
คำเตือน
นิยายเื่นี้ผู้ชายแต่ง
เพราะฉะนั้นไม่ใช่เื่แนวตัวเอกหญิง
เข้าโลกแฟนตาซีหาผัวหล่อๆนะครับ
นางเอกจะได้ผัวเยอะมาก...
หล่อบ้าง...(...)บ้าง
ไม่แนะนำให้ผู้หญิงอ่านนะครับ
.
และนิยายเื่นี้ไม่เน้นสาระ เน้นเสียว เน้นฮา(มั้ง)
นางเอกแพ้ตลอดและโดนศัตรูจับกดรัวๆ
เพราะฉะนั้นหากจะอ่านก็กรุณาทำใจครับ!
.
ฉันชื่ออุ๋งอิ๋ง เป็สาวสวยน่ารักเฟรชชี่ปีหนึ่ง
ทำไมฉันถึงยังไม่มีแฟนน่ะเหรอ?
อืม... เพราะว่าฉันอยากได้ผัวเพอร์เฟคต์
แบบพระเอกซีรีย์ การ์ตูน เกม หรือนิยายน่ะสิ!
.
ก็แหม... แบบคุณพ่อบ้านหล่อเลิศ
หรือนักฆ่าเ็า อ๊าย!!
มาเฟียก็ดีนะ! หรือหนุ่มเอลฟ์ดีล่ะ!
แค่คิดก็น้ำเดินแล้วค่ะเนี่ย!
.
แต่ว่าในโลกความจริงนั้น...
.
"อุ๋งอิ๋ง! ไปกินติมหอพี่มั้ย?"
"อุ๋งอิ๋ง! วันนี้มารับน้องคณะด้วยนะ!"
"อุ๋งอิ๋ง! พี่รักน้องจริงๆนะ! เดี๋ยวพี่ซื้อกระเป๋าใบนี้ให้เลย"
"อุ๋งอิ๋ง! ถ้าหนูพร้อมเสี่ยพร้อมจ้างรายเดือนเลยนะ!"
.
อ๊าาายยย!! อกอีแป้นจะแตกตาย
ถ้าไม่มีแต่พวกหน้าหม้อ
ก็เป็พวกไม่หล่อสายเปย์
รวมถึงพวกหน้าเห้ไม่เจียมอีกเป็กระตั้ก!
จะหาคนเท่ห์ๆเ็าไรงี้ไม่มีหรอก
ยกเว้น...
.
"อุ๋งอิ๋ง! มัวแต่เล่นมือถืออีกแล้วนะ!
เคยฟังที่ครูสอนมั่งมั้ย!"
.
"ง่า... อาจารย์ขาา! หนูฟังตลอดนะคะ! จริงจริ๊งงง!!"
"อย่ามาทำเป็เล่นลิ้นนะ!
คราวหน้าถ้าเทสต์ไม่ผ่านครูไม่ให้ซ่อมแล้วนะ!"
"ง่ะ!!"
.
อาจารย์พฤกษา หล่อคมเข้มเ็าบาดใจ
แถมไม่หลงไปกับเสน่ห์อันน่ารักของฉันสักนิด!
ฉันคิดอยู่นะว่าถ้าได้เล่นเกมออนไลน์เสมือนจริง
ไปเจออาจารย์เหมือนในอนิเมะก็คงดี
แม่นี่จะจีบแบบวิ่งเข้าใส่เลยคร่าา!!
.
"พฤกษ! ไปกินข้าวกัน!"
.
...อี๋... มาแล้วไงนั่น...
ศัตรูหัวใจของฉันเองค่ะ
อาจารย์นฤมล... จะว่าเป็ศัตรูหัวใจก็คงไม่ถูกนัก
ก็เธอเป็คู่หมั้นของอาจารย์พฤกษานี่นา...
อิฉันก็ได้แต่กล้ำกลืนกินน้ำตาต่อไปค่ะ อะซิก! อะซิก!
.
"พระเ้าขา!! ช่วยส่งผู้ชายแบบอาจารย์พฤกษา
มาให้ฉันตามล่าเป็ผัวสักคนเถอะค่า!
ไม่ว่าอุปสรรคอันใด ฉันก็จะพยายามไม่มีบ่นเลยค่า!!"
.
ก่อนนอนคืนนั้น
ฉันภาวนาในใจเล่นๆขำๆ
แต่แล้ว...
.
"เ้าแน่ใจหรืออุ๋งอิ๋ง?
