กัณฑ์ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เธอเพิ่งได้สติ ต้องมาตกใจกับตัวเองที่มีสภาพเปลือยแบบนี้ แต่เพราะเธอจดจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้ ในตอนแรกกัณฑ์กลัวมากว่าตนจะมีอะไรกับชัยวัฒน์ เธอจึงมองไปที่หน้าผู้ชายที่ตนนอนด้วย ก็รู้สึกโล่งใจ แต่ไม่ใช่สิ เธอจะมีอะไรกันกับพัฒน์ได้ยังไง ก็ไหนพัฒน์ได้สัญญากับเธอว่า จะไม่ทำอะไรเธอก่อนแต่งงานไง แล้วทำไมเขาถึงผิดสัญญา
กัณฑ์โกรธมาก เธอเลยจะลุกหนี พัฒน์ผู้ซึ่งรู้ดีว่าหากกัณฑ์หายเมา เธอต้องโกรธเขามากแน่เลย เลยรีบกอดและรั้งตัวกัณฑ์ไว้ไม่ให้ลุกไปไหน
“ปล่อยกัณฑ์นะพัฒน์ ไหนว่าคุณสัญญาแล้วไง ว่าจะไม่ทำอะไรกัณฑ์” กัณฑ์โกรธ
“พัฒน์ขอโทษ แต่เมื่อคืน กัณฑ์เมาหนักมาก แถมยังมาหาว่าพัฒน์เป็นเกย์อีก กัณฑ์เลยขอความร่วมมือกับอ้อยเพื่อพิสูจน์ว่าพัฒน์เป็นเกย์จริงมั้ย และจริงๆ แล้ว เมื่อคืนกัณฑ์เป็นฝ่ายรุกเองด้วย พัฒน์ก็เคยบอกกัณฑ์แล้วว่าข้อสัญญายกเว้นกรณีนี้ เพราะพัฒน์ยอมรับตรงๆ ว่า เวลาปกติพัฒน์พอทนได้ แต่ถ้าเวลาที่กัณฑ์เป็นฝ่ายเริ่ม พัฒน์ข่มใจไม่ไหวจริงๆ” พัฒน์อธิบาย
“เวลากัณฑ์เมา กัณฑ์เป็นอย่างนั้นหรอคะ” กัณฑ์พูดน้ำเสียงอ่อนลง
“คุณก็ดูผลงานคุณสิครับกัณฑ์” พัฒน์กล่าว
“กัณฑ์เชื่อคุณก็ได้ค่ะ แต่ตอนนี้พัฒน์ช่วยอยู่นิ่งๆ สักห้านาทีนะคะ ขอกัณฑ์ดูหน้าพัฒน์หน่อย” กัณฑ์กล่าว
“คุณจะพิสูจน์ว่าผมเป็นเกย์อีกหรือครับ” พัฒน์สงสัย
“ไม่ใช่ค่ะ ฉันรู้แล้ว ว่าคุณไม่ได้เป็นเกย์ น่า อยู่เฉยๆ สักห้านาทีนะคะ” กัณฑ์กล่าว
กัณฑ์เพ่งสมาธิมองไปที่พัฒน์ แต่เวลาผ่านไปนานพอสมควร ก็ไม่เห็นภาพนิมิตเกิดขึ้นเลย ดังนั้นเธอจึงเชื่อแล้วว่าเธอสามารถแลกพรคืนได้จริงๆ และทำให้เธอรอดพ้นเงื้อมมือของชัยวัฒน์ได้
“เอ่อ กัณฑ์ครับ คุณเลิกจ้องผมเถอะ หากนานกว่านี้ ผมจะข่มใจไม่ไหวจริงๆ” พัฒน์กล่าว
“หยุดเลยนะคะพัฒน์ เมื่อคืนเป็นเพราะกัณฑ์ผิดเอง แต่ต่อไปพัฒน์ก็ต้องรักษาสัญญา แต่ถ้าพัฒน์ไม่รอให้พวกเราแต่งงานกันก่อน งั้นพวกเราก็ไปหย่ากันเถอะค่ะ” กัณฑ์กล่าว
“ใครจะไปยอมกันล่ะครับ คุณได้ผมแล้วทิ้งไม่ได้นะ คุณก็รู้ว่ามันเป็นครั้งแรกของพวกเราทั้งคู่ เพราะผมแตะผู้หญิงอื่นไม่ได้ เรื่องนี้คุณรู้จากชัยวัฒน์ไม่ใช่หรอครับ” พัฒน์กล่าว
“เอาเป็นว่ากัณฑ์ยอมเชื่อคุณแล้วค่ะ แต่เลิกพูดถึงเรื่องเมื่อคืนนี้เถอะ กัณฑ์จะไปอาบน้ำแล้ว” กัณฑ์กล่าว
กัณฑ์รีบห่อตัวแล้วไปอาบน้ำทันที
พัฒน์แอบนอนยิ้ม เขาไม่คิดเลยว่าเวลากัณฑ์เมาจะกล้าเล่นกับไฟอย่างเขาได้ หลังจากกัณฑ์แต่งตัวเสร็จ เขาก็ลุกไปอาบน้ำต่อ
กัณฑ์อยากออกไปจากห้องก่อน แต่ก็เปิดประตูห้องนอนออกไปไม่ได้ ซึ่งเธอเองก็แปลกใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
