ตอนที่ 156 ตอบแทน
แม้เหล่าอาวุโสจะเป็นพวกหน้าหนา
อย่างไรก็ตามซูเวยก็มีความสุขมากและไม่ลืมว่าพวกเขายังคงเป็นตัวตนชั้นสูงที่มีความสามารถไม่ธรรมดาอยู่ในตัวเช่นกัน
เพียงแต่ไม่ได้นำออกมาใช้อย่างถูกต้องและเหมาะสมแล้วต้องได้รับการชี้แนะที่ดี
อย่างไรก็ตามการยอมจำนนของเหล่าอาวุโสก็ยังคงเป็นประโยชน์ต่อเขาอยู่ดี
คิดเรื่องนี้และยิ้มให้กับพวกเขา
เขาไม่ได้เป็นคนพยาบาทและไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธการยอมจำนนของพวกเขา
"ขอบคุณพวกท่านที่ออกมาต้อนรับ"
เขายิ้มและโค้งมือให้กับเหล่าอาวุโส
ได้ฟัง... ผู้เฒ่าผู้แก่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
"หัวหน้าพยายามอย่างหนักในการรวบรวมดินแดนและไม่ใช่เรื่องง่ายที่ทำได้สำเร็จ"
"ใช่... การรวมพื้นที่สี่สิบแปดแห่งที่ทรงพลังในดินแดนโลหิตมังกรเป็นเรื่องยาก แต่หัวหน้าสามารถทำได้สำเร็จอย่างดงาม"
"หัวหน้าเป็นคนสุดยอดจริงๆ"
ทีละคนล้อมรอบซูเวยและกล่าวคำยกย่องสรรเสริญมากมายแก่เขาต่อเนื่อง
ซูเวยพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและพูดว่า "พวกท่านก็ทำงานหนักเช่นกันและไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่สามารถทำให้สาขาแห่งนี้สร้างครอบครัวที่ยิ่งใหญ่ได้ขนาดนี้"
เมื่อได้ยินคำพูดซูเวยและพวกเขาคิดว่าตัดสินใจได้ถูกต้องแล้วที่ยอมจำนนต่อเขา
ในเวลานี้ฟูถงเข้ามารายงานความคืบหน้าของพื้นที่สี่สิบเจ็ดแห่งที่ซูเวยมอบหมายให้เขาจัดการแล้วดูแลในช่วงที่ผ่านมา
ซูเวยพยักหน้าอย่างพึงพอใจและพูดว่า "ท่านทำงานได้ดีมากและข้าจะตอบแทนท่านด้วยทักษะวิชาระดับสุดยอดนี้ให้"
หยิบตำราลับเล่มหนึ่งส่งมอบให้ฟูถงและสายตาทุกคนมองเห็นชัดเจนว่ามันคือวิชาสุดยอด หยินหยาง
ตำราลับเล่มนี้เป็นสิ่งที่เขาได้ตอนกลายเป็นศิษย์แท้จริง หลังจากศึกษาเนื้อหาตำราทั้งหมดเข้าไปในหัวจนจำขึ้นใจและเขาไม่จำเป็นต้องใช้ตำราอีกต่อไป
นึ่เป็นรางวัลที่พิเศษมาก
ในกฎของสำนักใหญ่เมื่อสาวกได้รับตำราวิชาสำคัญจะไม่มีทางส่งมอบในมือคนอื่นเด็ดขาด แต่ซูเวยกลับละเมิดกฎชัดเจน
อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่สนใจการกระทำของซูเวย แต่สนใจตำราในมือมากกว่า
มันคือตำราสุดยอดที่มีแต่ศิษย์แท้จริงหรือตัวตนสูงกว่าของสำนักสามารถเข้าถึงได้
แต่ตอนนี้มาปรากฏต่อหน้าพวกเขา
นี่คือสิ่งที่ซูเวยแสดงให้สาวกเห็นชัดเจน
ในไม่ช้าเมื่อเขาได้รับตำแหน่งผู้นำศิษย์และเขาจะเผยแพร่ทักษะวิชาแก่สาวกทุกคนของสำนักอาญาสวรรค์ทั้งหมด
