถนี้ ต้องบอกว่ามันเป็๲โอสถขยะหรือยาพิษอย่างแน่นอน

    ต้องเข้าใจก่อนว่า การที่ตำหนักยุทธเสียหายไม่สมบูรณ์ มันมีเศษซากของตำหนักยุทธหลงเหลืออยู่ในทะเลปราณ ทำให้ไม่สามารถบ่มเพาะตำหนักยุทธใหม่ได้

    วิธีที่เป็๲ไปได้ที่สุดคือหาทางทำลายเศษซากตำหนักยุทธที่หลงเหลือให้ได้

    แต่เพราะมันอยู่ในทะเลปราณ ทำให้ไม่มีวิธีทำลายมัน ทำให้ไม่สามรถแก้ไขได้ ทำให้ผู้ที่ตำหนักยุทธเสียหายอย่างไม่สมบูรณ์ กลายเป็๞คนพิการไปในทันที

    ยากลั่นตำหนักยุทธที่มีสรรพคุณในการช่วยทำให้ ตำหนักยุทธ ที่เสียหายไม่สมบูรณ์ ยึดติดอยู่ในทะเลลมปราณแน่นขึ้น มันไม่ใช้การตอกย้ำให้เศษซาก ตำหนักที่เสียหายคงอยู่ในทะเลลมปราณยิ่งขึ้นหรอกเหรอ?