กัณฑ์เลยต้องมานั่งรอที่โซฟาภายในห้องนอน
พัฒน์อาบน้ำเสร็จเห็นกัณฑ์นั่งหน้าบูด เขาก็เดาออกทันทีว่าเป็นเพราะเปิดประตูห้องนอนออกไปไม่ได้
“ทำไมประตูล็อคจากด้านนอกกันล่ะคะ” กัณฑ์รีบถาม
“ก็เมื่อคืน คุณไปขอความร่วมมือกับอ้อย ให้พิสูจน์ว่าผมเป็นเกย์หรือเปล่าไงครับ เธอเลยช่วยคุณล็อคประตูให้ ไม่ให้ผมหนีออกไปนอกห้อง” พัฒน์อธิบาย
“นี่กัณฑ์เมาแล้ว เป็นถึงขนาดนั้นเลยหรอคะ” กัณฑ์กล่าว
“ก็ใช่ไงครับ ผมเลยว่าจะให้อ้อยมาเป็นพยานให้ผม ว่าผมไม่ได้เป็นฝ่ายรุกจริงๆ” พัฒน์กล่าว
“เลิกพูดเรื่องนั้นได้แล้วค่ะ แล้วพวกเราจะออกไปยังไง” กัณฑ์กล่าว
“เดี๋ยวผมโทรหาป้าแช่มให้ครับ” พัฒน์กล่าว
พัฒน์เลยติดต่อป้าแช่ม เพื่อจะบอกให้อ้อยมาเปิดประตูให้ แต่แล้วข่าวร้ายก็มาเยือน อ้อยได้งานทำวันแรก เธอได้ออกไปทำงานที่บริษัทเรียบร้อยแล้ว และเอาลูกกุญแจที่ใช้สำหรับไขกุญแจคล้องห้องของพัฒน์ไปด้วย อ้อยบอกว่าจะกลับมาไขให้ในตอนเที่ยง
พัฒน์ติดต่ออ้อยโดยตรงไม่ได้เพราะเธอปิดมือถือ เหมือนอ้อยจงใจจะแกล้งพัฒน์
“อะไรนะคะพัฒน์ อ้อยจะกลับมาไขให้ตอนเที่ยง งั้นกัณฑ์ก็ต้องอยู่ในห้องนี้กับพัฒน์ต่อสิคะ” กัณฑ์เผลอหลุดปาก
“โถ่ กัณฑ์เลิกกลัวผมเถอะ ผมก็บอกแล้วเวลาปกติผมสามารถข่มใจได้ ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก” พัฒน์กล่าว
“แล้วทำไมพัฒน์ถึงเข้าใกล้กัณฑ์ได้แค่คนเดียวล่ะคะ” กัณฑ์สงสัย
“เพราะผมเสียจูบแรกให้คุณไปล่ะมั้งครับ” พัฒน์ก็ไม่รู้เหมือนกันแต่พูดเดาไปอย่างนั้น
“ไม่เอาแล้ว ไม่ถามแล้ว เดี๋ยวกัณฑ์จะโทรคุยเรื่องงานกับเพื่อนค่ะ” กัณฑ์เปลี่ยนเรื่อง
ดังนั้นในช่วงเช้าทั้งคู่จะต้องโทรสั่งงานที่บริษัทแทน เพราะไม่สามารถออกไปทำงานได้ ต้องรออ้อยมาเปิดห้องให้ในตอนเที่ยง
หลังจากนั้นมา พัฒน์จึงไปสู่ขอกัณฑ์กับพ่อแม่ ซึ่งครั้งนี้ ไม่มีอุปสรรคมาขัดขวางเส้นทางรักของคนทั้งคู่ได้อีกแล้ว พ่อแม่ของกัณฑ์ก็ยิ่งดีใจที่เห็นลูกสาวไม่ได้เป็นทอมและกลับไปรักพัฒน์เหมือนเดิม
**************************************************
แต่ที่ดูจะขัดใจพัฒน์และพลศักดิ์ก็ตรงที่กัณฑ์กับพันธ์ขอแต่งงานพร้อมกันและจัดในสถานที่เดียวกันนี่สิ
แขกที่มาร่วมงานทุกคนรู้จักทั้งกัณฑ์และพันธ์ เพราะเข้าใจกันว่าสมัยก่อนหญิงสาวทั้งคู่เคยเป็นคู่ทอมกับดี้
ดังนั้น เมื่อถึงเวลางานเลี้ยงแต่งงานในตอนกลางคืน กัณฑ์และพันธ์แต่งตัวเสร็จพร้อมกัน เลยออกมาจากห้องแต่งตัวพร้อมกัน ซึ่งเจ้าบ่าวก็พากันไปรอที่ซุ้มถ่ายรูปแล้ว
พอกัณฑ์และพันธ์เดินมาถึงที่โต๊ะสำหรับให้แขกเหรื่อเขียนคำอวยพร ก็มีแขกบางคนเผลอ และเดินเข้าไปจับมือกัณฑ์และพันธ์
