เมษาที่รัก

        มาริสากอดลูกไว้“ไม่เป็๲ไรลูก เดี๋ยวก็หางานใหม่ได้ลูก”

        เมษาซบบ่าแม่ร้องไห้จนเวลาผ่านไปสิบนาทีน้ำตาก็ค่อยๆ หยุดไหล เธอดันตัวออก

        มาริสาลูบหัวลูกยิ้มปลอบใจ“ไม่เป็๲ไรนะลูก”

        เธอมองนาฬิกา“จะเที่ยงแล้วกินอะไรรึยังลูก?”

        เมษาส่ายหน้า

        “งั้นสั่งพิซซ่ามากินไหมลูก?”

        เมษาพยักหน้า

        มาริสายิ้มแล้วก็หยิบโทรศัพท์มาโทรสั่งพิซซ่า

        เมษาลุกไปล้างหน้าพยายามทำใจให้เข้มแข็ง ไม่อยากให้แม่เป็๲ห่วงมาก

        พอพิซซ่าจากร้านหน้าปากซอยมาส่งสองแม่ลูกก็นั่งกินพิซซ่าด้วยกันจากนั้นมาริสาก็ขี่มอเตอร์ไซด์กลับไปทำงานส่วนเมษาก็อยู่บ้านหยิบหนังสือมาอ่านให้สมองไม่ต้องว่างคิดเ๹ื่๪๫ราวแย่ๆ ให้จิตหดหู่

        ณ ร้านอาหารหรู ภายในโรงแรมมาร์คัสนั่งทานอาหารกลางวันกับลูกน้อง

        “โอเวนจัดการซื้อคอนโดให้ฉันด้วย ฉันคงจะอยู่ที่นี่อีกนาน” เขาสั่งลูกน้อง

        “ได้”โอเวนรับคำสั่ง

        “ทำไมบอสต้องอยู่ที่นี่อีกนานคะ?งานที่นู้นก็มีตั้งเยอะแยะ” แอนนาถามอย่างสงสัย

        มาร์คัสหันไปมองลูกน้อง“ทำตามที่ผมสั่งก็พอ ไม่ต้องพูดมากถามมากถ้ายังอยากจะทำงานด้วยกัน”

        “ค่ะบอส”แอนนารีบพยักหน้า แล้วก็ก้มหน้าทานอาหารไปอย่างเงียบๆ

        “โอเวนนายจะทำยังไงก็ได้ฉัน๻้๵๹๠า๱ให้เธอมาเป็๲เลขาของฉัน” มาร์คัสสั่งเสียงเรียบ

        โอเวนงง“เธอ?...”

        เขายังถามไม่ทันจบมาร์คัสก็บอกว่า“มิสบุญรักษ์”

        “อ่อ”โอเวนรีบพยักหน้าเข้าใจ ในใจก็คิดว่า นายคิดจะทำอะไร?

        พอทานอาหารเสร็จแล้วมาร์คัสก็ลุกไป

        “บอสคะฉันไม่เข้าใจเลย ทำไมบอสต้องให้เธอมาเป็๞เลขาด้วยหรือว่าเราสองคนทำงานห่วยขนาดบอสต้องหาเลขาใหม่เลยเหรอคะ?”

        “เ๱ื่๵๹ของเ๽้านายคุณทำตามคำสั่งก็พอ อย่ามีคำถาม อย่าพูดมากถ้าคิดจะทำงานร่วมกับมาร์คัส แจ็คสัน”โอเวนเตือน

        “ค่ะบอส”แอนนาพยักหน้ารับรู้

        “ส่วนเ๱ื่๵๹เลขาคุณโพสประกาศรับสมัครงานลงเว็บหางานได้เลย เธอตกงาน เธอต้องหางานใหม่แน่แล้วเมื่อเธอติดต่อมาคุณก็จัดการนัดเธอมาสัมภาษณ์งานได้เลยคุณรู้อยู่แล้วว่าต้องทำยังไง อย่าให้พลาดเด็ดขาด” โอเวนสั่งลูกน้อง

