Pair’s part
เช้าวันถัดมา ฉันต้องนั่งรถมาฝึกงานพร้อมกับพี่ศิลาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาให้เหตุผลด้วยหน้านิ่ง ๆ ไว้แค่ว่า
“ไปทางเดียวกันประหยัดน้ำมันกว่า” ฉันจึงทำได้เพียงนั่งเงียบมาตลอดทาง
ที่จริงวันนี้เราออกมาสายกว่าปกติ เพราะมัวแต่เสียเวลาเถียงกันเื่ที่เขาบังคับให้ฉันนั่งรถมาด้วยนี่แหละ แถมยังต้องเดินเข้าลิฟต์ไปพร้อมกับเขาอย่างช่วยไม่ได้
ซีกับเรย์รีบปรี่เข้ามาทักทายฉัน เพื่อนของฉันตื่นเต้นกันจนออกนอกหน้าที่เห็นฉันขึ้นลิฟต์มาพร้อมกับพี่ศิลา
“แกขึ้นลิฟต์มากับคนหล่อ ฉันอิจฉาว่ะ” ซีพูดอย่างจีบปากจีบคอตามประสาผู้หญิงในร่างชายแท้บึกบึน
ฉันทำเพียงหัวเราะเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจกับท่าทางเว่อร์วังของเพื่อน ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อเตรียมตรวจเช็กเอกสารของวันนี้
“แพรผมแกมีอะไรติดวะ” ซีที่กำลังก้มดูคอมพิวเตอร์ของฉันพูดขึ้น
“เอาออกให้หน่อยสิคะเตง” ฉันพูดอย่างออดอ้อน
“อี๊! ซีไม่แตะผู้หญิงค่ะ” ซีจีบปากจีบคอพูดพลางทำหน้ารังเกียจ แต่มือกลับทำตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง นิ้วเรียวของซีเอื้อมมาหยิบอะไรสักอย่างออกจากผมของฉันอย่างเบามือ
“ต๊ายยแพรร ผมชีแพรหอมมาก ใช้น้ำยาปรับผ้านุ่มอะไรคราวหลังบอกบุญด่วน” ซีพูดพลางก้มลงสูดกลิ่นผมฉัน
“ใช้สบู่ไม่รู้อ่อ อย่ามาแต๊ะอั๋ง” ฉันพูดก่อนจะหัวเราะออกมา
“อี๊! รังเกียจ” ซีแบะปากทันที ท่าทางของซีทำให้เราหัวเราะคิกคักกันอยู่สามคน
ปังง
เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะที่หน้าแผนกดังลั่น จนพวกเราสามคนสะดุ้ง เมื่อหันไปมองตามเสียงก็พบว่าพี่ศิลาในชุดสูทภูมิฐานยืนทำหน้านิ่งอยู่ตรงทางเข้าแผนกโดยมีพี่โมยืนอยู่ด้านหลัง
พี่ศิลาจ้องมองฉันด้วยแววตาคุกรุ่น ท่าทีขึงขังของเขาคล้ายกับไม่พอใจอะไรบางอย่าง เขาไม่พอใจอะไรฉันอีกแล้วงั้นเหรอ อารมณ์ของพี่ศิลาแปรปรวนจนฉันตามไม่ทัน
พี่ศิลาเดินเข้ามาตรวจและสั่งแก้งานทุกคนจนอ่วมไปหมด ทำให้บรรยากาศกลืนไม่เข้าคายไม่ออกแผ่กระจายไปทั่วทั้งห้องทำงาน ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะพูดเล่นกันเหมือนก่อนหน้า