ชนชั้นล่างมีโอกาสเข้าถึงทักษะวิชาระดับสูงหรือแม้กระทั่งวิชาระดับสุดยอดได้
ตัวตนระดับล่างมีจำนวนมหาศาลและเกินครึ่งกว่าตัวตนระดับสูงแล้วพวกเขาสามารถเป็นรากฐานที่สำคัญและแข็งแกร่งให้กับเขาได้อย่างยั่งยืน
ทุกคนที่ได้รับประโยชน์จากสิ่งนี้ต้องสนับสนุนเขาอย่างแน่นอนและตำแหน่งผู้นำศิษย์จะมีความเสถียรภาพมากยิ่งขึ้น
เรื่องนี้ทำให้เขามีความมั่นใจมากขึ้น
"ขอบคุณมากพี่น้องซูเวย"
ฟูถงถือตำราลับและตื่นเต้นแล้วหัวใจเขาเต้นแรงมาก
เหล่าอาวุโสเห็นแล้วร้อนแรงขึ้นมาทันที
ซูเวยยิ้มและพูดว่า "ท่านต้องพยายามมีส่วนร่วมให้มากขึ้นเพื่อสำนักอาญาสวรรค์"
ฟูถงพยักหน้าและตอบ "ข้าจะพยายามให้มากขึ้นเพื่อสำนักอาญาสวรรค์"
ซูเวยพยักหน้าอย่างพึงพอใจและมองเห็นกลุ่มอาวุโสที่ตาโต "ใครที่ทำงานดีและมีส่วนร่วมพัฒนาอาญาสวรรค์ให้มีประสิทธิภาพขึ้นแล้วจะได้รับสิ่งตอบแทน"
สาวกที่ได้ฟังและกรีดร้องดัง "พวกเราจะพยายามให้หนักเพื่อสำนักอาญาสวรรค์"
ซูเวยยิ้มและเดินกลับไปที่พักของสาขาแล้วพูดว่า "ข้ารอผลงานของพวกเจ้าอยู่"
เหล่าอาวุโสมองหลังซูเวยที่จากไปและมองฟูถงด้วยความอิจฉาตาร้อน
พวกเขาตัดสินใจแล้วว่าต้องสร้างผลงานเพื่อให้ได้สิ่งตอบแทนอย่างฟูถงเช่นกัน
สามวันผ่านไป
พื้นที่ของดินแดนโลหิตมังกรกำลังพัฒนาต่อเนื่อง
ซูเวยนั่งในห้องและคิดแผนการถัดไป
การได้พื้นที่ทรงพลังสี่สิบแปดแห่งมาครองเป็นเพียงขั้นตอนแรกเท่านั้น
จำเป็นอย่างยิ่งต้องทำให้พื้นที่ทุกแห่งมั่นคงอย่างสมบูรณ์และยั่งยืนไปอีกนาน
ไม่มีทรัพยากรจำเป็นหลงเหลือในดินแดนโลหิตมังกรและมีเพียงแต่ทรัพยากรมนุษย์ที่มากขึ้นเท่านั้น
ที่ผ่านมาพวกเขาซื้อสิ่งของจำเป็นจากที่อื่นหรือซื้อกับกองคาราวานที่เดินทางผ่าน
แต่ตอนนี้ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป
ก่อนอื่นต้องเร่งพัฒนาพื้นที่ให้ดีขึ้นและปลูกทรัพยากรที่สำคัญต่อการดำรงชีพได้
ไม่สามารถพึ่งพาทรัพยากรภายนอกและจากสำนักใหญ่ได้ตลอดเวลา
จากนั้นการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ให้ทุกคนเป็นระเบียบเรียบร้อยและปฏิบัติตามกฎของอาญาสวรรค์ให้ได้มากที่สุด
ไม่จำเป็นต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ปฏิบัติจากใจจริงแค่แปดสิบเปอร์เซ็นก็พอแล้ว
หากตึงไปจะทำให้อึดอัดจึงต้องหย่อนบ้าง
แต่ขอให้กฎเข้าไปอยู่ในหัวใจและปฏิบัติกันเองอย่างเป็นธรรมชาติคือเรื่องที่ดีที่สุด
สิ่งนี้เป็นมีความสำคัญมาก!