20 ปีต่อมา.......
หลังจากการ ตายจากไปของ 13 จอมปราชญ์ ที่ทำการต่อสู้กับราชาปีศาจกิออส
เหลือแต่เพียงจอมปราชญ์ คายะ แต่เพียงผู้เดียว
ณ หลุมฝังศพ ที่แกะสลักด้วยหินอ่อน ปราณีต เหมือนตัวจริง
จอมปราชญ์ คายะได้วางดอกไม้ไว้บนยอดสุดของ หลุมศพ แต่ละหลุม
" เซน อายากะ มีน เซดิกัน อัลอาร์ม เอดินร่า......" จอมปราชญ์ คายะร่ำไห้ ยามเมื่อต้องเอ่ยนามของ สหายสนิทที่ได้จากไปแล้ว โดยเฉพาะ จอมปราชญ์ เซน ผู้เป็นอาจารย์
หลังจากร่ำไห้ไม่นาน จอมปราชญ์ คายะ ก็ได้เดินเล่นชมนกชมไม้แถวนั้น ให้ใจเพลิดเพลินจนเดินเลยเข้าไปในที่อยู่ของชาวบ้านร้าน ตลาด ที่มีพวกเด็กๆ เล่นกัน พวกเขาแต่งตัวเป็น จอมปราชญ์ คนต่างๆ และมีเด็กเล่นเป็นจอมราชาปีศาจ กิออส
วิ้ว ตูม ตูม
" พวกนายตายแล้ว โดนพลังของราชาปีศาจกิออส ยิงตาย " เด็กคนหนึ่งตะโกนมาด้วยเสียงอันดัง
" ไม่นะ 13 จอมปราชญ์ ไม่มีทางแพ้ จอมราชาปีศาจกิออสหรอก " เด็กสาวคนหนึ่งที่แต่งตัวเป็น จอมปราชญ์ เอดินร่า เถียง
" โดยเฉพาะเรา มหาปราชญ์ เซน ผู้ยิ่งใหญ่ " เด็กชายคนหนึ่งกล่าวเสริม
วิ้ว ตูม ตูม
จอมปราชญ์ คายะ ยิ้มเมื่อเห็นเด็กน้อยเล่นกันเช่นนั้น เรื่องของมหาปราชญ์ เซน ตอนนี้กลายเป็นนิทานก่อนนอน ของพวกเด็กๆไปแล้ว
........ก็มันตั้ง 20 ปีแล้วนี่นาจะกลายเป็น นิทาน หรือ ตำนานก็ไม่แปลก........... จอมปราชญ์ คายะคิด
" โอ้ นั่นจอมปราชญ์ คายะนี่นา " เหล่าเด็กน้อยที่เล่นกัน พากันมารุมล้อมจอมปราชญ์ คายะ และขอลายเซ็น รวมถึงให้เล่าเรื่อง ของมหาปราชญ์ เซนให้ฟังอีกด้วย
ซึ่ง จอมปราชญ์ คายะ ก็เล่าเรื่องราวของเหล่าบรรดาจอมปราชญ์ ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนพ้อง ให้เหล่าเด็กๆฟัง ก่อนจะขอตัวเมื่อถึงเวลาประชุม
ตึง ตึง ตึง
บัดนี้ อาณาจักรคลาวแลนด์ ถึงคราวเปลี่ยน เลาห์คอนแล้ว เนื่องจากเลาห์คอน โกไทรอน ถึงแก่ความตาย เลาห์คอนดูร์ซา ผู้บุตรจึงเข้าสืบบัลลังค์แทน
เลาห์คอน ดูร์ซา ต้องการจะทำลายล้างกองทัพปีศาจที่จะมาบุกอาณาจักรคลาวแลนด์อีกรอบ ข่าวจากสายสืบที่ได้ส่งจดหมายเวทย์รายงานมา ดูเหมือนทัพใหญ่ของเหล่าปีศาจ จำนวนหลายหมื่นตน นำโดยขุนพลปีศาจ ฮาโล ได้ยกทัพข้ามแดนมาในทวีปแห่งสรรพชีวิต แห่งนี้
หลายปีก่อน เลาห์คอนดูร์ซา ได้ค้นพบ อาติแฟกซ์ หนึ่ง ชื่อ The door dragon warp stone ที่สามารถอัญเชิญ มังกรฟ้า โอเชริส ออกมาได้ มันเป็นอาติแฟกซ์ ระดับ เวิร์ลไอเทม พระองค์คิดจะควบคุม อาวุธร้าย ที่เป็นสัตว์เทพในตำนาน ด้วยการเปิดเกท เรียกมันออกมา มันมีพลังขนาดระดับระเบิดนิวเคลียร์เลยทีเดียว
