บทที่ 26 เธอคือคนในครอบครัวเรา
ป้าหลิน คนรับใช้ที่กำลังถอนหญ้าอยู่ในสนามหญ้า เห็นคุณชายจูงมือผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา พอนึกถึงที่คุณท่านทั้งสองเคยบอกไว้ เธอรู้ทันทีว่านี่ต้องเป็คุณนายน้อยแน่ๆ เธอวางจอบเล็กๆ ในมือลง แล้วรีบวิ่งไปที่ห้องนั่งเล่น
การเคลื่อนไหวของป้าหลินรวดเร็วขนาดนั้น คนทั้งสองที่กำลังเดินมาก็ต้องเห็นอยู่แล้ว จากความทรงจำ ถังคุนรู้ว่าป้าหลินทำงานที่บ้านตระกูลถังมานานกว่ายี่สิบปีแล้ว ตอนที่พ่อแม่เขายุ่งๆ ก็เป็ป้าหลินนี่แหละที่เลี้ยงดูเขามา ดังนั้นเ้าของร่างเดิมจึงสนิทกับป้าหลินมาก
หลินเล่อรู้สึกแปลกใจกับท่าทางดี๊ด๊าของคนรับใช้คนนี้ เพราะในหัวของเธอ หลินเล่อคิดภาพไว้หลายแบบแล้ว แต่ก็ไม่เคยคิดว่าจะเจอฉากแบบนี้
"นั่นคือป้าหลิน เธอเรียกเขาว่าป้าหลินได้เลย ป้าหลินทำงานที่บ้านเรามานานกว่ายี่สิบปีแล้ว ตอนเด็กๆ ฉันก็เป็ป้าหลินนี่แหละที่เลี้ยงดูมา เขาใจดีมาก ถ้ามีอะไรไม่สะดวกใจก็บอกเขาได้เลย" ถังคุนอธิบายให้เธอฟังเบาๆ ในฐานะลูกสะใภ้ตระกูลถัง มีบางเื่ที่เธอจำเป็ต้องรู้
"อืม เข้าใจแล้ว" คำพูดของถังคุนทำให้หลินเล่อนึกขึ้นได้ ไม่นึกเลยว่าหมอนี่ก็โตมาแบบนี้เหมือนกัน แต่พอคิดอีกที เื่แบบนี้ก็คงเป็เื่ธรรมดา ตระกูลถังยิ่งใหญ่อลังการขนาดนี้ ถ้าไม่ขยันขันแข็ง ก็อาจจะถูกคนอื่นแซงหน้าแล้วเตะออกจากวงการได้ แถมยังมีชีวิตของคนอีกมากมายที่ผูกติดอยู่กับตระกูลนี้อีก!
"คุณท่าน คุณผู้หญิง คุณชายพาคุณนายน้อยกลับมาแล้วค่ะ!" ตอนนี้คุณนายท่านยังเศร้าเื่ตอนกลางวันอยู่เลย เธอรู้สึกว่าลูกชายเธอมันใจร้ายจริงๆ เื่เมื่อก่อนก็ไม่ใช่ความคิดของพวกเธอแท้ๆ แต่เจ็ดปีเต็มๆ หมอนี่ไม่เคยกลับมาเยี่ยมบ้านเลย แม้แต่ตอนพี่สาวเขาแต่งงานก็ยังไม่โทรมาหา มันเหมือนกับลูกนกที่เธอเลี้ยงมาอย่างดี พอโตแล้วก็บินจากไปไม่คิดจะกลับมา แต่พอได้ยินเสียงป้าหลินะโเรียก ความโกรธและความน้อยใจบนใบหน้าของคุณนายท่านก็หายไปในพริบตา เธอรีบมองดูเสื้อผ้าตัวเอง อืม ยังดูเรียบร้อยอยู่ เดี๋ยวเจอลูกสะใภ้คงไม่เป็ไรมั้ง แล้วก็เช็คเครื่องสำอางอีกที น่าจะโอเคนะ ในขณะที่กำลังวุ่นวายอยู่นั้น คุณนายท่านก็อดคิดไม่ได้ว่าลูกชายเธอมันใจร้ายจริงๆ ทำไมไม่บอกล่วงหน้าซักคำ
