EP6 มีร้านเป็ของตัวเอง
เมื่อลีฮวาเปิดร้านที่บ้านเรียบร้อยแล้ว ความสำเร็จเริ่มตามมาอย่างรวดเร็วลูกค้าเริ่มมากินซาลาเปาของเธอ จนร้านเป็ที่รู้จักมากขึ้น รวมถึงมีการสั่งซื้อมากขึ้นทุกวัน ทำให้ลีฮวาตัดสินใจขยายช่องทางการขายโดยการ ขายส่ง ให้กับร้านค้าที่สนใจจะนำไปขายต่อ
"ถ้าขายแค่ในตลาดคงไม่พอต้องขยายไปขายส่งให้กับร้านอื่นๆ ด้วย" ลีฮวาคิดเมื่อเห็นว่าเริ่มมีลูกค้าประจำที่มา ซื้อซาลาเปาอย่างต่อเนื่อง เธอจึงเปิดโอกาสให้ร้านค้าหรือโรงเตี๊ยม ที่้าซื้อสินค้าจากร้านของเธอ สามารถ มารับสินค้าไปขายต่อ ในราคาขายส่งได้
การขยายธุรกิจแบบนี้ทำให้ ลีฮวาสามารถเพิ่มกำไร และขยายตลาดได้รวดเร็วขึ้น และยังทำให้เธอมีชื่อเสียงในระดับที่กว้างขึ้น
นอกจากการขยายตลาดแล้ว ลีฮวายังตัดสินใจที่จะ จ้างคนเพิ่ม เพื่อรองรับการเติบโตของร้าน เธอจ้างพนักงานที่มีฝีมือในการทำขนม และการบริการลูกค้า โดยที่ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายมากเกินไป เพราะ ค่าแรงงานในเมืองนี้ไม่แพง และการมีทีมงานที่ดี ทำให้การดำเนินธุรกิจของเธอ เป็ไปอย่างราบรื่น
ในขณะที่ธุรกิจเริ่มขยายตัว ลีฮวาก็วางแผนการ ขยายกิจการในอนาคต โดยการเปิดสาขาในเมืองอื่นๆ หรือแม้กระทั่งการเปิดแฟรนไชส์ เพื่อให้คนอื่นสามารถ เปิดร้านซาลาเปาตามสูตรของเธอได้
และที่สำคัญที่สุด ลีฮวายังสามารถ ขยายฐานลูกค้า ด้วยการ ทำการตลาดในหมู่ขุนนาง และนางกำนัลในวังหลวง โดยการส่งสินค้าทดลองไปให้พวกเขาชิม เพื่อให้ร้านของเธอมีชื่อเสียงในวงกว้าง และได้รับความสนใจจากกลุ่มลูกค้าชั้นสูง
"เราต้องทำให้คนทั้งเมืองรู้จักเรา และทำให้ธุรกิจของเราเติบโตไปไกล" ลีฮวาคิดในใจ ขณะที่เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง ที่มองเห็นวิวูเาสวยงามการเดินทางของเธอเพิ่งเริ่มต้นขึ้น แต่เธอก็มั่นใจว่า ความร่ำรวยและความสำเร็จจะตามมาในไม่ช้า
สรุปรายได้และกำไรของลีฮวา
หลังจากเปิดร้านใหม่ และมีการขายส่ง รวมถึงเปิดขายแฟรนไชส์ลีฮวาได้นั่งสรุปบัญชี โดยเธอคำนวณรายได้และค่าใช้จ่ายในแต่ละวันแล้วนำมาหาผลกำไรต่ออาทิตย์
รายได้จากการขายปลีกในร้าน
ซาลาเปาขายวันละ 200 ลูก ลูกละ 0.5 ตำลึง
รายได้ 100 ตำลึง/วัน
อาหารและขนมเมนูใหม่ที่คิดเพิ่มขายได้เฉลี่ยวันละ 50 ตำลึง
