หวงนักรักรุ่นพี่วิศวะจอมโหด

ห้องพยาบาล 

ซอลลาที่ลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ห้องพยาบาล ร่างเล็กยันตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อนึกถึงใบหน้าคมคายของรุ่นพี่คนนั้นซอลลาก็ยิ้มร่าออกมาอย่างมีความสุข

   "แกเป็๲บ้ารึไงยายซอล ตื่นมาก็ยิ้มเหมือนคนบ้า" โซเฟียลากเกาอี้มานั่งข้างๆเตียงที่มีซอลลานั่งห้อยขาอยู่

   "ยายโซ ฉันหลับไปนานแค่ไหนอ่ะ"

   "ก็๻ั้๹แ๻่ที่สิบโมงอ่ะ"

   " ห้ะ ฉันก็อดเจอรุ่นพี่คนนั้นอ่ะสิ"ซอลลาโอดครวญออกมาทำเอาโซเฟียรู้สึกมั่นไว้เพื่อนสาวไม่น้อย

   "นี้แกรจะบ้าผู้ชายไปแล้วนะยายซอล"

   "ก็ฉันชอบของฉันนี้ คอยดูนะฉันจะต้องได้พี่เขามาเป็๞แฟนให้ได้" 

   "ก่อนจะได้เขามาเป็๲แฟน แกรรู้รึยังว่าพี่เขาชื่ออะไร"

   "จริงด้วย ฉันลืมไปเลย" 

 โป๊ก โซฟีเขกหน้าผากซอลลาด้วยความมั่นไส้เหลือทน

   "โอ๊ย ยายโซ เจ็บนะ" ซอลลายู่หน้าด้วยความเจ็บ

   "เจ็บก็ดี พี่เขาชื่อคิริน ขอเตือนนะ แกอย่าไปยุ่งกับเขาดีกว่า" ซอลลามองเพื่อนสาวด้วยความสงสัย

   "หยุดมองฉันแบบนั้นเดี๋ยวนี้ ฉันถามเพื่อนในคณะมา" ซอลลายิ้มร่ากระโจนเกาะแขนเพื่อนสาวใบหน้าสวยถูไถบนแขนเรียวของโซเฟียอย่างออดอ้อน

   "หยุดทำแบบนี้นะ ยายซอลฉันขนลุก" มือเรียวผลักหน้าผากสวยของเพื่อนอย่างหยอกล้อซอลลายิ้มราอย่างอารมณ์ดี

   "ขอบคุณมากยายโซ รู้ใจฉันที่สุด"

   "จ่ะ คุณซอลลาคนสวย กลับบ้านได้ยัง"

  "โอเคร กลับเลยสิ ไปกินข้าวกันไหม ฉันหิวมาก"

ซอลลาลูบท้องน้อยปอยๆอย่างน่าเอ็นดู 

  "ไปร้านไหนดี" โซเฟียถามเพื่อนสาวที่กำลังพากันเดินไปยังลานจอดรถ 

   "ร้านเดิมแล้วกัน ฉันอยากกินกระเพราทะเล"

   "โอเค งั้นเจอกันที่ร้าน"

   ทั้งสองสาวพากันแยกย้ายไปยังรถของตัวเอง 

    "พี่คิรินคะ เบลล์ชอบพี่จริงๆนะ

    "แต่ฉันไม่ได้ชอบเธอ"

ซอลลาได้แต่เบะปากด้วยความหมั่นไส้เมื่อได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่เมื่อกี้

     "แหม่ เสน่ห์แรงจังนะคะ สุดหล่อของซอลลา"

คิรินหันมาก็เจอกับร่างเล็กที่กอดอกยิ้มร่ายืนพิงอยู่กับรถ

     "มันไม่ได้เกี่ยวกับเธอ"

      "จะไม่เกี่ยวได้ยังหล่ะคะ เ๹ื่๪๫ของว่าทีสามีทั้งคน" ซอลลาเดินเข้ามาประจันหน้ากับคิริน มือบางลูบไล้แพงอกผ่านเสื้อนักศึกษาอย่างยั่วยวน 

       "หึ"ใบหน้าหล่อเหลาโน้มเข้าหาใบหน้าเล็กอย่างถือวิสาสะ ซอลลาถึงกับไปไม่เป็๲ยืนตัวแข็งทื่อ ใบหน้าหล่อยกยิ้มอย่างขำขันในท่าทีของหญิงสาว คิรินถอยกับมายื่นพิงรถสปอร์ตคันหรูของเขา มือหนาหยิบเอาบุหรี่มาจุดสูบ ควันขาวพวยพุ่งไปทั่วบริเวณ

  แค่กๆแค่กๆ มือน้อยพยายามปัดป่ายควันขาวที่ลอยเข้าหา เธอแพ้กลิ่นบุหรี่ นี้คือสิ่งที่เขาไม่รู้ หญิงสาวไอจำหน้าแดงกล่ำแต่กับไม่ได้เดินหนีออกไป คิรินเมื่อเห็นดังนั้นก็โยนบุหรี่ทิ้งทันที

          "รู้ว่าตัวเองแพ้ ยังจะมายืนอยู่ได้"

          "ก็ซอลลาชอบพี่นิคะ แค่นี้ซอลลาทนได้" คิรินยืนมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างเงียบๆ

          " รักตัวเองเธอยังทำไม่ได้ แล้วบอกว่าชอบฉัน หึตลกสิ้นดี" 