ถ้าแน่ใจแล้วก็ตอบตกลงมา
แล้วข้าจะให้เ้าสมปราถนา!"
.
เฮืออออกกก!!
.
ฉันสะดุ้งโหยงลุกขึ้นมา
จากที่นอนตัวเองตาเบิกโพลง!
นั่นมันเชี่ยอัลไลเนี่ย!
มีเสียงตอบฉันมางั้นเหรอ?
หรือเมื่อกลางวันฉันกินเยอะเกินไป
ก็เลยฝันละเมอเพ้อเจ้อ?
.
.
.
"เ้าจะตกลงรึเปล่า?"
"ง่ะ!! ท่านเป็ใครคะ?"
"ข้าก็เป็พระเ้าไง?
เ้าเรียกหาข้าไม่ใช่หรือ?"
.
เสียงนั่นตอบออกมาในหัวของฉัน
จนฉันนั้นขนลุกซู่ไปหมด!
.
"ละ... แล้วอุปสรรคที่ท่านว่าคืออะไรคะ?"
.
"หึหึหึ... บอกก่อนมันก็ไม่สนุกน่ะสิ!
เอาเป็ว่าเ้าจะยอมตกลงมั้ยล่ะ
ข้อเสนอมีครั้งเดียวนะ!
ข้าแค่ว่างแล้วบังเอิญได้ยินคำขอของเ้าพอดี
ถ้าเ้าไม่ตกลงเดี๋ยวนี้ข้าไปล่ะ!"
.
น่าน! นี่มันพระเ้าหรือทีวีไดเร็คต์กันค้าาา!!
.
"เดี๋ยวค่าา! เดี๋ยวก่อน!! ฉันจะตามล่า
ได้ผู้ชายแบบอาจารย์พฤกษา
มาเป็ผัวจริงๆเหรอค้า?"
.
ฉันรีบเอ่ยแบบแทบไม่ทันคิด
ด้วยความคิดจริตสาวชอบโปรโมชั่น!
.
"โอ้ย... อย่าว่าแต่ได้ผัวแบบพฤกษา
ข้าจะส่งเ้าไปต่างโลก
เ้าจะมีผัวหล่อๆสักพันคนก็ได้
ถ้าเ้ารับไหวน่ะนะ! หึหึหึ!"
.
"งั้น!! ต้กล๋งเลยค่าาาา!!"
.
ชิบหายแล้วไง!
นั่นเป็สิ่งแรกที่ฉันรู้สึกได้หลังจากตกลงไป
โดยปล่อยให้ความหลงผู้ชายเข้าตา!
นี่ฉันตกลงไป
โดยลืมไอ้เื่อุปสรรคที่พระเ้าบอกไปซะสนิท!
.
.
วู้มมมมม!!!
.
แล้วความคิดของฉันก็ดับวูบไป
.
อึก...
.
จนรู้สึกได้ว่าตื่นมาบนพื้นแข็งๆที่มันไม่ใช่เตียงของฉัน?
ตรงนั้นมันเป็พื้นหญ้าและรอบๆเป็ป่าทึบ
มีบ่อน้ำอยู่ข้างๆตัวของฉัน
ฉันจึงชะโงกหน้าไปดู
.
.
โหววว!!
ฉะ! ฉันกลายเป็ 2B ไปแล้ว!
.
ใบหน้าของฉันจิ้มลิ้มน่ารักแบบนางเอกเกม
แถมยังใส่ชุดที่เหมือนกับชุดชั้นในเซ็กซี่ของไครี่
แบบที่ฉันอยากลองแต่งคอสเพลย์เล่นอยู่นาน
แต่ก็ไม่เคยกล้าเหยียบย่างเข้าไปในวงการนั้นสักที
แต่ตอนนี้ฉันมีเรือนร่างสุดเพอร์เฟคต์ของ 2B
นมใหญ่คัพอี เอวคอดกิ่วแต่ตูดใหญ่ดินะเิ!
แถมผมสีเงินขาวดวงตาสีฟ้าสุดน่ารักนี่อีก
.
อ๋าย... ถ้าอย่างงี้ล่ะก็มาเถอะค่ะ!
จะตกผู้ชายหล่อๆให้หมดบ่อเลย อิอิ!
.
วูบๆๆ! แคล้งๆ..
.
อื๋อ... แม้แต่ดาบก็เป็แบบของ 2B
อาจเพราะฉันชอบเล่นเกมนี้มากๆเลยก็ได้
พระเ้าก็เลยสร้างให้ฉันออกมาเป็แบบเธอ
ไหนลองใช้ดูซิ!