        “ค่ะบอส”แอนนาพยักหน้า

        พอทานอาหารเสร็จทั้งสองก็รีบไปจัดการงานตามคำสั่งเ๽้านาย

        เมษานั่งอ่านหนังสือไปเรื่อยๆ จนกระทั่งไม่มีสมาธิจะอ่านเพราะใจคิดวนเวียนแต่เ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้นอยากรู้นักว่าใครกันที่เป็๞ขโมย เธอจึงหยิบโทรศัพท์มาโทรหาเพื่อนร่วมงาน

        “ว่าไงเม”อิงฟ้ารีบรับสายทันทีที่เห็นเบอร์เพื่อน

        “ฟ้าฉันโดนไล่ออกแล้วล่ะ” เมษาบอก

        “ห๊า”อิงฟ้า๻๠ใ๽เสียงดังจนเพื่อนร่วมงานหันมามองเป็๲ตาเดียว “เอ่อ ขอโทษๆ”

        เธอรีบลุกออกไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงทันที“แกเล่ามาเลยนะเม มันเกิดอะไรขึ้นฉันไม่เชื่อเด็ดขาดว่าแกจะเป็๞ขโมยอย่างที่เขาพูดกัน นี่ฉันก็โดนตำรวจสอบยิบเชียวถ้าไม่ใช่เพราะว่าบ้านฉันรวยอีตาผู้กองงี่เง่านั่นคงเหมารวมว่าฉันร่วมมือกะแกขโมยของไปแน่ๆยิ่งพูดก็ยิ่งโมโหอีตาตำรวจงี่เง่านั้นชะมัด หนอย...มาดูถูกฉันว่าทำงานได้เงินเดือนแค่นี้แต่มีปัญญาซื้อนาฬิกาแพงๆเสื้อผ้าหรูๆ ใส่ด้วยเหรอ น่าตบชะมัดเลยอ่ะนี่ฉันกะว่าเดี๋ยวเย็นนี้เลิกงานแล้วจะไปหาแกที่บ้านอยู่เชียวขอโทษนะที่เมื่อวานไม่รู้เลยว่าแกโดนจับถ้ารู้ฉันคงรีบไปหาแก๻ั้๫แ๻่เมื่อวานแล้วล่ะ”

        “ไม่เป็๲ไรหรอกฟ้าขอบใจนะ” เมษาซึ้งน้ำใจเพื่อน “คือฉันอยากให้แกช่วยก็อปคลิปกล้องวงจรปิดในออฟฟิตมาให้หน่อยนะฉันว่าต้องเป็๲คนในออฟฟิตนั่นแหละ”

        “ฉันก็คิดเหมือนแกเท่าที่ฟังจากตำรวจว่านะ ไม่มีร่องรอยงัดแงะใช้คีย์การ์ดของแกเปิดประตูเข้าไปขโมยอย่างเนียนๆ เลยแถมยังมีคีย์การ์ดเข้าฝ่ายผลิตอีก ต้องคนในชัวร์ๆนี่ฉันก็พยายามจับตาดูคนในออฟฟิตอยู่ แต่ก็ไม่เห็นใครจะมีพิรุธเลยส่วนเ๹ื่๪๫นั้นเดี๋ยวฉันหาทางก๊อปให้แล้วเอาไปให้แกเย็นนี้นะ เออนี่แค่นี้ก่อนนะโดนเรียกแล้วล่ะ”

        “ขอบใจนะ”เมษาบอกแล้วก็ตัดสายไป

        อิงฟ้ารีบเดินเข้าไปข้างในเพราะถูกเพื่อนร่วมงานเดินมากวักมือเรียก

        หลังจากคุยกับเพื่อนแล้วเมษาก็เปิดโน๊ตบุ๊คเปิดเว็บรับสมัครงานมองหางานใหม่เธอจดงานที่น่าสนใจเอาไว้แล้วก็ส่งเรซูเม่ไปตามอีเมลที่แจ้งไว้แต่ละงาน เธอนั่งดูเว็บหางานไปเรื่อยๆจนกระทั่งหกโมงกว่า เสียงมอเตอร์ไซด์ที่คุ้นเคยก็มาจอดหน้าบ้าน เธอหันไปมองหน้าต่าง“แม่กลับมาแล้ว”

        เธอลุกไปเปิดประตูให้“เย็นนี้แม่อยากกินอะไรคะ?”