         "ทำไมหล่ะคะ แค่ชอบใครสักคนก็ต้องทำเพื่อเขาได้ไม่ใช่เหรอคะ"

        "ฉันขอเตือน เลิกมายุ่งกับฉัน ทำยังไงฉันก็ไม่ชอบเธออยู่ดี" ร่างสูงเดินไปขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที ทิ้งไว้แต่ซอลลาที่มองตามรถคันหรูขับออกไปจนสุดสายตา

         "หึ ก็คอยดูว่าพี่จะชอบฉันได้ไหม"

ร่างเล็กก็รีบขึ้นรถมินิคูเปอร์คู่ใจขับออกไปเช่นกัน

ร้านอาหาร

 ทันทีที่ฉันหย่อนก้นลงนั่งเสียงบ่นยายโซเฟียก็ดังขึ้นเช่นกัน

      "แกจะช่วยมาถึงก่อนฉันซักวันจะได้ไหม"

โซฟีมองค้อนซอลลาอย่างเคืองๆๆ ซอลลาได้แต่ยิ้มแห้งมือบางยื่นไปจับมือสวยของเพื่อนอย่างง้องอน

      "ขอโทษน้าคร้า คุณโซเฟียคนสวย"

      "ก็ได้ๆๆ ฉันสั่งข้าวให้แล้วนะ"

       "ขอบคุณนร้า วันนี้ฉันเลี้ยงแกรเอง"

       โซฟีไม่พูดอะไรเพียงพยักหน้าแล้วหันไปสนใจมือถือของตัวเอง ทั้งสองไม่ได้สนทนาอะไรต่อต่างคนต่างสนใจโทรศัพท์

       "มาแล้วครับ กระเพราะทะเลไข่ดาวกรอบของน้องซอลลา และนี้ ข้าวผัดหมูของน้องโซเฟีย"

      "แหม้ เ๽้าของร้านมาเสิร์ฟเองเหรอคะ" ซอลลาแซวหนุ่มหล่อตรงหน้า

     "แน่นอน ลูกค้าวีไอพีมาทั้งที" พร้อมมองซอลลาตาเป็๞ประกาย สายตาที่หวานเชื่อมจ้องมองหญิงสาวอย่างลึกซึ้ง ใครๆต่างดูออกมาเขาชอบซอลลาแต่เ๯้าตัวกับไม่รู้

      "แหม้ คนไหนหล่ะคะ ลูกค้าวีไอพี"โซเฟียมองชายหนุ่มแกรมหยอกล้อและแซวไปในตัว

      "ก็ทั้งสองแหระครับ"

       พร้อมหันไปตอบโซเฟียก่อนจะหันมามองซอลลาที่ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวอย่างเอร็ดอร่อยจนแก้มป่องจนไม่ได้สนใจเขา 

       "งั้นพี่ขอตัวก่อนนะ"

       "ค่ะ" หลังจากที่พร้อมออกไปซอลลาก็เงยหน้าหันมองหลังกว้างที่เดินไกลออกไป

        "พี่พร้อมเขาดูชอบแกรมากเลยนะยายซอล"

        "ฉันรู้ แต่ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นกับเขาจริงๆนิ"

        "เห้อ ยายซอลนะยายซอล คนที่ชอบแกแกกับไม่ชอบ" โซเฟียได้แต่สายหน้าระอาต่อความดื้อด้านของเพื่อนสาวแต่ก็ไม่อยากไปยุ่งเ๹ื่๪๫ส่วนตัวของซอลลาเท่าไหร่

        "เอาน่าแกร ฉันขอลองสักครั้งหนึ่ง"ซอลลายิ้มอ่อนให้เพื่อนสาแล้วหันไปสนใจทานข้าวต่อโซเฟียก็ไม่ได้ตอบกลับแต่อย่างไรแต่ต่างคนต่างสนใจอาหารตรงหน้าจนหมด

          "อิ่มมาก ฉันไปจ่ายเงินก่อนนะ" ซอลลาเดินไปจ่ายตังก็เจอกับพร้อมที่ยื่นอยู่พอดี

          "คิดเงินหน่อยคะ คุณเ๽้าของร้าน"

พร้อมที่กำลังดูบัญชีอยู่ได้ยินเสียงใสที่คุ้นเคยก็รีบลุกขึ้นมาหาเธอทันที

          "พี่เคยบอกแล้วไง สำหรับซอลพี่เลี้ยงได้"พร้อมส่งสายตาที่สื่อความหมายในๆให้หญิงสาวแต่ซอลลาเลือกที่จะหลบสายตา

          "ไม่เป็๞ไรค่ะ ซอลเกรงใจ"

          "ซอลก็รู้ว่าพี่คิดไงกับหนู"

          "เอ่อ ค่าข้าวกี่บาทคะ"ซอลลาเลือกที่จะเลี่ยงตอบคำถามของชายหนุ่มเพราะเธอไม่อยากพูดตรงๆกลัวทำร้ายอีกฝ่าย

          "ก็ได้ ทั้งหมด100 บาทครับ"

          "นี้คะ ซอลขอตัวนะคะ" พร้อมได้แต่มองตามหลังเล็กที่เดินออกไป เขาชอบเธอมาตลอดแต่ทุกครั้งที่พูดเธอจะหลบเลี่ยงทุกครั้งไป

????????พี่คิรินคะ คุณพี่มีคู่แข่งแล้วเด้ออ         

  .