“น่ากลัวชะมัด ตอนนี้ทำงาน” เรย์พึมพำ
“แต่หล่อ ซีให้อภัยได้” ก่อนจะตามด้วยเสียงของซี
“ใช่ป่ะ ดีล” ฉันส่ายหน้าเบา ๆ ให้กับความบ้าผู้ชายของเพื่อนรักทั้งสอง แล้วกดแป้นพิมพ์ตรงหน้าเพื่อทำงานต่อ
“น้องแพรคะ” เสียงเรียกจากพี่โมทำให้ฉันละสายตาจากแป้นพิมพ์
“คะ พี่โม”
“…คือว่าทางบริษัทบอกว่าเอกสารที่ส่งฝึกงานของน้องแพรมีปัญหา แจ้งว่าขอให้น้องแพรขึ้นไปพบด้วยน่ะ” พี่โมพูดพลางส่งยิ้มอย่างเป็กันเองมาให้ แววตาดูคล้ายจะลำบากใจอยู่เล็กน้อย
“ชั้น 15 ห้องทางขวานะคะน้องแพร” ฉันพยักหน้าพลางเอ่ยขอบคุณเธอเบา ๆ ก่อนที่ฉันจะขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่พี่โมบอก
สัญญาณลิฟต์ดังขึ้นเมื่อถึงที่หมาย ฉันเดินออกจากลิฟต์พลางมองสำรวจไปรอบ ๆ ทำให้พบว่าชั้นนี้ไม่มีคนทำงาน แถมยังดูเป็ส่วนตัวกว่าชั้นอื่นอีกด้วย
เมื่อเปิดประตูเข้าไป ห้องสุดหรูกลับไร้วี่แววของใคร ฉันกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะทวนเลขชั้นกับเลขห้องอีกครั้ง
ก็ห้องนี้ถูกแล้วนี่นา...สงสัยคนที่นัดจะยังไม่มา
ฉันก้าวเข้าไปด้านในช้า ๆ อย่างระมัดระวัง ก่อนจะตั้งใจเดินไปนั่งรอที่โซฟา แต่ยังไม่ทันจะถึงที่หมาย
“ว้ายย!” ร่างทั้งร่างถูกดึงเข้าไปปะทะกับแผ่นอกแข็งแรง กลิ่นหนังและไม้ซีดาร์ที่คุ้นเคยลอยเข้ามาแตะปลายจมูก
พี่ศิลา…
แขนแข็งแรงยกฉันขึ้นให้นั่งคร่อมบนตักของเขาบนโซฟา มือหนาโอบรัดเอวฉันแน่น เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตา แววตาคมกริบของเขาก็จ้องมองมาราวกับไม่พอใจอะไรบางอย่าง
“พี่ศิลาเป็คนเรียกแพรมาเหรอคะ”
“…” มีเพียงสายตาดุดันที่ส่งมาให้แทนคำตอบ
“ที่บอกว่าเอกสารแพรมีปัญหา...คือยังไงเหรอคะ” ฉันถามพลางแกะมือเขาออกจากเอว
“จำที่ฉันเคยพูดไม่ได้หรือไง” ฝ่ามือหนาเลื่อนมาลูบไล้ต้นขาฉันช้า ๆ รอยยิ้มเย็น ๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก
“คะ?”
“ฉันไม่ชอบใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร” คำตอบของเขาทำให้ฉันงุนงงหนักไปกว่าเดิม
“...”
