สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบหก ความยิ่งใหญ่ของท่านดยุก

ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบหก ความยิ่งใหญ่ของท่านดยุก

อ้าย

หญิงสาวจากกลุ่มปีกสีชาดได้ถูกท่านดยุกจับใส่ชุดทาสสาวเต้นไปมาให้ดูบนบัลลังก์ทองคำของท่านดยุก

แสดงความยิ่งใหญ่ของดยุกอูลริกเพนดราก้อนที่ร่ำรวยที่สุดในอาณาจักร!!!

ด้วยเหตุผลบางประการที่อาณาจักรอื่นยังใช้อัศวินกันอยู่แต่ท่านดยุกอูลริกดันมีปืนใช้แล้ว

พลปืนต่างตั้งแถวประจำการตามที่ต่างๆอยู่รอบข้างไม่ให้คนมาลอบสังหารท่านดยุกได้อีก

ถึงดยุกอูลริกจะคิดว่าจะมีใครมาลอบสังหารคนที่มีพลังชีวิตสามหลอดใหญ่โดนคาถาแสงศักดิ์สิทธิ์เข้าไปเต็มๆยังไม่เป็นอะไรได้อย่างไร

แต่ก็ไม่อยากจะเสี่ยงเพราะมันอาจจะมีความแตกต่างระหว่างเกมส์กับชีวิตจริงอยู่

เพราะเราคงจะสงสัยว่ามีดเล่มเล็กๆพลังโจมตีไม่ถึงหนึ่งพันมันจะไปลอบสังหารตัวละครระดับบอสได้อย่างไรเหมือนกัน

ยิ่งในตอนนี้ที่ผมสามารถฝึกทักษะของพี่กล้ามบาบาเรี่ยนที่เพิ่มพลังชีวิตและพลังป้องกันพื้นฐานไปอีกหลายเท่าตัว

ดังนั้นแผนการของผมนั้นผิดพลาดได้เสมอ

ผมเตือนตนเองในเรื่องนี้ไว้ตลอด

ดังนั้นแผนการที่จะต้องใช้คือ

“ทำอย่างไรก็ได้แม้ว่าตนเองจะพลาดโดนโจมตีก็จะรอดชีวิตไปได้”

นั่นคือแผนการคร่าวๆของผมในการเอาตัวรอดในโลกนี้

บรรดาคนตามถนนที่คอยดูการเดินทางไปมาของบัลลังก์ทองคำนั้นมีลักษณะของนักผจญภัยมากขึ้นผสมกับคนธรรมดา

แผนการของผมเริ่มได้ผลในการทำให้คนสามารถเริ่มเป็นนักผจญภัยได้ง่ายดายมากขึ้นพวกเขาก็จะเริ่มมีจำนวนมากขึ้น

เคล็ดลับของการผลิตสินค้าราคาถูกคือสิ่งก่อสร้างพื้นฐานราคาแพง

หากเราสร้างการบริการ ถนนหนทางการฝากเงินธนาคาร การจัดหาอาวุธฯลฯ

อำนวยความสะดวกให้กับนักผจญภัย

จำนวนนักผจญภัยก็ต้องมากขึ้นเป็นธรรมดา

เพี้ยะ

อ้าย

นักผจญภัยปีกสีชาดทั้งสามคนก็โดนดยุกอูลริกฟาดแส้ให้เต้นไปมาอีกครั้ง

แปร๊น

แปร๊น

แปร๊น

เสียงร้องของพวกมูมักไพร์มและมูมักไมเนอร์ดังขึ้นเมื่อบัลลังก์ของท่านดยุกมาถึงลานกว้างและมูมักไพร์มและมูมักไมเนอร์ย่อเข่าลงพร้อมกับทหารที่คุกเข่าคารวะท่านดยุก

ท่ามกลางประชาชนที่คุกเข่าทำความเคารพเช่นกัน

ดยุกอูลริกเดินลงมาจากบัลลังก์ทองคำโดยมีพี่กล้ามเอาแขนมารองเท้าก่อนที่จะแบกไปที่ปะรัมพิธี

ดยุกอูลริกรับธนูมาจากคนรับใช้และยิงขึ้นไปบนฟ้า

บรึ้ม

ธนูระเบิดเป็นลูกไฟสวยงาม

“เปิดงานแข่งขันทัวร์นาเมนท์และการซ้อมรบกันได้”

การจัดทัวร์นาเมนท์คือการจัดงานที่สามารถสร้างชื่อเสียงได้อย่างหนึ่งในการเล่นเกมส์

เรียกว่าคือกระบวนการเอาเงินจำนวนมากแลกค่าชื่อเสียงล้วนๆนั่นเอง

คล้ายกับเรื่องสามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน ที่คุณอ่าน