" ข้าขอคัดค้าน " เสียงของจอมปราชญ์ คายะคัดค้านเสียงแข็งในที่ประชุม ด้วยจอมปราชญ์ คายะ เกรงว่า มนุษย์จะควบคุมสัตว์เทพไม่ได้
" ถึงเจ้าจะคัดค้านไปก็ไร้ประโยชน์ ข้าได้ตัดสินใจแล้ว " เลาห์คอน ดูร์ซา ทุบโต๊ะเสียงดังแล้วชี้หน้าด่า จอมปราชญ์ คายะ แบบไม่เกรงใจ ด้วยตอนนี้ จอมปราชญ์ คายะ เพิ่งมีพลังฟื้นคืนมา ในระดับผู้วิเศษ เท่านั้น
" ถ้ายังขัดใจข้าอีก ข้าจะถอดเจ้าออกจากตำแหน่งจอมปราชญ์ " เลาห์คอน ดูร์ซา ประกาศ กลางที่ประชุม และเขายังคงเดินหน้าเปิดวาร์ปเกท เพื่ออัญเชิญ มังกรฟ้า โอเชริส ต่อไป เพราะเขาคิดว่านี่ละ จะเป็นอาวุธลับของมนุษย์
" ถ้า เหล่าจอมปราชญ์ ยังอยู่ ทุกคนก็ต้องพูดเหมือนข้า ฝ่าบาท โปรดคิดทบทวนด้วย " จอมปราชญ์ คายะ กล่าวเป็นคำพูดสุดท้าย แต่มติของสภาคือ ให้ปลดปล่อย สัตว์เทพตนนี้ออกมาเพื่อให้เหล่าปีศาจรู้สึกเสียบ้างว่า มนุษย์ไม่ได้รังแกได้ง่ายๆ
ทำให้จอมปราชญ์ คายะ เสียใจยิ่งนักที่ไม่อาจห้ามปราม นโยบาย เปิดวาร์ป เกท อัญเชิญ มังกรฟ้า โอเชริส
หลายวันผ่านไป.......
ในที่สุด กองทัพปีศาจหลายหมื่นตนก็ได้บรรลุถึง ประตูเมืองอาณาจักร คลาวแลนด์ โดยการนำ ของขุนพล ปีศาจ ฮาโล
" ฮาโล เจ้ามาบุกดินแดนของมนุษย์ อีกแล้วนะ " จอมปราชญ์ คายะ เหาะเหินมาอยู่ด้านหน้า ของกองทัพมนุษย์ หลายหมื่นคน
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า จอมปราชญ์ คายะ เหลือเจ้าอยู่คนเดียวไม่คณามือข้าหรอก ถ้า ฉลาดรีบยอมแพ้ซะ แล้วส่งซิลวาเทียมาซะดีๆ จะได้ไม่ต้องเจ็บตัว ถ้าส่งมาข้าจะได้ยกทัพกลับ" ขุนพลปีศาจ ฮาโล พูดด้วยความโอหังอย่างยิ่ง แต่ใจจริง เขาอยากเอาซิลวาเทียไปรักษา ราชินี ปีศาจอินฟีเรีย ไม่ได้อยากมาเข่นฆ่ามนุษย์ เช่นนี้หรอก
" ขุนพลปีศาจ ฮาโล เจ้า..... " จอมปราชญ์ คายะยังพูดไม่ทันจบ
" ทุกคนบุก " หัวหน้าทหารส่งสัญญาณให้กองทัพบุกเข้าโจมตี กองทัพปีศาจ โดยไม่รอฟัง การต่อรองของ จอมปราชญ์ คายะ กับ ขุนพลปีศาจ ฮาโลเลย
สองกองทัพประจันหน้ากัน แต่เพียงเวลาไม่นาน เหล่าทหารมนุษย์ก็ล้มตายเป็นจำนวนมาก ด้วย พละกำลัง และเวทย์มนต์ ไม่อาจเทียบกับกองทัพปีศาจ แต่ละตนได้
ตูม ตูม ตูม
ฟ้าว ฟ้าว ฟ้าว
เวทย์บทแล้วบทเล่า ต่างขับขานมาจากเหล่าบรรดาจอมเวทย์น้อยใหญ่ ยิงเข้าใส่กลุ่ม อมนุษย์อย่างต่อเนื่อง
อาคคคคคคคคคคคค
เหล่าปีศาจล้มตายลงเรื่อยๆ แต่ดูจากขนาดของกองทัพแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปฝ่ายมนุษย์ต้องแพ้แน่ เพราะเสียเปรียบอย่างมาก
