“น้อมส่งท่านอ๋องเพคะ/พะย่ะค่ะ”บ่าวไพร่ในเรือนรีบน้อมกายคารวะจิ้งอ๋องที่กำลังโกรธเป็ฟืนเป็ไฟออกไปจากเรือนแต่ละคนต่างปาดเหงื่อไม่ต่างกันนักพวกเขาไม่คิดเลยว่าวันแรกที่จิ้งอ๋องกับพระชายาพบกันจะทะเลาะกันราวกับเป็ศัตรูกันั้แ่ชาติปางก่อน
จิ้งอ๋องขี่ม้าไปยังวังหลวงเพื่อขอเข้าเฝ้าพระสนมหรงในเวลาต่อมาวันนี้เต๋อเป่าติดตามไปคอยคุ้มกันด้วยั้แ่เกิดเื่เมื่อเดือนก่อนเวลาเข้าวังมาทีไรเต๋อเป่าจะต้องติดตามจิ้งอ๋องเป็เงาตามตัวเพราะเขากลัวว่าจะมีเื่เกิดขึ้นกับจิ้งอ๋องอีกเหมือนครั้งก่อน
“เรื่องก็เป็เช่นนี้พะย่ะค่ะเสด็จแม่”จิ้งอ๋องเล่าเื่ราวที่เจียงหว่านบอกกับพระองค์ไม่ขาดไปสักคำเดียว
“ฮึ่ม!น้องสาวนางช่างบังอาจนักถึงแม้จะไม่มีหลักฐานเ้าก็ไม่คิดที่จะลงโทษนางสักหน่อยหรือเ้าไม่กลัวพระชายาเ้าน้อยใจหรืออย่างไร”พระสนมหรงทรงกริ้วไม่น้อยที่ลูกสะใภ้ของพระนางถูกคนอื่นรังแก
“ลูกไม่เห็นว่านางจะน้อยใจอะไรนี่พะย่ะค่ะพรุ่งนี้นางยังต้องกลับบ้านเดิมตามธรรมเนียมด้วยหม่อมฉันบอกบ่าวให้ติดตามไปด้วยแล้ว”จิ้งอ๋องคิดว่าแค่การไปเยี่ยมบ้านเดิมไม่จำเป็ต้องให้พระองค์ไปด้วย
“อ้าวเหตุใดเ้าไม่ติดตามไปดูแลนางด้วยเล่าเ้าไม่กลัวหรือว่าครอบครัวนางจะรังแกนางน่ะฮะ”พระสนมหรงขมวดพระขนงมุ่นขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อรู้ว่าบุตรชายไม่คิดจะไปกับลูกสะใภ้
“ใครจะกล้าล่ะพะย่ะค่ะอีกอย่างลูกมีงานต้องทำ”จิ้งอ๋องเอ่ยอ้าง
“เพ้ย!เ้าเป็พระสวามีประสาอะไรกันหากเ้าไม่ไปกับนางแล้วผู้คนจะยิ่งครหาว่าพระชายาไม่เป็ที่โปรดปรานเ้าอยากทำให้นางลำบากหรืออย่างไรกัน”พระสนมหรงไม่อยากให้ชื่อเสียงของลูกชายเสียหายอีก
“ใครจะพูดอะไรก็ไม่เห็นต้องสนใจนี่พะย่ะค่ะถ้าใครกล้าปล่อยข่าวลือเสียหายให้ลูกลูกจะสั่งคนไปจับพวกเขามาโบยเสียให้เข็ด”จิ้งอ๋องผู้คุมกำลังทหารส่วนใหญ่ของแคว้นเอ่ยอย่างไม่ยี่หระ
“เ้าบ้าไปแล้ว!อยู่ดีๆ จะไปจับคนมาโบยสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไรกันเ้าอย่านึกว่าที่นี่เป็เมืองชายแดนได้หรือไม่ไม่รู้ล่ะยังไงพรุ่งนี้เ้าต้องไปบ้านเดิมกับลูกสะใภ้แม่ไม่อย่างนั้นก็ไม่ต้องมาพบแม่อีก”พระสนมหรงกริ้วหนักที่ลูกชายตัวดีเอาแต่ชอบใช้กำลังจนชื่อเสียงเสียหายหมดแล้ว
“โธ่เสด็จแม่อย่าทรงตรัสเช่นนี้สิพะย่ะค่ะลูกอยู่เมืองหลวงก็มีแค่เสด็จแม่ที่เป็ญาติใกล้ชิดหากเสด็จแม่ไม่ให้ลูกมาพบลูกคงไม่มีใจจะทำงานให้เสด็จพ่อหรอกพะย่ะค่ะ”จิ้งอ๋องเอ่ยอ้างเื่งานมากมายที่ฮ่องเต้ส่งมาให้พระองค์ช่วยสะสางอยู่บ่อยๆ หลังกลับจากเมืองชายแดนเมื่อสองปีก่อน
