สายลับทะลุมิติ

    สายลับทะลุมิติ : ชะตาชีวิตที่เปลี่ยนไป

    ชะตาชีวิตที่เปลี่ยนไป
    “กริ๊งๆ กริ๊งๆ ” เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเพื่อปลุกร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงให้ตื่นขึ้น เมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกก็ลุกขึ้นมาจากที่นอนเดินเข้าไปห้องน้ำอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะวันนี้จะเป็นวันที่พวกเธอสองคนจะไปเที่ยวกันวันแรก30 นาทีผ่านไปฉันก็เดินออกมาจากห้องไปที่เตียงหยิบโทรศัพท์โทรไปปลุกลิลลี่“ฮัลโล ว่าไงแก” เสียงปลายสายดังขึ้น“แกตื่นยังฉันกำลังแต่งตัวนะอีกหนึ่งชั่วโมงเดี๋ยวไปหา”“เค ฉันพึ่งตื่นเดี๋ยวไปอาบน้ำก่อน พอดีเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ดึกแล้วอ่ะแค่นี้นะแกฉันจะลุกไปอาบน้ำก่อนแล้วเจอกัน”“เค” หลังจากนั้นฉันก็วางสายและลุกไปที่โต๊ะเพื่อทาครีบและแต่งตัวให้เสร็จหลังจากที่ฉันทำอะไรเสร็จแล้วเรียบร้อยฉันก็แชทอีเมลเพื่อดูว่ามีใครติดต่อหาฉันรึเปล่าแล้วปรากฏว่ามีคนส่งอีเมลมาหาฉันด้วย“รับโทรศัพท์ด้วยครับ” เสียงเรียกเข้าดังขึ้น“ฮัลโล มีอะไรรึเปล่า” ฉันพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าใครโทรมาแล้วกหลังจากที่กดรับสายไปแล้ว“ได้ข่าวว่าช่วงนี้ลาพักหรอ” เสียงปลายสายดังขึ้น คนที่โทรมาคือพี่นที เป็นที่คนที่ทำให้ผลักดันให้ฉันมาอยู่ในอาชีพที่ทำอยู่ปัจจุบันนี้และยังเป็นคนที่ฉันนับถือเหมือนพี่สายแท้ๆ ด้วย“ใช่พอดีอยากพักผ่อนนะและงานช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรมากด้วยปล่อยให้คนอื่นบ้าง แล้วนี่พี่โทรมามีอะรึเปล่า”“ได้รับอีเมลแล้วใช่ไหม” ปลายสายเปลี่ยนเสียงเป็นจริงจังทันทีที่ฉันถามขึ้น“เห็นแล้ว มีอะไรรึเปล่า”“ช่วยเจาะเข้าไปเอาข้อมูลให้หน่อยพี่ต้องการเร่งด่วน”“ได้แปบนะของเปิดคอมก่อน” หลังจากนั้นฉันก็เดินไปที่เตียงและหยิบคอมในกระเป๋าขึ้นมาเปิดเพื่อทำการตรวจสอบข้อมูลและนำข้อมูลต่างออกมาแต่มันต้องใช้เวลาสักหน่อย ดังนั้นฉันจึงทักแชทไปบอกลิลลี่ว่าของเวลทำธุระก่อนสักชั่วโมงเดี๋ยวถ้าเสร็จจะไปหาที่ห้อง“ว่าไงบ้าง”“ได้แล้วฉันส่งข้อมูลให้ทางอีเมลแล้วนะ”“ขอบใจมาก”“คราวหน้าก็ไปใช้คนอื่นบ้างสิช่วงนี้หนูลาพักร้อนนะ” ฉันหันมาพูดเพราะอุตสาห์ลาพักร้อนแต่ก็ไม่วายที่จะมีงานมาให้ทำอีก“ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรงพี่ก็ไม่มารบกวนเราหรอน่า”“โอเคค่ะ งั้นแค่นี้ก่อนนะ”“โอเคครับ เที่ยวให้สนุกนะ”“ค่ะ” หลังจากนั้นฉันก็ตัดสายละเก็บของเข้ากระเป๋าโดยไม่ลืมลบข้อมูลที่ส่งไปแล้วเพื่อความปลอดภัย ฉันสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองเสร็จก็เดินออกจากห้องเพื่อนไปที่ก้องของลิลลี่ทันที“ไม่รู้ว่าลิลลี่จะพาเราไปเที่ยวที่ไหนนะ” ฉันเดินออกมาจากห้องตรงไปที่ห้องของลิลลี่“ก๊อกๆ ก๊อกๆ ”“มาแล้วค่ะ โทษทีนะแกพอดีฉันเข้าห้องน้ำเลยมาเปิดประตูช้านะ” ฉันเคาะประตูไม่นานประตูก็เปิดออกพร้อมกับเสียงเพื่อนที่ดังออกมาจากในห้อง“โทษทีนะทีมาช้านะพอดีมีธุระนิดหน่อยนะ” ฉันพูดขึ้นหลังจากที่เพื่อนเปิดประตูแล้ว“ไม่เป็นไรแก ฉันก็พึ่งแต่งตัวเสร็จ”“เออ ฉันลืมทักบอกแกเลยเพราะเมื่อวานฉันเห็นแกอยากพักผ่อนเลยไม่อยากรบกวนนะ”“ไม่เป็นไร ว่าแต่เราจะไปเที่ยวที่ไหนกันดี” ฉันเดินเข้ามาในห้องพักของลิลลี่พร้อมกับถามในสิ่งที่อยากรู้“วันนี้ฉันจะพาแกไปเที่ยว พระราชวังฤดูร้อน อุทยานเป่ยไห่ และก็ไปเที่ยว บราๆๆๆๆๆๆ” ลิลลี่พูดเกี่ยวกับวันนี้เราจะไปเที่ยวที่ไหนดี“อืม น่าเที่ยวนะแกแล้วนี่แกแต่งตัวเสร็จยังจะได้ไปกันเลย” ฉันหันไปถามลิลลี่เพราะเห็นเธอกำลังทำอะไรอยู่หน้ากระจก“รอแปบนะแก” ลิลลี่หันมาบอกกับฉันและหันไปแต่งหน้าต่อส่วนฉันก็นั่งอ่านหนังสือรอ