“ยินดีด้วยนะกัณฑ์และพันธ์ ในที่สุดพวกเธอทั้งสองก็ได้แต่งงานกัน ขอให้ถือไม้เท้ายอดทองตะบองยอดเพชรนะ” แขกร่วมงานคนหนึ่งกล่าว
เจ้าสาวทั้งคู่พากันยิ้มๆ แต่สำหรับคู่เจ้าบ่าวไม่คิดอย่างนั้น พวกเขาเดินไปหาเจ้าสาวของตน
“เอ่อขอโทษครับพันธ์เป็นเจ้าสาวของผม” พลศักดิ์รีบมากอดพันธ์แล้วพาเดินเข้าไปในงาน
“ใช่ครับ และนี่กัณฑ์ก็เป็นเจ้าสาวของผม กรุณาอย่าเข้าใจผิดสิครับ” พัฒน์ก็พาตัวกัณฑ์ไปถ่ายรูปกับแขกที่ซุ้ม
“อ้อ อ้อ ขอโทษๆ ลืมจริงๆ เห็นยืนคู่กันก็นึกว่าแต่งงานกันเอง 555 อย่าถือสาเลยนะ” แขกคนนั้นกล่าวอย่างเขินๆ
ดังนั้นในงานแต่ง ทั้งพัฒน์และพลศักดิ์ จะต้องเดินแยกกัน เช่น พัฒน์อยู่ตรงโต๊ะใกล้เวที พลศักดิ์ก็อยู่ด้านหลังของห้องจัดเลี้ยง เพราะกลัวแขกเข้าใจผิดคิดว่าเป็นงานแต่งของพันธ์กับกัณฑ์
**************************************************
เมื่อพัฒน์พากัณฑ์เข้าไปในห้องหอ กัณฑ์รู้สึกเจ็บเท้า เพราะพัฒน์พากัณฑ์เดินทั่วงาน และไม่ยอมปล่อยให้กัณฑ์ถ่ายรูปคู่กับพันธ์เลย ไม่เพียงเท่านั้น ไม่ยอมให้ยืนอยู่ใกล้กันเลยต่างหาก
“พัฒน์พากัณฑ์เดินทั่วงานเลยนะ กัณฑ์เจ็บเท้าไปหมดแล้วค่ะ” กัณฑ์บ่น
“คุณก็เห็นนี่ บรรดาเพื่อนของคุณบางคนก็ชอบเข้าใจผิด คิดว่าเป็นงานแต่งของคุณกับพันธ์” พัฒน์พูดแบบฉุนๆ
“เอาน่า เรื่องแบบนี้ก็ต้องค่อยๆ ปรับตัวนะคะ” กัณฑ์กล่าว
“เอ้อ ใช่ วันพรุ่งนี้กัณฑ์ไปหาแพรวกับผมหน่อยนะครับ” พัฒน์กล่าว
“คุณจะไปบอกเรื่องชัยวัฒน์กับเธอหรอคะ ว่ามันได้รับผลกรรมแล้ว” กัณฑ์กล่าวอย่างดีใจ
“บอกทั้งเรื่องนั้น และเรื่องของเราด้วยครับ เธอจะได้รู้ว่าเธอมีพี่สาวสวยอีกคน” พัฒน์กล่าว
“กัณฑ์ว่า สักวันแพรวจะกลับมาเข้มแข็ง และเป็นปกติได้ค่ะ” กัณฑ์กล่าว
“ผมก็เชื่อดังนั้นครับ” พัฒน์กล่าว
กัณฑ์ขอให้พัฒน์อาบน้ำก่อน แล้วเธอค่อยอาบน้ำตาม
พัฒน์นอนรอเห็นกัณฑ์แต่งชุดนอน และหยุดที่ปลายเตียง พร้อมกับบอกข่าวร้ายว่า “เอ่อ พัฒน์คะ วันนี้ กัณฑ์มีรอบเดือนค่ะ”
เหมือนโลกถล่มสำหรับพัฒน์ ที่เจ้าสาวของเขามีรอบเดือนในคืนเข้าหอ ยังดีที่เขาได้เข้าหอกับเธอไปก่อนแล้ว ดังนั้นทั้งคู่จึงนอนกอดกันทั้งคืน
ตั้งแต่นั้นมาพัฒน์และกัณฑ์ต่างช่วยกันดูแลแพรวพรรณ ทั้งคู่เข้าใจกัน โดยเฉพาะกัณฑ์ ในตอนนี้เธอได้รู้แล้วว่าพัฒน์ไม่สามารถเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนได้นอกจากเธอ ดังนั้นกัณฑ์จึงเชื่อใจพัฒน์ และจะไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์เหมือนครั้งที่ชลาวรรณจัดฉากแบบนั้นอีก และเดี๋ยวนี้กัณฑ์ไม่จำเป็นต้องขอพรอะไรแบบนั้นอีกแล้ว
**************************************************
จบบริบูรณ์