“เจ้าไม่ต้องเอาพ่อเ้ามาอ้างเลยยังไงพรุ่งนี้เ้าต้องไปกับนางและยังต้องเตรียมของขวัญตามธรรมเนียมด้วยอย่าให้เสียหน้าจวนจิ้งอ๋องของเ้า”พระสนมหรงทรงบังคับบุตรชายคนเดียวด้วยสีหน้าจริงจัง
“เฮ้อลูกทราบแล้วพะย่ะค่ะเช่นนั้นลูกขอตัวกลับไปสั่งการคนที่จวนให้เตรียมของขวัญก่อนนะเสด็จแม่”จิ้งอ๋องถึงจะไม่เต็มใจแต่ก็ทำได้แค่ต้องรับปากพระมารดาไปก่อนไม่อย่างนั้นพระสนมหรงคงหาเื่ไล่ลูกชายอย่างเขาออกจากวังเป็แน่เวลาพระนางงอนนั้นใช่ย่อยเสียที่ไหนกัน
“ไปเถอะรอให้พระชายาเ้าหายดีเสียก่อนค่อยพานางมาพบแม่”พระสนมหรงพยักพระพักตร์ให้กับลูกชายตัวดีที่กำลังหาเื่หนีหน้าพระนาง
“ลูกทูลลาพะย่ะค่ะ”จิ้งอ๋องลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วคารวะพระสนมหรงก่อนจะหันหลังเดินออกจากตำหนักไปพร้อมกับเต๋อเปา
“กลับจวนไปเ้าก็ให้คนไปบอกพ่อบ้านด้วยเล่า”จิ้งอ๋องตรัสบอกระหว่างทางไปยังลานพักม้าด้านนอกพระราชฐานชั้นใน
“พะย่ะค่ะท่านอ๋อง”เต๋อเป่ารับคำทันทีพรุ่งนี้เขาเองก็คงต้องร่วมทางกับท่านอ๋องไปยังจวนขุนนางเจียงด้วยตามหน้าที่
หลังมื้อเช้าวันต่อมาเจียงหว่านที่แต่งตัวเสร็จได้แต่บ่นในใจที่ต้องสวมชุดรุ่มร่ามหลายชั้นตามยศศักดิ์ที่เพิ่งได้รับหลังจากแต่งงานนางไม่กล้าทำตัวเอาแต่ใจเกินไปนักเพราะอย่างไรเสียธรรมเนียมในยุคสมัยนี้นางก็ไม่สันทัดจึงกลัวว่าจะทำสิ่งใดผิดพลาดไปจนถูกจิ้งอ๋องตำหนิอีก
“เชิญพระชายาเสด็จไปยังรถม้าเพคะ”นางกำนัลที่ไปตรวจสอบของขวัญซึ่งพ่อบ้านเตรียมการเอาไว้ให้กลับมาเรียกเจียงหว่านที่เรือนเอ่ยขึ้น
“อืม…ไปกันเถอะแม่นม”เจียงหว่านยื่นมือเล็กไปให้แม่นมลู่พยุงเดินนางกลัวว่าตัวเองจะสะดุดชุดรุ่มร่ามจนลงไปคลุกฝุ่นเสียก่อน
ขณะที่ขบวนของเจียงหว่านกำลังจะไปถึงหน้าประตูจวนอ๋องเสียงขานบอกว่าจิ้งอ๋องเสด็จก็ดังออกมาทันทีทุกคนต่างพากันหันไปทำความเคารพจิ้งอ๋องเต็มพิธีการเจียงหว่านเองก็เช่นเดียวกัน
“ตามสบายวันนี้เราจะไปกับเ้าด้วย”จิ้งอ๋องตรัสลอย ๆขึ้นมาอย่างกลัวว่าตนเองจะเสียหน้าที่เมื่อวานพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำว่าจะไม่ไป
“เพคะ”เจียงหว่านไม่อยากต่อปากต่อคำกับเขาท่ามกลางสายตาบ่าวไพร่
“รีบไปเถอะจะได้รีบกลับ”จิ้งอ๋องไม่อยากอยู่จวนคนอื่นนานนักอีกทั้งพระองค์ยังรู้สึกว่าคนตระกูลเจียงนั้นไม่น่าคบหา
เจียงหว่านไม่ได้ตอบกลับนางเพียงแต่เดินหน้าต่อเพื่อไปขึ้นรถม้าที่จอดอยู่ด้านหน้าจวนก็เท่านั้นแม่นมลู่ส่งเจียงหว่านขึ้นรถม้าเสร็จก็หันหลังเดินไปขึ้นรถม้าคันหลังพร้อมกับนางกำนัลและขันทีซึ่งอยู่เรือนเดียวกัน