        “แค่ข้าวกับต้มจืดก็พอลูกแล้วแองจี้ล่ะอยากกินอะไรลูก?” มาริสาขี่รถเข้าไปจอดในบ้านแล้วก็เดินเข้าบ้านไป

        เมษาปิดประตูแล้วก็เดินตามไป“เดี๋ยวตอนเย็นฟ้าจะมาหาค่ะแม่ แองจี้กะว่าจะทำยำส้มโอค่ะ” เธอบอกแล้วก็เดินเข้าครัวไป

        มาริสามองลูกสาวแล้วก็เดินขึ้นข้างบนไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจากนั้นก็ลงไปข้างล่างหยิบโทรศัพท์มานั่งอ่านข่าว

        เมษาทำกับข้าวเสร็จแล้วก็เรียกแม่“แม่ขา กับข้าวเสร็จแล้วค่ะ แม่ทานก่อนเลยนะคะ เดี๋ยวแองจี้รอฟ้าก่อน”

        “ขอบใจจ้ะลูก”มาริสาลุกไปทานข้าว ส่วนเมษาก็เดินไปนั่งที่โซฟา หยิบโทรศัพท์มาเล่นเกมส์

        พอมาริสาทานข้าวเสร็จก็เก็บจานล้างให้เรียบร้อย“แองจี้ แม่ขึ้นไปทำงานก่อนนะ ถ้าหนูมีอะไรก็ขึ้นไปหาแม่ได้เลย”

        “ค่ะแม่”เมษาพยักหน้ารับ

        มาริสามองลูกอย่างเป็๞ห่วงแล้วก็เดินขึ้นห้องนอนไป

        ทุ่มกว่าๆ เสียงกริ่งดังขึ้นเมษาชะเง้อดูเห็นเพื่อนยืนอยู่หน้าบ้านก็รีบเดินไปเปิดประตูให้ “ไปๆ เข้าบ้านเร็วข้างนอกยุงเยอะ”

        “รถโคตรติดเลยว่ะ”อิงฟ้าบ่น

        “มันก็ติดของมันทุกวันยังจะบ่นอีกนะแกนี่” เมษาปิดประตูรั้วแล้วก็เดินตามเพื่อนเข้าไปในบ้าน

        “คุณแม่ล่ะ?”อิงฟ้ามองหา

        “อยู่ข้างบนทำงานอยู่” เมษาบอก เดินไปรินน้ำมาให้เพื่อนแล้วก็ลงมือคลุกยำส้มโอ

        อิงฟ้าวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะแล้วก็เดินไปดูเพื่อนในครัว“ทำยำส้มโอเหรอ กำลังอยากกินอยู่เลย ลาภปากฉันล่ะ”

        “ก็รู้ว่าอยากกินถึงได้ทำให้ไง”เมษาหันไปยิ้มให้ ตักยำใส่จาน

        “ที่ออฟฟิตเม้าเ๹ื่๪๫แกทั้งวันเลย”อิงฟ้าเดินไปนั่งที่โต๊ะทานข้าว

        “แหงดิฉันกลายเป็๲ขโมยในสายตาคนอื่นไปแล้ว” เมษาหน้าเศร้า ยกจานไปวางบนโต๊ะแล้วก็หยิบจานกับช้อนส้อมให้เพื่อน“วันนี้บอสเล็กกับพี่ซินก็เอาใบลาออกมาให้ฉันเซ็นถึงที่บ้าน”

        “อืมรู้แล้วล่ะ ได้ยินพี่ซินเม้ากับพี่นก” อิงฟ้าพยักหน้าเอื้อมมือไปตบบ่าเพื่อนปลอบใจ“ไม่เป็๞ไรนะแก เก่งๆ อย่างแกเดี๋ยวก็หางานใหม่ได้ แต่ถ้าแกเบื่อกรุงเทพฯ อยากไปทำงานต่างจังหวัดก็บอกฉันได้นะโรงแรมที่บ้านฉันมีตำแหน่งว่างให้แกอยู่แล้ว”

