บทที่ 29
แผนการขายสร้างกลไก
ซูฉียืนมองด้านประตูบ้านของนาง ลี่ถังมองคุณหนูของตนอย่างสงสัย คุณหนูของนางยืนมองประตูบ้านอยู่สักพักใหญ่ๆแล้ว
“ มีอะไรอย่างนั้นหรือเ้าคะคุณหนู? ”
“ ข้าคิดว่าประตูบ้านของพวกเราความปลอดภัยมันต่ำเกินไป ”
“ ประตูบ้านอย่างนั้นหรือเ้าคะอันใดที่บอกไม่ปลอดภัย พวกเราก็ใช้ไม้ขัดเอาไว้? ” ลี่ถังแสดงใบหน้าประหลาดใจ
คุณหนูของนางพูดอะไรที่แปลกพิกล เพราะว่าปิดประตูบ้านก็ใช้ไม้อันใหญ่ขัดเอาไว้เพื่อเป็การป้องกันด้านนอกเข้ามา
“ เ้าไปทำงานของเ้าเถอะ ” นางสะบัดมือไล่ลี่ถัง
ลี่ถังพยักหน้าตอบรับก่อนที่นางจะเดินเข้าไปภายในบ้านไปจัดการงานของนางต่อ บ้านแห่งนี้โดยซ่อมแซมเสร็จเรียบร้อย แต่ว่าความปลอดภัยมันดูต่ำเกินไปสำหรับซูฉี
ซูฉีคิดว่าคนที่มาภายในยุคสมัยแห่งนี้ ภายในยุคสมัยของนางกลไกการรักษาความปลอดภัยมันรัดกุมมากกว่านี้
อีกทั้งเมืองแห่งนี้ก็ไม่ค่อยจะปลอดภัย ถึงแม้ว่าประตูบ้านจะถูกซ่อมแซมและก็ใช้ไม่ขัดเอาไว้แต่ก็ไม่ใช่ว่าแรงของผู้ชายคนหนึ่งจะไม่สามารถทะลวงเข้ามาได้
ตอนนี้นางจึงคิดหนักอย่างไรเสียนางก็คงจะต้องอยู่ที่เมืองแห่งนี้ไปอีก เพราะแบบนั้นความปลอดภัยของนางคงจะต้องมาก่อนเป็อันดับแรก
่เวลาหลายวันที่ผ่านมา ซูฉีมีแต้มความดีจำนวนมากในการแลกเปลี่ยนพลังิญญา นางจึงใช้พลังิญญาพวกนั้นในการทดลองหลายอย่าง
สิ่งที่นางรู้มาจากภายในนิยายที่เคยอ่าน มันมีระบุเอาไว้อย่างชัดเจนมากพลังิญญาสามารถทำได้หลายอย่าง รวมไปถึงการสร้างหรือว่าการประยุกต์ใช้
ซูฉีก่อนหน้านี้เริ่มใช้พลังิญญาธรรมต่างๆที่ไม่ใช่เพียงแค่แปรเปลี่ยนน้ำหรือว่าหมักสุรา นางเริ่มนำเอาพวกมันมาประยุกต์ใช้ในรูปแบบต่างๆมากขึ้น
นางเริ่มประยุกต์ใช้พลังิญญาในหลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็การเคลื่อนย้ายสิ่งของหรือแม้กระทั่งการประดิษฐ์กลไก
แม้ว่าใน่แรกมันจะเป็เื่ที่ยากเย็นเป็อย่างมาก แต่หลังจากที่เริ่มทำการศึกษาอย่างจริงจัง ฝึกฝนไปหลายสิบวันมันเองก็เริ่มทำได้
ซูฉีนางเข้าใจหลักการของนิยายภายในเื่นี้เป็อย่างดี ตัวละครแต่ละตัวแม้ว่าจะมีคนที่เป็ผู้ฝึกฝนพลังิญญาเพียงแค่ไม่กี่
แต่ว่าตัวละครพวกนั้นก็เป็ตัวละครเอก และเพราะว่าเป็ตัวละครเอกนักเขียนเลยถ่ายทอดบทนิยายของตัวละครพวกนั้นออกมามากมาย
รวมไปถึงการที่พวกเขาฝึกฝนพลังิญญาด้วยเช่นเดียวกัน เพราะแบบนั้นจึงพูดได้ว่านางเข้าใจเกี่ยวกับหลักการของการฝึกฝนพอสมควร
การใช้งานพลังิญญาเป็เหมือนกับพลังปริศนาที่สามารถส่งผ่านออกไปจากร่างกายได้ โดยพลังิญญาจะแปรเปลี่ยนไปตามเจตจำนงแห่งความคิด
เมื่อมีเจตจำนงแห่งความคิดมีพลังิญญาเพียงแค่ใช้ความรู้และทักษะประยุกต์ใช้มัน เพียงแค่นี้ก็สามารถนำมันไปใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง
นั่นคือสิ่งที่เรียกว่าพลังิญญา ซูฉียืนอยู่ด้านหน้านี่เป็ครั้งแรกที่นางจะเริ่มลองทดสอบพลังของตนเอง
สมาธิถูกเร่งขึ้นจนถึงขีดสุด ซูฉีนางเรียกเร้นสมาธิในครั้งแรก จากนั้นใช้ฝ่ามือััเข้าไปที่ประตู ดวงตาทั้งสองข้างพับปิดลง
ห้วงภวังค์แห่งความเงียบสงัดบังเกิด เสียงที่เคยได้ยินโดนตัดขาดพื้นที่บริเวณรอบๆ แม้ด้านหลังจะมีผู้คนมากมายเดินผ่านไป แต่เสียงนั้นกลับไม่มีผลกับนางเลยแม้แต่นิดเดียว
ซูฉีกำลังสร้างบางอย่างขึ้นมา พลังิญญาถูกปลดปล่อยออกจากนิ้วมือทั้งห้า มันเข้าไปภายในประตูที่อยู่เบื้องหน้าของนางในตอนนี้
ในยามนี้ประตูที่อยู่เบื้องหน้ามันมีแสงวาบนึงปรากฏขึ้น สว่างวาบหนึ่งปรากฏขึ้นผู้คนบริเวณรอบๆไม่เห็น มันเป็แสงที่สายตาของคนธรรมดามองไม่เห็น
หลังจากที่แสงสว่างวูบหนึ่งนั้นปรากฏขึ้นทุกอย่างมันก็กลับคืนเป็เหมือนเดิม เพียงแต่ว่าประตูที่อยู่ด้านหน้านั้นมันกลับไม่ได้เป็ประตูธรรมดาธรรมดาอีกแล้ว
ซูฉีแสดงร้อยยิ้มที่มุมปาก นางใช้พลังิญญาของตนสร้างกลไกบางอย่างขึ้นกับประตูปริศนาที่อยู่เบื้องหน้า
พลังิญญาเป็สิ่งที่ล้ำค่าสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้หลายอย่าง เพราะแบบนั้นนางจึงสร้างกลไกที่คล้ายกับก่อนประตูขึ้นมา
‘ สำเร็จง่ายกว่าที่คิด แต่ว่าการที่มันจะสำเร็จง่ายก็ไม่ใช่เื่แปลก ก่อนหน้านี้ทดลองมันมา หลายสิบวัน’ นางทดลองสร้างกลไกนี้ขึ้นมาด้วยพลังิญญาหลายสิบวัน ในที่สุดตอนนี้มันเองก็สามารถสร้างได้จนเสร็จเรียบร้อย
ซูฉีแสดงรอยยิ้มที่มุมปาก สิ่งที่นางสร้างขึ้นมาคือกลไก โดยกลไกนี้มีลักษณะพิเศษ มันจะไม่ยอมให้คนที่ไม่ได้รับอนุญาตเปิดประตู
อำนาจของพลังิญญามีมากกว่าคนธรรมดา เพราะแบบนั้นถึงแม้ว่าจะเป็ชายตัวใหญ่ก็ไม่สามารถพังประตูนี้เข้าไปได้
“ เอาล่ะ.. ” นางถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา ตอนนี้นางโล่งใจระบบความปลอดภัยภายในบ้านของนางคงจะมากขึ้น
หลังจากนั้นก็เดินเข้าไปด้านในและก็ไปจัดเตรียมตัวเตรียมพร้อมที่จะเดินทางไปทำงานในอีกไม่กี่ชั่วยาม
…
เข้าสู่่กลางเดือนเก้า
อากาศยามราตรีเริ่มเย็นขึ้นผู้คนจำนวนมากภายในเมืองเดินทางมาที่โรงสุราแห่งนี้จำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะว่าในยามราตรีสุราจะเป็สิ่งที่ช่วยดับหนาวให้กับพวกเขาได้
โรงสุราแห่งนี้มีผู้คนมากมายเช่นทุกวัน ใน่เดือนนี้ซูฉีสังเกตเห็นแล้วว่าคนภายในโรงสุรามีจำนวนมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
อาจจะเป็เพราะว่าผู้คนที่เดินทางมาที่เมืองแห่งนี้มากขึ้น มันจึงทำให้คนที่เข้ามาอุดหนุนภายในโรงสุรามีมากขึ้นตามไปด้วย