“โดยเฉพาะเวลาปล่อยให้ผู้ชายคนอื่นแตะตัว” สองแขนแกร่งออกแรงรัดฉันแน่นกว่าเดิม
“แพรทำอะไรนะคะ” ฉันตัดสินใจถามออกไป พี่ศิลาขบเม้มใบหูฉันเบา ๆ ความร้อนวูบวาบแล่นไปทั่วร่างจนฉันเผลอขยับตัวหนี
“แพร…อื้อ” ริมฝีปากของเขาค่อย ๆ เคลื่อนจากใบหูลงมาที่ลำคอ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวกายพร้อมกลิ่นน้ำหอมคุ้นเคย จนฉันเผลอกลั้นหายใจและเกร็งไปทั้งตัว
“ในบริษัท...เธอยังปล่อยให้มันแตะตัวอีก” เขาพูดเสียงต่ำ ก่อนจะใช้นิ้วปลดกระดุมเสื้อของฉันออกทีละเม็ดอย่างไม่รีบร้อน
“พะ...พี่ศิลา”
“โอ๊ย...แพรเจ็บนะคะ” ฉันสะดุ้งเมื่อริมฝีปากของเขาดูดเม้มลงบนเนินอก
“พี่ศิลาหมายถึงซีเหรอคะ” ฉันถามออกไป ทั้งที่ยังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้
“...” ใช่งั้นเหรอ…
“ซีเขา...โอ๊ย!” ริมฝีปากร้อนขบเม้มลงมาอีกครั้งจนฉันสะดุ้ง
“ซีเป็...โอ๊ย พี่ศิลา!” พี่ศิลาเม้มริมฝีปากแรงกว่าเดิม
“พูดชื่อมันอีกสิ” เขากดเสียงต่ำอย่างคาดโทษ
“ฟังแพรก่อนค่ะซีเป็-”
ฟึ่บบ
ฉันเบิกตากว้างอย่างใเมื่อคนตรงหน้าผลักฉันให้นอนราบลงบนโซฟา สายตาของพี่ศิลานิ่งราวกับกำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์บางอย่างเอาไว้
ในขณะที่ฉันยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ริมฝีปากร้อนที่เจือไปด้วยกลิ่นมินต์ก็จู่โจมลงมาอย่างรวดเร็ว เรียวลิ้นของเขาแทรกผ่านริมฝีปากเข้ามาเกี่ยวกระหวัดอย่างเชื่องช้าและอ้อยอิ่ง
จนฉันเผลอไผลไปกับััแสนวาบหวามอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะได้สติกลับคืนมา
นี่ฉันกำลังฝึกงานอยู่นะ!
ฉันทุบไหล่พี่ศิลาแรง ๆ เพื่อประท้วง เมื่อเขาผละออกไป ฉันจึงรีบพูดสิ่งที่้าบอกเขาให้เร็วที่สุด
“ซีไม่ใช่ผู้ชายค่ะ!” ริมฝีปากที่กำลังจะก้มลงมาอีกครั้งหยุดชะงัก ดวงตาคมที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดเมื่อครู่ไหววูบไปชั่วขณะราวกับกำลังประมวลผลคำพูดของฉัน
“แต่มันหอม?”
“ซีเป็เพื่อนแพรค่ะ”
“เพื่อน?” เขาหัวเราะในลำคอ
“เพื่อนต้องเอาหน้ามาซุกผม?” พี่ศิลายังคงทำท่าว่าจะประกบริมฝีปากมา ฉันรีบเอามือดันแผงอกแกร่งไว้ ก่อนจะรีบโพล่งออกไป
“ซีเขาชอบพี่ศิลาต่างหากค่ะ!” คราวนี้ไม่ใช่แค่ชะงัก ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่เคยเป็มาก่อน ราวกับสิ่งที่ได้ยินเหนือความคาดหมายของเขา
ฉันผุดตัวลุกขึ้นก่อนจะรีบวิ่งออกมาจากห้อง ภาพดวงตาที่เบิกกว้างจนโตเป็ไข่ห่านของพี่ศิลาทำให้ฉันอดขำไม่ได้
เมื่อหาห้องน้ำเจอ ฉันเข้าไปจัดการเสื้อผ้าของตัวเองที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ แล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นรอยจ้ำบนเนินอกที่พี่ศิลาทำไว้
ฉันยกมือแตะริมฝีปากตัวเองเบา ๆ เขาโกหกให้ฉันขึ้นมาที่นี่ เพียงเพราะเห็นซี…
ฉันส่ายหน้าแรง ๆ
ไม่มีทางหรอก...คนอย่างพี่ศิลาไม่สนใจฉันด้วยซ้ำ
ใช่อย่างอีพี่มันจะสนใจใครล่ะ นอกจาก...น้อง ฮี่ฮี่ใครอยากอ่านยาว ๆ ไปตำอีบุ๊คกันได้น้าทุกคนนน ราคาพิเศษ อีกสิบกว่าวันสุดท้ายแย้วววว กดซื้อในเวป หรือในซาฟารี ก่อนแล้วค่อยไปโหลดในแอปจะได้ราคาถูกกว่านะคะhttps://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTQxMzcwNTQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiI0NjY2NTkiO30
136K