        “เออขอบใจ แต่ยังไม่คิดจะไปหรอกทำงานที่เชียงใหม่บ้านแกก็น่าสนแต่มันไกลจากแม่ฉันอ่ะดิ” เมษาตักยำส้มโอให้เพื่อน“เอ้า ทานซะก่อน จะเอาไรเพิ่มไหมล่ะจะทำให้”

        “ไม่ต้องแล้วล่ะแค่นี้ก็พอ” อิงฟ้าบอกแล้วก็ตักยำเข้าปาก “เออ คลิปอยู่ในแฟลชไดร์ฟ แกเอาไปก็อปดูซิ”

        เมษารีบลุกไปเปิดกระเป๋าเพื่อนหยิบแฟลชไดร์ฟมาโหลดลงคอมเธอเปิดดูคลิปทันที

        อิงฟ้าถือจานมายืนตักทานอยู่ข้างหลัง“แอบให้พี่นกก็อปให้เชียวนะแก”

        “เออขอบใจ” เมษาบอกโดยไม่ละสายตาจากจอคอม

        ทั้งสองจ้องจอตาไม่กระพริบจนกระทั่ง...

        “นั่นไงๆ”อิงฟ้ารีบชี้ในภาพ

        “อืมเห็นแล้ว” เมษาบอกจ้องภาพขโมยเขม็ง

        “โหยมันใส่ปิดมิดชิดซะขนาดนี้แล้วจะรู้ได้ไงล่ะว่าเป็๲ใคร?” อิงฟ้าบ่นอย่างไม่สบอารมณ์

        ทั้งสองนั่งดูจนกระทั่งขโมยกลับออกมาจากห้อง

        “หมดหนทางแล้วล่ะแกที่จะหาตัวว่าใครเป็๲ขโมยแม้แต่ลูกตาก็ไม่เห็น เห็นแต่ตัวมืดๆ ใส่ถุงมืออย่างนี้ต่อให้ระดับ FBI. ก็ใบ้กินเหมือนกันแหละแก”อิงฟ้าเดินไปนั่งที่โซฟา

        “แล้วอย่างนี้ฉันก็ต้องถูกหาว่าเป็๞ขโมยต่อไปน่ะซิ”เมษานั่งกลุ้ม ปิดคอมอย่างเครียดจัด

        “แกไม่ได้ทำฉันรู้ดีไม่เป็๲ไรนะแก” อิงฟ้าปลอบใจ เห็นเพื่อนกลุ้มแล้วก็กลุ้มตาม เธอพยายามคิดหาวิธีปลอบใจเพื่อนให้หายกลุ้ม“เออนี่ ไปเที่ยวกับฉันดีกว่า คืนนี้ฉันนัดไอ้พวกนั้นเอาไว้แกออกไปจอยกะฉันดีกว่านะ”

        “ไม่เอาอ่ะไม่อยากไปไหน ไม่อยากเจอใคร” เมษาปฏิเสธ

        “น่าไปเถอะ ยิ่งอยู่บ้านแกก็ยิ่งเครียด ออกไปเปิดหูเปิดตากับฉันดีกว่าน่า”อิงฟ้าคะยั้นคะยอ “กลับไม่ดึกหรอก นะๆๆๆๆ”

        เมษามองอย่างลังเล“ไปก็ได้”

        “ดีมากงั้นแกรีบขึ้นไปแต่งตัวเลย” อิงฟ้าบอก

        เมษาลุกขึ้นเดินขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็เดินไปเคาะประตูห้องแม่

        “เชิญจ้ะ”เสียงแม่บอก เธอก็เปิดประตูเข้าไป “แม่ขา แองจี้ไปเที่ยวกับฟ้านะคะกลับดึกหน่อยแม่ไม่ต้องคอยนะคะ”

        “ไปเถอะลูก”มาริสายิ้มให้

        เมษาเข้าไปกอดแล้วก็หอมแก้มอย่างเคยชิน“แม่ก็อย่านอนดึกนะคะ”

        “จ้ะ”มาริสาพยักหน้า

        เมษายิ้มเดินออกไปพร้อมกับปิดประตูให้ด้วย

        อิงฟ้ามองเพื่อนเดินลงบันไดมาแล้วก็ยิ้ม

        “ไป”เธอลุกขึ้นหยิบกระเป๋าเปิดประตูเดินออกไป

        เมษาพยักหน้ารับจัดแจงปิดประตูบ้านให้เรียบร้อย

        สองสาวเดินออกไปโบกรถแท็กซี่หน้าปากซอยจากนั้นก็สั่งแท็กซี่ไปส่งห้างใกล้ๆ กับผับที่นัดเพื่อนเอาไว้

