ซ่อนกลิ่น
Ep1
10ปีผ่านไป
“กลับมาแล้วหรอค่ะ” เสียงใสของน้ำหวานเอ่ยขึ้น พลางเดินมารับชุดกาวน์จากมือผมส่วนผมนั้นยื่นถุงขนมที่แวะซื้อมาให้ภรรยาตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม
“ผมต่อแถวนานมากนะ” เสียงนุ่มเอยบอก ซึ่งคนตรงหน้าก็ยกยิ้มดีใจพลันรับขนมในมือผมไปด้วยอาการดีใจ
“สามีใคร น่ารักที่สุดเลย”เ้าของกลิ่นวานิลลาบีบปลายจมูกไม่แรงมากนั้นด้วยความมันเขี้ยว
ผมแต่งานกับน้ำหวานมาได้2ปีแล้ว น้ำหวานเป็โอเมก้าที่มีเสน่ห์มากถึงผมจะเป็เบต้า เธอก็ไม่สนใจ และยอมคบกับผมจนเราตกลงแต่งงานกันหลังจากเรียนจบ
“เย็นนี้มีของโปรดซ่อนด้วยนะ”เสียงใสเอ่ยบอก ผมจึงเดินตามน้ำหวานที่จูงมือผมมาที่โต๊ะอาหารอย่างว่าง่ายอาหารมากมายที่ผมชอบเต็มโต๊ะไปหมด สายตาเรียวมองน้ำพริกปลาทู ไข่ชะอมและผักสดมากมายไว้กินกันน้ำพริก
“ว้าว แบบนี้รักตายเลย”ผมสวมกอดน้ำหวานด้วยความเอ็นดู จึงได้รับเสียงหัวเราะสดใสเป็การตอบรับก่อนจะลงมือทานอาหารกัน
หลังจากทานข้าวเสร็จผมก็ขึ้นมาอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน แต่ก็ดันมีสายเรียกเข้าดังขึ้นซะก่อนผมจึงเดินมารับสายพร้อมรอยยิ้มเมื่อเห็นเบอร์บนหน้าจอมือถือ
“ครับป้า”
[“ซ่อน พรุ่งนี้ว่างไหมคุณท่านทั้ง2อยากเจอเรา พาภรรยามาด้วยนะ”] เสียงแหบแห้งของป้าแม่บ้านเอ่ยขึ้น ผมทำท่าคิดพักใหญ่ ก่อนจะเอ่ยตอบกลับไป
“ครับ” เมื่อคุยกับป้าแม่บ้านจบ ผมก็กดวางสายพอดีกับที่น้ำหวานเดินเข้ามาในห้อง
“มีอะไรหรือคะ” เสียงใสเอ่ยถาม ผมหันไปมองหน้าน้ำหวานพร้อมรอยยิ้มบางพลางเดินเข้าไปกอดเอวบางนั้นไว้ แล้วซุกใบหน้าลงตรงซอกคอหอม
“พรุ่งนี้แต่งตัวสวยๆนะผมจะพาคุณไปเจอผู้มีพระคุณของผม” ผมเอ่ยบอกทั้งๆที่ใบหน้ายังจมอยู่ที่ซอกคอ
เช้าวันต่อมา
ผมขับรถมาที่บ้านที่รับเลี้ยงเด็กกำพร้าอย่างผมสายตาเรียวมองบ้านที่ผมจากมานานพความทรงจำบางส่วนของผมมันขาดหายไปใน่วัยเด็ก Dadบอกว่าสมัยที่ผมยังเด็กผมเคยเกือบตาย เหตุการณ์มันรุนแรงมากจนทำให้ผมสูนเสียงความทรงจำในวัยเด็กไปบางส่วน แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจกับความทรงจำที่หายไปนั้น
“ว้าว สวยจัง” ผมหันมองดวงตาใสของภรรยาที่มองบ้านตรงหน้าอย่างสนใจ
เมื่อจอดรถเสร็จผมก็พาภรรยาเดินตรงมาหลังบ้าน มาเข้าด้านหลังครัวแทนที่จะเข้าหน้าบ้าน จึงทำให้พวกพี่ๆที่เห็นผมต่างก็ใกันยกใหญ่
“ตายแล้ว! ไอ้ซ่อน ตายๆหล่อเท่ ใช่ไอ้ซ่อนจริงๆใช่ไหม?” เสียงของพี่ปลาเอ่ยถามพร้อมทำตาโตผมกับน้ำหวานจึงอดที่จะขำไม่ได้
“เฮ้ยๆทำอะไรก็เกรงใจผัวหน่อย ลูบๆมันอยู่ได้”
“หึถ้าแตะนิดน้อยแล้วได้ไอ้ซ่อนเป็ผัว แม่จะแตะๆทุกวันเลย” เมื่อพี่ปลาเอ่ยจบก็ได้รับเสียงหัวเราะดังลั่นห้องครัว ก่อนจะเงียบเมื่อป้าแม่บ้านเดินเข้ามา
“คุณท่านทั้ง2รอเจออยู่” ผมพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มทันทีเมื่อป้าแม่บ้านเอ่ยบอกก่อนจะหันมาพยักหน้าให้น้ำหวานช้าๆ แล้วขอตัวไปพบคุณท่านทั้งสอง
8K