เลาห์คอน ดูร์ซา ที่ได้ดูผลการรบอยู่บนกำแพงเมืองอันปลอดภัย ได้ส่งคำสั่ง
" เอา อาวุธลับของพวกเราออกมา " เลาห์คอน ดูร์ซา สั่งทหารและเหล่าผู้วิเศษ
" ไม่นะ ฝ่าบาทไม่ได้นะ " จอมปราชญ์ คายะที่กำลังต่อสู้กับ ขุนพลปีศาจฮาโล รีบบินกลับไปห้าม เลาห์คอน ดูร์ซา แต่สายไปเสียแล้ว
ท้องฟ้า เปลี่ยนเป็นมืดครึ้มในทันที ด้วยการร่ายมนต์ของเหล่าผู้วิเศษ และเกทก็ได้เปิดออก ปรากฏสัตว์เทพอสูร บินอยู่บนท้องฟ้า ท้องฟ้าสะเทือน ครื้นครั่น มังกรฟ้า โอเชริส อยู่ในสภาพ พิโรธ ที่ถูกมนุษย์ตัวจ้อยบังอาจอัญเชิญมา
ขุนพลปีศาจ ฮาโล มองภาพมังกรที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ทำให้เขาขนลุกซู่ในทันที
" ถอนทัพ ถอนทัพด่วนเลย " เหล่ากองทัพปีศาจต่างทิ้งอาวุธ แล้วพากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอด
เฮ เฮ เฮ
กองทัพมนุษย์ โห่ร้องอย่างผู้มีชัย
ทว่า......
" เจ้าพวกมนุษย์ กระจ้อยร่อย บังอาจปลุกข้าจากนิทรา พวกเจ้าจงรับโทษ อันสาสมเสียเถอะ "
มังกรฟ้า โอเชริส ยิงลำแสงออกจากปาก ระเบิดตัวเมืองในทันที รวมถึงใช้กรงเล็บ ตะปบ เลาห์คอน ดูร์ซา ที่เป็นคนเรียกตนออกมาด้วยเรื่อง จิ๊บจ้อยพรรณนี้ ถึงแก่ความตายในทันที
" จงตายเสียเถอะ " มังกรฟ้าโอเชริส กล่าว ก่อนจะปล่อยลำแสง
บรึม บรึม บรึม
ตัวเมืองครึ่งหนึ่ง ราบพณาสูญ ในทันที
จอมปราชญ์ คายะ รีบบินเข้าไปในตัวเมือง และเสกกระจกเวท วาร์ปผู้คนออกไปให้ได้มากที่สุด
" พี่คายะ ไม่หนีไปด้วยกันเหรอค่ะ " เด็กหญิง คนที่สวมชุดจอมปราชญ์ เอดินร่า กล่าว
" พี่ยังมีงานต้องทำอีก " จอมปราชญ์คายะกล่าว
บรึม บรึม บรึม
มังกรฟ้าโอเชริส พ่นไฟใส่กองทัพมนุษย์ และเหล่าผู้วิเศษ ล้มตายมากมาย ทุกคนต่างหนีเอาชีวิตรอด
ในขณะที่จอมปราชญ์ คายะบินไปทำลาย ประตูเวทย์ที่เปิดเกท เรียกมังกรฟ้าโอเชริส ออกมา
" มันต้องไม่จบแบบนี้ " จอมปราชญ์ คายะ เข้าไป ใช้เวทย์ เอ็กเฟิร์ดเฟิร์ม พระเพลิงพิโรธ เข้าใส่ประตูเกท
ตูมมมมมมมมมมม
เกทระเบิดออกจากกัน มังกรฟ้าโอเชริส ร่างกายสลายกลายเป็นกลุ่มควัน แต่ก่อนที่มันจะจากไปมันได้ทิ้งความเสียหายระดับภัยพิบัติเอาไว้ เมืองทั้งเมืองของอาณาจักร คลาวแลนด์ ได้สาบสูญไปแล้ว ทั้งประชาชนที่สูญเสียชีวิต รวมถึงกองทัพหลวงด้วย
และอาณาจักรคลาวด์แลนด์ ก็ได้แตกเป็น แคว้นเล็กแคว้นน้อย เข้ารบพุ่งกัน เป็นเวลาอีกหลายร้อยปี.....จบ
( ถ้าสนุกช่วยซื้อตอนพิเศษ ด้วยนะ *-*)