ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบหก ความยิ่งใหญ่ของท่านดยุก
อ้าย
หญิงสาวจากกลุ่มปีกสีชาดได้ถูกท่านดยุกจับใส่ชุดทาสสาวเต้นไปมาให้ดูบนบัลลังก์ทองคำของท่านดยุก
แสดงความยิ่งใหญ่ของดยุกอูลริกเพนดราก้อนที่ร่ำรวยที่สุดในอาณาจักร!!!
ด้วยเหตุผลบางประการที่อาณาจักรอื่นยังใช้อัศวินกันอยู่แต่ท่านดยุกอูลริกดันมีปืนใช้แล้ว
พลปืนต่างตั้งแถวประจำการตามที่ต่างๆอยู่รอบข้างไม่ให้คนมาลอบสังหารท่านดยุกได้อีก
ถึงดยุกอูลริกจะคิดว่าจะมีใครมาลอบสังหารคนที่มีพลังชีวิตสามหลอดใหญ่โดนคาถาแสงศักดิ์สิทธิ์เข้าไปเต็มๆยังไม่เป็นอะไรได้อย่างไร
แต่ก็ไม่อยากจะเสี่ยงเพราะมันอาจจะมีความแตกต่างระหว่างเกมส์กับชีวิตจริงอยู่
เพราะเราคงจะสงสัยว่ามีดเล่มเล็กๆพลังโจมตีไม่ถึงหนึ่งพันมันจะไปลอบสังหารตัวละครระดับบอสได้อย่างไรเหมือนกัน
ยิ่งในตอนนี้ที่ผมสามารถฝึกทักษะของพี่กล้ามบาบาเรี่ยนที่เพิ่มพลังชีวิตและพลังป้องกันพื้นฐานไปอีกหลายเท่าตัว
ดังนั้นแผนการของผมนั้นผิดพลาดได้เสมอ
ผมเตือนตนเองในเรื่องนี้ไว้ตลอด
ดังนั้นแผนการที่จะต้องใช้คือ
“ทำอย่างไรก็ได้แม้ว่าตนเองจะพลาดโดนโจมตีก็จะรอดชีวิตไปได้”
นั่นคือแผนการคร่าวๆของผมในการเอาตัวรอดในโลกนี้
บรรดาคนตามถนนที่คอยดูการเดินทางไปมาของบัลลังก์ทองคำนั้นมีลักษณะของนักผจญภัยมากขึ้นผสมกับคนธรรมดา
แผนการของผมเริ่มได้ผลในการทำให้คนสามารถเริ่มเป็นนักผจญภัยได้ง่ายดายมากขึ้นพวกเขาก็จะเริ่มมีจำนวนมากขึ้น
เคล็ดลับของการผลิตสินค้าราคาถูกคือสิ่งก่อสร้างพื้นฐานราคาแพง
หากเราสร้างการบริการ ถนนหนทางการฝากเงินธนาคาร การจัดหาอาวุธฯลฯ
อำนวยความสะดวกให้กับนักผจญภัย
จำนวนนักผจญภัยก็ต้องมากขึ้นเป็นธรรมดา
เพี้ยะ
อ้าย
นักผจญภัยปีกสีชาดทั้งสามคนก็โดนดยุกอูลริกฟาดแส้ให้เต้นไปมาอีกครั้ง
แปร๊น
แปร๊น
แปร๊น
เสียงร้องของพวกมูมักไพร์มและมูมักไมเนอร์ดังขึ้นเมื่อบัลลังก์ของท่านดยุกมาถึงลานกว้างและมูมักไพร์มและมูมักไมเนอร์ย่อเข่าลงพร้อมกับทหารที่คุกเข่าคารวะท่านดยุก
ท่ามกลางประชาชนที่คุกเข่าทำความเคารพเช่นกัน
ดยุกอูลริกเดินลงมาจากบัลลังก์ทองคำโดยมีพี่กล้ามเอาแขนมารองเท้าก่อนที่จะแบกไปที่ปะรัมพิธี
ดยุกอูลริกรับธนูมาจากคนรับใช้และยิงขึ้นไปบนฟ้า
บรึ้ม
ธนูระเบิดเป็นลูกไฟสวยงาม
“เปิดงานแข่งขันทัวร์นาเมนท์และการซ้อมรบกันได้”
การจัดทัวร์นาเมนท์คือการจัดงานที่สามารถสร้างชื่อเสียงได้อย่างหนึ่งในการเล่นเกมส์
เรียกว่าคือกระบวนการเอาเงินจำนวนมากแลกค่าชื่อเสียงล้วนๆนั่นเอง