รายได้รวมต่อวันจากการขายปลีก: 150 ตำลึง
รายได้ต่อสัปดาห์: 1,050 ตำลึง
รายได้จากการขายส่ง
ขายส่งให้โรงเตี๊ยม 100 ลูก/วัน ลูกละ 0.35 ตำลึง
รายได้จากขายส่งซาลาเปา35 ตำลึง/วัน
ขายส่งขนมและอาหารอื่น ๆ รวมกันได้ประมาณ 40 ตำลึง/วัน
รายได้จากการขายส่งรวมต่อวัน75 ตำลึง
รายได้ต่อสัปดาห์525 ตำลึง
รายได้จากแฟรนไชส์
ร้านแฟรนไชส์ที่ซื้อสูตรจากลีฮวา3 ร้าน
ค่าธรรมเนียมแฟรนไชส์รายเดือน300 ตำลึง/ร้าน
รายได้จากแฟรนไชส์ต่อสัปดาห์225 ตำลึง
ค่าใช้จ่ายหลัก
วัตถุดิบ (แป้ง, หมู, ผัก, ไข่ฯลฯ) รวม 100 ตำลึง/วัน
ค่าใช้จ่ายต่อสัปดาห์: 700 ตำลึง
ค่าแรงคนงาน 5 คน คนละ 20 ตำลึง/สัปดาห์
ค่าใช้จ่ายค่าแรง: 100 ตำลึง
ค่าดำเนินการอื่น ๆ (ฟืน, น้ำ, เครื่องปรุง) 50 ตำลึง/สัปดาห์
กำไรต่อสัปดาห์
รายได้รวมต่อสัปดาห์1,800 ตำลึง
ค่าใช้จ่ายรวมต่อสัปดาห์850 ตำลึง
กำไรสุทธิ/สัปดาห์950ตำลึง
แผนพัฒนาธุรกิจต่อไปของลีฮวา วางแผนจะขยายธุรกิจออกไปอีกเธอคิดจะ
ขยายแฟรนไชส์เพิ่ม หากมีร้านแฟรนไชส์เพิ่มขึ้นรายได้จากค่าธรรมเนียมจะสูงขึ้น
เพิ่มเมนูใหม่ ๆ เพื่อให้ลูกค้าไม่เบื่อและเพิ่มยอดขาย
เปิดรับงานออกแบบร้านค้า นอกจากขายอาหารเธอเริ่มมีชื่อเสียงด้านการออกแบบร้านค้า หากรับงานนี้ด้วยรายได้จะเพิ่มขึ้นอีกมาก
หมายเหตุ
1 ตำลึงประมาณ50กรัมทองคำ (ราคาทองขึ้นอยู่กับยุคสมัย)
950ตำลึง ต่อสัปดาห์ถือว่าเป็เงินจำนวนมาก สามารถนำไปลงทุนต่อยอดได้
องค์รัชทายาทออกตรวจราชการและผ่านร้านของลีฮวา
วันนี้เป็วันที่แดดอ่อนโยน ลมพัดโชยมาพร้อมกลิ่นหอมของซาลาเปาที่เพิ่งออกจากเตาคนเดินตลาดคึกคักกว่าปกติ เมื่อมีข่าวแพร่ออกไปว่า องค์รัชทายาทหลงเจิ้งอวี่ กำลังเสด็จออกตรวจราชการในเมือง
ลีฮวายืนอยู่หน้าร้าน หรี่ตาสังเกตผู้คนที่เริ่มซุบซิบกันดูเหมือนมีบางอย่างผิดปกติ
"พี่หญิง วันนี้ผู้คนดูแปลก ๆ นะ?" เสี่ยวไป๋ น้องชายวัย 14 ปีของเธอกระซิบถามขณะช่วยจัดซาลาเปาลงเข่งไม้ไผ่
"อืม… เหมือนจะมีขุนนางหรือคนสำคัญมาที่นี่"ลีฮวาตอบพลางเหลือบไปมองถนนใหญ่
ไม่นานนัก ขบวนทหารม้าก็ปรากฏขึ้นนำหน้าและตรงกลางมีบุรุษสูงสง่าในชุดสีดำลายั เดินทอดน่องตามหลังองครักษ์เขามีใบหน้าคมคายเ็า ดวงตาดำสนิทลึกดุจทะเลสาบในคืนไร้แสงจันทร์ องค์รัชทายาทหลี่เฉิงหาน
565