จิ้งอ๋องเองก็ขึ้นรถม้าตามหลังเจียงหว่านไปโดยไม่คิดจะตรัสสิ่งใดให้เสียอารมณ์พระองค์ใช่ว่าจะไม่เห็นท่าทีเฉยชาของเจียงหว่านเพียงแต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกับนางก็เท่านั้นพระองค์ยังต้องเตรียมรับมือกับคนที่จวนตระกูลเจียงซึ่งไม่รู้ว่าพวกเขาจะต้อนรับพระองค์อย่างไรเช่นกัน
ขบวนรถม้าและองครักษ์จวนอ๋องที่ขี่ม้าประกบอยู่ด้านข้างไปถึงหน้าจวนขุนนางเจียงในเวลาต่อมาที่หน้าประตูตอนนี้มีเจียงซุนเจ๋อหวังซินอวี่และเจียงม่านหรูยืนรออยู่พวกเขาได้รับแจ้งจากคนของจวนอ๋องแล้วว่าวันนี้ท่านอ๋องจะเสด็จมาด้วยจึงพากันออกมาต้อนรับตามธรรมเนียมทั้งที่คราแรกสองแม่ลูกจะไม่ยอมออกมาต้อนรับเจียงหว่านเพราะคิดว่าท่านอ๋องคงไม่คิดจะเสด็จมาที่บ้านซอมซ่อของพวกเขา
“ถวายพระพรจิ้งอ๋องพระชายาพะย่ะค่ะ/เพคะ”ทั้งสามคนพร้อมบ่าวไพร่ต่างย่อกายทำความเคารพจิ้งอ๋องกับเจียงหว่านที่เดินลงมายืนได้ไม่นาน
“ตามสบายเถอะ”จิ้งอ๋องตรัสจบก็โบกมือให้คนนำของขวัญออกมาเตรียมไว้มอบให้กับครอบครัวของเจียงหว่าน
“เชิญเสด็จประทับด้านในก่อนพะย่ะค่ะท่านเขย”เจียงซุนเจ๋อรีบตีสนิท
“บังอาจ!เ้ามีสิทธิ์เรียกท่านอ๋องเช่นนั้นได้หรือ”เต๋อเป่าเห็นสีหน้าไม่พอพระทัยของจิ้งอ๋องเข้าจึงตวาดใส่เจียงซุนเจ๋อเสียงดังจนเขาสะดุ้งโหยง
“อ่า...กระหม่อมผิดไปแล้วพะย่ะค่ะเชิญท่านอ๋องเสด็จ”เจียงซุนเจ๋อได้แต่ต้องรีบเปลี่ยนคำเรียกหาใหม่ใครใช้ให้เต๋อเป่ายื่นมือจับกระบี่เหมือนพร้อมที่จะชักออกมาได้ทุกเมื่อกันเล่าคนกลัวตายอย่างเจียงซุนเจ๋อมีหรือจะไม่กลัว
“รีบเข้าไปเถอะคนมุงดูเยอะแล้ว”เจียงหว่านเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจนักนางไม่ชอบที่จิ้งอ๋องมาแสดงอำนาจอยู่หน้าจวนตอนนี้เลยจริงๆ รู้ทั้งรู้ว่าละแวกนี้มีจวนขุนนางมากมายตั้งอยู่
“พี่สาวให้ข้าช่วยพาท่านเข้าไปดีไหมเ้าคะ”เจียงม่านหรูรีบเสนอหน้าออกมาทันทีนางยังชม้อยชม้ายสายตามองจิ้งอ๋องอย่างหยาดเยิ้มด้วย
“ไม่จำเป็”เจียงหว่านกลัวว่าเจียงม่านหรูจะมาหาเื่อีกจึงปฏิเสธ
จิ้งอ๋องได้ยินเช่นนั้นก็เหลือบมองเจียงหว่านแว่บหนึ่งก่อนที่พระองค์จะเสด็จเข้าไปด้านในโดยมีเจียงหว่านแม่นมลู่ นางกำนัลและขันทีพร้อมกับเต๋อเป่าติดตามเข้าไปส่วนคนตระกูลเจียงที่เหลือก็ทำได้แค่รีบเดินตามหลังเข้าไปเท่านั้นเจียงม่านหรูที่เพิ่งเสียหน้าอดกำหมัดแน่นอย่างเจ็บใจไม่ได้นางหรือก็คิดว่าเจียงหว่านจะตายไปั้แ่วันนั้นแล้วไม่คิดเลยว่าเจียงหว่านยังจะรอดมาได้อีกเจียงม่านหรูที่ยิ่งเห็นจิ้งอ๋องใกล้ๆ ก็ยิ่งอยากได้ตำแหน่งพระชายาของเจียงหว่านรีบคิดแผนการใหม่ทันที
จิ้งอ๋องกับเจียงหว่านไปนั่งในห้องโถงรับแขกในตำแหน่งประธานตามยศศักดิ์ของพวกเขาตามธรรมเนียมแล้วพวกเขายังต้องร่วมโต๊ะอาหารหลังจากมอบของขวัญด้วย
3K