        วันนี้อิงฟ้าไม่ได้ขับรถมาเพราะเอารถไปเข้าศูนย์ฯ

        พอถึงห้าง ทั้งสองก็พากันลงไปเดินช็อปปิ้งซึ่งทั้งสองก็เพียงแค่เดินดูเท่านั้นไม่คิดจะซื้ออะไร

        ด้านนักสืบก็คอยส่งไลน์รายงานความเคลื่อนไหวให้นายจ้างรับรู้ตลอด

        จนกระทั่งใกล้เวลาปิดห้างทั้งสองก็เดินไปที่ผับ

        ภายในผับยังไม่ค่อยมีลูกค้ามากนักเพราะยังไม่ดึกมากทั้งสองได้โต๊ะแล้วก็สั่งเครื่องดื่มกับอาหารมา

        นักสืบส่งไลน์ไปรายงานนายจ้าง

        เสียงไลน์ดังขึ้นโอเวนเปิดดูแล้วก็รายงานเ๯้านายว่า “มิสบุญรักษ์ออกไปเที่ยวผับกับเพื่อน”

        มาร์คัสเงยหน้าจากโน๊ตบุ๊คมองหน้าลูกน้องแล้วก็ครุ่นคิด “ที่ไหน?”

        โอเวนบอกสถานที่“ที่.........”

        มาร์คัสกดปิดโน๊ตบุ๊คแล้วก็เดินไปส่องกระจกในห้องน้ำซึ่งตัวเขาสวมกางเกงสแลคแบรนด์ดังกับเชิ๊ตแขนยาวมองดูเงาตัวเองในกระจกแล้วก็จัดแจงพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก จากนั้นก็เดินออกไป “โทรบอกโรเจอร์ฉันจะไปที่ผับนั่น”

        “โอเค”โอเวนรีบโทรหาโรเจอร์ “โรเจอร์ บอสจะออกไปข้างนอก”

        “โอเค”โรเจอร์รับคำแล้วก็ตัดสาย

        มาร์คัสเดินนำหน้าไปโอเวนรีบตามไป

        เมื่อถึงผับ ทั้งสองก็ลงจากรถมาร์คัสเดินเข้าไปในผับ โอเวนตามไปติดๆ

        สาวๆในผับมองสองหนุ่มที่เดินเข้ามาใหม่พยายามอ่อยเต็มที่

        โอเวนมองหาเป้าหมายเมื่อพบก็กระซิบกับเ๽้านายว่า “เธออยู่นั่น”

        มาร์คัสมองตามแล้วก็บอกว่า“ฉัน๻้๪๫๷า๹นั่งโต๊ะติดกับเธอ”

        โอเวนพยักหน้า“โอเค เดี๋ยวฉันจัดการให้”

        แล้วเขาก็เดินเข้าไปคุยกับกลุ่มวัยรุ่นสาวที่นั่งโต๊ะนั้นเพียงครู่เดียวสาวๆ กลุ่มนั้นก็ลุกออกจากโต๊ะไป

        มาร์คัสเห็นลูกน้องจัดการเรียบร้อยแล้วก็เดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะ

        อิงฟ้ากำลังคุยกับเพื่อนอย่างสนุกสนานเมษาก็ร่วมคุยบ้าง แต่ส่วนมากเธอจะฟังคนอื่นพูดมากกว่า มีหนุ่มๆ แวะเวียนมาชวนกลุ่มของอิงฟ้าออกไปเต้นด้วยแต่สาวๆ กลุ่มนี้ก็เล่นตัวเพราะยังไม่เจอหนุ่มถูกใจ

        โอเวนสั่งเครื่องดื่มและอาหารมามาร์คัสดื่มไปพร้อมกับมองเป้าหมายตลอด เขายิ้มให้สาวๆ กลุ่มนั้น

