เลเวลอัพ

ขณะที่ฟ้าแลบอยู่นั้นเอง หลงต้าเย่าก็ลงมือด้วยการปล่อยหมัดออกมาโจมตี
"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก"
เพลงหมัดรวดเร็วดั่งสายลม พละกําลังทั้งหมดของนักรบจ้านซือระดับ 8 ได้สําแดงออกมาอย่างเต็มที่
แต่หลงเฟยกลับไม่เกรงกลัวเลยสักนิด เขาขยับตัวคว่ำ ลงบนพื้นเปลี่ยนร่างกลายเป็นคางคกยักษ์พร้อมปล่อยพลังทั้งหมดที่มีออกมา สายลมรอบตัวม้วนเป็นเกลียวคลื่นดุจลูกระเบิดที่กําลังจะปล่อยตัว
เพียงแค่สี่ขาขยับ
"วิ้งงงง!"
ทันทีที่ถีบตัวออกไปเงาดําดุจสายฟ้าฟาดก็แหวกว่าย ทะลุทุกสิ่งพุ่งไปทางหลงต้าเย่า
ในตอนนี้เอง
พลังลมปราณในร่างกายของเขาถูกกระตุ้นให้ไหลเวียน
"ฮึ้ย!"
"เศษสวะอย่างไรก็เป็นได้แค่เศษสวะ ไม่เจอกันครึ่งปีเจ้าก็ยังคงเป็นเศษสวะ แล้วยังกล้าคิดจะมาสู้กับข้า สมควรตาย!" หลงต้าเย่าพูดด้วยความดูถูกพร้อมรวบรวมพลังผ่าน หมัดทั้งสองข้างกลายเป็นหมัดคู่
แล้วปล่อยออกไปในทันที
พละกําลังจากสองมือรวมกันเป็นสายพลังพุ่งตรงมาที่หลงเฟย
“เผิ่ง! เผิ่ง”
หลงเฟยต้านรับอย่างยากลําบาก โดยฝ่าสายพลังทั้งสองนี้แล้วพุ่งเข้าชนที่ช่วงท้องของหลงต้าเย่าอย่างรุนแรง
หลงต้าเย่าใช้สองมือต้านรับอย่างสุดชีวิต
"พลังเจียวซาพิฆาต!"
พละกําลังของพลังคางคกเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหัน โดยใช้เกลียวคลื่นพลังหมุนเกลียวเข้าสู่ร่างกายของหลงตาเย่า หลงเฟยอาศัยจังหวะนี้ดีดตัวลอยกลับหลังออกมา
"วิ้งงงง!"
ภายในร่างของหลงต้าเย่าส่งเสียงจากการถูกโจมตีอย่างรุนแรง สีหน้าเขี้ยวคล้ำแสดงออกถึงความเจ็บปวดอย่างยิ่งยวด "ระยำเอ้ย! ศาสตร์ระดับเทพหรือ?"
"พรูดดด !"
กระอักเลือดดําออกมาที่หนึ่ง ใบหน้าที่แสนเย็นชาของมันก็ยิ่งดูน่ารังเกียจยิ่งขึ้น
"สะใจดีหรือไม่!" หลงเฟยยิ้มเยาะ
"ระยํา! เจ้าคิดว่าฝึกวิชาศาสตร์ระดับเทพแล้วเจ้าจะสามารถเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้หรือ?" เสียงของหลงต้าเย่าอยู่ๆ ก็เปลี่ยนไป ควันสีดําพลันพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของมัน
"พลังปีศาจรึ?"
"เจ้าเป็นคนของนิกายปีศาจ?" หลงเฟยตกใจมาก ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเหตุใดหลงต้าเย่าผู้นี้จึงเฝ้าจับตาดูเขาอีกทั้งยังตามล่าเขามาโดยตลอด
ตอนแรกเขานึกว่านี่เป็นแผนการของหลงจ้านอู่
แต่ว่าตอนนี้ดูแล้วคงไม่ใช่เสียแล้ว หลงต้าเย่าผู้นี้จะต้องเป็นคนของนิกายปีศาจที่แฝงตัวอยู่ในตระกูลหลง แต่เหตุใดจึงต้องการตัวเขา?
ข้อนี้หลงเฟยคิดอย่างไรก็คิดไม่ตก
หลงต้าเย่าหัวเราะขึ้นมาอย่างชั่วร้าย "ไม่เสียทีที่เคย เป็นอัจฉริยะแห่งตระกูลหลง ถือว่ายังมีมันสมองอยู่บ้าง ตอนนี้กลัวขึ้นมาแล้วละสิ หากตอนนี้เจ้าคุกเข่าออนวอนขอชีวิตกับข้า อย่างน้อยข้าจะยั้งมือให้ศพของเจ้าอวัยวะครบถ้วน"
เฉียวเฉียวพูดโดยใช้แรงเฮือกสุดท้าย "นายน้อย...ไม่ ไม่ต้องสนใจข้า ท่าน...ท่าน....ท่านรีบหนีไป เขา... เขาเป็นคนบ้า..."
“หนีรึ? !”
"มันจะหนีรอด?" หลงต้าเย่าพูดอย่างทระนงตน
หลงเฟยสองมือกําหมัดแน่น "ในเมื่อเจ้าเป็นคนของนิกายปีศาจ ข้าก็ไม่มีเหตุที่จะต้องคํานึงถึงศีลธรรมอันใดแล้ว"
ระหว่างที่พูดอยู่นั้น
เขาใช้มือขวาชักดาบพิชิตปฐพีออกมา
"ฮ่า ๆ ๆ"
"แค่อาวุธกระจอก ๆ ระดับหวงก็กล้าหยิบออกมาใช้อย่างหน้าไม่อายรึ?" หลงต้าเย่าหัวเราะเยาะเย้ย ในขณะเดียวกันนั้นเอง เพียงมันขยับกายร่างทั้งร่างก็หายเข้าไปในหมู่ควันสีดํา จู่ๆ ในถ้ำก็มีเสียงเย็นยะเยือกดุจน้ําแข็งดังขึ้น "หลงเฟย จงคุกเข่าให้ข้าเดี๋ยวนี้"
เมื่อสิ้นเสียง
ทันใดนั้นก็มีมือโครงกระดูกหนึ่งข้างพุ่งตรงเข้ามาตะครุบศรีษะของหลงเฟย
"ถลกหนัง!"
ดาบพิชิตปฐพี่สั่นสะท้าน หลงเฟยก็ฟันดาบลงไปทันที
"ติ๊ง! "
"เก็บสะสมพลังดาบหนึ่งส่วน!"
ออกพลังเป็นหนึ่งดาบเพื่อต้านรับการจู่โจมของหลงต้าเย่า
จากนั้นหลงเฟยก็ใช้ความเร็วดั่งสายฟ้าเล็งเข้าที่ร่างกายของหลงต้าเย่า แล้วออกเพลงดาบติดๆกัน "ตัดเอ็น! หักกระดูก! ตัดโลหิต! ผ่าเทวะ! กระชากวิญญาณ กระชากวิญญาณ! พิฆาตโลกันตร!"
โปรดติดตามตอนต่อไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 13 พิฆาตมังกรโหมกระหน่ำ (1)

นิยายแนะนำ

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 13 พิฆาตมังกรโหมกระหน่ำ (1)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้