.
ฮึบบบ!! อึ้กก!!
.
"ง่าาา!! หนักชะมัด!"
.
ฉันไม่ถนัดเื่ใช้กำลังซักเท่าไหร่
ไม่นึกเหมือนกันว่าต้องมาฝึกใช้ดาบในโลกนี้
นี่สินะ...อุปสรรคที่พระเ้าบอก?
.
อืม... ถ้าเป็เหมือนในเกม
ก็ต้องเก็บเลเวลรึเปล่านะถึงจะเก่งขึ้น?
.
โอ๊ะ!
.
พอมองไปรอบๆนอกจากป่าทึบแล้ว
ด้านหนึ่งมันเป็หน้าผาและมีถ้ำอยู่ตรงนั้น!
ถ้ามันเป็แบบเกมจริงๆล่ะก็
คงต้องเข้าไปเก็บเลเวลในถ้ำล่ะสินะ!
.
ฮี่ฮี่ฮี่!!
.
วิญญาญเกมเมอร์สาวของฉันเข้าสิง!
หนึ่งในสิ่งที่ฉันชอบที่สุด
ก็คือการเก็บเลเวลตอนต้นเกมนี่ล่ะ!
แหม... ไอ้การได้ฆ่ามอนสเตอร์กระจอกๆ
โดยไม่ต้องคิดมากแต่เลเวลเพิ่มขึ้นพรวดๆเนี่ย
มันก็ฟินดีใช่หยอกนะค้า!
.
แฮ่!!
.
อุฮุ! โถๆๆๆ!
ที่แท้ในถ้ำนี้ที่รออยู่ก็คือก๊อบลินนี่เองล่ะค่ะ!
พวกมันตัวสีเขียวและน่าเกลียด
แต่ตัวเล็กสูงยังไม่ถึงหัวไหล่ของฉันด้วยซ้ำ
ถือกระบองไม้ที่มองแล้วไม่อยากจะขำ
ฉันจึงเงื้อดาบฟันเ้าก๊อปลินผู้น่าสงสารนั้นทันที!
.
ฟุ่บบบ!!
กี๊!!!
.
เอ๋??
.
มะ... ไม่โดนล่ะค่ะ!
ดาบมันหนักมากจนฉันเงื้อได้ช้าไป
แถมเ้าก็อบลินมันยังไวกว่าฉันมาก!
.
"ฮี่ฮี่ฮี่!!"
"นะ! หนอยแน่แก! ดูถูกฉันเหรอ!"
.
ฟุ่บๆๆๆ! แคล้งๆๆๆ!
.
ฉันพยามเหวี่ยงดาบใส่เ้าก็อบลิน
แต่เหวี่ยงเท่าไหร่ก็ไม่โดนสักทีเลยล่ะค่ะ!
.
แฮ่กๆๆๆ!
.
ร่างกายของฉันเริ่มอ่อนล้า
ดาบใหญ่ๆที่ไม่ได้เข้ากับ
พลังกายของฉันเลยกำลังกายเป็ภาระ
และ!
.
ผัวะ!! โอ๊ยย!!
.
เอ๋? ข้างหลัง?
.
ฉันถูกกระบองที่ตัวเองดูถูกว่าง่อยฟาดจากข้างหลัง
.
"กี๊!! ฮี่ฮี่ฮี่!"
.
แต่ไอ้เ้าตัวนั้นยังอยู่ข้างหน้าฉัน?
.
เฮืออกกก!!
.
พอฉันหันไปข้างหลังก็ได้เห็นก็อบลินอยู่ถึง 5 ตัว!
ฉันมัวแต่ตามเ้าตัวแรก
เข้ามาลึกมาจนไม่ได้สังเกตุทางแยก
พวกมันดักรออยู่และเข้ามาตลบหลัง!
.
ผัวะๆๆๆ! โอ๊ยๆๆๆ!!
.
ทั้งศรีษะและแขนขาฉันถูกพวกมันฟาดกระหน่ำ!
และที่ยิ่งกว่านั้น!
.
ตึงงง!! อื๊อออ!!
.
พวกมันยังรุมกดฉันลงกับพื้น!
.
คว่ากกกๆๆๆ!
ว้ายยยย!! ไม่นะ!!
.
แล้วเริ่มฉีกกระชากชุดฉันใหญ่เลยล่ะค่ะ!