ตอนนี้สุราของซูฉีเป็สุราที่เป็ที่นิยมมากที่สุดภายในร้าน ต่อหนึ่งวันสุราที่ขายมากกว่าห้าสิบไหสักอีก จำนวนขนาดนั้นทำให้นางได้จะส่วนแบ่งจำนวนมหาศาลจากการซื้อขาย แต่สิ่งที่ซูฉีไม่ได้รู้สึกว่าเงินพวกนั้นมันเป็จำนวนที่มากมายเลย
เพราะนางรู้ดีอยู่แล้วเศรษฐีภายในนิยายเื่นี้ พวกมันมีเงินมากมายขนาดไหน แม้ว่าการค้าขายสุราของนางจะทำเงินได้จำนวนมากพอที่ให้นางนั้นอยู่สบาย แต่เมื่อเทียบกับเงินของพวกเศรษฐีนี่เป็เพียงแค่เศษเงินเท่านั้น
พวกมันยังสามารถใช้ได้หมด และซูฉีก็ไม่รู้ว่าตัวเองมาอยู่ภายในร่างกายนี้ได้อย่างไร นางไม่รู้ว่านางจะอยู่ภายในร่างของนางร้ายผู้นี้ไปอีกนานขนาดไหน
หรือว่านางจะอยู่ภายในร่างกายนี้ตลอดไป ไม่ว่าเื่อะไรนางก็ไม่สามารถรับประกันได้เลย ในตอนนี้จุดประสงค์ของนางคือหาเงินให้มากๆและรักษาชีวิตน้อยๆของตนเอาไว้
ในวันนี้ร้านมีแขกมากมายที่หลั่งไหลเข้ามา รวมไปถึงพวกทหารภายในกองทัพเกราะดำ
ซูฉียืนมองอยู่ด้านหลังร้าน นางที่พึ่งทำบัญชีส่วนหนึ่งเสร็จออกมายืดเส้นยืดสาย มองเห็นว่ามีพวกกองทัพเกราะดำมากมายรวมตัวอยู่เบื้องหน้า
ในใจของนางรู้สึกไม่สบายใจ เพราะว่าก่อนหน้าไม่ว่าจะวันใด กองทัพเกราะดำไม่เคยเข้ามาทานสุราภายในร้านแห่งนี้เลย
นางจึงสืบรู้มาว่ากฎของกองทัพห้ามให้ทหารดื่มสุรา โดยเฉพาะการปฏิบัติหน้าที่ โดยที่ผู้ที่เป็คนออกกฎนี้ก็คือแม่ทัพหวง
โดยกฎระเบียบในการห้ามดื่มสุราของพวกทหาร มันเองก็คงจะมีให้เห็นอยู่ทั่วไป แต่ว่าโทษทัณฑ์ของกองทัพเกราะดำมันแตกต่างออกไป
หวงเจียวลู่ออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด โทษทัณฑ์ของกองทัพหนักหนากว่ากองทัพหลวงหลายเท่า คนที่ดื่มสุราโชคดีก็ออกจากกองทัพ โชคร้ายก็โดนสังหารตาย
เพราะแบบนั้นนางจึงประหลาดใจ ว่าเหตุใดพวกกองทัพเกราะดำถึงมาปรากฏภายในสถานที่แห่งนี้
ไม่เพียงเท่านั้นการที่พวกเขาปรากฏกายออกมานางยังสังหรณ์ว่ามันน่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้น แต่ถึงทางจะคิดมากเพียงใด มันก็คงจะไม่เป็ผล เพราะนางไม่ใช่เ้าของร้านไม่สามารถไล่คนพวกนี้ออกไปได้
‘ เอาเถอะภาวนาให้อย่าเกิดเื่ก็แล้วกัน ’ นางหันหลังพร้อมจะเดินกลับเข้าไปภายในห้องทำงานของตน
เพียงก้าวเท้าออกไปเพียงก้าวเดียวหลังจากในใจภาวนา เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังราวกับว่าวาจาของนางนั้นเป็วาจาสิทธิ์ “ เดี๋ยวก่อนขอรับ!!! ”
เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง พบเห็นบุรุษผู้หนึ่งที่รับหน้าที่ในการดูแลแขกด้านหน้าร้านสาวเท้าเข้ามาหานาง นั่นอย่างไรนางนึกคิดยังไม่ทันขาดคำก็มีเื่มาถึงนางแล้ว
จบบท
สวัสดีปีใหม่นักอ่านทุกท่าน นักเขียนขอให้นักอ่านทุกท่านสุขภาพร่างกายแข็งแรงใช้ชีวิตและพักผ่อนใน่ปีใหม่ให้มีความสุขน๊า
1K