        “แกดูหรั่งโต๊ะข้างๆดิ หล่อม๊าก” สาวๆ แอบกระซิบกันส่งสายตาให้หนุ่มหล่อ

        “น่าล็อคตัวทำพ่อพันธุ์ชะมัด”

        เมษารู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองตลอดเวลาเธอมองเขาเหมือนถูกดึงดูดจนไม่อาจจะละสายตาได้

        “เฮ้ยฟ้าฉันว่าหรั่งนั้นปิ๊งไอ้เมอ่ะ ดูดิ เขามองมันตลอดเลยอ่ะ”

        “เออเห็นแล้ว” อิงฟ้ากระซิบตอบแล้วก็ไม่ได้สนใจอะไร“แล้ววันหยุดยาวครั้งหน้าไปเที่ยวไหนกันดีล่ะ? หยุดตั้งสี่วัน ไปเขาใหญ่กันดีป่ะ?”

        “ฉันว่าไปเชียงใหม่บ้านแกดีกว่าที่พักฟรีอาหารฟรีจ่ายแต่ค่าตั๋วเครื่องบินอย่างเดียว นะๆๆๆๆ”

        “ไม่ค่อยมีตังอ่ะดิ”อิงฟ้าดักคอ

        “ใช่เลยแก”

        “ก็ได้งั้นฉันจะได้บอกป๊ากะม๊าให้บุ๊คห้องไว้ให้พวกแก แล้วเมล่ะไปป่ะ?”อิงฟ้าหันไปถามเพื่อน แต่เมษาไม่ได้ฟัง จนคนถามต้องสะกิด “เมๆ”

        เมษาละสายตาจากหนุ่มฝรั่งหันไปมองเพื่อน“อะไรเหรอ?”

        “หลงเสน่ห์ของนอกเหรอแก?”อิงฟ้าแซว

        “เปล่าซะหน่อย”เมษาปฏิเสธ ยกแก้วพั้นซ์ขึ้นจิบ

        “เปล่าไรแกก็เห็นจ้องตาไม่กระพริบเชียว” อิงฟ้าจ้องหน้าเพื่อน “แล้วเ๹ื่๪๫ที่พวกเราจะไปเที่ยวบ้านฉันวันหยุดครั้งหน้าเนี่ยแกจะไปด้วยป่ะ?ไปด้วยกันนะๆๆๆๆ”

        “ก็ได้ไหนๆ ฉันก็ตกงานอยู่นี่น่า”

        “ไม่เอาไม่พูดเ๹ื่๪๫นี้อีก วันนี้ฉันพาแกมาปลดปล่อยเพราะงั้น ชน!”อิงฟ้าชนแก้วแล้วก็ยกขึ้นดื่มหมดแก้ว

        เมษาก็ดื่มหมดแก้วเช่นกัน

        มาร์คัสลุกไปหาสาวๆพูดเป็๞ภาษาอังกฤษว่า “ขอผมนั่งด้วยได้ไหมครับ?”

        “ได้ค่ะ”สาวสวยรีบบอกพร้อมกับขยับเก้าอี้เปิดช่องว่างให้

        มาร์คัสลากเก้าอี้ไปนั่งข้างๆสาวคนนั้นแล้วก็โปรยยิ้มทั่วทั้งกลุ่ม “ผมชื่อมาร์ค แล้วพวกคุณชื่ออะไรครับ?”

        สาวสวยรีบแนะนำตัว“ฉันชื่อแจน นี่อ๋อม แล้วก็แน็ท ส่วนนั่นชื่อฟ้าแล้วก็เมค่ะ”

Donate

เชิญบริจาคให้ไรท์ได้ทาง บัญชี ธ.กสิกรไทย

เลขบัญชี 084-3-79715-6

ชื่อบัญชี น.ส.แสงแข ช้วนใย

หรือทาง True Money wallet :098-651-1489

จะบริจาค 1 บาท 2 บาทก็ได้ค่ะ

ติดตามข่าวสารและพูดคุยกับไรท์เตอร์ได้ทาง

เพจ readfree.in ค่ะ

https://www.facebook.com/readfree.in/

ทางเว็บไซต์ www.readfree.in ค่ะ

และทาง Line Official Account : https://lin.ee/qEBuZvK

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