"ป้าหลิน ฉันโอเคมั้ยเนี่ย? เจอคนได้รึยัง?" นี่เป็ครั้งแรกที่คุณนายท่านจะได้เจอลูกสะใภ้ เธอรู้สึกประหม่าสุดๆ พอเห็นป้าหลินเข้ามา ก็รีบถามทันที
"คุณผู้หญิงสวยอยู่แล้วค่ะ แบบนี้ก็ดีแล้ว" คำพูดของป้าหลินทำให้คุณนายท่านดีใจมาก หลังจากทำอะไรไม่ถูกอยู่พักนึง เธอก็ตั้งสติได้ แล้วนั่งลงอย่างสง่างาม ทำให้คุณท่านที่แอบมองอยู่ยิ้มออกมา
คำพูดของป้าหลินไม่ได้เป็การประจบประแจงแต่อย่างใด ถึงแม้ว่าคุณนายท่านจะอายุมากแล้ว แต่การใช้ชีวิตสุขสบายทำให้เธอยังดูสวยงาม แถมคุณนายท่านยังเป็คนใจเย็น ชอบงานศิลปะและปลูกต้นไม้ ทำให้กาลเวลาได้ทิ้งร่องรอยที่สวยงามไว้บนตัวเธอ ทุกครั้งที่ได้อยู่กับเธอ ก็จะรู้สึกถึงความงดงามของชีวิตและคุณค่าของการมีชีวิตอยู่
"ป้าหลิน มานั่งนี่เร็ว ไอ้ลูกชายตัวแสบนั่นก็ป้าเลี้ยงมาเหมือนกัน ลูกสะใภ้คนนี้ป้าก็ต้องมาดูด้วย!" คุณนายท่านเห็นป้าหลินกำลังจะเข้าครัว ก็รีบพูดขึ้นมา เมื่อก่อนเธอและสามียุ่งกับงานมาก ลูกๆ ทั้งสองคนก็เป็ป้าหลินนี่แหละที่ช่วยเลี้ยง ป้าหลินทำงานที่บ้านตระกูลถังมาเกือบสามสิบปีแล้ว เธอและสามีรู้สึกขอบคุณป้าหลินมากๆ ป้าหลินเป็เหมือนคนในครอบครัวไปแล้ว เธอจึงรู้สึกขอบคุณคุณท่านที่พาป้าหลินมาที่นี่
"คุณผู้หญิง แบบนั้นคงจะไม่ดีมั้งคะ เดี๋ยวคุณนายน้อยจะไม่พอใจเอานะคะ?" ถึงป้าหลินจะไม่ได้พูดต่อ แต่ความหมายก็ชัดเจนอยู่แล้ว
"ป้าหลิน ฟังเธอเถอะ ถ้าผู้หญิงที่เสี่ยวคุนพามาไม่ยอมรับเธอ พวกเขาก็ไม่ต้องกลับมาบ้านนี้อีก!" ถังจิ้งเทียนพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ถึงแม้ว่าตระกูลถังจะอยู่ในจุดศูนย์กลางของอำนาจ แต่การอบรมสั่งสอนของตระกูลถังก็คือต้องรู้จักบุญคุณคน
โบราณว่าไว้ "รวยไม่เกินสามชั่วโคตร" ความมั่งคั่งที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การแต่งตัวดีหรือเครื่องประดับราคาแพง แต่อยู่ที่การวางตัวและจิตใจที่กว้างขวางต่างหาก
"ป้าหลิน รีบนั่งลงเร็ว นี่ก็เป็ความคิดของฉันเหมือนกัน บ้านเราจะไม่มีคนแบบนั้น!" หลังจากที่สามีพูดจบ คุณนายท่านก็แสดงความคิดเห็นของตัวเองออกมา แต่เธอก็เชื่อว่า ตระกูลหลินเป็ตระกูลที่ไว้ใจได้
…………………………….
588
